leygardagur 24. oktober 1936síða 4

A/S F1OS EA: Dupultar og einkullar hagl byrsur, ásamt riflur, sera góðar, KKUUNINÝNI Bryggeriet í fo ða. 7 a Ar, OM 'B Br i | og A se 08 nn 2 SO SE | 4 re so …… + st D. P. SPLID! á Nesi, Vág. 5 XM AN & } 3 — "nine" w # Bryggeri, Malteri og Mineralvandsfabrik Kun med rustfrit Staal kan opnaas en fuldstændig hygiejnisk Løsning. ed få Q eV i Q 00 0 Ey ØNEBEAKRKETE DOK ANDAR DRADURSÐAAUL9003020 UAKLDAOADAMENARAUAGAAMAAANA AAA 4 Til det moderne Køkken hører: Køkkenborde med indbygget y eller løst Vask, — — — — þ4 endvidere Dørgreb og Knager, alt Á i rustfrit Staal, — — = — — Hetta um alt Danmark gitna virki eina arheiðararnir í Danmark. X vilja gerast vissur Í, á at tad lýsa, loysir seg at lygum bert w AOVENOONKOOD DODOS roynu eina lýsing í „Feroya Social-Demokrat", Ringið til prentsmiðjuna máltr. 148. Allir arbeiðsmenn eiga at styðja hvenn annan. Hetta er ein lóg, sum hver upplýstur og ment- aður arbeiðari ikki á nakran hátt vil bróta. X Skinnende sølvblankt, skal aldrig pusses! — Nærmere Oplysninger ved Eneforhandleren y y Edw. Smith, Telf, 238. fs Thorshavn. — BADDI Teak Tú, upplýsti føroyski arbeiðismaður og Slíthaður, eigur ti hverja ferð tu skalt hava eina øl, at krevja at fåa arbeiðara ølina: MIN „Stjernen“ PARTAFELAGIÐ HAVNAR TIMBURHANDIL TORSHAVN 7 TELGR TIMBUR ersten | Temmer - Planker - Brædder í rn og hvipl. Stand, Poul Arne Porisen. | Lister i alle Profiler - Krydsfiner - Jonitex - Galv. — Balgepi. - Beslag - Sem - Glas - Tagpap - Kalk flom—————f - Cement - Støbegods - gå fineste Kvaliteter - Billigste Priser mæt: TE æn TESS & Í TELEFON 250 KK x KAR Lad Deres Dyner og Fjær rense hos os. Få i TEN SA | SPYRJIÐ EFTIR A…………… } 3 Kr. } ZA) Hovedpuder for 1 Kr. | SMØRLIKA. ST IN pr. indleveret kilogram. Mindstetakst 3 Kr. Fiskimenn, arbeidarar Bálaraferrættning. | Papp, tapet, møpulpolitur, alt målarafakinum viðvíkjandi! Best, bfligast. — Ordrar frå bygdum ekspederast umgangandi. M. P. Jacobsen, Tórshavn. Telef. 287. haldið og lesið „Feroya Social-Demokrat', ið er tykkara blad! som er den bedste der faas kun den fær ske Margarine SF Nr. 1 Fjær renses for 1 Kr. AIS Thorshavns Dampvaskeri. OG00000000000000090000000 : Alle Husmødre køber 6 Sn Ø AS THORSHAVNS MÆLKEFOR- Q 8 SYNING OG MARGARINEFABRIK þá O000000000000000000000000 ; — | Frit Valg & 49 $re. Ju Spild endelig ikke Tiden, men beny: Fem 8 O 8 æn o ———— - — É[—|— - Lýsið A | | er nedsat fra alt frit Valg 96 Øre og helt Utgevarar: Javnadarmannafeløg. S seg ned tú á Á VA ;” bre. — Tilbudet Blaðstjórar: 2. M. Dam, Tvøroyri, ábyrgdarmaður. orova 002 m emo rå ag bre eseda Afdellnsen P K. Mouritsen, Tórshavn. 99 9 hos M SKÆLING Tórshavn Prenismidia B. 7. Jensens, Tórshavn. 18) Heðin Brú: $másegur. >Tað veit eg ikki,« svarar ein annar, »fyrr fæst aði. Tá settu seyðamenninir seg at telja. So gingu Men, tá skurðurin kom til garðs, var ikki meira einki úr haganum.« teir við tí, aftur og fram, aftur og fram róku teir enn javnt hjá summum óvitunum. Teir vildu fáa Uppí yvir teimum hekk ein slintra av morgun- tað á savningini, meðan teir bríkslaðu síni lang- at vita, hví fjallmenninir einki lamb bóru inn á gólvið hjá teimum. bleikum mána og í eystri stóð sjónarringurin sum drignu seydamansløg og høvdu hundarnar í knæs- ein kåm strika millum blåan himmal og blåari hav. bótunum. >Nú er best at fara við ti í Jesusar- »Ti,« segdu foreldrini, >vit eiga ongan seyd«. Uppi undir savningini seta fjallmenninir seg, navn »Ja, men hví var faðir ikki á rættini og tók meðan seyðamenninir fara einsamallir á fjøllini at Naka ) niðri á haganum tusti allur smádreingja seyð til okkum ?< lata fylgið niður. iðilin út undan einum steini og kom til fylgið. »Å, tú lítlin,< svaraðu foreldrini og hugdu hvert »Smokkuleggur, smokkuleggur!< kallar ein piltur >Hygg, hinir gomlu! Eru tit komnir líka higar upp á annað. uppi á einum steini niðri á Botnsávarða. Mót. orður ?< søgdu rakstrarmenninir, »ansi3 nú væl Men lítlin fór í bóndans garð at vænta sær maðurin stóð niðri undir og blakaði við runu. Tað eftir og farið ikki seyðinum ov nær«. Ja, ja, teir blødrur at blása. Og hann gekk og droymdi um var smådreingirnir, ið vóru farnir at reka. Teir skuldu ansa eftir. Men allir vildu vera fremstir, at verða stórur, so hann slapp á rættina at taka høvdu bundið sær bidifetlar ti) herðarbond, sneri tí teir aftastu kundu altíð fáa orð á seg at vera seyð og bera heim á gólvið hjá teimum. til reimar og hongt vettir og størupp á seg, fingið sær dottnir niður, og tað var ein tortur. So endaði >Nú síggja vit rættuliga at tað er vorðið heyst,< stavar og tveir høvdu slíðrar Ein hevði funnið ein rætt upp á ein grótbrot at henta svartaklukkur, steinin og skuldu reka tær í rættina. Men smátt verið teimum fyri, tær gjørdu órætt og lupu upp um garðin. — Og so vórðu teir komnir til illnar. Við eina hellu longur uppi støggadu teir aftur, gråvu eyrin burtur undan og settu seg at bíða eftir einum æli, so teir kundu krjúpa inn undir helluna g trækniv og málaði eina legdust teir í eitt sieptu teimum á kritustein G. ilatan steir at kroka. Men tað kom einki æl, og so fóru teir aftur til gongu. Tá sóu teir, ið lógu eftir á savningini, seyðin koma træðandi niður av fjallinum. Teir hoyrdu seyðamenninar rópa síni hvøllu hó hó og arava pikarnar gjøgnum eyrin fyri at skunda undir seyðin. Á savningini rann alt saman í ein trunk og stegg- PÅ tað ofta við at teir løgdu at og fingu eitt gallróp. >Ansið nú væl eftir hasi mórhálsutu, hinir gomlu, latið hana ikki stinga seg burtur úr!e Har gekk ein ær og kveitti aftur við sær. Tá setti oddin fram úr. Ein hundur vendi honum eitt sindur bondskliga aftur, so stekkur kom í fylgið, og tá legði tann mórhálsuta á, har sum óvitarnir gingu. Tveir hevði hon undir seg, men tríggir hingu uppi í henni, so hon slapp ikki frá teimum. Men teir róptu neyðarróp, tí hon var teimun ov sterk. Tá var frøi á dreingjunum, tá fóru teir at hirða stav- arnar fast í jørdina og stíga langt. Men ein gekk og lúnaði, ti hann hevði einki roysni gjørt. Á rættini býttu fjallmenninir skurðin eftir hold- um, men smådreingirnir býttu eftir hirningi. Allir vildu hava tey ringhyrntu. Gimburlombini dugdu einki, tey kundu genturnar eiga. segði bóndin og hugdi upp undir kjøtåsin, sum longdist undir bitanum.