leygardagur 21. november 1936síða 2
‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
|
Á
Í
okkara úr tí óferi, sum vit nú
eru í?
Vit vilja ikki loysing men tað
holla samarbeið á tann hátt, at
báðir partar, Feroyingar og
Danir, samráðast og hjálpa
hverjum ødrum at finna tær
leiðir og gøtur, sum lívið dikterar
okkum at ganga fyri at fáa tað
mesta og besta burtur úr fyri
land og fólk.
J. H. Danbjørg.
Demokratisk Revision
af Kommunevalgloven
Valgretsalderen gøres afhængig
af den kommende nye Grundlov.
»Social-Demokraten« skriver
11. november:
Efter at Statsministeren havde
forelagt Folketinget Forslaget
om Ændring af Forfatningen, fik
Indenrigsminister Dahlgaard Or-
det for at fremsætte Forslag om
Ændringer i den kommunale
Valglov.
I 1928 gennemførte den sid-
dende Venstre—Højre-Regering
en meget beklagelig Skærpelse
af Valgretsbetingelserne, navnlig
med Henblik paa Skultebetalin-
gen. Den nuværende Regering har
aldrig anerkendt disse Valgrels-
indskrænkningers Bestemmelser.
Den Del af de reuktionære Æn-
dringer, som det ikke lykkedes
at faa afskaffet ved Revisionen
i 1933, foreslaas derfor strøget
nu, saaledes at
Valgret til Københavns Bor-
gerrepræsentation og de øvrige
Kommunalbestyrelser fremlti-
dig tilkommer enhver Mand
og Kvinde, der har Indfødsret,
opfylder Valgretsbetingelserne
for Valgret til Folketinget, uaf-
brudt har haft fast Bopæl i
Kommunen siden 30. i del
forudgaaende Kalenderaar,
samt ved Valgets Foretagelse
har betalt den ham eller hende
paalignede direkte Skat — i
København Indkomsiskat —
til Kommunen for Tiden fra
1. April indtil 30. September
i det Skalleaar, hvori Valget
foregaar.
Undtaget fra Valgret er Folk,
som nyder eller har nydt Under-
stotlelse med Fattighjælps Virk-
ning, der ikke er bortfaldet
efter de gældende Regler, Folk,
der er ude af Raadighed over
deres Bo eller har mistet deres
borgerlige Rettigheder ved Straf-
fedom.
Med Hensyn til Opholdsbe-
stemmelsen hedder det, at den
krævede Frist er blevet forkor-
tet, idet man fandt det ønskeligt,
at ogsaa Personer, der er til-
flyttet Kommunen í Kalender-
aarets forste Halvdel, kan fan
Adgang til at stemme. Derfor
foreslaas Dalofristen forandret
fra 1. Januar til 1. Juli.
M. H. t. Skaltebestemmelsen
frafaldes Kravet om Skattebeta-
ling i det foregaaende Skatteaar,
naar Skat er betalt i de to
første Kvartuler af del Skatleaar,
hvori Valget foregaar.
Valgretsalderen.
Forslaget foreskriver nærmere
Regler for Betegnelserne ved
Kommunevalgene og for Opfø-
relsen af Kandidaternes Navne,
I Kommuner med over 5000
Indbyggere kan man undlade at
opføre Kandidaternes Navne paa
Stemmesedlerne. Ligeledes fore-
slaas Bestemmelser vedrørende
Amtsraadsvalgene.
Med Hensyn til Valgretsalderen
ved Kommunevalgene hedder
det i Bemærkningerne:
Regeringen finder en Nedsæt-
sættelse af Valgrelsulderen be-
reltiget; da det imidlertid maa
antages, at de af Regeringen
bebudede Overvejelser vedrøren-
de en Grundlovsændring inden-
for et forholdsvis kort Tidsrum
vil føre til et Resultat, hvorved
bl. a. Valgretsalderen for Valg
til Folketinget nedsætles, og da
Regeringen maa anse det for
principielt begrundet, at man
ogsaa ved den fremtidige lavere
Valgretsalder tilstræber samme
Alder til Valgret saavel til Folke-
ting som til kommunale Raud,
har man ment det rigligst i
dette Forslag at fastsætte Valg-
retsbetingelserne med Hensyn
til Alder til at være de for Vulg-
ret til Folketinget gældende, saa-
ledes at den ved den nye Grund-
lov fastsatte lavere Valgrelsalder
dermed straks bliver gældende
ogsaa for Valg til de kommunale
Raad.
Jørdin.
Neytini.
b) Tað dagliga fjósarbeiðið.
Tað er ógviliga neyðugt, fyri
at fjøsarbeidid kann verða gjørt
til lítar, at tað er arbeiðsligt
inni, at alt er so væl í standi
og so væl gjørt, at arbeiðið kann
falla dámligt. Tað er tí altíð at
leggja seg eftir at gera umslød-
urnar so, at alt væl kann hald-
ast nosligt og reint við tað minst
gjørliga arbeiðið.
Spurningurin um reinleika í
fjósunum hevur nógv at týða
út yvir ta úrlekuávirkan, hann
kann hava; tí úr fjósinum kemur
mjólkin, sum er eilt tað tydning-
armesta fødievni vit hava, og
sum øll menniskju skulu nýta
annaðhvort við at keypu ella
framleiða sjálv. Spurningurin
verður tí í stórt stig allmennur.
Tað má vera eitt sjálvandi krav,
sum allir mjolkakeyparir krevja,
og sum eisini mjólkaframleið-
arir krevja av sær sjálvum, at
líkindini í fjósunum eru slik, at
mjólkin ikki verður spilt ella
minkað í virði har og ikki gjørd
til sjúkuberara.
Tað er einki at dylja fyri, at
reinleikin í mongum fjósum er
vánaligur: Tað eru nógv hús
enn, sum ikki hava nátthús,
nýta flørin. Tað er vanligt ikki
at sópa, fyrr enn flórurin er
rokaður. Ein sovorðtn flórur,
sum jú allíð kann standa vátur
við, er ógviliga væl skikkuður
til at dálka mjólkina: Neytini
liggja við halanum niðri í og
tveila hetta runt Í råminum og
meiggja seg sjálvi ål, og um
leim, og mjólkingin fer fram, so
halda kýrnar ikki uppat at slåa
við halanum fyri tað.
Tað er ikki óvanligt heldur,
at høsn eru inni Í sama rúmi
sum neytini og gera sítt lil at
dálka. So ódámligt tað enn
ljóðar, er tað tó satt, al
tað er ranligt at rokna
mjólkingina fyri eitt skitlarbeiði,
og klæðini eru so hareflir; tað
eru mangan leir verstu spjarr-
arnir tiknir at fara vundir kúnna
(kyrnarj« í. Ikki er lað sort av
húsum, har tað er vanligt at
bera oskuna í flórin, og næstan
hvort flós, har sløv og ring lufl
er at finnast at.
Tá saman um kemur, er tað
ein heldur døpur mynd, vit fáa
av føroyskum fjósreiku, og tað
verður kanska lítið dámt av
mongum, at tad verður »sett í
blødini«, Men vit menniskju eru
av Ylarstu vanadjórum; tað vit
eru uppvaksin við og síggja
hvønn dag, lað fellur okkum
so sjálvandi, at lað festur seg
ikki í hugan. Tí kann tað væl
henda, at mangur kann hava
nyttu av al síggja eill sindur ví
bladnum« um eitl evni sum
reinleika í fjósinum og fáa ferlin
av, al tað, vil eru uppvaksin við,
alls ikki er sjálvandi men
ræðuligt og ósámuligt.
H. J. J.
Aarhundreder gammelt
Sølv i en Grøft ved Kolding.
En Arbejder har under Grøfle-
gravning paa en Mark i Borlev
ved Kolding gjort el ejendomme-
ligt Fund. Arbejdsmand Niels
Egebjerg fra Aagnard var beskæf-
liget med at grave Grøfter paa
Grd. Axel Larsens Mark i Borlev,
da han pludselig midt under
Arbejdet kommer til en meget
stor Kampesten, som han efter
stort Besvær faar fjernet. Han
begyndte igen ui skovle, og
mærkede nok, at det knilrede
mod Skovlen, men han troede,
det var Stenfliser fra Stenen,
der endnu laa i Fordybningen.
Egebjerg skovlede videre og
væltede Jorden over i en Grøft
ved Siden af. Pludselig saa han
ned mod Skovlen og opdagede,
at det var ene Sølvmønter, han
stod og skovlede i. Der har
sikkert ligget flere Hundrede
Sølvmønter under Kampeslenen.
Mønterne er meget store —
de mindste er paa Størrelse
med en 2 Kr. og de største er
dobbelt saa store — og de
stammer alle sammen fra Aarene
fra 1605 til 1624, altsaa en ret
afgrænset Tidsinlerval. De Sag-
kyndigei Kolding, der omganende
blev underrettet, har ladet Med-
delelse gaa videre til Sagkyndige
i København,
Mun mener, det drejer sig
om en Skat til en Værdi af
flere Tusinde Kroner, som er
blevet nedgravet under Kampe-
stenen enlen under General
Wallensteins Hærgen i Jylland
under 30-Aarskrigen eller under
den dunsk-svenske Krig fra
1634—45.
ein mjólkaspann stendur undir
Viðmerkingar.
Hevur sambands-kotið rangu
báðumegin.
Síðan landstingsvalid hevur
bin nyklakti blaðstjóri »Dimma-
lættingar« stunandi strevast við
at tråtta inn Í lesarar sínar, at
javnaðarmenn í høvudsmålunum
fylgja sambandinum ella við
oðrum orðum sagt, at leir eru
sambandsmenn.
Men gakk! —
Seinasta miðvikudag roynir
hann í eini oddagrein al fáa
lesarar sínar at trúgva, at javn-
aðarmenn eru og bava allíð
verið sjålvstyrismenn.
Forvitnisligt heyði verið al
fingið at vita, hvat ið er rætlan,
og hvat ið er rangan á sambands-
kotinum.
*
Er hann farin at egna?
Tórshavnar byrådsformudur
sigur >Dagblaðnum< frá, at
prísurin á elektriciteti helst verð-
ur lækkaður næsta ár.
— Og um so varð, hevði
neyvan nakar tikid tað illa upp.
Men okkum er komið fyri
oyru, at vilt skulu hava býráðs-
val í ár, so 120 verður eill
nýtt byårslyri, ið tað skal gera
av, men kanska formaðurin
heldur seg vera sjálvskrivaðan
at vera við til avgerðir í Tors-
havnar byarstyri 4 ár enn —
ella er hann bert farin at egna
sær eina línu av elektriskum
træðrum.
Byrådsformadurin hevur verið
við til al gjørt figgjarætlanina
fyri 1937, og har sæst einki lil
nakra prislækkan uppå elektrisk-
an streym. Um byrådid næsta
år vil sela prísirnar nakað niður,
kemur fólk ikki at njóta gott
av ti fyrr enn 1938.
Få
Hini spansku bernini.
»Dagbladid« tykist at harmast
yvir, at spurningurin um hjålp
til foreldra- og heimleys børn í
Spaniu er tikin upp eisini hjå
okkum meðan Føroyingar sýna
bert kulda og hjarlaloysi móti
verunliga treingjandi foroyskum
bornum.
At tað eru verunliga treingj-
andi foroysk born, er hin kaldi
sunnleiki. Tað er lí ein góð tala
í rættari líð, tá ið >Dagblaðið<
manar til at koma hesum børn-
um til hjálpar. Vit skulu vera
teir fyrstu, ið taka undir við,
at nakað munagolt verður gjørt
her út yvirtað, sum sóknarstýrir
og verjuráð hava skyldu at gera.
Men tå ið »Dagbladid« biður
um, at selt verður ein stríka
yvir ley spansku børnini, lí
teirra neyð skyldast stridnum
millum kommunistarnar eðru
megin og nazismuna og fascism-
una hinu megin, kunnu vit ikki
vera við. Okkum tykist, at henda
hugsan er so hjartaleys og órætt-
vís og ómenniskjalig, at tað
tekur burlur ein part av trúnni
uppá »Dagbladsins« vælvilja fyri
teim treingjandi foroysku born-
unum.
Hvat kunna ley fedra- og heim-
leysu spunsku børnini gera við,
Eru tygum tyrstur undir promenadu,
komið inn til mín og drekki lemonadu.
25 oyru fløskan — nakra oyra sparan —
fyri innhaldsgóðsku garanterar „Smæran“.
Her er varan bílig — spar í ringum tíðum.
Verur verða fluttar út um allan býin.
Ringið 344. JOHANNES ANDREASEN's
MATVØRUHANDIL
at nazisman, fascisman, feudal-
kupitalistiska, militarisliska og
klerikala stórmanns harkaliðið
hevur gjørt Spuniu til ein sorgar-
og jammurdal.
Uttan mun til, hvussu viður-
skiflini eru her heima, er lað
rimuligt og fatiligt, at ein tílík
neyð bloytir eisini hjartað hjá
Foroyingum, so nøkur av teim
mongu sponsku børnunum, ið
eru verri stadd enn fjaðurleysir
fuglar, kunnu finna húsarúmd
í Foroyum. '
* pe
*
Sambandef, „Dimmalætting“ og
„Antidanskheden“ :
Et underligt Parti, hvis Livs-
kraft virkelig bestaar i at spille
Rollen som stifter af Misforstaa-
else og Ufordragelighed imellem
Færinger og Danskerne.
Denne Rolle har Sambandet
virkelig spillet. Dets Kamp-
midler har været en Forvræng-
ning af Modstandernes Handlin-
ger og Ord og en idelig Insinue-
ren om deres daarlige Handlin-
ger og fjendtlige Indstilling over
for alt, som var dansk. Og det
maa — desværre — erkendes,
at det i mange Tilfælde lykkedes
Ufredsstifteren at skabe en om
end ikke direkte Fjendskab saa
en kold og reserveret Holdning
hos en stor Del af Danskerne
overfor en Del af Færingerne,
men det er ogsaa lykkedes Sam-
bandet at fremelske en virkelig
uvenlig Tendens hos enkelte
Færinger imod Danmark og
Danskerne.
Denne mindre noble Rolle
skal nu ogsaa spilles i Samban-
dels Kamp mod Socialismen paa
Færøerne.
Men vi tror, at Sambandet
gør klogt i at vælge sig en anden
Redningsplanke — thi Danskerne
har efterhaanden lært at gennem-
skue Hulheden og med Bitter-
hed erfaret, at Dansk-Færøsk-
forstanelsens værste Fjende ikke
bar været Sambandets Mod-
standere.
*
Loysingarmaður.
Tá ið sjålvstyrismålid viðvíkj-
undi løglingsins skattarædi og
lóggávuvald fyri vinnulív okkara
á landi og sjógv var til viðgerðar
á loglingi, helt vinnuflokksfor-
maðurin Chr. Holm Jacobsen
fyri, at hann fann nógv gott
vera í málinum, men hann kundi
ikki greiða alkvødu fyri lí, tí
tað var ov pinkalftid. Honum
dámdi betur at taka tad en gros.
Hví ikki, helt hann, viðgera hetta
mál saman við Páll Paturssonar
máli um uppgerð við Danmark?
* *
*
Automatiskur tjóvur, ið varð
keyptur av landinum.
TA ið jarðahvalurin var til
viðgerður á tingi í ár, var mikil
orðudráltur millum flokkana.
| —
—