leygardagur 2. januar 1937síða 3
‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Lívsgetan.
Harrin leggur brattar getur
upp um brekku, yvir fjall;
steinar skera særdar fætur,
ljóða torudun so hvøll.
Troyttir bóru tunga byrðu
tivandi um hesa leið;
hóast mangir løgdust fyri,
nakrir menn teir møddust ei.
Tyngri byrðan er at bera,
betri hvíldin aftaná;
sárari teir steinar skera,
sælari gerst greðin tá.
Vilja tit til gongu fara,
flykkist tá bert tættari;
Harrin kann ei bert at særa,
greðir heldur — lættari.
Jarðarferð mín.
Grát ei, grát ei, væna kvinna,
turkað burtur sorgartár;
har, tú skalt meg aftur finna,
trívast eingi sálarsár.
Grát ei, faðir, grát ei móðir,
systkin turkið sorgartár.
Vóru vit í leiki fróðir,
tung var tíðum lagna vár.
Tit mær voldu — maður, kvinna —
sorg og harm við munn og hond,
har, ið aftur tit meg finna,
knýtast slitnað vinarbond.
Grátið ikki, tit, h-
grátið ei 4
dey" „anda,
„adjúp hev.
>Farið væl av Harrans magni l<
síðsta heilsan mín á fold.
Metið várt av Jesu gagni,
verður gjøgnum dekka mold.
Dánjal.
einastu orðini, tað blaðið hevur ! Ein má spyrja: Letur >Dag-
bludid« sínar oddagreinir skriva
av børnum ? Elia hvat er hetta
sagt um, hvussu teir eru hyrdir
tað årslit, leir
Og vit vilja so væl
yvir fingu úr
valinum.
trúgva, at vinnuflokksmenn >við
fyri tvætl?
Vit hava onga sum helst grund
vreiði og harmi hyggja at úr- | at stinga undir stólin, at vit í
slitinum.« fullum álvara væntaðu at fáa
>Dagblaðið< skrivar so um, | tveir manns valdar — meir
at meðan sambandið fekk 2 | kundi lað íkki verða til, lá ein
manns inn, so fingu javnaðar- | hugsar um, at stårsti parturin
av veljarum okkara ómoguligt
kundi hava ráð at gjalda tann
skatt, sum kravdist fyri at eiga
Hver maður, sum av
menn einans hin einu. Eina
staðni skrivar blaðið, at
javnaðarmenn longu áðrenn val-
dagin høvdu valt býráðsformann.
aðra
valrælt.
og Á nýtir lankar sínar til tuð,
teir eru ætlaðir til, má
skilja, at vit við
monnum ikki kundu hugsa um
kunna
tveimunm
at sela formann. Um vinnu-
flokkurin læl seta lísta upp fyri
at hjálpa okkum við formanns-
vali, so brast tann sápabloðra
teirra við einum duni sum frá
spreingiknølli, sum
sjálví
Sjóvinnubankan nýttársnátt.
yvirgekk
kanónskotini = uttanfyri
Stemmutal okkara minkaði
niður móti helvt samanborið
við hill fyrra býráðsvalið, siga
teir. Eisini hetta er vælso mikið
avgjørt. Men at vit fingu færri
stemmur hesa ferð — 53 móti
70 — er rætt, og tað er kanska
heldur ikki so undarligt, tá ein
hugsar um, hvussu nógv ringari
líðirnar eru nú heldur enn fyri
Í árum síðuni, og al ley ringu
livikorini fyrst og fremst darva
arbeiðarin, so hann ikki er
forur fyri al gjalda sín skatt,
kann ein og hver fata.
Men hvat so við vinnuflokk-
inum, sum skreggaði so av
sínum stóra stemmutali í Havn
fyri einum slakum ári síðani?
Hví varð
sandrað? Og hví máttu teir »låna«
henda veljarafjøld
ein mann (móti hansara vilja)
úr einum eðrum politiskum
flokki at seta á odda á vinnu-
flokkslistanum ? Var tað tí, at
flokkurin mátti viðganga yvir-
fyri sær sjálvum, at hann nú
er so samansokkin, at hann
ikki innflokks eigur ein mann,
so frægan, at hann kann standa
fremstur á vallista til Tórshavnar
býarstýri? Tí motivið lil eina
slíka gerð
lágt sum bert at >lána< stemmur
til vinnuflokkslistan frá sam-
bandinum ?
Aflaná eina slíka grein má
tað næstan vera okkum loyvt
kann ikki vera so
|
at krevja blaðið eftir eini frá- |
greiðing frá valinum sæð út frá
vinnuflokkins sjónarmiðum, og
hvussu teir eru hýrdir aflaná
hin stóra
óivað hava ætlað sær
vinnuflokkssigurin,
sum leit
at vunnið. Til vit hava sæð eina
slíka frágreiðing, rokna vit við,
at orsøkin Lil, at vinnuflokkurin
so uldeilis varð »pulveriserndur«
í Havn hin 22. desember — og
seint fái teir hovdið fyri seg
aftur — er tann, at hin stór-
orðaði flokkur ikki var ferur
fyri at finna menn, sum teir
kundu seta inn å ting at ålinna
verk, ið svaraðu til ordini. Og
so kom býráðsvalið — Nemesis.
Eini líkinda hús
ella leyligheit í Havn ynskist
til leigu.
Blaðið ávísur.
„Smiril“
siglir leygardagin 2. januar kl. 9
yvir Skálavík til Suduroyar;
norður aftur til Havnar sunnu-
dagin 3. januar.
Hin nýggja ferðaællanin fæst
hjá avgreiðslunum.
Tórshavn, 29. desbr. 1936.
Administrator.
AKTIESELSKABET
FØROYA BANKI
Hovedkontor Afdeling :
THORSHAVN TRANGISVAAG
AKTIEKAPITAL OG RESERVER KR. 900,000.
Bankforretninger af enhver Art udføres.
Stiftet 1906.
Kontortid 11—3. Lørdag 11—2.
Vejen til
en virkningsfuld
Reklame
gaur gennem en Annonce í
Føroya Social-Demokrat".
„Feroya Sveial-Demokrat““
har vundet Indpas hos det store, jævne Publikum,
Det er derfor i Deres egen personlige In-
teresse at benytte , Føroya Social-Demokrat“
til al Avertering i Fremtiden.
Mm
LI. s Dyner og Fjær rense hos os.
Overdyner for 4 Kr.
derdyner for 3 Kr.
ovedpuder for 1 Kr.
anser:
Fjær renses for Í mi. , indleveret kilogram. Mindstetakst 3 Kr.
AIS Thorshavns Dampvaskeri.
FØROVA VANLUKKUTRYGGING :
Skal nakar vanlukkutryggja seg sjålvan ella onnur, boda frå
vanlukkutilburdi ella fáu skil uppá annað vanlukkutrygging við-
víkjandi og situr ov 6høgliga fyri til at kunna venda sær beinleiðis
til tryggingina, vil hann hjá einumhvørjum av umboðsmonnunum
fáa lagt sær lag á og eisini fáu goldið limagjald sítt.
Umboðsmenn eru:
B. Mortensen, sóknarfúti, suðuri í Vági.
K. Djurhuus, sýslumaður, á Tvøroyri,
H. Edw. Hjalt, brævasavnari, á Sandi,
Chr. Larsen, sýslumaður, í Servági,
H. Nolso, kassameistari, í Vestmanna,
A. Ellingsgnard, brævsavnari, á Eiði.
Ólryggjaður maður gloymir skyldu sína móti sær sjálvum,
konu og bornum ella ødrum, hann hevur ábyrgdina av, og er
harfyri ikki fullgóður samfelagslimur. Hugsið tí um trygging, áðrenn
ov seint er!
A A SAS A KO —
Javnasarmenn
eiga at styðja felagsskapin við at melda
seg inn í javnaðarmannafelogini.
Ceir, ið ynskja at gerast limir í
Suðurstreymoyar Javnaðarfelag
biðjast venda sær til kassameistaran
J. P. Henriksen, Tórshavn.
Minnist til at best, hvert á sín hátt,
eru buksupressararnir og rakibleðini hjá
N. Á Eidesgaard.
Higarlil hava eldsløkkjarar verið ov dýrir, at fólk ikki hava
havt evnir til al eiga teir. Men nú selur N. A. Eidesgaard eld-
sløkkjarar fyri bara 5 krónur, so at flest oll, sum vilja verja seg
meti eldibrandi, kunna nú forsýna seg.
Lýsið i „Feroya Social-Demokrat“.
i
=