Sosialurinarkiv
Sosialurin 1937-01-02, síða 3
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 2. januar 1937síða 3

‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Lívsgetan. Harrin leggur brattar getur upp um brekku, yvir fjall; steinar skera særdar fætur, ljóða torudun so hvøll. Troyttir bóru tunga byrðu tivandi um hesa leið; hóast mangir løgdust fyri, nakrir menn teir møddust ei. Tyngri byrðan er at bera, betri hvíldin aftaná; sárari teir steinar skera, sælari gerst greðin tá. Vilja tit til gongu fara, flykkist tá bert tættari; Harrin kann ei bert at særa, greðir heldur — lættari. Jarðarferð mín. Grát ei, grát ei, væna kvinna, turkað burtur sorgartár; har, tú skalt meg aftur finna, trívast eingi sálarsár. Grát ei, faðir, grát ei móðir, systkin turkið sorgartár. Vóru vit í leiki fróðir, tung var tíðum lagna vár. Tit mær voldu — maður, kvinna — sorg og harm við munn og hond, har, ið aftur tit meg finna, knýtast slitnað vinarbond. Grátið ikki, tit, h- grátið ei 4 dey" „anda, „adjúp hev. >Farið væl av Harrans magni l< síðsta heilsan mín á fold. Metið várt av Jesu gagni, verður gjøgnum dekka mold. Dánjal. einastu orðini, tað blaðið hevur ! Ein má spyrja: Letur >Dag- bludid« sínar oddagreinir skriva av børnum ? Elia hvat er hetta sagt um, hvussu teir eru hyrdir tað årslit, leir Og vit vilja so væl yvir fingu úr valinum. trúgva, at vinnuflokksmenn >við fyri tvætl? Vit hava onga sum helst grund vreiði og harmi hyggja at úr- | at stinga undir stólin, at vit í slitinum.« fullum álvara væntaðu at fáa >Dagblaðið< skrivar so um, | tveir manns valdar — meir at meðan sambandið fekk 2 | kundi lað íkki verða til, lá ein manns inn, so fingu javnaðar- | hugsar um, at stårsti parturin av veljarum okkara ómoguligt kundi hava ráð at gjalda tann skatt, sum kravdist fyri at eiga Hver maður, sum av menn einans hin einu. Eina staðni skrivar blaðið, at javnaðarmenn longu áðrenn val- dagin høvdu valt býráðsformann. aðra valrælt. og Á nýtir lankar sínar til tuð, teir eru ætlaðir til, má skilja, at vit við monnum ikki kundu hugsa um kunna tveimunm at sela formann. Um vinnu- flokkurin læl seta lísta upp fyri at hjálpa okkum við formanns- vali, so brast tann sápabloðra teirra við einum duni sum frá spreingiknølli, sum sjálví Sjóvinnubankan nýttársnátt. yvirgekk kanónskotini = uttanfyri Stemmutal okkara minkaði niður móti helvt samanborið við hill fyrra býráðsvalið, siga teir. Eisini hetta er vælso mikið avgjørt. Men at vit fingu færri stemmur hesa ferð — 53 móti 70 — er rætt, og tað er kanska heldur ikki so undarligt, tá ein hugsar um, hvussu nógv ringari líðirnar eru nú heldur enn fyri Í árum síðuni, og al ley ringu livikorini fyrst og fremst darva arbeiðarin, so hann ikki er forur fyri al gjalda sín skatt, kann ein og hver fata. Men hvat so við vinnuflokk- inum, sum skreggaði so av sínum stóra stemmutali í Havn fyri einum slakum ári síðani? Hví varð sandrað? Og hví máttu teir »låna« henda veljarafjøld ein mann (móti hansara vilja) úr einum eðrum politiskum flokki at seta á odda á vinnu- flokkslistanum ? Var tað tí, at flokkurin mátti viðganga yvir- fyri sær sjálvum, at hann nú er so samansokkin, at hann ikki innflokks eigur ein mann, so frægan, at hann kann standa fremstur á vallista til Tórshavnar býarstýri? Tí motivið lil eina slíka gerð lágt sum bert at >lána< stemmur til vinnuflokkslistan frá sam- bandinum ? Aflaná eina slíka grein má tað næstan vera okkum loyvt kann ikki vera so | at krevja blaðið eftir eini frá- | greiðing frá valinum sæð út frá vinnuflokkins sjónarmiðum, og hvussu teir eru hýrdir aflaná hin stóra óivað hava ætlað sær vinnuflokkssigurin, sum leit at vunnið. Til vit hava sæð eina slíka frágreiðing, rokna vit við, at orsøkin Lil, at vinnuflokkurin so uldeilis varð »pulveriserndur« í Havn hin 22. desember — og seint fái teir hovdið fyri seg aftur — er tann, at hin stór- orðaði flokkur ikki var ferur fyri at finna menn, sum teir kundu seta inn å ting at ålinna verk, ið svaraðu til ordini. Og so kom býráðsvalið — Nemesis. Eini líkinda hús ella leyligheit í Havn ynskist til leigu. Blaðið ávísur. „Smiril“ siglir leygardagin 2. januar kl. 9 yvir Skálavík til Suduroyar; norður aftur til Havnar sunnu- dagin 3. januar. Hin nýggja ferðaællanin fæst hjá avgreiðslunum. Tórshavn, 29. desbr. 1936. Administrator. AKTIESELSKABET FØROYA BANKI Hovedkontor Afdeling : THORSHAVN TRANGISVAAG AKTIEKAPITAL OG RESERVER KR. 900,000. Bankforretninger af enhver Art udføres. Stiftet 1906. Kontortid 11—3. Lørdag 11—2. Vejen til en virkningsfuld Reklame gaur gennem en Annonce í Føroya Social-Demokrat". „Feroya Sveial-Demokrat““ har vundet Indpas hos det store, jævne Publikum, Det er derfor i Deres egen personlige In- teresse at benytte , Føroya Social-Demokrat“ til al Avertering i Fremtiden. Mm LI. s Dyner og Fjær rense hos os. Overdyner for 4 Kr. derdyner for 3 Kr. ovedpuder for 1 Kr. anser: Fjær renses for Í mi. , indleveret kilogram. Mindstetakst 3 Kr. AIS Thorshavns Dampvaskeri. FØROVA VANLUKKUTRYGGING : Skal nakar vanlukkutryggja seg sjålvan ella onnur, boda frå vanlukkutilburdi ella fáu skil uppá annað vanlukkutrygging við- víkjandi og situr ov 6høgliga fyri til at kunna venda sær beinleiðis til tryggingina, vil hann hjá einumhvørjum av umboðsmonnunum fáa lagt sær lag á og eisini fáu goldið limagjald sítt. Umboðsmenn eru: B. Mortensen, sóknarfúti, suðuri í Vági. K. Djurhuus, sýslumaður, á Tvøroyri, H. Edw. Hjalt, brævasavnari, á Sandi, Chr. Larsen, sýslumaður, í Servági, H. Nolso, kassameistari, í Vestmanna, A. Ellingsgnard, brævsavnari, á Eiði. Ólryggjaður maður gloymir skyldu sína móti sær sjálvum, konu og bornum ella ødrum, hann hevur ábyrgdina av, og er harfyri ikki fullgóður samfelagslimur. Hugsið tí um trygging, áðrenn ov seint er! A A SAS A KO — Javnasarmenn eiga at styðja felagsskapin við at melda seg inn í javnaðarmannafelogini. Ceir, ið ynskja at gerast limir í Suðurstreymoyar Javnaðarfelag biðjast venda sær til kassameistaran J. P. Henriksen, Tórshavn. Minnist til at best, hvert á sín hátt, eru buksupressararnir og rakibleðini hjá N. Á Eidesgaard. Higarlil hava eldsløkkjarar verið ov dýrir, at fólk ikki hava havt evnir til al eiga teir. Men nú selur N. A. Eidesgaard eld- sløkkjarar fyri bara 5 krónur, so at flest oll, sum vilja verja seg meti eldibrandi, kunna nú forsýna seg. Lýsið i „Feroya Social-Demokrat“. i =