leygardagur 2. januar 1937síða 2

stundir og høvi til at skriva manga blaðgreinina. Í Oslo var hann ídnasti at fáa í lag >Norsk— færeysk lag« og gjørdist kassa- meistari felagsins frá byrjan tess. Innanfyri hetta felag av- rikadi hann nógv arbeið. Tá vinnuflokkurin móti sumri 1935 byrjaði at geva út blad sítt, >Dagblaðiðg, finna vit Ernst Sondum við róðrið har. Heim- longsul og hin sterka tråanin eftir bladstarvi hava óivað verið hovuðsorsakar til, at hann tók uppá seg eitt so tungfort arbeiði, sum tað vera at stjórna málgagni vinnuflokksins. Tað er sjálvsagt, at tað blað, varð settur at ein hin má Sondum Ernst stýra, fyrst og fremst kendi javnaðarmenn mótstoðu- menn og »Føroya Soe.-Dem.c sum mótstoðubluð — tað málli Og hvassur var Ernst sum so vera. líðum Í greinum sínum; men eitt áli fram um mangan hitti tú á máli, var hann altíð fryntligur hann so annan: hann og blíður — sjålvt um tå lá í horðum blaðstríði móti honum — tað var honum í kjøtid borið at vera so. Ein óræddur mélstødumadur! Og nú er hesin maður farin Tikin stóð í — bert 36 ára gamalur. burtur, best sum hann strevnasta arbeiði. Friður verði við minni hansara! HEÐIN BRÚ: Fjallaskuggin. Felagið Varðin 1936. Tórshavn. Nýggj bók er komin eftir Heðin Brú; Fjallaskuggin er hon nevnd at navni. Hevund- urin er víða gitin av teimum bókum, sum hann hevur skrivað áður. kenna Lognbrá og Fastatekur Allir lesandi Feroyingar og munnu eisini vera hugtiknir av teimum, og Fjallaskuggin er so salt ikki lakari í virði. Henda nýggja bókin er savn av småsøgum, tær longstu eru tjågu bls., og summar eru rætti- liga stuttar. Ein av søgunum Fjallaskuggin, og av eitur hevur bókin fingið navn henni. Segurnar eru allar eyðkendar av skrivingarhátti Heðin Brúar. navn var á teimum, Um onki so hevði lesarin kortini í stundini verið vísur í, hver ið faðir teirra var. Men á annan hátt eru tær sera ólíkar, bæði viðvíkjandi innihaldi og frammeseling. Tað er náttúran, sum hovund- urin sýnist at elska framm um allt annað, og hann dugir so væl at siga frá henni og frá ollum tí, sum rerist í henni og Jivir. Menniskjun er sjálv ein partur av nåttårini. Tak søguna Høgna hin gamla, seydamannin, ið hevði allt sítt at kalla í haganum samun við seyð- livað lív inum. Onkur vil siga, at hann var bert ein einfaldur seyða- maður. Ja, tað var hann. Men minni hevur tað at siga, hvat yrki maðurin hevur; annaðhvert hann er seyðamaður ella harra- maður hevur onki at týða. Men tað ræður um at fáa sum mest og best burtur úr yrki sínum, so at lívi kann verða livað heil- skapað og ríkt. Høvundurin endar hesa søguna við hesum orðum um Høgna, sum hann av tilviljan hitti åti í haganum: >Ég fór aftur til gongu, ikki kundi eg gloyma Høgna. Her verður hann gangandi, til men hann einaferð leggur beinini; hann kann ikki annað, hansara heimur er her, hansara eilt og allt. Hver túgva, hvor lægd, hvor heyggjur er hansara, hann eigur tað, kennir tað, elskar tað og er fastgrógvin í lad. Alt er liv- andi rundan um hann: fossarnir, | hamrarnir, gjáirnar, fuglur og seyður, alt er tand líka livandi fyri alt hann og gevur honum hvert í honum, talar tað við sær tær vissu kenslur og ley vissu hugskot. Gamli Hegni er ríkur! sum hann; elskaður av ollum sínum heimi, Gævi oll vóru so rík hann elskar og er Flatnahaga,« Onki nt iv: at hesin kær- leiki? f avundarins; Hogn 'vri hann sjálvan. Sogan Á. tað sama: allt yðu. ? er oll ! ÓgV' vil nýta 1darins: »Og har vatnid kemur um uppi, sum handa hálsin, hygg, heil fylgini av hvítum luflbloðrum, ið koma rekandi omaneftir. Liva tær ikki, jú, betri enn so. Tær foðast har uppi ovast í hasum klára blettinum og her niðast við, her doyggja tær. Stuttlivad, tuð er ikki um at tala; men hvat ér stutt og hvat er langt í slíkum føri? Hevði Tverfelli latið munnin upp, hvat hevði tað hildið um tín aldur ?< Í soguni Halgir finna vit somu náttúrukenslu aflur. Og henda náltúrukenslan er so fullkomu- liga hav og føroyskt land, stormur føroysk, her er føroyskt og stilli og sól og sirm, og dalar allt eydkennt føroyskt, sum hugsast samalt er so og fjøll — kann. Tað er hitt upprunaliga, óspillta skaldið finnur í og reina, sum náttúruni og í mannasálum, ið giglar lesarin at sær og fær vald yvir honum. Ikki minnst hóskar hetta fyri seguna Mær rennur tokki, har lív okkara í dagligum og vandafullum yrki verður breitt út fyri okkum, So eru eisini aðrar søgur, ið eru fullar av skoggi og gabbi; Oføra stultligar eru tær. Sogurnar Finnur og Einbýli eru rokafullar av »lygnum«, men tú ert nær um at skrædna av låtri, tå ið tú lesur tær. Kvæðini hava eisini gabb, og 7 SÍ Lýsing. Eftir lóg av 12. mars 1923 um kommunala skattalíkning í Foroyum verða allir teir persónar, sum skulu verða líknaðir í persónligan kommunuskatt í Tórshavnar kommunu, bidnir um annaðhvort sjálvir ella við fulltrúa, 16 um so er undir fullmakl- gevarans egnu ábyrgd, innan 15. januar 1937 — ella viðvíkjandi teimum, sum eru skyldigir al føra autoriseraðar handilsbøkur, innan endan av januar mánaði 1937 — at geva upp inntøku sfna fyri årid 1936 samsvarandi vid ley skema vid leidbeining til sjålv- uppgåvu, sum nevndin letur flyggja út til skatlgjaldararnur. Serliga verður víst á, at persónar, sum Í yrki sínum vanliga nýta eitt annað rakstrarår enn álmanakkaárið, hava rætt til í sjálvupp- gávuni at nýta rakstrarárið. — Tey soleiðis úlfyltu skema verða latin til Tórshavnar líkningarneynd. Tað verður beinleiðis gjørt kunnigt, at lann, sum ikki gevur upp í rættari tíð inntøku sína samsvarandi við ådurnevndu lóg, missir rættin til at gera mólmæli móti skattnålikning síni, ullan so at hann kann vísu á, at álíkningin gongur upp um hansara veru- at hann kann VIS& 3, Ht AMRUM, BUNDEN UDD US DN ligu innløku vid meira enn 25 %/,. — Er munurin meira enn 25 %/9, gu NK VIO A a II Ul EN I skal hann lata skatt av síni veruligu inntøku vid 25 %/, í viðbót. lath SKR av SHU — me m— ——————— Tann, sum einki skema hevur fingið við útbýlingina, eigur sjálvur at fáa sær skema sftl á býráðsskrivstovuni, av tí at megu- lig mistøk við úlbýtingina hava onga ávirkan á undannevndu ásetingar. Persónar. sum eru skyldigir at føra autoriseradar handils- A fy [ff [—————|——>>O—f MO bøkur og skattskyldug deyðsbúgv, skulu saman vid uppgåvu av inntøku síni senda inn rakstrarroknskap og uppgerð yvir figgjar- støðu við rakstrarársins byrjan og enda. Sjálvuppgávur, sum ikki eru innkomnar innan ådurnevndu freistir í tf fyriskrivaða snidi og beint undirskrivadar, kunnu ikki krevja at verða tiknar til umhugsunar. Teir arbeiðsgevarar, sum á útbýttum blankettum eru bidnir um at geva frágreiðingar um goldnar lønir o. a. m. til arbeiðsfólk sítt, mugu innan 15. januar 1936 komu fram við hesum frágreið- ingum, sum teir eru skyldigir eftir áðurneyndu lóg $ 34, og verður lagt aftrat at slíkar frágreiðingar, lá ið arbeidsgevarin førir seg undan, kunnu verða kravdar fram av justitsministeriinum við daghótum. ———— Tað verður gjørt kunnigt, at lann, sum til skaða fyri kommununa móti betri vitan gevur skeiva sjálvuppgávu ella gevur skeivar upp- lýsingar til líkningarneyndina um sína innteku ella síni ognar- og forimunarviðurskifti verður straffadur við, at hann til kommunu- kassan bøtir 10 ferðir tann skatt, hann hevur svikið. Ol verða biðin um at skriva nøvn og bústað (gølunavn) pe ff tvduliga á sjálvuppgávuna. AA [|[Å ÉÉÉ AAA Tórshavnar líkningarnevnd, 28. desember 1936. Hesir harrar straffaðan leimum Finansmagnat«, kravdu P, M. og hartil at 15.000 kr. í erstatning, Dam gjalda viðurgjuld Nú er dómur fallin í sakini: P. M. Dam skal í bót gjalda 500 kr., til Th. Pe- lersen 500, 100 í rættarkostnað og 40 í lýsingum. Th. Petersen, also 500 kr. í viðurgjuld, meðan hinir báðir — Vit nema eitt sindur við henda dóm næsta leygar- bankastjóri, fekk ikki >vórðu leskadir«. fara helst at dag. * %* %* Ársskiftið. Ein skuldi ikki trúð, at tíðir- nar vóru so ringar sum tær eru, tá ein hugsar um lær hundradir av krónum, ið »féru upp í royk« nytlårsaftan í Havn. Væl hevur hvort ár verið brent hópur fyrverkari um års- skiftið, men at tað kortini ikki av í ár skuldi minka munaligt — tad má tykjast logið. >Kanón- skotini« dundu langt út á nátt- og raketturnar ringdu littar niður. Uttan fyri hilt nýggja apotekið ina, ymisk stjørnur var fyrverkarf. Men tå >kanón- skotini« vóru tveitt út av vind- eygum og durum f Sjévinnu- bankanum, so »har skalv bædi gråt og grund«, og rakettirnar fýsundi ruku út av vindeygun- um, lá gjørdust mangur maður bilsin. Og einki er at undrast yvir, at tann mannfjøld, ið saman var komin har, royndi al gita sær eina orsøk fyri hesum ovfarakæti. Ein gisning- urin var lann, at »sigurin« Í rætlartrætuni við »Føroya Social- skuldi = »fejrast«. Hvat so orsøkin var — legið sá hetta út. Demokrat« Få sýnist lað al vera ein tåltur í | sandinum, har hon hevur ligið lyndi okkara. síðan ódnarnáltina freku. frålik bókmenntir Ein bók hevur gjørt + * okkara ríkari enn áður. Thorshavn og Omegns Símun av Skarði. Sygekasse hevur latið prentað eitt prýði- Tíðindi. fyri hesum felag, - Frelsens Hær. ; , 1. so stóran tydning fyri byr. igt minnisrit til50-ársdagkassans. | Í ritinum eru lir og frá- greiðingar um iA ídnastir hav? Søndagens Møder: Kl. 10'/: Hellighedsmøde. + x + Kl. 2: Søndagsskole. Kl. 8: Frelsesmøde. „Rejseliste for Fær- 6 Alle er velkomne. øerne" . 3 . er nå aftur útkomin. Inni- haldið er nakað eins og í hinum K. F. Ú. M. síðsta — men ferðaætlanirnar Søndag KI.8 HjemligtSamvær. | 0Yggjanna millum eru nú so Onsdag Kl. 8: Bibeltime. nógv broyttar, at tørvur var á Torsdag Kl. 5'/,.: Mindsteafde- einum nýggjum yvirliti yvir lingen. Kl. 8. Ungdomsafdelingen. post- og ferdaruturnar — eilt slíkt yvirlit fæst best við at Fredag Kl. 6): Yngsteafdelin- kanna henda lista gjølla. gen. Bernehaven er aaben hver . * Søgnedag. ; * 4 * Dómurin. Sum lesarum enn man liggja „Skálaberg“ í minni, stevndu leir harrar, sakferararnir Petersen Th. og L. Wangstein og direklørur Chr. Holm-Jacobsen »Føroya Social- Demokrat«i fyri eilt ålop vit í vár gjørdu á »»Dagbladid«s kom á Havnina í gjár. Hann hevði roynt vestanfyri og uppá ein dag fingið 70 kurvar. Hann hevur verið á Sørvågi og tikið sluppina »Riddarin« út aftur av Býráðsvalið 22. desember 1936. >Dagblaðið< 29. desember hevur millum aðrar merkiligar greinir eina, sum ber navnið »Nemesis«. frá býráðsvalinum 22. desember Í Hon sigur årslitinum av Havn. og er soleiðis skrivað, at tuð, at javnaðarmenn og sam- valdu P. Niclasen mann hin 12oktober, ra aftur å ndsmenn Tað i: hesi grein, at ii: skriva »Dagbladid«, tørvar en: fasta hond at halda í herdatoppin á sær. Í greinini greiða frá årslitinum úr valinum til, at tað varð, Sagt verður frá verður roynt at og orsekum sum tað var. hverjum einstakum lista, uttan leirra = egna, hinum eina — vinnuflokksins lista; hann verður tagdur burtur av verðini, skýggj- aður sum var hann fongdur við ringastu landfarssótt. Vit kunna ikki finna nakað, sum sipar til so tað skuldi verið hesi orðini: >. ... og få eru ley, ið við vreiði og harmi hyggja at årslitinum,« — Her kundi kanska verið sipnd til hinar 29 vinnuflokksstemmurnar, tað so, so eru hetta hansara, uttan Men er $ må 3