leygardagur 6. februar 1937síða 2

greitt: 'kølontir og og sjålvstyrismenn skuldina fyri. Á Foroya løgtingi sótu 5 javn- aðarmenn og 8 sambandsmenn. Harav skuldi fylgjan verið, al sambamdsmenn uvrikaðu nógv javnaðarmenn — meira enn hálva aðru ferð so nógv og eitt sindur aftrat. Settu teir nøkur uppskot fram til frama fyri vinnulívið? >Dimmal:c bidist gera so væl at svara á henda spurning og so samstundis sign okkum, um ikki javnaðarmenn greiddu atkvoku fyri ollum teim suppskotum, sum vóru á tingi, "ogsum kundu vera vinnulívinum til frama. Eg veit einki slíkt uppskot, Hevdi tad sama kunna verid sagt um sum vil ikki styðjaðu. sambandsmenn,so hevði úrslitið úr tingsetuni — og mongum ødrum tingsetum eisini — verið væl betri, enn tað varð. J. H. Danbjørg. MEÐ. If./9Q NEIA' 900 Úr útheiminum. Hitler sigist at:hava fingið sína seinastu »støru« talu dikleraða av general- unum. feir tora ikki at fara út í: eilt europeiskt kriggj enn. Henda lala varð lí einki boð til verðina. Hitler letur allar hurðar standa opnar — eilt er ló ollum 1 hann vil einaferð sela heiman. i: brand fyri at fáa gera Tyskland til »verdsins sterkasta sláte. Stalin hevur nú deyðadomt 13 av teim 16 áklagaðu »stårbrotsmonnum« í teirri nýggi sakini. Radek el tó »nådadur« — 10 ára fongsul. Diktåturid er ikki lystiligt annað- hvort tað er svart ella reytt. Caballero hevur hildið stóra talu, hvari hann samlykkir stórlandanna politikk um ikki-uppiblanding. Men hann forbeheldur ló sfnari regering sum (i einastu í Spaniu at gera tað, ið ein og hvor fólkavald stjórn hevur rætt at gera í sínum landi. Caballero ivast ikki í, at sljórnarflokkurin vil koma lil al sigra. Í Danmark hevur samferðslan verið forðað av ísi og kava og óveðri ein fimbulsvetur har! Ríkisstjórnin hevur sett uppskot fram um at játta 45 milliónir til nýggj arbeiði sum bardagur ímóti kreppuni, tí herviliga arbeiðisloysinum. | Í Í Í | | | | Í | Ep AKTIESELSKABET FØROYA BANKI Hovedkontor: THORSHAVN Stiftet 1906. Afdeling: TRANGISVAAG AKTIEKAPITAL OG RESERVER KR. 900,000. Bankforretninger af enhver Art udføres. Kontortid 11—83. Lørdag 11—2. SE Tidindi Midvågur, 28. febr. 1937 Góði sosialurin ! Nokur orð sum Tíðindi. Eg kor ein dagin á tal við mann, 66 ár, hevur haft ring kor, tungt og sjúkligt hús, 6 born at forsyrgt og uppdrigið, tey tvey hava verið út av lagi heilsuveik. Nakað sum æt sjúkra- hansara kassi var einki av Í manndómsdogum — allar út- reiðslurnar hingu á honum, ti eina rygginum. >Nú, hin »hvussti gamli,« spyrji eg, lær við at fáa gongsl ellisrentu ?« Hann sær heldur illfysligur út. >Ég havi ikki sæð eill oyra í 1936 — heldur ikki konan, hon er 67 år, ló salt at siga,so hava vit fingið eitt sindur av vorum Men hvítusunnu hava vitikkismakkað frá formanninum. síðan nakran bilan fyri eilisrentuna — mangan farið svong niður, ygum. Hoyr meg,“ sigur skilja | hann víðari, »tygum vila so mangt viðvíkjandi tí,sum nú er galdandi og kemur igjøgnum á tingi og ríkisdegi, lygum måtllu sagt på mær hvar og hval, ið feil- urin er við hesum ólagi. Ég helt, at fað vilundi skuldi ellisrentu- var ikki gott at vila, tí mær kassakreditlurin verið í ordan nú. »T0,« haldi eg fyri, >vóru ikki á fundi hjá Joen ) tygum : hesum ? asmussen tann 4. i Hann tosaði um tykkum gomlu, um hvussu fint skrivilsi lil høvdu sent til lingid. Helt hann heldur enn ikki, at hann ålli rós og stóra æru aftrat fyri, at heita bræv tykkara var sent. Hann lykkara gomlu, segði hann ?« heyði verið rådgevari »Ju vælsignaður. Vist var eg á fundinum. Men Joen Rasmus- sens ráð veil eg einki um. Ráðini fingu vit vist, men ley komu frá einum ødrum hjartagóðum manni. Og segði Joen Rasmus- sen ikki eisini, at nú var pening- urin klárur. Jú, tað er ikki eili ásum hann hevur verið greiður og lættur al fúa hjá okkum. Vit hava sum eg segði í áðni, men svoltað.< skilið Harmiligt ! bara ikki sæð oyrað, Soleiðis er ella óskilið við ellisrentuni. Neyðar tey slitið og stríðst, at tey nú skulu gomlu, sum hava kenna hin harða svøltin! Hvor hevur skyldina? spyrja ley gomlu. Fey máttu vitað tað. Samband, sjålvstyrid — hilt kolsvarta aftur- haldið. Mær bandi til hugs, lá rennur í hesum sam- ið hin danski , socialisturin á ríkisdegi fanst al, at ellisrentan var so syndarliga lítil, fá helt Foroyingurin, okkara maður, tólkalingsmaður skilti væl, at ein Dani ikki forst60, al A. Samuelsen, at hann ein Foroyingur kundi klára seg við ellisrenluna, men skuldi upplýsa, at Foroyingar liva ikki av donskum men av foroyskum kosti, sum er nógv bíligari enn hin danski — og vóru lað valla nekur foroysk heim, hvar ið ikki ein ella fleiri fiskimenn vóru, og leir kundu so av teirra fortjenastu hjálpa teim gomlu. Jú, so satt vóru 100 kr. fyri eitt fólk nóg mikið! Men vil viðurskiftini verunliga egu! hvussu Alt | hjá soninum fer til heimið, til vila ikki, foreldrini, áðrenn hann setur undir Hann fotur egið borð. stendur tí tå berur, kann ikki klára seg og børn og konu av ti, hann forljenar, og so fær hann tað ikki, oflani. Hann er so statt sanniliga ikki íslund til at hjálpa teim gomlu, hvussu so fegin hann vildi. Veðrið hevur verið ringt eins og aðrastaðni: Tveir molorbátar hjá J. P. Ellefsen slitu og fóru á land — men líbelur komu teir ikki slórvegis lil skaða. | Eina náltina fór kaiin so illa, | at hon gerst valla aftur fyri minni enn 5000 kr. — at gera | kai av timbri kann aldri koma til at halda. Einki at forvinna — eingin arheiðsgevari, einki arbeiði og eingin fiskiskapur — og kredittur | gevst ikki, og verurnar eru ovurdyrar. Hvat skal fólk stilla upp? | Tað er ikki logið, at K. b. (Kirkjubo bóndin) háður okkum Foroyingar, tí vit í hesi líð venda okkum til ríkisstýrið i Danmark. Tíðindamaður. 1937. Mangar eru lær røddirnar, ið spáa um kríggj í 1937. Summi av hesum fólkum sigast at hava spáað bæði eill og annað fyrr, og tað hevur tå gingið soleiðis, sum tey hava sagt. Tá tey nú Få spáa um kriggj í 1937, so trúgva fólk teim. Hava hesi spáfólk eini ónalúrlig evni, sum vil onnur ikki hava, ella hvussu ber tað til, al ley kunna spáa Få um slíkt, sum henda skal í framtíðini ? Hetta er og verður ein óloyst áta fyri okkum, sum:eingi slík hava. Vil framtíðin fer at (8) Ð evni megu einans hvussu gila, verða. Hella er ikki lætt sjálvandi; hann | at nýggja árið hvílur f If gamla. tíðina ketu soleiðis, at hvort Vit kunna meta saman við eina árið er eilt lið í hesi ketu. Vit, 1914 og nokur ár fram um tað árið, vil sum minnasl minnast, at londini gjordu sær vápn — »rustndu« — hvert harðari enn unnað, skrivaðu sáttmálar: Tyskland, Eysturriki, Ungarn og Italin ødrumegin og Bretland, Frakland og Russland helta er ikki Øl vilu, lítil neisli í Serajevo setti alla verðina hinumegin. Um neyðugt at greiða frá. hval tuð endaði við: Ein í brand. Aftur nú er øll verðin al samanlikna við eina krúllunnu og líverri — neislin er longu kveiktur — í Spaniu. Har sláast Tyskarar og lItaliamenn ødru- megin móti Frankum, Russum, Amerikanarum og Bretlending- um hinumegin. Teir stýrandi í leim nevndu londum royna al forboð fyri frívilligum at sela fara til Spaniu. Latum okkum vóna, at lað eydnast, men Ind sær alt annað enn ljóst út. Í Abessiniu er ikki heilt kvirt enn. Har vinnur Mussolini ella vit kunna siga, at har hevur hann vunnið sítt spæl. Um hann og Hitler vinna teirra spæl i Spaniu, er enn ikki avgjóri, men al teir Í loyndum styðja general Franco er eill loyndarmål, sum oll verðin er kunnug við. Hetta eru Franskmenn á einum máli um, og teir vita eisini, al »strikkan« (lykkjan) fastari um hálsin á leimum fyri rubbast fastari og hvort felið, ið general Franco gongur fram. Tí »rustar« Franka- ríki nú av allari megi, og tó al ind franska ríkisstýrið setur sínum íbúgvarum forboð fyri al fara til Spaniu, so ynskir hvort eyga í Fraklandi, at general Franco skal tapa kríggið, og Franskmenninir hyggja við Pål skeivum eygum at leim týsku 9 og italiensku soldålunum, sum berjast í Spaniu ímóti lí sponsku Ifall áfram við at ríkisstjórnini. Hitler og Mussolini halda senda fólk til Spaniu, so liggja Franskmenninir neyvan stillir. Av óla fyri Tyskalandi hevur Frakland gjørt såltmåla við Russland, meðan Hitler hevur gjørt sáttmála vid Japan. Vert kann í hesum sambandi vera at nevna, at Japan beint nú militerdiktatur í eftir hevur innfort landinum — sjálvandi góðum lýskum mynstri. Hetta góðum, serslakliga tá vil boðar ikki frá nokrum hava frælt um ta ræduligu kríggs- orsku, ið valdar innanfyri tað japanska militerið, ið samstundis hatar ley hvítu fólkini og ynskir leim deyða og undirgongd. Higartil hevur Russurin verið sum ein múrur ímóti leim gulu eystuneflir, men Russland kann neyvan møta eystureftir, lá tað samstundis skal slanda fyri skotum vestan ífrá. »Hin komi Russin aftur,“ vil onkur siga, sum lísið hevur »Dimmalætting« um religións- forfylgilsir í Russlandi. Hartil vil eg bert siga, at søgurnar úr Russlandi hesum viðvíkjandi eru so ólíkar, at vit vila ikki, hval ið sall er, so hesa síðuna av sakini vil eg ikki nerla við. Eg — og eg hugsi mong við mær — munna harmast yvir, at lond í Europa skulu sláa seg í Tí tað vila vil, al koma leir til valdið, hóslag við leim gulu. so er lunn hvíli fólkaflokkurin deyðsdomdur. At 1936 for! nærri aleinum stórum verdaldar- hevur okkum bardaga er eyðsjónligt fyri ollum hugsandi menniskjum. Hval 1937 vil fora okkum til er enn blint fyri okkum. Men latum okkum ynskja, al menniskjuni brátt mega fáa eyguni upp fyri, hvussu hugnaligt oll kundu livað, ífall ley stlevndu fram ímóli frælsi, javnaði og bróður- skapi. j. H. Danbjørg. II. INDLÆG fra Sagsøgte P. M. Dam i Retssag Nr. 142 1936. lil Færøernes Ret. Replik fra Sagsøgte P.M. Dam i Retssag Nr. 142/1936. (Sluttet.) Vort Gensvar blev derfor, skønt uundgnalig bestemt af den personlige Rolle, Bankdirek- tør Petersen spillede i Sagen, med Hensyn til sin Form og Tone fremsat med hele den allerede nærmere Social- Arbejderbevæ- foranliggende » omtalte Chikane af demokratiet og gelsen i det hele taget som Baggrund. Den privat personlige Adresse er, for saa vidt det drejer sig om en for alle Læserne tydelig Angivelse af bestemle Personer, holdt strengt udenfor; der er saaledes ikke nævnet noget Navn, medens det pan den anden Side i Omtalen af »Dag- bladid« antydes for de indviede, hvem førnævnte Spidsartikels Forfatler er, ligesom der gives Karakteristik af denne Vinnu- flokkens Stridsmand. Jeg benægter Rigtigheden af Sagsogernes Paastande om, at der i anholdte Arlikel skal findes Udtalelser, der henviser til Chr. Holm Jacobsen. Alle Henvisnin- til en enkelt Person, som der Adressen til »Dagbla0did«s er talen om, har Forfalleren af Spidsartikel af 16. Maj. Det er jo en kendt denne Arlikels spillet en Hovedrolle med Hen- Sag, al Forfatter har syn til Finansieringsspørgsmaa- let vedrørende P/f »Uvak« (Anuna), og at han var el af Medlemmerne i den Kommis- sion, der iaar var i Danmark for at forhandle om Financie- ringen af det færøske Fiskeri- erhverv — denne Kommission har bevisligt misanbefalet Traw- lerfiskeriel. Hvorvidt Bankdirekløren har spillet en lige saa stor eller større Rolle Chr. Holm Jacobsen i Forhand- end Grossereren lingerne vedrørende Financierin- gen af »Anana«-Fiskeriekspedi-