leygardagur 13. mars 1937síða 4
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
A —— —"—GØ———Á————— — PU UA GÓU UU li Fag DO
000000000000000000000000
Alle Husmødre køber
kun den færø- gu
E Nr.
ske Margarine = =
9 g Sule
A/S THORSHAVNS MÆLKEFOR- O
SYNING OG MARGARINEFABRIK O
0000000000000000000000000
som er den
bedste der faas
Javnaðarmenn
eiga at styðja felagsskapin við at melda
seg inn í javnadarmannafeløgini.
Teir, ið ynskja ut gerast limir í
Suðurstreymoyar Javnaðarfelag
biðjast venda sær til kassameistarun
J. P. Henriksen, Tórshavn.
0000000C00000CC00000000000
GOTT OG BÍLIGT
KOL oc KOKS
HJÁ
O
O
|
8 C1. Clementsen,
O
FÆR EIN
TELEFON 319. —
00000000000
0000000000000000000000000
Fiskimenn,
arbeidarar
haldið og lesið
„Feroya Social=-Demokrat“,
ið er
tykkara blad!
nnnnn...e....—
Minnist til at best, hvert á sín hátt,
em buksupressararnir og rakibleðini hjá
N. Á Eidesgaard.
Higartil hava eldslekkjarar verið ov dýrir, at fólk ikki hava
haví evnir Gl al eiga teir. Men nú selur N. A. Eidesgaard eld-
slokkjarar fyri bara 5 krónur, so ul flest øll, sum vilja verja seg
møti eldibrandi, kunna nú forsýnu seg.
Í
Lad Deres Dyner og Fjær rense hos os.
Overdyner for 4 Kr.
Underdvner for 3 Kr.
Hovedpuder for 1 Kr.
——IN
KNUD PETERSEN
Alt skósmíð gerst skjótt
og væl úr hondum greitt.
— Máltr. 315. ——
Vi renser:
Fjær renses for I Kr. pr. indleveret kilogram, Mindstetukst 3 Kr.
AIS Thorshavns Dampvaskeri,
Målaraforrættning.
Papp, tapet, mepulpolitur, alt
målarafakinum viðvíkjundi! Best,
biligast. — Ordrar frá bygdum
ekspederast umgangandi.
M. P. Jacobsen, Tórshavn.
Telef. 323.
Jeg har gode
SKRIVEMASKINER
nún
til Salg!
Gode Maskiner for Kr. 125,00 og indtil Kr.
Máli 600,00, Kr. 650,00 og Kr. 750,00. - - -
ing Den som vil købe en god Maskine bedes
Tapet henvende sig til
Linoleum | HJ. HJALTALÍN TORSHAVN
Poul Arne Poulsen.
WKNKKKKKKU
Tlf. SI.
A/S
KRREARSSG
Bryggeriet
Stjernen
pe
Bryggeri, Malteri og rm
Mineralvandsfabrik
o 090 0 Oo
00000
000
ÍR
i = i
TELEFONER :16- 68 - 176
[TELEFONER:I
Hetta um alt Danmark gitna virki eiga
1
Eisini tygum arbeidararnir i ude
vilja gerast vissur í,
Allir arbeiðsmenn eiga at styðja hvenn annan.
Hetta er ein lóg, sum hver upplýstur og ment-
aður arbeiðari ikki á nakran hátt vil bróta.
KR
Tú, upplýsti føroyski arbeiðismaður og slitmadur,
eigur tí hverja ferð tú skalt hava eina øl, at
krevja at féa arbeiðara ølina:
„Stjernen“.
at tað lovsir seg at
lýsa, bert tygum
royna eina lýsing í
Føroya
Social-Demokrat““.
Ringid til prentsmíðjuna
måltr. 143.
RY K* am »
RR
Keypið frå teimum,
sum lýsa i
„Feroya Social-Demokrat“
Utgevsrar: hanaðarn as: a'eløg.
tluðstjórar: M Dam, 'vørovri, ábyrgd rma?ur,
P K. Mou itsen, Tórstavn.
Þreysmiðia B. /. Jensens Torshavn,
8 9
mist alla mak ( tú, at eg skoyti um at fáa
títt tjóva s borið ir eg eg eigi tað sjálvur
Hver óreinan, heldur tú tir u teg til bøna-
mar Nei, so lætt sleppur ikki; nú he r tú
a skal blíðka meg attur n eg ska ga tær
nakað, Andrass. Sýslumað fór aftur at veipa við
ngrinur Hetta er háð yheitini Øe
a straffur fyri. Rid og renn vid tinum
men tú kann vera vísur í, at vit skulu hittast aftur
Nú gjørdist Andrass heilt firtin og bilsin við.
Andlitið. var so forundrað sum á barni, ið fyrstu
ferð sær jólatræ. Hann tóktist alls ikki at skilja nakað
sum helst
jum, sýslumaðurin ?
Hvat siga tyg
Ég helt alla
tíðina, at tygum snakkaðu narrarí, 1 skilji eg,
men I
Fyrst at biða meg fara eftir torvi t brigsla
mær stuldur omaná, tað haldi eg tygum kundu
latið verið Ogjørt.
Sýslumaðurin bráðtagnaði. Blóðið tusti upp í
andltð á honum Hann fekk so dånt stoytt fram
úr:sær; Reis at helviti till Og. so før hann inn.
Tóra-Sámal var svartur í andliti av oði, men
har segðist einki. Innantanna bannaði hann sváginum.
Hvat fanin hevði hann at ganga niðan til Andrassar
konu at geva henum. Tað var altíð væntandi, at
hann kom at trakka upp í veingin.
Andrass fekk vent sær beinarúgvuni, ið skuldi
vera eitt ross, og fór so til hús mutlandi: Enn hýkur
Torkil á heyggi.
Um summarið fór Andrass ein túr til Íslands
við skipi. Meðan hann var burtur, gjørdi Pennur
skomm og skaða um seg, tí nú noyddist hann
einsamallur at bjarga sær ein bita inn í munnin.
Tá Andrass kemur aftur, verður hann stevndur
at meta hjá sýslumanninum fyri ólógligan hund.
Nú var Andrass kníptur. Hann var so ofta
klagaður um hundin, at hann visti, tað var ikki bót
at bjóða hesa ferð.
Ji gott svevnlag, men hesa nåttina
svav hann ikki, og á miðdegi, tá hann fór skutlandi
man á kantórið, hevði hann enn onga vón fingið
ær undan. Hann var tungur í huaa.
hann sær á, vendi um og fór
yggj« til tey Vælsignaður
pápin hjálp mær nú, ella fari eg í Skansan.
Tað skuldi tú longu verið farin, títt býtisbarn !
Hvat hevur tå nú gjørt, devilsettur ?
Andrass segði frá, hvussu vorðið var, og gjørdi
somikið av, at báðir vórðu á einum máli um, at
Skansin var vísur.
» 1
ANarass nev:
eitt bráð
gomiu:
Hin gamla at gráta: Á tú allstýrandi, tað varð
ein standur! Hoyrur tú, Dávur, hjálp honum, hjálp
honum, sigi eg. Men hvat skal tú hjálpa? Eitt, sum
ongatíð hevur nyttað nakað, hverki til at brigslast
ella berjast. Og so turkadi hon tárini burtur við
skjúrtafaldinum og helt á at gráta og vena seg SO,
at búkurin mest sum hoppaði upp og niður.
Dávur gamli nikkaði við høvdinum: Tað er,
sum tú sigur, eg nytti einki til longur, nei, nei, eg
kann ongum hjálpa.
Men nú tók Andrass at greiða frá, hvussu
gerast skuldi: Tygum skulu bara siga, um tygum
verða spurdur, at eg havi givið tygum hundin,
áðrenn eg før til skips. Lat teir so royna seg.
Hvat gera teir so við meg ? --Heldur tú, at eg
eri betri førur fyri at verja meg móti so miklum
monnum, sum tú? Eitt gamalt støv?
Andrass gavst ikki: Ver nú ikki so ræddur,
gamli! Tú hevur verið í lótum fyrr. Minnist tú íkki
hina ferðina, tá teir skuldu panta teg? Tá tú lat teg
í ell klæðini, tú átti, hvert uttan á annað og setti
teq á kistuna, sum tú segði teimum, at omma átti.
Hvussu nógv fingu teir frá tær ta ferðina.
Dávur mest sum vaks, nú hann hoyrdi sínar
egnu roysnisgerdir uppafturtiknar: Tað kundi verið,
at vit vunnu teimum eina neis einaferð enn, men
tað sigi ec tær, at smakka vit ikki ein kjøtbita frá
tær og kanska eitt skeði uppá føturnar eisini, so
sigi eg frá, hver ið fylgdist við tær aftur úr Árna-
gerði hina náttina. Hesin gamli liggur heldur ikkt