leygardagur 20. mars 1937síða 1

FRÆLSI "FOROYA:- - SOCIAL. DEMOKRAT | Lísingaprísur fyri petitreglu: 30 ovr. á torsiØuni, | Nr 12. 20 ovr. á 3. og 4. síðu Við stórri Isingum fæst . | avslåttur í pristnun | Megnarfala statsministara Staunings. Stauning verður heilsaður á einum mátt- miklum studentafundi í Svøriki sum hin savnandi kraftin í norðanlondum. Hann undirstrikar brødra- og vinaskylduna | norðanlandanna millum, men ger enda á taluni um felags vápnaverju fyri norðanlondini. oll norðanlond í einum felagsskapi! Hin skandinaviski tankinn: er kyknaður uppaftur við stórari kraft. stødun Í enn nakað unnað munuð henda Hin hættisligu og flokta Europa hevur meir forna dreym upp aftur av grøvini. Fyri stuttum var Stauning statsministari yviri í Lund fyri al halda roðu á sludentarfundi um norðlandanna samurbeið. Har segði hann millum annað: Tað eru ymiskar sjálv- slødugar tjóðir í nordunlondum, Danmurk, Noreg, Svøriki, Finn- land og nú Íslund. Tær hava ymiskar inleressur í mun til uðrur ljóðir. Ég hugsi ikki, at vit eiga at strika leirra sjálv- bjurgni, men harafturímóti eftir eilt skilngoll sumvirki hesa tjóðanna evnum royna at fremja millum — tud er eill g6du, ein lukka, at sum serslakar tjóðir. Hitt tjóðskaparliga frælsið forður ikki ligum lær liva og mennast fyri loyalum og bróður- viðurskiflum norðun- landanna millum, og tað er al gleðaslt hesar norður- yvir, al lendsku ljóðirnar duga al sívgja moyulisleikarnar fyri at styðja aðra og harvið undir byggja norðanlandannu styrki og sjálvbjargni. Tað, ið gerast kann fyri einum fríum og frælsum samurbeiði, samlívi millum norðanlondini, má gerast, lí lað ber lukkunu vid sær. Særliga vóni eg, al menn eru sumdir um al fremja eina livundi og munandi rúl- vekslinge av arbeiðarum millum Danmark og Svøriki. . . .« Stauning greiddi so frå, hvussu luð í gomlum dogum hevði skortud uppá falun av hverjum øðrum. Hella var broytt munandi. Hann greiddi frå samarbeiðinum millum svenskur danskur og embætismenn og visti á likheitina ímillum danskan og svenskun heimupolitikk, to belt hann slóran mun vera millum bin svensku og hin duvsku bóndun. Th. Stauning. Hin svenski stórt ansvarsfelilsi við at: vilja samarbeilt við javnaðari meðan hin danski stórbó:d flokkurin, vinstra, hevði einuns lveilt seg út í ein negalivun skilaleysun mólmælispþolitikk, Stnuning hin kom so inn å mikið umrødda norðlendska felagsskapin f kríggsverju. Hann helt fyri: ÞEitt norðlendskt forbund« er eflir mínuri ætlan ein »ulopi«, Al arbeiða alvars- lign við lí vil einuns skapa eina nýggja av mislrúgv, ið nú »Frusonu«, elvda fram valla finst, sum í ollum tilfelli er óurundað. Men spurningin fram, so mega leir vilja menn hava henda hava hann viðgjordan av ábyrgd- armonnum norðlendsku tjóð Það er og lællsinnað al leika við tílíkum anna, einans skudiligt alvarssomum spurningum f óunsvarligum flokkum og korlini låtast, sum ein hevur boð til hill almenna. , « Stauning upplysti so, ul hin slóri meirlulin í Danmark vildi ikki ganga við til ut dubbu seg båndin hexði sýnt | »Forsvars- | | ul vera | aðir Í og ræll til JAVNAÐUR Leygardagin 20. mars 1937. til eilt stórmakltakríggj. Tó hevdi hin danski sociuldemokratiski flokkurin Í ásannan av leim broyttu vidurskiftum viðgingið, al ein einsumell avvopnan ikki er hóskandi nú, sum stórmukt lýggjuðu sær við irnar gu »upp- vini« ruslingini«, Frælsi, friður og socialt rætt- vísi er tað, tær norðlendsku tjóðirnar krevja. Aftanå ul ríku anduliga og hava talnd um tann listmannaliga útveksling millum donsku og svensku ljóðirnar, helt Stauning, í tí hann lók uppuflur svenska yrkjarans Frans Hedbergs ørindi um »Nordbons lynne«, at júsl tí vil hava norðbúgvalyndi, fylgja úlviklinginum, ið vil lí róliga fylgir við »reuliletsansi« og bróðursinni. »Vil trúgva á fólk- anna ræll til at:vera við í av- gerðum Í eygnum málum, og vil trúgva, at:hin demokralisku samfelagsskipanin fremur menl- um og skapar hilt diktugasta | og upplystusta fólkið. Tey norð- | lendsku fólkini bera sjálv ábyrgd ina fyri samfelagsútvíklinginum. | Og vil kunna ikki hugsa okkum fyri ullan hella ands- frælsi aftaná føjøgnum árhundr- | at: hava útviklað og búnuð tær norðlendsku tjóðirnar. Sociult rættvísi, politiskt frælsi frían tanka og fría talu er tuð góða, sum fólkið í BROÐURSKAPUR kostur kr. 1,50 fjórðingsárið -+ Porto, Blaðið : verður bílugt á posthusinum, brævsuvnarstødum 11. arg. og skrivstovuni. Tell. 142 Javndðarmenn vinna stórsigur allastaðni við kommunuvalini í Danmark, meðan vinstra, teir konservativu og Kommunuvalini, ið nú í leim | seinaslu dogunum eru farin fram í Danmork, hava givið fyri = javnaðarmenn, Í | | | slórsigur | , | men vóru, sum donsk blød siga, | ein »kutastrofa« fyri hin kon- servaliva flokkin, ið misti fleir- lalið á næslan hverjari borg, | har hann meinli at sila fastur. Bara fyri alt: nevna eitt so tydiligt domi sum gjørligt, kunna seinast Javnudarmenn 35 Hin radikali flokkurin 1 Konservalivu 15 Kommunistar 1 Og kortini roynir »Førova | tidindi« al siga, al leir konserva norðunlondum hevur uppiborið, | | (Framhild.) og lað ælla okkura fólk at verju endumål hill tradisjónarríku nordlendska sam- og vara, og til hetta vilja vil byggja víðari arðeiði her í norðanløndum er blóðugt stríð íkki hugsandi. Eg trúgvi, at bróðurfólkini | 2) Tryggjan av | stættur Í | sina bróðurræltin fram í „og lað vil eg byggja frum- | mína å,« endaði hann vid. Henda lala Staunings hevur lopið eði í afturhaldsflokkurnar, sum samlaðusl og viðlóku mål heimin. mæli at senda út um Men ein so lýðandi Svenskari | sum Lindhagen ber kvødu Lil | Stauning og heldur fyri, ul nordanlondini kunnu lukka teirra Gudi fyri, aut ley eiga so bjart skygdan sum Slauning, ið allíð til at skorið fgjøgnum tokuna og selt mann hevur vist evnir menn aflur í verunleikun. Hann gevur Stauningi full og heilt viðhald í, at leyst hjá nordanlondum atskapa luð er ein »verjublokk« og agern fyri at dubba til størmakta bardaga. mmm ————— 8—|—h—86m—p$$. Eru tygum tyrstur undir promenadu, komid inn til min og drekki lemonadu. 25 oyru fløskan — nakra oyra sparan fyri innhaldsgóðsku garanterar „Smæran“. | Her er varan bílig — spar I ringum tíðum. | Verur verða fluttar út um allan býin. JOHANNES ANDREASEN's | von- | Ringið 344. MATVØRUHANDIL livu stóðu seg væl og | | Í | Føroyskt jarðarbrúk må inn Í eina fastari | skipan. einum før- oyskum búnuðarstælti. Vit kunnu ivaleyst beinan vegin einast um, al tað verður óheldugt fyri okkara samfelag, um tað verður ikki ein búnaður landinum, ein partur av íbúsvarunum, sum hevur alla høvuds Tud úlkomu ella sína úlkomu av jarðarbrúki. verður neiðugt fyri sjålvt brúkið brúkt av jørdini, fyri ul fáa okkara fjøll, okkara bakka og fyri at: fáa eina friska foroyska búnaðarmentun al festa rót hes Grundurlugið fyri einari slikari menlun má sigast at vera ein trongd til fyri betri útkomu skuld at fáa meira úrslit burtur úr jarðarbrúkinum; og tað kann bert væntast av fólki, sum fyrst og fremst má líta á jarðarbrúkið sum vinnuveg. Tað verður eisini neyðugt fyri al halda okkara fólk til úthygdir Hvat annað kunn fólk til stød enn lað, at tey hava sínu og avbygdir. binda ungt sovorðin har, heill verður sum fyri 120 mestu Og vorðið, um jorð kunn fødu lev. lað trunkast ella hvussu alt fer at havnurstødini ? saman um Her stórir og djúpir bæði bandligir og eru mannilipu. | afturhaldsflokkarnir i síni heild verða sáplaðir niður. I vit hóskandi upplýsa, at so | fastar borgir fyri teir konservalivu | sum Odense og Kolding o. s. fr. eru liknar av jarnaðarmonnum. Í Keypmannahavn gingu javn- uðarmenn 36.000 atkvødur og 2 | mundålir fram, meðan teir konservutivu gingu slakar 4000 atkvødur og 4 menn eftir hali. Stødan í býurstjórnini er nú: nú 37 frumgongd 2 limir. 5 Í — 11 afturgongd 4 — 2 framgyongd Í — Men hví ikki royna at ugga | seg! | | | andiligir or: k sum mana | okkum til at grípa djúpt og | álvarsumt í tað núverundi skilið | og fremja nýskipanir, ið tryggja | smábygdirnar og gera lær til Í kraftkeldu: fyri okkara fólka- hlfar Í komandi tíðum. nevnl hevur eisini 1894 ætlað at búnaðar- ánd Sum áður lraðarlógin av víssað ein sovorðnun statt, lí ley hon verjir f síni gomlu brúkini, men hon setur onga skipan, gevur ov- ——8IEX—-1 0 —wWiiWiWvivtv — —ee mikil líkindir tíl teir skiftandi fyrisælismenninar at: utbeiða hver í sínum lagi. Tá ið tað fer at vera ov mikið av: ÞÁlle | mulige Hensyn lil — naar det | san skønes« o. s. fr., so ber | ikki til — so rívur ein niður, | lað ein annar byggir upp. | Fraðarlógin gav líkindi til at fáa traðir burtur av kongsinum undir tær kundu takast, ætl, hvar Harvið kom ein óvissa inn yvir kongsbónd- og legði bart irnar, sum ger, at hverki vita teir hvussu nógv, ið tikið verður, ella hvat, ið tíkið verður. Teir vita ikki, um lað í frumtíðini verður nakað brúk eftir ellu einki. At hetla er skeivl, eiga vil at síggja, og tuð má rællust sum snarast. Tað má gerast so, at festarin fær ut vita, hvet ið ikki takust, og hvat ið kann ødrvisi sagt, tað kann takast; má frámarkast ein vídd, sum í frumtíðini skal órerilig, sum í komandi tíð skal úlgera vera brúkið, sø veil festariu, at hann