leygardagur 24. apríl 1937síða 2

Å annan bógv. Tað stendur í botni. Vinnulív okkara er við at slíta burtur — missa alt og sita krøkt eftiri, Sita eftiri á berum. Tær gomlu rásirnar eru oydnar. Veiðararnir standa við lónum hondum. Vita teir sær ikki havn fyri stavn, onga bjarging. Men teir vilja ikki doyggja — lívið er eitlans .. Men hvat er at gera? Hverjar og hvar eru bjargandi ræsur? nú lær gomlu eru oyðdripnar, berar. Hetta er urin, hetta Foroyinganna í dag. Eiti er vist — einstaklingurin hin stóri spurning- er lívsspurningur orkar ikki einsamallur at leggja kósina og taka takið. Men hvat so? Ja, hvat so, tå, ið knæsetl hevur og kanska framvegis knæsetur, at í vinnulívsins málum tað einstaklingsins 6kontroll- eraða »initiativ« uttan uppf- legging frá ti almenna, ið skal Hvat privat- ráða, og hava einarædi? nú, konservatisman — kapitalisman ? Er tå uttan evnir at svara ? So man Men tá id er so, hví tá stremba ímóti social- vera. iseringini, planekonomiinum ? Hví ikki fylkjast uttan kjak inná hesar leiðir? Ber hendan leiðin, ingin og centraliseringin, saml- socialiser- ingin av kreftunum ikki á mál, so er oll vón stakt hjá okkum. Tað grettir ikki! Tað ollum greitt. tykist Kvota… spurningurin. Í góðum tíma, !'á ið líkindini vóru fyri leggja á annan bógv í vinnulívi, sjóvinnu, okkara, róptu vit varskó viðvíkjandi at drála Men tá varð einans at okkum, at ov leingi. ypt frá lí og lemur akslar horninum, sum nú seg ein helst gremur Ein depur sannleiki, vissiliga ? Høvdu tå tíkið undir, høvdu teir nå eymkandi og harmarépandi menninir tå skilt, hvussu landid verunliga lå — so varð oðrvísi í dag. So dag haft harðast. roynd, dapur Føroyingar høvdu Føroyingar i fleirfalt so stóra flskakvolu, tað eitið av uggilsi, teir nú hava. Men hvat batar at gráta yvir dylluna, ið trakkað varð í? Her megu allar góðar kreftur sum at koma Og okkara spilliklútar samlast í royndini burtur år óferinum. land krevur, at haldast burturi. Vit hava ikki ráð uppi í, tí vit tola einki at missa. at hava teir Tað er meir enn harmiligt, a ferskfiskaleidin stongd fyri okkum. og harmiligari úllitið fyri leið er ógvuliga vekult. Vit hava, longu áðrenn nakar flokkur í Feroyum, verið eld- fjølbroytan er so golt sum Men tyngri er al vifa, at rúmkan á hesari hugaðir fyri av okkara fiskivinnu, særliga vid at leggja ferskfiskaleidiva. Ogseivast okkum við at vilja vit aftra leggja allar árar um borð fyri at hjálpa »Årnanes«monnum og ollum, ið ynskja at leggja hesa leið. Men henda stremban má sum alt hjá okkum, id skal hava vón um al vinna á mál, fara fram við skili, við klókskapi. Tey niðurbrótandi og óhvessu vápnini megu kastast til viks. Í stríði, megu einans nýlast blonk vápn. Tað ferskfiska veiði hesum í hesum bardaga av at harmar lí hvønn vin og framtaki, menn sum vinnuflokksmenninir fáa seg lil al lveila oll våpn, alla sakligheil fyri kunnu blonk borð í hesum máli fyri at sleppa af skróðandi bara lúl. slúa politiskan mynt á sín »Dagbladid« leitar sær soleiðis hatskasta og argasla lítið ministeriinum fram sfn tóna — og tað sigur ikki al — brigda lað blektaðum illvilja og djevulskapi Stauning, at av berum ikki vil, íkki unnir Foroyingum ferskfiskakvotu men tvorturímóli bál og bann og harðastu ið lýsir straff leggja út á nýggja veiðu. yvir teir Foroyingar, kann vera ymiskur á máli við Men at leggja tí fyri, at lað av Ein ministeriid Stauning. berum illvilja sýtir ferskfisku- kvolu, mátti verið nakað langt gingið. Svenskir fiskimenn hava al kalla onga kvotu fyri ferskfisk í Onglandi. Men man tað falla nøkrum Svenskara inn at leggja hitt svenska ministeriid fyri ill- vilja við tråltan um, at tað ikki vil geva svenskum fiskimonnum kvotu. Vit hugsa ikki! Tað man valla finnast tað minislerium í verðini, ið íkki fegið vil, um tað er gjørligt, at íbúgvarar landsins selja mest møguligt í fremmandum lond- Og sjálvandi sá ministeriið tað, selt um. Stauning helst at Føroy- allan tann ingar kundu ferskfisk í Onglandi, kunnu veiða. Vit halda, at eingin rætthugs- andi Føroyingur vil halda annað. Tá ið »Dagbladsmenninir« íkki sum leir gera lad, kvíða vit fyri — lat okkum bert siga tað, ið oll hugsa — at leir leggja hevuðs- herðsluna á at krýna ministeri- inum og lí foroyska amtmann- haft karakterstyrki at krevja inum, sum hevur nóg mikla reint borð frá hesum monnum, teir leggja nógv meir á tað enn á ferskfiskamálið, tað skilst av hverjum orði teirra, hvørjum setningi. Men Stauning man orka at bera »Dagbladsins« danska pens vargabit uttan at tað fyri (í Feroyum. nervar hansara góða vilja fólkinum í Hansara lívorð Og vit ivast ikki strevandi er: renlitetir! í, at hesin realiletsvilji hansara til besta mun gera sfit eydnast fáa kvotuna ekta. Vit tað møguligt at fáa eina skipan í lag, ið gevur okkum dikterar honum uttan »Dagbladid« tað Foroyingum at fyri, alt má hjá at ferskfiska- tora at siga, ut er eina sterri ferskfiskakvotu, so fáa vit hesa skipan. Men tad er tíanverri ikki so lætt at reiða umaftur tað b6lid, ið teir leiðandi innanfyri vinnu- politikk okkara her á hava reilt Foroya fiski- Um »Dugblads«skriv- lív og landi monnum. lat eisini yvir hesa uppreiðing, vildu til at hildið verið krokudillutár. arin sína harmarødd rungu vit ikki freistast less lár Vit skulu og mugu vera sann- leikanum triågvir og viðganga, at: Id eru Føroyingannu strid og bardagi fyri, at eingin mátti burtur av teirra til al og klippfisk, ið hevur skerju nakað framíhjárætti selja salt- ávirkuð og diklerað ferskfiskakvotu okk- ara. Bert sall- og ferskfiskakvota varð ognað Føroyingum al kalla einsamallum, kundu dansk- ir fiskimenn so gjarna fáu fersk- fiskakvoluna åselta í mun til lað, ið leir høvdu útflutt av ferskum fiski, áðrenn »restrik- sjånurnar« komu, varð tå hildið. Soleiðis lá landið lá. vil Undir leim umslødum fingu eina sær- liga ferskfiskakvotu, eilt uggilsi. Hevd Ísvirki ikki haft eksporterað nøkur hundrað tons av fersk- fiski, fingu vit einki. Vil vunnu okkara krav (4 vunnu tað gjøgnumført óskert; Ferovyingar fingu salt- og klipp- fiskukvoluna, óskerda av donsk- um fiskimonnum. Pe- hin Hetta átti bankastjóri T. gila »Dagbludsins« lersen, sum vit er danski pennur at tikid við í sínum hatsgreinum móti Stauningi. Men hver kann krevja so nógv. ... Fáa vit ikki kvotuna broytta, okta, til Onglands, eru vónirnar smáar hjá okkum undir teirri i danski og føroyski fiskimadurin núverandi skipan, hvar hin standa skildir. Hin danski fiskimaðurin heldur tað, ið hann hann rimmarfast uppá hevur fingið, og krevur enntá meir, Ministeriid er sostatt ímillum hamars og ambolts. Tað verður ikki lætt at skarva burtur av lí, sum hin danski fiskimaðurin við ti feroyska vinnulívsins samtykki í sínari tíð hevur fingið — snøra al og Ongland vil kanska heldur enn slekka av. Er hjá tí feroyska fiskimanninum, so nakar annar útvegur ífall ferskfiskaspurningurin skal verða loyslur, enn lann: Føroya fiskimenn og danskir fiskimenn ganga saman Í ein felagsskap við líka rætti og åbyrgdum i øllum føri. Hetta er ein greið stødu. Men vilja ganga hesa leið? Vilja Førovingar hesa vinnuflokksmenn skipun? Hann hevði einans lært at trútta ... í okkara afttursvars- til gjølla, so gjølla sum bluðrúmdin Vit greinum hava »Dimmalælting« hevur loyvt, prógvað hvussu rangar og villeiðandi »Dimma- læltingvar greinir viðvíkjandi >Ísvirkinum“ eru, samstundis sum vit hava greitt frá tilgonguni ella atburðinum yvir fyri hesari og >Dimmalættingear blaðstjóri, at fyritøku - kortini tråttar sum tað frættist frá. | AKTIESELSKABET FØROYA BAN KI | Hovedkontor: THORSHAVN Stiflet 1906. Afdeling: TRANGISVAAG AKTIEKAPITAL OG RESERVER KR. 900,000. Bankforretninger af enhver Art udføres. 11 Kontortid Lordag 11—2, 0000000000000000000000000 DER ER SKJULTE KRÆFTER I FÆRØSK MARGARINE 00 VITA NR. 1. Ø 90000000000000000000000000 Herved tillader at jeg fra 1. gade 33, < 4 < 4 < Lys LA AAA BA vi Kobenhavn, Helge G. 8 Landsretssag fører, jeg April d. som Landsretssag fører med Kontor Nørre- felf. Central 13635, mig at meddele, A. har nedsat mig LINONS, p p p p p > Kommunelægen í Thorshavn bortrejst fra 24. April til 26. Juni. Praksis besørges af Amtslægen. K. Nicolajsen. Lieitation. Arbejdet ved Udførelse ut Jord Á Sten- og Belonarbejdet samt Sporlægningsarbejdet ved Aktieselskabet Tórshavnar Skipasmidjas Beddingsanlæg udbydes herved i offentlig Entreprice. Tegning og Beskrivelse er paa Vandbygningsvæsenets Ingeniørkontor i kan faas til Loans mod et Depositum | af 10 Kroner, der kun tilbagebetales, saufremt Tilbud indgives og saa længe Oplaget rækker, fra og med den 27. ds. fremlagt Thorshavn, hvor de, saafremt det Udlaante tilbugeleveres senest 8 Dage efter Licitationen. Tilbud modtages Jan nævnle Kontor indlil í. 5 blive Tilbudene vil have Tid maatte til hvilken Bydende, der „SMÓRLÍKA...? „Ja, ... Vitaminir!!! P. M. Dam íkki torir at give en delailleret Forklaring, som kan relfærdiggøre Ledelsen af »Isvirki«,« Vit hava so lýðiliga, at hvort ára gamalt barn fatar tað, greitt frá, M. Dam heyði við leiðsluna av ekspedisjónini sjey al P, einki sildn- uv gera, og al Staunings møguligu úttalilsir hesari ekspedisjón viðvíkjandi less vegna ikki kundu sipa til P. M. »Dimmalætting«ar Dam — men kortini veit blaðstjórin sær eingi ráð ultan at trúlla, at Staunings og P. M. Dams frá- greiðingar bera ímóli hverji aðrari. Syndarligt av vera komin so illa fyri! —— Maj d. Á. Kl. 15, aubnede í Overværelse af de indfundet sig. A ——iieiwii>>> Stór jarnbanaólukka Í Danmark. Í vikuni hendi ein stór jarn- bann6lukka í Danmark. Tveir brødur komu koyrandi í einum bili yvir eina jarnbana- linju við eitt sýnið. Knappliga turnar tokið á teir, áðrenn teir eru komnir yvir um. Bilurin slongdist langan veg, menninir steindoyðu, og tokið avsporaðist, 6 vognar hvøldust. Ein vognurin fleyg leysur yvir hinum. Í einum persónvogni vóru 30 skúlabern, ið ló lokstjórin og ein annar maður sluppu óskalað. brendust illa. Keypid frå teimum, sum lýsa I »Føroya Social-Demokrat"