leygardagur 3. juli 1937síða 1

FRÆLSI -FØROYA- SOCIAL DEMOKRAT BRODURSKAPUR | Lýsingaprísur 20 oyr. á 3. fyri petitreglu: og 4. síðu. | avsláttur í prísinum. : 30 oyr. á forsíðuni, | Við sterri lýsingum fæst | Høvnds- og lívstreytin fyri at ganga andeils- og samtekuleiðina er: ein Óbrótilig samfelagskensla, eitt Óbrótiligt samanhald, í øllum føri, við hverjari atløgu at kenna ta0 sum eina samvitskusak at styðja felagsskapin, felagstyritekuna, felagsroyndina at beta um tey økonomisku viðurskiftini hjá einum parti av fjøldini nú og gørum tå. Samgonga og samtøka bera i sær eina risastyrki. Hetta oll fólk til allar tíðir ásannað. hava Men lessverri hevur tað til allar tíðir verið soleiðis, at fått fólkið hevur dugað at gingið saman og tikið felagstok. Oupp- lýsing og sálarlig brek sum øvund og illvilji, hvort menn- iskja móli ødrum, hevur selt splil og ósemju í og verið hin slóri forðarin og spillarin av ollum samtøkuroyndum. Har- aftrat er at leggja trot uppá offurvilja yvirfyri slarvsfelag- unum og (rot uppá fatan av dýpdini av samgonguhugsjónini. Menn hugsa út um dagin í dag, dugdu orkaðu heldur ikki at ikki at hugsa sær moguligleikan av, at við atleggja einstaklingsins kraft lað sindrið, ið hvor evurlitlu og evnaleysu saman við iv øllum hinum einstaklingunum kundu avrika, kundi skapast eitt orundarlag, ið við líðini kundi útviklast til at kunna bera eftir komarnar til betri kor. Men har, ið tað eydnaðist at treytirnar sam- uppfylla fyri gonguni og samtøkunum, eru stórhendingar, rein tjóðskaparlig undurverk, at síggja í andaligum framburðum sum figgjarligum fyri einstaklingin sum fyri fjøldina, heila fólkið. Ti tað er ein royndur verun- leiki, at felagsskapskenslan Iramelur og útloysir tað besta Í menniskjanum og skapar karakterstyrki og lív og kær- leika til land og fólk har, ið lyrr var klandur, øvund sundur- lyndi, dólskni og deyði. Núlíðardomini um ta sigrandi bjargandi kraftina í andeils- samtøkuleidini eru bjartast g greiðast at finna í Danmark, Noregi, Sviaríki Íslandi og deils í Englandi. hava Milliónur av fjøldini indeils- og samtøkuleidirnar f hesum londum, sær sjálvum til irígeringar og til ómelaligt gagn og stimbur fyri tjóðina í síni heild. Kønir menn vilja vera við, at ffall hilt danska landbrúkið ikki var so meistarliga andeilsorgan- iserað, vildi Danmark sum nú tross alt er eilt hitt best stillaða land í verðini undir teim núverandi herðu lívstreyt- um verið á húsagangi og hitt versltstillaða land av ollum europeiskum londum. Her í Føroyum hevur hill privalkapitalistiska figgjarvald og førarskapur haft einarædi. Men kreppan hevur brotid hetta vald og førarskap, ið liggja tynd fyri våg og vind. Fólkið stendur nú hjálpaleyst, og kemur fyri hvonn dag, ið gongur, meir og meir á grúgvu. Ikki kapping sum konkuransi ella móti einstaklingsins »initiativi« í virkjum og vinnu tað er støkkt — men trodkad fram av neyð er nú millum slit- fjøldina í Foroyum við at vakna ein trongd til á samtøkurnar-, kooperasjónargrundarlagi at royna at halda uppi vinnulívinum — lívsnervini í tjóðini sum hjá einstaklinginum. Í Vestmanna, Vági, í Havn á Tvøroyri er byrjunnarstigid gjørt og er arbeidaraflokkurin farin undir manga aðrastaðni fyrireikingararbeiðið fyri koope rativum fyritøkum, samtøkufyri- tøkuni. Hetta er eitt glediligt vårlekin, ein fløgandi vekingarspira. Men lat okkum vid tað sama so av- gjørt og gjørligt undirstrikandi sum gera arbeidarafjøldini greitt og kunnugt, at skal henda leiðin verða til bjarging, gagn einstaklingin sum fyri heildina, eydnast og og signing fyri sleppst ikki uttan um, at hvor einstaklingur kennur og í verki sýnir yvir fyri samtøkuni: eina óbrótiliga felagsskaps- kenslu og samanhald, so lað av sønnum kann sigast, at hann í øllum føri, við hvørja atlogu ger sítt ítarsta fyri sam- tøkuna uttan mun til, um hann sjálvur í fyrstu atløgu fær tå JAVNAÐUR Leygardagin 3. juli 1937. eygablikkiligu, beinleiðis hjálp allir fáa arbeiði við ina, ið honum lorvar kunna t. d. ikki lað sama. Einstaklingurin má duga at síggja, at við at duga at styðja felagsskapsins samtøkuroynd og gera hana sterka og fúsa til víðkingar, arbeiðir hann málvíst ímóti at veita sær sjálvum, starvsbrødrum og eftirmonnum góð arbeidslikindi og hollt grundarlag at standa á sum Kostar kr. 1,50 fjórðingsárið + Porto. Blaðið p verdur bilagt å posthåsinum, brævsavnarstødum 11 ar | og skrivstovuni. Telf. 143. ' ' | sjálvbjargin og friur maður, sum sín egni harri. Eins og skrúubrótarur verða meltir sum níðingar og brots menn innanfyri arbeidarafjøld ina, soleidis megu teir arbeiðarar, ikki tá ið tað ber teimum til, gera sítt ýlarsta fyri at styðja sum felagsskupsins = vinnuroyndir, merkjast sum svíkjarar og ringir felagsmenu. Hetta eru harðar treytir men ultan um lær sleppst ikki. svåra sorg, kom Tann sum yvir Bíggjarbygd, kenst um alla oynna. Tað var eisini åsynligt sunnudagin, tå hildin varð sorgar- og minnisgudstlænasta. Har var komið saman um 200 fólk í ti litlu Bíggjar kirkju. Frá ollum bygdum í oynni og aðrastaðni var fólk komið. um, og á kórgáttini stóð eilt borð við svørtum áklæði, har brunnu 4 ljós í messingastakum. Álvarsamt og hátíðarliga ljóð- aði urgan, meðan kirkjan fyltist til ytstu dyr. Eftir inngangsbønina ljóðaðu sálmarnir: >Lover Herren, han er nær« og »Jeg lever og ved« og Vågaprestur, Poul Johansen, prædikaði yvir evangeliid (lil henda sunnudag (Luk. 5, 1—11). Í prædikuni minti hann á, at vit Føroyingar hava fiskiskap til høvudsvinnu. At henda vinna ofta krevur nógv mannaliv, og soleiðis veldur stórar sorgir. Hann minti aftur á teir farnu og tey ríku, góðu minnir, ið eflir teir eru. Hjá kristnum menniskjum ikki at uttan eigir sorgin vera vón. Trúgvin og vónin um aftur at hittast skal styrkja og bera. Sálmurin >Tú Harri Krist« varð sungin, og Emil Joensen, prestur, prædikaði (yvir Matt. 8, 23—27). Í prædikuni neyndi Bøu hann, at í søguligari tíð aldri hevur verið fyri tílíkum óhappi at missa so nógy eina ferð. Hann lýsti lyndi teirra, ið burtur vóru farnir, teir vóru rætthugsandi menn og álitismenn í starvi sínum. Saknurin verður stórur, men lrúvgin á frelsarin skal bera tey, sum avvarða. Sálmarnir >Tonk, einaferð tann mjørki í skal lysa« og >Tað er ein stutt, ein stokkut løta« vórðu sungnir. Hesin seinasti sálmurin er yrktur beint aftaná ólukkuna av Mikkjal av Ryggi. Vit skulu lí prenta hendan sálm uppaftur: Kirkjan var skrýdd við blóm- | Sorgar- og minnisgudstænasta í Bíggjar kirkju sunnudagin 27. juni 1937. Dad er ein stutt, ein stokkut lota, so fara vit úr hesi verð; í himmiríki aftur meta vit leimum, sum vit mistu her, sum lú algóði faðir mín í náði leiddi heim til tin. Hjá Gudi glað tey okkum bíða, í sælu teimum tidin fer. O faðir! gev oss kraft at stríða, til fagnarstundin komin er, tå loyst frá lívsins neyð og sorg vit flyta heim í tína borg. Tá gloymd er øll vår svåra mødi, ti Jesus turkar burt hvørt tår, i endaleysu andans frødi vit liva har um ótald ár; lá syngja vit so glad og sæl: Gud gjørdi alt so sera væl. Ein grípandi sorgargudstænasta, ikki einans fyri tey avvarðandi, men fyri alt fólkið, sum henda dag var samankomið í Bíggjar kirkju. | —— == Fra Vestmanhavn. Det er nu snart flere Uge siden vi her fra Vestmanhavn lod høre fra os. Der sker ikke Dag fra Dag, skønt saa meget sidder ikke kan sige, at vi Skødet, man med Hænderne i men prøvet efter bedste Evne at rea- lisere nye Idéer. For Tiden arbeides der for Eksport af en vis Stenart, som indeholder Aluminium og andre Metalstoffer. Vi el Besiddelse af mange Raastoffer, uden Tvivl i blot vi havde de tekniske Kræf ter i Landet her tænker jeg nærmest paa Ingeniører. En Snurrevaadsbaad er for- nylig købt hertil at Joh. Vårma- dal og Sønner. Den er under hertil fra England, købt. Efter hvad der siges, er dette et udmærket Opsejling hvor den er godt Fartej. | | | | | | Í | | Í Í | | | | | | Í | | | — KØDCENTRALEN KONGEBROEN — Tlf. 173. Tlf. 173. Altid 1. Kl. ungt Oksekød, Paalæg og Konserves. En Gros & En Detail Bygdeordrer ekspederes omg. Rævefarm er man gaael igang med at oprette her, og om kort lid ankommer 6 Par fra Norge. Man maa haabe, at dette vil blive en stor Indtægt for Fær- øerne; thi efter hvad der erfares fra Kvalvig, hvor en Nordmand skal denne have udtalt, at han aldrig var for kort Tid siden, havde set en saa smuk Ræve- Han efter de Vejrforhold, vi har paa pels som der. mente, at Færøerne, og den billige og gode øde, man kan skaffe her, vil Færøerne staa imod enhver Konkurrance fra Udlandet. Arbejderforeningen arbejder stadigvæk for at faa en eller to Frawlere, og ifald det lykkes, er Arbejdsløsheds-Spørgsmaalet nærmest løst her paa Pladsen. Vel førle de Forhandlinger, der blev førli Thorshavn med Fiskeri- nævnet ikke til Resultat; noget positivt men er der nogen Steder paa Færøerne, en saadan Irawlerdrift kan oparbejdes, saa maa del være her, hvor saa godt som alle bar ydet deres Skærv til Foretagendet. Og al den Stund vi altid kan bemande en a to Iravlere med dygtigt Mandskab efter de Direktøren fo fra Vestmanhavn og Udtalelser, som Fiskeribanken, Hans Nielsen, og ligeledes Statsministeren har fremsat, kan vi ikke andet end vente, at man dernede fra gør, hvad man kan for at fremme Irawlersagen. Flektricitetssagen er et meget brændende Spørgsmaal for Tiden. Efter hvad der forlyder, er der Tilbud fra Ud- landet, der vil laane Penge til flere Firmaer í Forelagendel, eventuelt erholde Koncession paa elektrisk Drift. Dette behøves ikke. Man gaar ud fra som givet, at Kom- munen her og i Thorshavn staar sammen om denne Fællessag, som vil være af saa stor Betyd- ikke Thorshavn. ning for dem — mindst for Kommunen i Thorshavnske Borgere kan faa elektrisk Strøm fra Vestmanhavn baude til Lys og Varme for det halve af den nuværende Pris. M. M. Keypið frå teimum, sum lýsa i „Feroya Social-Demokrat"