leygardagur 18. september 1937síða 1

SOCIAL: FRÆLBSI oyr. å 3. og 4. Lysingaprisur fyri petitreglu: 30 oyr. å forsíðuni, síðu. avslåttur í prísinun.. Við størri lýsingum fæst | i Føroya jørd! „Tingakrossur“ sigur Staunin at hava sett Føroya jarð í pant | í Onglandi! Men Stauning „dementerer denne Krønike" og sigur, at ikki eitt orð er satt í henni! Eftir tí, ið >Tingakrossur git- ur seinasta miðvikudag, eru vit Foroyingar ikki smitlin mætari staddir Hjaltlendingar enn og vóru á Orkneyingar sinni, tå danakongur lat leir í pant til skotakong og ikki orkaði al rinda pantid út aftur. Nú — altíð bagir illum barni okkurt — hava skal Stauningur »vedselt« Føroya jorð til Ong- lands fyri at kunna lúna nøkur oyru hadani, heldur »Krossur«, men hann er so varðin, at hann háli, al lað skrivar á lílíkan tað skal yera ran tað sagt so leyst og ivandi, al tykjast at álvara, meðan kortini er teir faktisk einki visst hava sagl, meðan fólk helst skulu hava ta fatan, at hvort orð er tann reini og skeri sannleiki. Við oðrum orðum: Teir insinuera! ella: Kg sigi all — og meir enn lað — men kortini havi eg einki sagt. Tað er logið, at ein slík grein sum oddagreinin í »Krossi« sein- asta miðvikudag kemur fram júst nú. Ein noyðist at spyrja hvussu tad ber til. Postur utt- ani frá er ikki komin nýliga, og høvdu leir havt fingið líðin- dini sum telegram, so hovdu ley verið uppsett annaðleiðis, kann einhvor ætla. Eftir er so at hugsa, um ein ella annar skálkur hevur hildið »Krossin« fyri gjøldur, og hann beinan vegin er lopin uppá límpinnin, ella at teir hava pentað >líðind- ini« saman við onkrum í hyggju. Men Lat kveita at greinini, hon harum fleir. okkum eitur: veðseltar?< og »Eru Føroyar byrjar so: »Tidliga í summar gjørdi hr. Stauning eina rend til London; donsk blød søgdu tå frå, al ørindi hansara vóru at innvíga tað nýggja holið, ið danski klubbin í London hevði fingið sær. dátt sjálvur danski forseltisráðharr- Mongum var við, at in hevði stundir til at rokja slík småørindi, og fekk óivað mangur illgruna um, at okk- urt annað mundi búgva undir ferðini....- »Kross- Ja, monnum« dått við, lá teir frættu sjálvandi varð at hr. Stauning var farin til Onglands al eilt danskt víga felagsholi har, og illgrunin kom tá ? z í lotuni hvat har var ikki annað væntandi. »Kross- menn« stungu høvdini saman, leir tuttladu og leskaðu og giltu bæði eilt leir tíltaðu og annað, alt meðan fólunum, sum heilt við um teir vildu illa — ná, ná, lað kann vera tað Ætlast um eilt ella annað samu. kann, at leir til- síðst eintust loyndarørindi fyri onglandsferð Staunings; men neyvan hava teir rakt seymin á hovdið alt í einum, lí so var kylid væl brostið fyrr enn nú. Men so hevur hella evnid malið aftur og fram í knokki »krossamanna«, skakast higar og hagar, al tad at enda måtti gerast »ein funn inn fressur«. »Og hvat frættist nú? At ørindi Staunings voru danska statinum Hella er íkki al framvegn lán í Onglandi. ótrúligt, hóast kvirt hevur ikki Dan- verið um hetta lån, fi Skal vita so væl við í mørk, sum frå gongur. Vánaligar tíðir, 5 Gott at Ájú, so men. bæði her og har. hava okkurt í lummanum, sum dúg liga kann al ringla. Bert logið, at stalsministarin gerst ørinda- Tað annar í drongur í slíkum fori. málti verið einhvor minisleriinum, sum var nærri til eina slíka >missiónd >Men tíðindini leggja aftrat, at Onglendingar í veð fyri lánið hava fingið Føroya jørdl« Væl so, leir skoyta um hana. afturímóli ljóðar ó- (her blaðið saktans: vit vildu helst, at (it »Hetta triåligl«, meinar trúðu tí kortini), men líverri eru vit hvorki forir fyri at sanna ella {íð- indie (lit máltu tó havt leitað avsanna hesi Leygardagin 18. september 1“ JAVMNA je] alt skramblið í teim ensku »pauntshop«unum, millum kan ska har), ollum gåtufør« tað ?). >— Kongsjørdina eiga Dani var Føroya jørd at finna við munnu tykjast flest (hvi halda til og kunnu kanska gera vid teimum lystir. For hana lað, kunnug fykist Foroya jørð at vera Onglendingum; tí ha vit fingið frænir av. Sera væl kemur tá »Gråabok« Don um við, lí hon sigist af hava lagt alla ta foroysku jørdin inn undir danska statin. Ber hella til, er einans at siga: Vælgagnist Foroyingar! Hval bagir >krossic? Hevur hann nú eisini fingið Gráusjúku? Hann, sum so manniliga bardist fyri jarðareforminum á sinni, at sjålvstyrisins hovur feyk í vestur og kroppurin Í eystur, hava pentað eina við kann hann slíka sogu saman lí fyri eygn al geva jarðareforminum ein meinan sting, nú hann er gjørdur til lóg og tað er ov seint al fáa hann al doyggja kortini — kanska fáa teir hal við hovdið fyri vesinn reyn al vaksa at kroppinum aftur, sjålvt um tað ikki kemur aftur á sill gamla pláss? Mangt loyvir ein sær, lå lað stendur um lív, sanniliga. »Vælgagnist (lær, »Krossur« ! »Men eitt sindur óhugnaligt er hjá okkum at vera í óvissu 1 ' * Á um, hvat ið býr undir hesum ótýdligu tíðindum, ið reka inn á okkum. ) Í Ohugnaligt hjá tykkum? Ja, tað kann ein ætla, at lad man vera ikki altíð vera stuttligt at søgusmetta og bera vótvdlig tíð indi, ið reka } inn á tykkuma. Og so endar blaðið greinina vísindarorðunum Men við livst, so spyrst.c Vil um, at spyrja tíðindi frá »Krossi«, vænta og mangir við okk hvaðani hesi »tidindi« eru kom in »rekandi inn á hanng, lí blaðið má vera greitl yvir, al tað ber íkki til at flyta fram i slíkar søgur uttan at prågva tær. Vænta vit lí, at »Krossur«, um hann ikki situr tómhentur sum vit ló kunnu ætla, at hann ger leggur kortini á borðið. Tíðindamaður Rilzau's var kvikur at ftelegrafera hesa í fólkamunni longu so nógv um Keypmanna- roddu grein til havnar, vórðu »dindini« og longu sama dag, sum ley sóu dagsins ljós, varpað ut í radio. Samstundis varð varpað út, al »Stauning dementerer denne Krø- | ostar kr. 1,50 fjórðingsárið verður bilagt á posthúsinum, | í rivstovuni. Telf, BRODURSKAPUR brævsavnarstødum Porto. Blaðið 142 Handilsskúlin þyrjar aftur 1. oktober. Gerið se væl at siga frå sum skjótast. 79 Telefon 172. $. E. Matras. Panting. Íað verður her gjert al eftirstoður av kommunuskatl aprii arstljoroimnga 179/, Valngiald sum áður eru panladar til Karið verður undir tann á P I I CIKIS, panlingion uttan aðra ávarðing kunnigt, ut dómarin hevur góðkent, og kaminreinsan fyri januar og 1936 verða innheintadar við panling. fyri og eldri eftirstødur, 20. sentember 1937. A0rShavnar DYrað, 27. august 1937. Nu, lå ið eggini dyrka, ræður um at fáa høsnini til at verpa væl Tað ger kæst Í já keypmonnunum. „SS NOGGS En gros við N. 8. Johannessens Eftf. Máltr. 192. Í nike og udlaler, at der er infel elst SANdi Í den som So, »Krossur«, nú eigur lú útspælið. Sildin hevur verið av lí mesta í ár við Ísland. Sildufabrikkirnur hava arbeilt um 300.000 mål i | | » CO altingin r Í neyvara lag Vei hjá Íslendingu cl i VIÐI 1 6.000.000 kr. Landsskipanin av ildasøluni Íslandi hevui verro so neppin jrammanundan | hava fingið selt so gott sum alla ta skarplsallaðu og tkissallaðu síldina til góðan pris, 22 kr. fob. Hjá Norðmonnum haraflurímóli stendur illa til við søluni. Har er eingin fost skipan av søluni, hver selur sum sterkasíur er. NOLFSKII SKíGdaVEIÓOUréeiðarar eru komnir heilt í rasshaft av teirri stóru veiðuni. Teir kunna als ikki selja. Tað sigst, at teir hava * 1 1 verið novddir til at taka heilat farmar heim aftur til Noregs, sum teir hovdu latið í konsigna- wa X sjón. Nú søkja teir ríkisstýrið um ein sludning av 3 krónum So skulu við til at uppá hvorja tunnu. teir aflurímóti ganga lata 25.000 lunnur av vidgjørdari sild fara til fabrikkirnar fyri al »avlasta« murknaðin. Munur er á úrslitinum hjá lí | Í | | | I | | | | | Í f | | | óheftu norska initiativinum við- víkjandi hjá tí sildasøluni og landsskipaðu íslendsku silda- søluni, Nakað hjá >Dagblaðnum“ at leggja sær í geyma, lá ið tað aftur fer í hernað móti einari landsskipan av keypi og solu ! Torskurin. Í sildatidini hava Íslendingar ikki fingist stórvegis við torska- veiðu. Tó hevur borið væl til hjá leim, id hava roynt. Megin- veidda er parturin av lí fryst og hardturkad, ráskorið. Herviligur skaði hevur rakt hitt íslendska landbrúkið. Yvir seyðinum er deylt av seydapest, helvtina av ti íslendsk: sum Íslendingar kalla hesa sjúku. 100—115.000 seyðir eru deyðir. Hetta er eilt hitt stórsta felli, ið siga. um at sig Íslendingar vila 5 Arbeiðssteðgur i Budapest. 15.000 arbeidarar í Budapest streiku. Teir krevja 48 tímars arbeidsviku. Hesa krevjing hava arbeiðsgerararnir einki stórveg- is ímóli, men leir halda hana ómoguligt kunna gjøgnumførast fyri »sesonarbeidarar«. Til igjår hevur alt verid frid- aligt í býnum. Men so gjørdu seg andi fjøldina, og har varð harð- nazistarnir inn á la streik- ur bardagi úr. Tá avtornaði, vóru 6 menniskju dripin og ein hópur særdur.