leygardagur 18. september 1937síða 2

4 Få i i { þú A rm UR TILLPOS:58 ek AG {5 9 pr EL me Bee — DIMMA“ SOCIALISMAN Hjálpaleys er hon, >Dimmac. Sum nú seinasta álop hennara á socialismuna. Einki, púrt einki úr egnum barmi, úr norðan- løndunum veit hon sær at bera á loft Klókt! Tí her veit hon, at klikkj móti javnaðarmonnum. anin á socialismuna er ein følsk tala. Tí júst við nordanlondunum hevur socialisman víst sínar góðu síður aftur ímóti lí krassa privatkapitalistiska systeminum. Danmark, Noreg og Sviaríki, oll styrd av ministerium, hvarí socialistarnir hava mest at siga. Og hesi lond eru sammett við onnur lond nógv ley best stýrdu í verðini. Friður yvir alt, eingin beinvegis neyð. Fakarbeidararnir lon, sum liggur koma upp í ájavnt við stjøralønir t. d. í Tysklandi. Men hesum og líkn andi tigur »Dimma« við. Har- afturímóti smyr hon upp um Australia, hvar id ikki-socialistar sita vid róðrið. Springur seinasta val yvir, lá ið javnaðarmenn tætt fleirtalid aftur, men dykir å vid, hvussu vóru við at taka stórliga afturhaldsmenninir sigr aðu við næstseinasta væl! Gloym ir arbeiðaranna harm móti nú verandi stýri, ið hevur svikið teir so ræðuliga. Og lensar hon skyldina fyri kreppuna, sum rakti alla verðina, og sum botnar í tí lagnum, yvir á privatkapilalistiska stýris- socialdemokrat- freistast til al arnar. Ein kann smílast at tílíkum einfeldni, tí- frekheit, ið er so mikið lað, at sum sagt er. Javnaðarmenn tóku líkari verri sum tað er Ósatt, víst um róðrið í Australia, aftaná at hinir vóru rendir fastir. Men tað eydnaðist ikki at vinna reint fleirtal tá, og vóru leir lí prís- givnir afturhaldinum, id „kyniskt“ slaktaði bjarga sínum kapitalistisku inte- landsins væl fyri at ressum. Og lað eydnaðist eisini at fáa uppøst fólkið, so at tad sveik sín flokk og greiddi atkvoðu fyri sínum verstu lívstíggindum. Men leir vóru ikki leingi um at síggja, hvat ið teir høvdu gjørt, og iðraðu seg til deyðis. Og við seinasta væl gingu javn mikið teir aðarmenn so fram, sum ongatíð áður mundu fingið reinan meirluta. At teir fáa hann næstu ferð, ivast eingin í. | Á New Zelandi harafturim6ti tóku javnaðarmenn við seinasta har | val reinan meirlutan, so situr ein rein javnaðarmanna stjórn hin fyrsta í verðini Men hetta sigur »Dimma« einki um. Men er tað nú klókt at bera seg so við ótarnaðari makt. leiðis at og oysa upp við rang vørgum frásøgnum bara fyri af rolluna sum javnaðar Er tað klókt, | vónleyst ? spæla manna banamaður. tá ið tað ikki aftur um tað er Kemur brekku ? Vit spyrja ikki, tí vit gráta sølt tár, um »Dimm.« ikki reiður væl fyri sínum monnum og styltir teirra politisku dagar Socialisman hevur longu tikið størsta liðið. Tey, ið efliri eru, AKTIESELSKABET FØROYA BANKI Hovedkontor: THORSHAVN Stiftet 1906. Afdeling: TRANGISVAAG AKTIEKAPITAL OG RESERVER KR. 900,000. Bankforretninger af enhver Art udføres. Kontortid 11—3. Lørdag 11—2, 0000000000000000000000008 FÆRØSK MARGARINE 8 VITA NR. 1. er altid frisk, er vitaminiseret, er færøsk. Q oO 30000000000000000000000008 vilja skjótt, um >Dimm.< heldur áfram, sum hon er byrjað, kapitulera og lad er bara al gleða seg yvir. Viðmerkingar. Sverre ríður á fjellini áftaná „fornar vinir“! Undarligt við hesum monn- unum, sum halda seg hava tikið patent uppá at vera góðir Før- oyingar, nationalir, fosturlands- elskandi, tjóðskaparmenn, 1j60- skaparhetjur ella okkurt betri, okkurt við meiri reiggj og sveiggj í, okkuri sum ið hvussu ét ekkóar til veitslurómin. hava sett Og hesir menn, ið » livsstudlar í sínar politisku veitslurémin, og sum megu dovggja í raki, um teim íkki 55 eydnast al gera tann fyrsta tann besta av móftfsløðumonnunum til nationalan svartaper ella syndabukk, teir megu — vil troll, síggja skilja tað — síggja so nervandi eftir yvir seg vidhvørt og torført lað er at leita rumbli. Vit fyrigeva teim hesa veikheit, henda veikleika, ið er so eyðsýnliga givin fyri einum hvorjum nervalækna, ið dugir at stilla eina >diagnosuc. Nú! so segði maðurin. Er tað ikki kostiligt at síggja teir allar saðla sær »tj6dskaparhestar« sínar móli »Socialinum«, javn aðarmonnum! fí leir skulu hava sagt amen til Olaf Lincks bannan av tí foroyska merkinum. Og so er sannleikin tann, at eingin fær milliónina, um honum verður lovað hana fyri at finna »Socialinnum«, bøtuflaka eitt einasta orð í borð ella í fyri Olaf Lincks merkisdysti. Og sum ber f fyri at undirstrika, hvussu alli skulu vera, og »Nord- javnaoarmenn skundar »Krossur« lysid« og heila konsortiumid sær al bedýra, at Olaf Linck er javnaðarmaður og hevur less skrivað vegna ! Merkilig tíðindi! Hvonn flokk Olaf Linck hoyrir til, vita lað, al Vegna 84 javnaðarmanna vit ikki uttan hann ikki er organiseraður í javnaðarflokk inum. Og leir, sum íkki eru tað, hava í ollum follum ikki svorið | | sín politiska eið sum javnaðar- menn. Al hann samtykkir javn- aðarmannaprogrammið í hovuðs- Tað menn, sjålvt heitunum, ivast vil ikki í. gera allir vilugir okkara mólstoøðumenn, ið troðk- aðir upp í krók av logiskum argumentum plaga at siga: Jú, vera rætt og socinlisman kann góð, men hon hóskar bara ikki til Foroyingar (teir meina: til teirra sjålvs inleressur, ið slíga fremri enn landsins !). teir verið, So gessigir hava okkara mótstoðumenn á rak- lendinum, á tí politiska raklend- inum, at hava teir ikki fingið sjálvan loysingamanna høvdingin — ið lá hevur eina greiðu slødu Patursson at harra Sverre springa uppí blindabukkuleikin. Og sveimar hann bæði við ormum og beinum og meinar al taka javnaðarmenn í hvorjum skvmaskoti. Men so dettur — lí betur — bindið knappliga frá eygunum á hesum okkara gæva 5 bjargamanni, og hann må við- ganga, at hann hevði reiggjað og sveiggjað og sligið »april«. Og hann gerst ovfarakåtur og roynir at hjúkla og floyta og spæla, so tað rungar eftiri í av gleði yvir, at hann hevði sæð troll. Hetta er sjálvandi forvitnisligt. Men harra Sverre og aðrir gævir lað er vónleyst menn állu al vænta tað, tessverri í ollum follum at vant seg til tann verunleika, at teirra sjålvgivna góðir uppá at vera ikki ber til at regi- »patent« Føroyingat strera longur sum virdispappir Tad er longu dømt til pappirskurvuna í {í politiska stríðnum. og síðan at havna sum tíðarfon á oskudunganum. Kærleikin til málið, landið og fólkið og tess eyðkenni er brátt allamanna bevista ogn innanfyri flokkar. lkki doyggja uppá lað allar stuttligt al eitt herligt grundarlag at fura í lað æviga nirvaið uppá! Iað virkar lí so burtur úr oðrum heimi, lá ið summit norrønurumblarar vilja kasta allar flokkar, ið leir ikki eru í, oman sum nasjonalar svíkjarar, so mikið meira sum at norrønu blástur teirra er einki uttan innistongd sjálvgóðska og tjóð- skaparligt trongsýni, stuttskygni! Umber at tað vakurt. Men kunnu vit gera við, at lað er Ein verunleiki, ikki ljóðar so verunleikin ? sum vit sjálvandi harma. * Ein nýggjur reðari í „Krossi“ tekur síni fyrstu tok móti javn- aðarmonnum. Nóg so athugnligt! Eitt prógv um, at hesin stríðs- maðurin er greiður yvir, al vandin fyri »Krossamenn« slavar úr javnaðarmannahorninum. — Satt er tað. yvir fyri hesum manni at taka Og vit fara eisini handskan upp, men noyðast vil so fyrst at stríka eitt ikki so gamalt ynski frá viðkomandi stríðsmaður í javnaðarmannaliðnum. Borðið — tað er altid gott um at gerast er so reint at vita, á hvorjum herðum kápan liggur. Hesin gævi maður rystir stovið av fólum sínum — tað má sigast. Hann vil so sanniliga ikki vera millum tann partin longur, ið silur í arbeiðsloysi og mangan Nei, nú tað vera stórt, sláast á lumman. við berligt borð. skal Vit eru nú brátt leidd og kedd av at hoyra, at »å Tvøroyri er trongligt hjá mongum«, heldur hann fyri — slær út við hond- ini. Og Olaf Linck av at vita. At hann hevur vágað — hann fær , sær at sæð annað enn gull á Tvoroyri! Landaskaðavætti! Var tað ikki tað, at Tvøroyramenn vóru so uppliknir av at sópa gullið inn, skuldi hesin maður av Flatlondum fingið av at vita, skaðadjór hansara. So er tónin, so eru håbrøgdini á hesum ny- bakaða stríðsmanni. Bara hann nú ikki er vorðin ov bakaður krossamaður, so hann kemur at smakka teim ov brendur. Men lat okkum kortini royna at: tala nøkur vinaorð til okkara nýggja mótstoðumann, áðrenn vil geva tær góðu vónirnar, vit hovdu til hansara, upp til skutil. Eingin rættur javnaðarmaður á Tvoroyri ber Olaf Linck ilt fyri lað, ið hann hevur skrivað um arbeiðaraklassan á Tvoroyri. allir borið slíka Hovdu bert samkenslu fyri tí minnimenta sum hann. At tað hevur eydnast at billa at O. L. hevur fornermað Tvor- vera. Men lisið lað, Tvoroyri, onkrum arbeiðara inn, eingin, DO L. finnur oyri, kann sum hevur skrivaði um illa um hetta pláss. nakra meining hjá honum Tvorturímóti ! sum vil Yvirskriftin var víst, áður hava sagt, »sensasjonel«, men meiningin er eyðsýnlig fyri hvorjum hugsandi manni, nevniliga at merkja kreppustand- in. 0. L. kundi og átti at latið sína kreppumerkjandi yvirskrift rokkið ikki bara til Tvøroyri men til allar Foroyar, ið verun- liga eru vorðnar eitt >Fallitter- óskili, sum ner Landa av fí stóðst av ófriðinum í okkara høvudsmarknadarlondum. Al låtast at vera »Kar og stor Mand,« tå ið armóðin og óhappini hava knógvað einum á húsagang, er av sonnum forlorin stoltleiki og eitt erpni, sum merkir mannin sum andaliga kryplaðan. Enn sela menn sannleikan hægri enn fávitskuligt erpni. Og fátækur er ikki roknað fyri skomm, særliga tá at vera enn ið ein ikki kann gera við tað sjálvur. Vit hugsa, at vit kunnu siga, at í hvorjum falli allir javnaðar- menn vilja siga frá sær allan makkuraskap við eitt tílíkt skróandi forlorið erpni, sum kemur til sjåndar hjá tí nýggja yKrossumanninumd. Hjá tí fjøldini er tørvur á ødrum enn stríðandi og líðandi tílíkum uppskrúaðum håbrøgd- um. Óljóð - óskil Tað tykist, sum allir óndir andar eiga fullan rætt til at leika í í radio, tå ein vil hoyra musikk líðindi. tað ødrvisi: nú ella útlendsk Ella fyri at sigt er tad ofta vonleyst at fåa skil á nøkrum motoróljóði. kann finna tær ymsu stasjónirnar í radio fyri Ein og fáa tær so tydiligar og klárar, sum tað yvirhovur er gjorligt. Tað er so vælsignað og hugnaligt at sita og lýða á. Men júst sum okkurt særliga hugnaligt verður framfort, so fara motorarnir at skróa og leika í, so ikki skilst mannamál. Tað er harmiligt ferð eftir ferð einki annað at hoyra. Ein missur heilt og aldeilis hugin at hava radio, tá so gongur til. Kann hetta ólagið ikki verða broytt? Installatørarnir í Havn máttu fingið í lag at eflirhugt motor arnar, so lurtararnir kunna fáa gleði og gagn av teirra radio. Hetta so leingi óskilið hevur nú vart og tykist stødugt at versna. Tað má fáa ein bráðan enda. Ein lurtari. Eldur i skipi. Í gjár frættist, at eldur var komin í eilt fiskiskip við norsku Skipið var frá Kri- Eitt annað fiskiskip sá eldin og kom manningini til strondina. stjanssand. hjálpar. Útbjóðing. Arbeiðið viðvíkjandi bygging av einum vegi frá I. C. Svabos gølu til Rundingin verður her útboðið. Tekning og frágreiðing liggur til skjals á Býráðsskrivstovuni frá 13. til báðir dagar uppíroknaðir. boð í merkt 17. í hesum mánaði, Skrivlig afturlatnum konvoluttum, >Viðanes- vegur« verður latið til Byråds- skrivstovuna seinast leygardagin 18. í h. m. kl. innkomnu boðini upplatin í hjá- 17, og verða tey veru teirra, sum boðið hava og kunnu vara hjá. Nevndin skilir rætt til óheft at velja millum tey inn- komnu boðini, ella eftir umstød- sær um einki at taka. Tekniska nevnd Tórshavnar býráðs, tann 14. sept. 1937.