leygardagur 8. januar 1938síða 2

* 4 + få 4 . * í Á t á , p EJ på Á 5 8 þá ; FR Trolaramålid fallið! Býráðið sigst at hava fingið telegram frå formanni sínum, har hann sigur, at trolaramálið Íkki kann gjegnumferast av uttanrikispolitiskum orsøkum. Tingað verður við ríkisstýrið um at av- hjálpa arbeidsloysid i Havn á annan hátt. Hetta var stórt spell. Arbeiðararnir í Havn og Havn- arfólk yvirhøvur hava vónað sum longst, at trolaramålid skuldi kunna fåast í rættlag. Og tingsins einmælda støda fyri tí varð hildin at vera av stórsta týdningi. Men her hava verið grundir, sum okkum eru ókunn- ugar, sum hava verið sterkar nokk at kevt sakina. Vit standa í somu sporum sum áður, og eitt bert avslag er ikki nóg mikið. Tað er ti ein vón I ti tó, alt ov nógvar vónir eru brostnar at býráðsformaðurin og landstingsmaðurin tingast við 'ríkisstýrið um okkurt annað, sum kann veita arbeiði til tær tómu hendurnar í Havnini, nú í efstu stund. Tað er sum sagt ein ministeriið at tað er ongatíð ov vón í hesum. Tí er nú so ofta gjørt kunnugt vid viðurskiftini her, yvir, greitt at her má fåast nakað i lag skjótt. Her batar lítið at fáa ein vegstubba ella okkurt tílíkt bråfengisarbeidi at gera; tað id her krevst, eru driftir, sum kunnu haldast gangandi ár eftir ár við nógvum arbeiðs- fólki, produktiv virkir ødrum er varandi nytta ongum í. Alt annað er bert ein útsetan av hinum brennandi ar- beiðisloysisspurninginum. at onnur, oll hini, eisini eiga Ringast er, sigur greinin, at nogmikid av øllum andligum | eg skal hava verið við til al sum materiellum góðum. | bundið matband fyri Nolsoynna Tað skulu ættarlið til fyri at | og mínar egnu bygdamenn. koma á mál. | Er tað so galið ? Hvor ættin vinnur sítt stigið | Nei! til, sum nevna tykkum fram. Vit hava okkara stig at | „fleiri Nolsoyingarc men sum vinna. | kanska er bert ein ikki er so! Latum okkum við nyårsleitid Hava tit lisið álilið o: lova at gera okkara í enn og | skotid til sakina? Hava lit sæd 1 størri muni enn áður fyri at hin | lær treytir, ið á eru lagdar sa stórsta politiska hugsjónin, hin | við einarættinum. Um so er, menniskjaligastipolitikkurineina | vita tit, at F. K. ikki hevur ferð, um tað so verður eina | einarætt til alt í Forova undir- ferð langt úti í framtíðini, kann | grund; men bert til sama slag sigra og náa sítt mál. av. koli og leiri, sum finst við kolaminuna í Suðuroy. m— mr == | Ég stemmadi fyri uppskolinum ikki men einans fyri at gagna Nols- tvingadur av nøkrum, oyingum og ollum Førovingum Í »Dagbladnum« nr. I 17 stendur best. Eg fekk sett í sun Desi. upp- grein, sum fleiri Nolsovingai : mr - , kotid, al ein rationel minudrift hava skrivað. Teir krevja log . : x , Il setast á lovn Í Nolson tingsvidtøkur við skili í | nnan Ss mánaðir eftir al kon Loglingsmenninir verða í grein 5, ( Ól r GIVIN ini nevndir fyri skrólarar, sum . | | [I rki ( Í ieldur bestir eru omanfyri hålsvølin, | L.A nakar mar kann seta minu og sum hava Irodkad seg framat, x LV : drift Í ongd ullan pening, og meðan teir búgvnu menninir : . | (Í 19% ikki al lórvegis ikki hava sloppið framat og | ' rig de: . , | peningur kann fåast lil vega í heldur ikki eru spurdir til ráðs. | Í HE | ; Hetta ætli eg mær ikki at Nolsoy til slíka fyritoku. Tí h. eg, at tað var rællast at lula svara, uppá men yvirlati tað til - aðrar Føroya Kol byrja, furi át it € € . på Við tað, at mítt navn er nevnt kundu fáa arbeidi og fáa at vita, 1 I hvar teir hval har er at úlvinna, so kunnu Vel tí til allíð, lá kóncessjónarlíðin er seinni Í greinini sterku menn á tingi eru úti, yvirlaka driftina, lí lá hava neyndir, sum saman við no tit kunnleika um allt. krum veikum fylgisneytum hava greilt atkvoðu fyri, at Greinin sigur eisini, al arbeiði » på ? »Føroya Kola fær einarætt til | er byrjað við von um stórar at útvinna sama slag av koli | innløgur .. fyri landið. Kø og leiri, sum finst við kola- | freistist at spyrja: Hvussu nogv minuna í Suðuroy, loyvi eg mær | hava teir ognarleysu arbeidar- at siga nøkur orð. arnir í Nolsoy fingið í dagløn fyri byrjingararbeiðið, hvat hava ognarmenninir fingið í sín part? Kg veit ein hóp um tær royndir, ið gjørdar eru. Eg havi persøn- liga tosað við maskinmeistara Danielsen, sum segði fyri mær, hvussu alt lá fyri. Tað var bara VÍSS, VÍSS, VÍSS Um Foroya Kol ella annað felag fær rættin til úlgrefstur í Nolsoy, so fylgir við tann treyt, sum eg havi nevnt, at ein rationel minudrift verður sett í gongd 5 Mánaðir, og al råevnid skal gerast liðugt í oynni, Innan verður sett á fáa flest allir fabrikk Harvið Nolsoyingar arbeid og sjálvandi við af staðnum. sína dagløn kontant, harnæst fán eigararnir fult virði fyri tann skaða, teirra ogn líður, og sín part av ágóðanum. Førova log- ling, t. v. s. Føroya fólk, fær sin part, kalli eg ikki ut binda Hella g matband fyri Nolsoyingar, men byrjanina til at loysa ta upp- gávu, sum losað hevur verið um í langt áramál, hvar t. I. Oli í Kristiansslovu órættvíst hevur fingið skuldina fyri at fora fyri gullgrefsluri, eins og eg nú lái skuldina fyri leirin. Jacob NI: Ísen. Ein sjaldsom frægdarstund og einki minni var sangkvoldið, 19. í Sjón- leikarhúsinum til frama fyri seinasla mánað í jólini á sjúkrahúsunum. Vit Tórshavnarar hava mest sum vant okkum til ta hugsan, al tad finst einki nymåtans sangliv í Føroyum uttan í høvuds- staðnum; men avgjørt er lað, at vit hava verið á skeivari leið. ! Her koma, sum upp undan kavi, upp móli hundrað Eysturoy- ingar, born, kvinnur og menn, savnað í eilt blandað kór, sum bert við sínari nøgd var at undrast kann lað vanda y vir. Ivaleyst lónleikaroyrað koma við at- finningum móti einumhvorjum viðvíkjandi >intonasjóns, »dyna- mik«, og hvussu vil nú rópa lað; men í síni heild høvdu hesir kórsangir eina sterka og hugtakandi åvirkan. Ja, upp ímillum kendu vil, hvussu hesi syngjandi menniskjuni vórðu fylt av lí reina brúsandi og berandi gjordi, minnast á leir lónleikargessinum, sum al vil komu al størstu í hesum listi á Bachs og Hindels jólasálmar. Evnið N var eisini fyri tað mesta stór fingið: jólasálmar, koralir, nýggj ari og eldri, og so eldvamlir upp ímillum, av hesum, sum hava ein feril av ævi í sær, og rulla sum síðar aldur um menn iskjunnar ævinliga skillundi hav. Hd mest hugtakandi var 16 barnakórið, ið sang so vakurt og Óspill, sum bert born kunnu Frálíka væl bar eisini syngja. til við bornunum í lí blandaða kórinum. Ietta var ein ógloym- igur tilburður fyri teir nógvu áhoyarar, og tað mugu hava verið knarr og lofnaðar sálir, —wmw——————— AKTIESELSKABET FØROYA BANKI Hovedkontor: Stiflet THORSHAVN 1906. Afdeling: TRANGISVAAG AKTIEKAPITAL OG RESERVER KR. 900,000. Bankforretninger af Kontortid 11—3. enhver Art udføres. Lørdag 11—2, svik líkin. Stóra tøkk eigur Højgnard, kennari; hann má havn lagt eilt slórt ídni í, áðrenn hann náddi so vill við sínum kórum. Sum dirigent hava vit valla sæð hans líka fyrr í Foroyum; han var ulla tíðina eldur og sál og tykist vera tónleikari til botns. Ongalíð áður, lá tað er sungið av Føroyingum her heima, er lað komið so tyduliga fram sum hetta kveldið, at Foroyingar eru eilt sangfólk, sum bert krevja teir ræltu undangongumenninar fyri eisini á hesum umrådi at kunna telva við okkara granna fólk. Undir sanginum kendu vit so sterkl og tyduligt, al hetta vóru Feroyar, sum sungu, og hóast lað at fleiri av sálm- unum vórðu sungnir á donskum máli. Tað er nú at vóna, at tann evnaríki tonleikakennari, Høj- gaard, heldur fram við sínum g arbeiði fyri at venja sínar bygda- menn, sínar landsmenn, geva oyru teirra eina slíka tónleika ven- ju, eina slíka »mentan«, at hon kann frígera ta tónleikakenslu, sum so skiliga sæst, livur í teimum. Og vit hava brúk fyri > einari slíkari upplívan og frí- geran av aðalbornum andslívi til at skapa millum manna ta høg- tíð og tann hila, sum eru so neyðug, serliga í teim lungu líðum, sum nú skugga land okkara. Her í tónleikarlívið fyri tað mesta og hovuðsstaðnum liggur hálvdoyr; og teir menn, ið hava gingið undan, hava sjaldan hill nakað hjartalag ella roynt at áhuga. Tað seinasta tillakið ella dupult-Lliltakið eru ley tvey »orkestrini« hjá Frelsunar- herinum. Tað er >ferða í teimum, ikki vesaligan men enn eru ley komin enn (il ein Tað er lónleiki, heldur longur >polkadáme. einki ber- andi við leirra ikki nakað almannaberandi, ja, enn einki religiøst, hóast orkestr- ini er dúglig og hava álit á sær. Men fáa ley ikki mentan nú skjóll, so verða ley meira lóna fyrr ella síður at kova Tórs- havnar ungdóm — tonleikarliga sæð. Tá soleiðis er vorið, er tað tvífall gleðiligt al síggja tónalist trívast aðrastaðni í landinum, og tað ennlá í einum fullgóðum, upprunaligum og almenniskja- ligum lagi. William Heinesen. sun hóast cinhvønn ni Á Lýsið Í »90cialinum" | sólu og ikki vóru hug ' Faar Man ikke Dag- penge førend man er død? Som mange bekendt, kom jeg Skade i oppe i Færingehavnen ombord desværre til Sommer i s/s »Halland«, idet jeg under faldt Lasten og fik Kraveben og Laar- Losning af Fisk ned i ben brækket, Dette skele 5. August, og sam me Dag blev jeg ført til Syge- husel i Godthaab, hvor jeg straks kom under Lægebehandling. Her blev jeg saa liggende til den 25. Oktober, og jeg man sige, at jeg under dette mit Ophold pan 12 Uger fik den allerbedste Be- handling og mødte kun Elskvær- dighed af Lægen samt alle de Mennesker jeg kom i Berøring med. Derefter blev jeg saa atter flyttet til Færingehavnen og kom »Hans Egedec sam Alfred Færinger. Vi ombord i men med Hr. Petersen samt tre andre kom saa til Thorshavn den 9. November efter en fin Rejse, hvor vi under vort Ophold om Bord slørste Gæslfrihed. blev behandlet med den Da var jeg glud og godt til Pas, nu var jeg jo atter hjemmu mellem paa mine Fødeøer og Landsmænd; men her tog jeg desværre fejl. Jeg kom i Landi Thorshavn, tog ind paa Sømands- hjemmet og ringede Læge Dahl op, men han var desværre ikke hjemme. Derefter henvendte jeg mig til Amlslæge Zachariasen for at fan at vide, hvorvidt jeg skulde indlægges paa Hospitalet, men efter at han havde under- søgt mig, erklærede han, at jeg kunde tage hjem; men først maatie jeg rønlgenfolograferes. Da jeg nu gerne vilde hjem til g Vang med s/s »Smiril« næste Dag, forespurgte jeg Hr. Zacha- rinsen, hvor jeg kunde henven- de mig for at faa Penge til at hjem for. Han »Da De nu har rejse svarede mig følgende: værel syg i 14 Uger, skal Før oya Vanlukkutrygging betale for Dem, og desuden har De Ret til Dagpenge. Efter denne Be- sked log jeg hjem igen til Sø mandshjemmet og ringede til Føroya Vanlukkutryggings Kon- tor. Jeg fik den Besked at Kon- toret først var aubent Kl. 3. Jeg mødte saa paa Kontoret nævnte Klokkeslet, sagde hvem jeg var, og hvad Ærinde jeg havde. En af Kontoristerne saa efler og