leygardagur 2. apríl 1938síða 3
‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Paria?
Harri lærari Hákun Djurhuus!
Tygum meinli also einki ilt
við orðið »fyrstalærarnevni«, Ja,
ja tað er jú menniskjansligt at
taka feil og at gera feil, og eis-
ini hava menn fortalad seg, og
av og á hava menn eisini skriv-
að eilthvat, sum belri var óskriv-
orð
—
að, kunnu t. d. loypa
frá penninum, næstan uttan at
maðurin ansar eftir lí.
Eg síggi nú av tí svari, lyg-
um hava givið mær í heiðraða
þlaði tygara, at lygum ikki hava
ætlað at vanvirða hr. P. M. Dam
við orðinum »fyrstalærarnevni«,
Orðið man helst vera gloppið
lygum út av hondini soleiðis í
tankaloysi, og so skal tað ikki
meira frå mini síðu verða kast-
að tygum fyri; men tygum fala
sjålvanda, at menn við føroysk-
minnast á
um læraraprógvi
orðalaki: »Hoyr um ein annan,
og hygg um leg sjålvan.« Var
tað brotsgerdå, ið P. M. Dam
gjørdi, tå ið hann søkti fyrsta-
læraraplássið á Tvøroyri, so er
tað altíð ein brotsgerð fyri ein
mann við berum foroyskum
læraraprógvi at søkja eitl fyrsta-
læraraplåss. Tað vil við ødrum
orðum siga, at her á landi er
ein lærara-pariuklassi, sum skal
halda sínar fingrar stillar tá ið
slík pláss standa lýst opin. Men
er tad soleiðis vorðið? Ja, eg
veit lað ikki; men hann ið fylgt
hevur við bloðunum hesa seinri
,
tíðina, síðan læraraplássið á
Tvøroyri kom til viðgerðar í
kapitalistpressuni, hann má næst-
an fáa ta fatan.
Tað gleðir meg, at tygum
geva eina soljóðandi frágreiðing
nú: »Eg haldi tað ikki vera til
nakran minnkan fyri ein mann
0. S. fr.«
Um at skifta hugsjón leggi eg
full-
væl, at menn eru farnir frá ein-
einki í at tjakasl. Eg veit
um politiskum flokki og til ein
annan. Tað er ikki sjåldsamt;
men hví leggjast á sínar fornu
halda
halda
lað uttan fyri, sum einki hevur
vinir? Latum okkum
okkum til politikkin og
við politikk at gera. Dam hevði
loyvi at søkja plássið, tað gjordi
unn — sóknarslýrið og skúlu-
tætt at
tað
hevði
kommissiónin høvdu
lilla hann inn — og varð
direktiónin rælt
Dum;
isini Alnevna ein annan, og lað
jørt —
t ålnevna men kundi
einna gjørdi teir høgu harrar,
um sila í direktiónini. Latum
okkum nú vóna, at direktiónin
hevur gjørt rætt, og atull gongst
Tað
hugsi eg um onnur viðurskifti,
væl. ynski eg, og síðan
sum eg má og skal hugsa um.
Punktum.
talað ella
feitilendi
Eg havi als ikki
skrivuð um nakað
hvorki í Porkeri ella í Klakksvík.
tílíkt
hvussu ið vorðið er í Klakksvík
og
Her er einki lendi, og
kann fyri so vítt liggja uttan
fyri meg; men lygum mega væl
Vila, at: ein væl kann hugsa
kapitalistiskt, um hann er fålæk-
ur. Hilt umvenda er eisini ofta
00000000C000000000C000000C0
Nykomid stort årval av fyrsta
flokks frålika væl gjørdum
Harraklædningum
og Sportsklædningum.
Vit hava alt til
Øll
verja tað kapilalistiska —
tað
styrislagid, roknast til kapitalist-
hent — tibetur, tey, sum
ella
rættari: privatkapitalistiska
bólkin.
Tað harmar meg mikid, al
ikki oll hava fingið eyguni upp
fyri, lí
vælsignilsi, ið jørdin
kundi verið — ella verðið — í
fall frælsi, javnaður og bróður-
skapur ráddu her á fold. Eisini
her í okkara lítlu fátæka landi
kundi mangt verið aðraleiðis,
bert vit oll drógu eina línu —
og gingu javnaðarleið. Ja, tað
harmar meg, at ikki øll hava
fingið eyguni upp fyri hesum;
men tiggju ferðir, ja, mangar
ferðir tiggju ferðir meira
harmar (ad meg, tå ið menn,
sum einaferð høvdu fingið annað
eygað upp, eru fallnir hin vegin
fortalt, at
Tað
aftur. Tað er mær
lygum eru ein av leim.
gerst kanska ikki um aftur, men
hugsið tygum um einaferð aftrat
— og hugsið gjølla; brótið ikki
tað niður, sum kanska kundi
verið til vælsignilsi fyri tey få-
tækramannsbørn, sum tygum
hava við at gera.
Frælsi, javnaður og bróður-
skapur er eitt merki, sum eigur
at veitra yvir unglingafjøld okk-
verða
ara, ífall nakað lfv skal
her á hesum fálæku oyggjum.
Samband, sjålvstyri, loysing og
alt
sum hoyrist um oyruni og les-
uppgerð, ella hvat nú er,
ist í blødunum, eigir alt at set-
ast í aðru — ella tridju rekkju
— annað ella triðja rað.
Men
meira,
nú skrivaði eg nógv
enn eg av fyrstanlíð
hevði ætlað, og endi tí við vón
um, at eg finni bjålkarnar, og
lygum finna flisirnar. Tí sann-
iliga hevur ein og hvor meiri
enn nokk við seg sjálvan.
J. H. Danbjørg.
Vidmerkingar.
Ein ringur roykur
av versta slag av persónligum
skemdar- og 6kvæmisordum og
villari illgitan móti einum og
oðrum — og ein sera stutlligur
naiviletur — er tud einasta, ið
av P. F.
politisku atsókn.
Tilikt
sjålvan
eftiri er Joensens
nervar bara mannin
og blaðið, ið hýsir lí,
ikki fyri okkum at
og liggur
fáast við.
Vit øvunda ikki „Foroyatíðindi“
fyri at: eiga einarællin lil og
æruna av einum tilfkum veina-
standandi journalistikki«.
konfirmatiónina,
mantsklædningar, hvítar skjúrtur, slips o. s. fr.
úrval av fyrsta flokks skótoyi til harrar, kvinnur og børn.
Havnar Kontanthandii P/F.
00000000600000000000000000
nýkomnir bláir konfir-
Stórt
Túnatos.
Páll: Nú er Kristin í Geil
farin at skriva í >Dagbluðiða.
ætur: — Tú meinar væl |
Jóannes bóndi?
Páll: Hann! ja, Ind er langt
síðani, hann gjørdist ein av leim
stórstu »Dugblads«-kanonunum.
Løgio korlini, at hann ikki
sjálvur varnast, at eingin leggur
so mikið lag í hansara fyndur
leysu osnan og møsnan, ul leit
hirða at svara honum. Nei,
eg meinti lað, eg seyði: Kristin
í Geil hevði hósdavin eina
frålika yrking í >Dagbluðnum“.
Pætur: Ha—a — Kristin !?
— Jú, men er hann ikki deydur
fyri fleiri árum síðani?
Páll:
Jú, víst so. Tryrt lú hann hevði
»Dagbladid«, meðan
Deyður, sigur tú? — |
skrivað í
hann var á lívi?
Postmann!
Porkerningurin Jåkup og Hov-
bingurin Hanus hillust midviku- |
dagin talaðu um,
hvat ið hent var í
og saman
Eysturríki,
og aðrastaðni.
Spanien og
kemur mjólkar-
Jákup:
báturin.
Hanus:
post frá
Nú
Hovdu vit nú fingið
»Smirli«, so hevði tað
Ikki er
Eg meini, at eg
verið hugnaligt. meira
nýtt enn so.
fari lann vegin út at vita, hvussu
vorðið ið er.
Tað
Jákup: man lítið bata.
Hasin báturin siglur við mjólk
og gomlum postpakkum —
og ja — av og á eitt hålv- |
ræst »Føroyatidindi«. Ja, soleiðis |
ið tilber —
signað. Smirlapostinum fara vil
eftir, má
av og á — lá væl-
sjálvir til Vágs ella
hann liggja til fríggjadagin.
Hanus: Gaman Í hjá tykkum.
Tit búgva so nær við Vág. Men |
siga tit um Vit
»Smiril« fyri Hovsfjørdi
hvat okkum.
síggja
hvønn miðvikudag á miðdegi -
stundum fyrr — mjólkar-
og
g
báturin siglur sama dag. »Smiril«
fara í senn
og mjolkarbåturin
fjørdinum,
»Smiril«
áðrenn
norður fyri og
stundum fer norður
fyri fjørdinum, post-
báturin kemur undan Porkeris
nesi. Hin fyrri fer sína
leið til lær slørru bygdit
nar, sum fáa postin ferskan.
Men mjolkarbåturin kemur inn
higar at arga okkum við goml-
um ballingum. Hin posturin
skal liggja í Vági, til oll lík-
teknini síggjast á honum. Tá
kemur hann gamalur til Hovs.
Hatta er lagið,
signa. Men nú kemur postmann!
tað ?
veit eg
Jákup: væl-
Hvor er
Tað
dreingirnir
Hanus:
Jákup:
men
ikki;
répa, at nú
So
nokk postin. Tí nú eru 3 timar |
|
|
|
|
kemur postmann, fáa vil
síðan, »Smiril« fór her fyri
Hygg —
longu norður aftur,
fjørdinum til
fer
Men hví liggur mjólkarbáturin
Vágs.
hann
SJÓNLEIKARHÚSIÐ
GUSTAV WIED: ,KÆRLEIKI«
Skemtileikur í 2 pørtum
dag 2. april kl.
1.50
,
Algongumerki á kr.
umsett hevur C.
Holm Isaksen, Levgor-
21 og sunnudag 3. upríl kl. 18.
og 100 í H. N.
Jacobsens hbókuhundli
og við dyrnar.
Pyt + bie 4:* » Á
SILDEGARN
Et stort Parti nye barkede Sildegarn
sælges billigt.
A/S Balslev & Co.
Tlf. 20, 193, 237.
Føroya felag móti
tuberklasjúku
heldur aðalfund týsdagin 5. april
kl. 8 í Harnar Klubbu.
Dagsskrá:
1) Rokuskapurin verður fram-
lavdur.
2) Formaðurin greiður frá farna
árinum.
3) Val av nevnd og roknskapar-
granskurum.
Í) Ymist,
Nevndin.
Búnaðarfólk
eiga at gerast limir av
Føroya Búnaðarfelag.
her og melur, og maður kemur
við postinum.
Tá
leim, at
kemur Símun sigur
og
hundurin á mjólkar-
bátinum kemur úr Vági, og
tað er honum, båturin bíðar
eftir.
Hanus: Men Jákup segði, at
postmann kemur við Smirla-
post.
Jákup: Ja, tað hugsaði eg;
men hundurin eitur Postmann.
Hanus: Dugir hundurin at
bera post?
Jákup: Tad veit eg ikki.
Men hann er ikki so dýrur fyri
landið
hann ger næstan somu nylttu.
og
Ð
sum mjólkarbálurin,
Hanus: Ja, nú fali eg all.
Hundurin er postmaður. Men
hvi siglur hann so ikki vid båt-
inum ?
Jákup: Hevdi hann råti
umbord, so fingu vit kanska
postin,
Hanus: Ja, ja, vælsigna. Hevdi
hann rålt fyri ollum posthåsum
í Foroyum, so vistu vit av, al
vit høvdu eilt hundaskil. So
høvdu vil einki at: vænta — og
so stóðu vit
bíðaðu
ikki so snópnir og
|
eflir posti.
Tað hava tit
umtrent rætt í,
svaraði Postmann. — Og
lað haldi eg eisini.
Undrandi.
Tíðindi.
Gudstjeneste.
I Aften KIL.8 Fustegudstjeneste
ved Pastor Møller.
9. Søndag i Fasten prædiker
Provst Dahl i Thorshavn Kirke.
Samme Søndag prædiker Pu-
stor Møller i Hestø Kirke,
|
Søndag Aften »bjemligt Sam-
Cand mag Harsldsen biler?
»Indtryk frá Slagmurken i No d-
frankrig,« Der sluttes med An-
d:gl.
Frelsens Hær.
Søndug KI. 11
møde. Kl. 5 Vavlel. Kl.
Helligvørelses-
8,13
Frelsesmøde. Børnemøder Kl. 2
og Kl. 6.
Tirsdag og Fredag Vaglet (eller
Lokulet.)
„Hastings“,
kriggsskip, hevur
Tað
lá til fríggjadugin.
lað á
viljað
ÓNs-
enskt
Tvøroyri, kom har
OJ
»
dagin
Í gjár kom Havnina,
har tað verður liggjundi einur
1—3 dagar.
„Isabella““,
slupp hjá T. F. Thomsen, a/s,
var úti fyri tí óhappi at vera við
við
Mjóanes. Teir máltu ankra hana
at fara á land norðuri
upp og fara í bátunum inn il
Golu. Tess betur hildu ukkerini,
so hon seinni kundi sleipast lil
Havnar.
Hon hevði brotið aksilin.
Fimleikarframsýning.
Í morgin kl. 3 verður fim-
leikarframsýning í fimleikarhell-
ini í Havn.
Sum vant verður aftur Í ár
bæði eilt lið av kvinnum og
eilt av monnum at luttaka.
Jarðareformurin.
Ígjár, 1.
formurin í gildi. Hendu lóg er
apríl, kom jarðare-
eitt munandi framslig fyri for-
landbúnað og verður
oyskan g
óivað al hava nógv at týða og er
eitt munandi tak fyri at hjálpa
vinnulívi okkara aflur á følur,
Havnar arbeiðsmanna-
felag
hevur sagt upp lensáttmálan, tað
hevur havt vid arbeidsgevararnar,
til Í. mai.
„Tonno““,
ein av italiatrolarunum, hevur
roynt undir Føroyum, men av
leirri orsøk, at trolspælid var
ov veikt, varð royndin miseydnud,
Hann
fyri at fáu bøtt um tud.
for f gjår til Skollands
Lýsið Í „Soclalinum“