leygardagur 3. desember 1938síða 3

hetta fer ikki at bera til á tann hátt, sum menn hava roynt at praktisera hesa og er tað í seinastuni hugsan, lessvegna neyðturviligt at umskipa grinda- reglugerðina soleiðis, at javn- býtishugsjónin kemur at liggja innanfyri lógarinnar mark og kann førast út í lívið á praktiskan hátt. Tann broytla skipanin má so- leiðis smíðast, at hon: 1) tryggjar fyri, at tann í lóg- ini heimilaða skaðaendurrind- anin verunliga verður goldin, 2) at fáa grind dripna skerjast minst líkindi og hugurin al møguligt men heldur fremjast við reglum, ið eggja monnum uttan mun til, hvat grindadømi teir hoyra til, at reka grindina tilatkomuligastu og bestu grinda- vánna. Sum ávíst tryggjar ikki nú- verandi skipan, at tann dripna grindin sjálv rindar skaðan. Vit skjóta tessvegna til ta broyting, at giindadømisins íbúgvarum verður åliknad skaðagjaldið ímóti, at øll grindin verður býtt líka finningarhvalur, teirra millum aftaná, alt dråpspartar, skift vaktarhvalur, mathvalur, ingarhvalir, bálsformannshvalir og møguligt annað endurgjald fyri grindaarbeidi er fråbytt. Henda skipan verður, um ikki særligar reglur verða settar fyri grindarakstri og part til fólk, ið koma í grindina úr oðrum grinda stríð og dómum, at elva til klandur millum grindamanna Skolið uppá at taka til umhugsunnar um grindina. verður lí særligar reglur fyri, hvar ið grindir undir leim ymsu um- stoðum, plåssum, sjóvarfalli o. s. fr. skulu rekast. Uttangrindadømisfélk, ið koma í grindina, eiga al fáa partar, drápsmenninir í minsta lagi 3 partar og tey,ið koma á grinda- plússið og hava meldað seg n persónliga hjá sýslumanninum, áðrenn seðlarnir koma úl, ein part hvert. Grindabálsformaðurin eigur formansløn og sum g sum gjald fyri at krevja skadapeningin at fåa grind sum endurgjald. Bálsformenninir standa il svars fyri grindaskadapeningin, og kunnu leir pantast fyri hann, í fall hann ikki verður goldin innan åselta tíð. Eitt aftursvar. Í »Føroyatidindi« nr. 47 hevur ein »arbeidari« skrivað grein um »ein undarligan kærleika«, har hann roynir at mála P. M. Dam upp sum tann, ið einans roynir at lyfta seg sjálvan til skýggja, meðan hann samstundis roynir at lrýsta hin sjúka og fálæka mannin longri niður í grúsið. Hesin »arbeidari« nevnir so eill dømi um ein sjåkan mann, ið heitti á hjálparkassan um studn- ing til at liva av, og at P. M. Dam skal hava ávíst honum til at keypa úr A. T. og noktað einum honum at keypa úr øðrum handli, ið maðurin heldur vildi sleppa at keypa úr. Til hetta skal eg loyva mær ! nevndin henni. at síga, at maðurin ella rættari kona hansara — hann lá sjúkur — bað um at fáa av hjálpar- kassanum. Tað varð játtað henni 10 kr., og hon fekk ein útflýggj- annarscdil til at keypa fyri úr A. T. Hon keypti ikki fyri hann Mor- lensen at keypa fyri hann. Um fekk útflýggjannarseðil úr =. T,, men fór til Eli eina viku hon aftur ein uppá 10 kr., fyri hann keypti hon hjá N. J. Mortensen, a.s. Dagin eftir kom hon aftur at biðja um ein seðil, men tá varð sagt henni nei, tí 10 kr. um dagin helt nevndin, ið hevdi við málið at gera, vera ov groft, og samdist um at jåtta Hetta helt nevndin vera nóg mikið, li henni 12 kr. um vikuna. tey høvdu tveir vaksnar synir, ið høvdu arbeiði hvønn dag og kundu veila hjálp til húsarhaldið. Konuni tokti 12 kr. um vikuna vera ov lilid og søkli skrivliga um at fáa 15 kr. um vikuna, Nevndin var so beinason, at hon gekk við til eftir kringum- støðunum at jálta henni 15 kr. um vikuna Í feðivaru og til- skilaði, at hon kundi fáa varuna til keyps úr Á. T. stríðið. Nú byrjaði Konan vildi ikki hava, at tað skuldi vera tilskilað, at tað skuldi vera foðivara, ið og heldur ikki, at varan skuldi » hon skuldi keypa, verða keypt úr A. T. Hon var fyrst á kommunukontórinum og knarraði um hella, síðan leyp hon á ein hjålparkassanevndar- lim, ið hon metti á gøluni, og helt fyri, al nevndin hevdi bara henni at eftirlika og gera sum hon segði. Men nú fekk hon greitt svar, at tað skuldi verða við tað, sum nevndin hevði avgjørt. Tað, al vist varð henni at keypa varuna úr A. T., kom mest av teirri grund, at kommun- an skyldaði einki har. Áður hevði konan ikki viljað keypt frá N. tå ið hon hevði fingið av hjålpar- J. Mortensen, a.s, kassanum, men var farin Í ymsar aðrar handlar at keypa, og hevði lá eisini verið stríð nevndina og hana um eftirlíkaði ímillum lað sama, men Iå Tað er at síga, at P. M. Dam er ikki limur í hjálparkassa- nevndini, og hevur hann onga skuld í lí, sum nevndin hevur avgjørt. Hann hevur verið staddur í legtinginum alla tíðina, meðan stríðið hevur verið um studningin til hesa konu, so tað er ein ljótur atburður at geva P. M. Dam ábreiðslu og leggja hann undir tað, ið hann ongan lut eigir í. Nevndin hevur altíð verið konuni ímetikomandi, tó at hon altíð hevur verið 6medgjørlig. Ein hjálparkassanevndarlimur. Daugaard-Jensen (eyður. Sunnudagin doyði Daugaard Jensen, direktørur fyri stýri Gronlands, 67 ára gamalur. Daugaard-Jensen hevur verið direklørur fyri Grønlands sty inum síðan 1912, og sigast kann um hann, at hann hevur verið dugnaligur í starvi sínum sæð við eygum fleirra, sum ynskja Grønland at vera eitl stongt land — og monopolinum hevur hann dugnað væl. Oivad hevur hann tråd full og fast uppá ley »idealir«, id hann hevur verið so harður verjari av. Men vil Føroyingar funnu hann altíð >í hinum partinum«, í mélpartinum, tá vit slrongdu arbeiðs- á fyri at rúmka um korini hjá hinum føroyska fiski- manninum í Grenlandi. Vit megu ásanna, at hann verið ein hin harðasti mótstoðu- maður okkara. Men um tann maður, sum kemur aflur Í hansara slað, verður okkum hollari, ja, tað er ikki gott al vita men vit megu vónu tað. Føroya Ferðamannafelag hevur aðalfund týsdagin 20. desember kl. 8! í býráðssalinum í Havn. Stjórnin. Grái-táttur. Annar tátltur, Hanus bóndi á Biskupsstoð, víða gitin í verkum, situr og roykir blákurdús á sínum borgum sterkum. Talar hann á faðir sín: »Hygg í gluggan vida; sært tú nakrar frægar kempur higar al borgum ríða ?« Til tað svarar faðir hans, hann lítur yvir egg: yDussi kemur av Nordtoftum, grógvin í gamalt skegg. Tussi kemur av Nordtoftum, ógvusligur at líta; kotið røkkur til jarðar niður, hann treður á skeggið hvíta.c Mælir reysti Hanus bóndi: »Slikt er nýtur gestur! Sært tú onga róðrarskútu Á sigla for Galvin eystur?e »Eg siggi segl og drekastavn, lað glæsir í rakkarhúna ; vera man reysti Andrass bóndi úr Uppistovu í Kunoy. Få kom froði á Hanus bónda, hann rópar av allari makt: »Sært tú Andrass Seyðaberg! Tað vildi hann Dávur sagt,« >Tríggjar síggi eg Oyrabóndur so ståsiliga ríða ; sólin glæsir á gyltan hjálm og á teirra brynju síða. hevur | | Tíðindi. Gudstænasta. 2. sunnudag í advent hevur J. Dahl, próstur, gudslænastu í Kalbaks kirkju. Sama sunnudag hevur Møller, prestur, gudstænastu í Havnar kirkju. (Talvan gongur til frama fyri kirkjuna). K. F. U. M. Søndag Aften »hjemligt Sam- vær« fra Kl. 8 til 10. Oplæsning -Andagt. „Fjalla-Eivindur,“ sjónleikurin, ið nýliga varð leikaður í Havnini, og sum varð so væl fagnaður av áskoðarunum, verður aflur leikaður í annað- kvold kl. 6 í Sjónleikarhúsinum. Peningurin, ið inn kemur, verður latin til sjúklingarnar á Sanatoriinum og Landssjåkra- húsinum at gera teimum jólini eitt sindur hugnaligari. Útflytan av saltfiski. Norska farmaskipið »Randi« hevur í hesi vikuni innskipað 30.000 ballur av føroyskum salt- skipið »Moreu« innskipar 48.000 Grikkalands, og italska ballur ymsastaðni í Føroyum. Hesin fiskur skal til Italiu. Í Havnar Bio verður í hesum døgum sýndur ein frálíka góður fronskur filmur, Tað musikkurin Í ySlumpenc. kann leggjast aftrat, at hesum stykki eisini er sera góður. Revaframsýning í Havn. Ígjar var fyrsta revaframsýn- Hon Grólvirkisins hildin í Føroyum. ingin var hildin í húsi í Havn. Allir foroyskir revaeigarar eru nú límir av Revaulifelagnum, og so vílt okkum kunnugt vóru ollum revar úr revugorðunum framsýndur. Dómari var O. A. Aurdal, Norðmaður ingin vísti, at Framsýn menn hava verið sera hepnir við keypi av al: djórum. Men démarin helt, at einstøk djór bóru til sjóndar, Fystur ríður Jósias, hans gangari er ein kviga; síðani sjálvur Justinus á tarvkálvinum fríði.“ 1 Braka ték i hallardurum, lað skorast av breiðum herðum: klingar hvølt av brýndum sláli, inn trein Jákup í Gerðum. Borgin skelvur á ødrum sinni, tær hornasúlur rivna: inn trin annar av gerðabóndum, Andrass skulu vit nevna. | | Upp steig reysti Hanus bóndi, hann bað teir sælar sita: »Hann er eingin av kongsins monnum. ið tykkum torir flyta,« Tá komu inn tveir smærri menn, Palle og Hans í Vági; holdið mjúkt sum moynnarkinn og blitl er eygnabráið. | Kunngerðing. Tórs- havnar havn fyri árið 1937 er At rokaskapurin fyri til skjals á Býráðsskrivstovuni frá 3. til 17. desember 1938 frá kl. 12—14, verður her gjort kunnigt. Térshavnar byråd, 30. november 1938. at røktingin ikki var reidiliga so góð, sum ynskjandi kundi verið, hvat sjálvandi skyldaðist óken- skapi. Djórini vórðu premierað eftir galdandi reglum fyri Noreg og Ísland. Av gott o.u. 130 silvurrevum vórðu 90 %/, premierað. Umframt premiurnar vóru givin I silvurstey fyri teir bestu silvur- revarnar. Sleypur Tórshavnar býráðs: Arbjørn Olsen, Hvalvík, fyri hin besta gamla hannin. St. steðin við Áir gav: P.fSilvur, Tórshavn, fyri hina bestu gomlu tíkina. Steypur Skipafelagsins: Johannes Olsen, Hvalvík, fyri besta djórið á framsýningini (hannur, hvolpur). Frú M. W.- Liilzens steypur: Morten Mor- lensen, á Argjum, fyri besta tikarhvølpin. Hesir 4 revarnir vóru mettir í virði til 1500 kr. hvor. Síðani vórðu teir 13 blárev- revarnir kannaðir, og fingu teir allir premiu. Føroya Bånudar- felag hevði givið ein silvursteyp til tann besta blárevin. Hann varð vunnin av Jens Reinert, Tórshavn, fyri ein hann (hvelp). Frelsen Hær. Hell egorelses Søndag Kl. 11 møde. Kl. 2 Sondagsskole. Kl. 5 Møde paa Vaglel. K1.6 Borne- Man- møde. Kl. 8 Frelsesmøde. dag og Tirsdag Kl. 8 Felltogs- møder. Ju lebøsserne. — I disse Dage bliver Julebøsserne sat i Forretningerne. Det bør erindres, at det er »de Gamles og Børns« Jul det gælder. Sofus Gjoveraa hevul morgin kl. 4 s. p. íyri- lestur i Avhuldshåsinum um ferðir sínar í útheiminum. Til tað svarar Hanus bóndi, tað fellur so væl í lag: »Tit eru góðir til ifyllu tað. onkur skal vera til Tá kom har ein gamal maður; kinn: »Eg síggi eina so stóra skútu skegg bar hann á »» sigla for Varpið inn.« 5 Sært lú eina so stóra skútu inn um varpið líða ; vera mun Líggjas og kappar hans í dag við mær at stríða. Falar hann á sendiboð bæði við gleði og gleim: Ríð lú tær og bjóða teim ellum heim.“ til strandar oman (Framhald.)