leygardagur 15. juli 1939síða 1

FS FRÆLSI | Lysingaprisur 20 : rr fyri petitreglu FØROYA: SOCIAL DEMOKRAT BRODURSKAPUR 30 oyr. á forsíðuni, | JAVNAÐUR Leygardagin 15. juli 1939. Kostar kr. 1,50 fjórðingsárið + Porto. Blaðið verður bilagt á posthúsinum, brævsavnarsteðum 13. árg. oyr. á 3. og 4. sidu Við stórri lýsingum fæst avsláttur í prisinum | | og skrivstovuni. Telf, 143 | | heimin í dag | Íslendskur itrøttaritari | Førovinganna, at tað sum tørvar K r d o Løgtingsval verður komandi | om | hjá teimum eru brek, sum eru riggSvan in velur, og lessvegnu royni | T B S vitian i Íslandi | Oomøgulig at yvirvinna ultan við gamla »Dimma.« at leita sær | … | ' | strangari venju og lærdómi i og eftir ognum. Men vónandi eru | ; . , | bollspæli. Málmaðurin stendur På Føroyingar yvirhøvu nú á | Bræv frá Reykjavík til | væl í málinum, hann slær neyðsynj APVØPUP | om 6 mio mens, or |, Førova Social-Demokrat". = | „onís brogdtign, sparkar hann leir vamlast við slíka agilasjón, | | út frálíka væl, men kann illa sum er ællad at osa fólk upp í | Fy vil gjarna biðja flokksblad | halda honum, lá ið hann skal Í september mánað seinast ! koma frá? Meinar »Dimma.«, hesum álvarsomu tíðum. | mítt í Føroyum um at gera so | taka hann og av lí vóru vóru øll í ótta fyri, at kríggj | at sambandstingmenninir nú J. H. Danbjørg. | væl at hýsa hesi lítlu grein | málini. Føroysku spælarunum kundi bresta á hvørja lotu. Tað | vilja stemma fyri uppskotunum 1 - mini um vitjan føroysku bolt- | skortar eisini leikni; teir snúgva var tí einki lagið, um fólk | frá javnadarmonnum um at spælarunna til Íslands sær ofla undan boltinum, tå ið hugsaðu um, annaðhvert tær | leggja byrðirnar á tær størru Havnagerð Ég vil fullvissa allar Foroy | teir ætla at skalla hann, og tørvandi neyðsynjarverur vóru | inntøkurnar og rentur o. s. fr. í H ingar um tað, at hesir ungu | tessvegna kemur hann á vangan | í landinum ella ikki. Tað verður torfert hjá „Dimmu“ avn. menn og ferari teirra P.M. Dam | ella á nakkan og tekur tí vit- Tað segðist, at lítið var av | at blása og samstundis goyma | | loglingsmaður hava borið tjóð | leysa ferð. Tað eigur oftast at ymiskum neydsynjarvørum, og | mjøl í munninum, og líka | Ein, ið nevnir seg Lias í | teirra góðan vitnisburð og um | verðu matt boltinum við and- beinan vegin vórðu álop gjørd | torført verður tuð at rópa upp tætlará, er sloppin inn í >Dag- | dømi, og vil eg sum dømi | Jitinum, og skal hunn skallast á løgtingid og landsneyndina um | um at koyra tollin burtur og | bladid« við eini drúgvari grein | nevna, at á leikvellinum, hat | við enninum lað ringa stýri og tað ringa skil. | samstundis verja teir, sum hava | um havnagerðina í Havn. Hann | ið kappleikirnir fóru fram, havi | Foroyingar eru sterkir, skjølir, Fibetur dreiv vandin yvir ta | tær størsiu inntøkurnar, tær | er sjálvandi hart ímóti, at Tórs | eg aldri verid varur vid tilikan | og leikur teirra fylgir góðari ferðina, og keypmenninir stýrdu | størstn = formúgurnar og tær | havnar býur skal fáa eina havn, | samhug vid fremmandar menn, | hugsan, men venjingin lrýtur Í aftur, meðun tað góða veðrið | størstu rentuinntekurnar. Ella | ið verd er at nevnast havn. | sum Íslendingar sýndu Føroy Í samansnrlinum- og hon er ikki var, inntil illvedursskyggini í | ætlar »Dimma.« at »bluffa« f6lk, | Tað sær sostatt út til, at tann | ingum. Hetta stavar ikki minst | møgulig at fáa uttan við stødug- vár tyngdu niður yvir aftur um At fáa neydsynjarvørur til | umsókn vinnuflokksins odda- | frá tí, at Føroyingar sýndu aldri | ari vegleiddari »treninø«. tað mundið, tå ið leglingið var | landið er ein landasak. Og tí | maður á sinni sendi býráðnum | annað enn fullkomuliga høviskan | Føroyingar og Íslendingar hava saman vegna landslingsvalið. | má legtingið íkki spara tað | einans var eitt av teim vanligu | leik, og eg minnist meg íkki | einki militer. Teim væntar ti Fingmenn hildu tað tá vera | lítla, tað orkar. Hverjar vorur, | »vinnuflokksku« leysakøstunum | her at hava sæð nakran kapp | aga Itrottarleikirnir eiga at óforsvarligt at fara heim aftur | ið mest terva, hevur lands Í — agitasjón við ongum álvara | leik, hvar dómarin hevur haft | skupa aga og reglusemi hjá uttan at gera nakað ella fyri- | nevndin fingið í hendi at kanna | aftanfyri. | so lítið at gera sum við hesar | okkum. Frfir ítróttir eru fyri- reika nakað viðvíkjandi keypi | eftir. Skal tað endiliga verða | Ja, víst er hon long og drúgvy, | leikir við Føroyingar. | venjingin fyri leikni í boltleiki. av neyðsynjarvorum. | konserves, so er tad jú ein vara, | henda grein, ið hesin harrin í | Eftir okkara hugsan her er Henda vitjan Førovinga hevur Stutt aftaná kom ein korn- | sum væl kann goymast í langa | Rættará hevur skrivað. Og var | tað heilt undrunnarvert, hvussu | glett okkum Íslendingar 6sigi- farmur til landið, og aðrar vørur | tíð. Eg vil tí mæla landsneyndini | hon hartil so skilagóð, sum hon | góðan leik Feroyingar sýndu, | liga mikið. og vil na, at teir kunnu vænlast, ffall torvur er til at keypa konserves fyri | er long, so hevði >Dagblaðið< | tá ið vit leggja í minni, at leir | koma skjótt aftur helmingin til tess. Menn ikki so skjótt er | løgtingsins rokning, so er eingin kertini einaferð kunna víst á | vóru óvanir við vell okkara, og | sterkari, og við allar Forovyingart hesin kornfarmur komin á lund | neyð fyri tað eina góða blaðgrein. Men gakk | so ikki tað at gloyma, at tei | vil eg siga hetta ” Í í Feroyum, fyrr enn illsinnaðar | Hví skal tingið einans taka | orð í posa og sekk men eln- | hava so at siga ongan venjara Um tit leggja mikla røkt å greinir koma fram í kapitalista | slíkar vørur, sum spillast | ans skvaldur, einki høpi i | haft, meðan okkara fótbolts ítróttirnar, skapa til nýggja og blødunum, særstakliga >Dimma- | skjótt, og sum kunna volda | Hesin vinnuflokkspennur skul- | spælarar hava ongatíð íðkað | sterka ætt. lætting«. Hesar greinir verða | tap? Nei, latum okkum endiliga | di fyrst og fremst kannað eftir, | fotbolt uttan undir strangari Stydid ti unga fólkið avellum kanska at volda, at fólk ikki | taku konserves og annað, ið | hvat tað er, hann skrivar um, | leiðslu av »lrenarum«, sum hava mátti í ítráltaíðkan tess. taka so mikið korn heim, sum | væl kann goymast, so mikið | og síðan kundi hann farið til | verið særfrødingar í bolltleiki tey annars høvdu ætlað. Hvat | meira sum keypmenn og | »Dagbladid« og vita, um teir | 04 tað er eydsynligt av leikum Vilhj. S. Vilhjålmsson. tap hetta kann verda at volda | »Dimmalætting« rópa so hart | kanska vildu tikid greinina. | tyri landið kann eingin meta i upp um, at teir ikki kunna fora | At røpa uppa makkverk o. i. | == == NN - NI dag nóg mikið inn til landið av | ti ein saktans ikki hevur gjort | Blaðstjórin av »Dimmalætting« | konserves. | sær tann Omak at roynt at fingið | På På og hansara 'kapitalistapennar | Men so er tað ein onnur | hylling á, hvat hann talar um, Hvat ið Íslenski hlað vilja nokk skúgva andsvarið av | síða av sakini, sum eg eisini | tað er ein skjólt so vanur við sær, lá ið tapið skal rindast. | má nerta við, og tað er fríhandil | úr vinnuflokkshorninum; men | . Eingin maður við einum pinku ella einkarsolu. at blaðið skal flætta gøtuslatur | skrivar {| || B N frænda- lítlum sindri av andsvarsfølilsi Tad kann ikki vera meiningin, | og sleyg inn í ein so álvarsam e | í sínum kroppi vildi voldað | at legtingið skal liggja innibrent | an spurning sum henda, tað ej , 4 e sínum landi slíkar trupulleikar | við teim neyðsynjarverum, ið | málli verið ein mun ov stivt vit all Íslandi í kríggstíðum. Men hetta er | keyptar verða til landið í vanda- | Tað merkiliga er bara, at ein | 0 »Dimmalætting« so líkt Ella | tíðum ? Tað fer ikki at bera til. | madur skal hava sagt, at so leingi | tær greinir, hon nú kemur fram | Annaðhvert mega keypmenn | hann kann klúgva í tvey, »skal | við um toll á konserves. Hon | átaka sær at innfora tær tøm | tað ikki vera nakar vinnuflokks I. juni 1939 Dam ferðaleiðari takkaði fyri veit fyri tað fyrsta. at allir | andi heydsynjarvernr, ella må | maður ella nakar, ið nerlir at | Føroyingarnir fagnaðir á Garði moltøkuna og helt ike annað hennara parlamenn á leglingi | landsnevndin tingsins vegna | »DagblaOnum«, sum skal fáa | ! lårk ldi í rødu síni, at áður hevði verið loyvi at siga og bera frum hvussu OJarkvølen, | mikil samvinna Førovinga og greiddu atkvødu fyri konserves tolli, fyr tað annað, at og eingin maður Føroya landi hevur heimild í dag til at >av skaffa« nakran toll. Tingið er ikki saman beint nú, og sjálvt um fingið var saman, kann einki skerjast av teim inntøkum, | ið nýtast skulu til finansplånin, utlan So er, at annadslikt av peningi verður veitt til vegar á annan hátt í staðin fyri. Men hvaðani skal tann peningur | gera tað. Men so må tingid hava vissu fyri at sleppa av aftur við tær spillast; ið verurnar, áðrenn tí tað eru ikki småpengar, her eru talan um, og fellur tann fólkið verður byrðan á at beta tapið aftur, so lað føluligt í hesum ringu tíðum. Slíkt mega fyri, tuð ifall tað vit vara okkum og kunna vit væl, allir Fer oyingar kenna sum sína landinum úr bjarga sum skyldu at ti åføri, holti allan best er at ordna havnaspurning ar í Havn« Er tað virkuliga nakar maður í Havn, sum tryr, at »Dagbladid« og vinnuflokkurin eru før fyri at vfsa nøkrum å hvussu best er at ordna nakað sum helst? Fad høvdu vit ikki trú; og tað ber hesin Lias í Rættará ikki prógv fyri. Vit skulu í næsta blað handfara hansara. gjøllari grein | Fyrsti kappleikur teirra Í kveld. Knattspyrnufelag Reykjavíkur fagnaði hinum føroysku gestum á hotel Vóru føroysku sínum við gestaborð Garði i gjárkveldið ha! møttir allir hinir boltsleikararnir og løgtings- Í fol | | | maður Dam, bvarstjóri á Iver- | oyri Erlendur Pétursson, formaður R. vera vælkomnar í snjallari rødu, og K., beyð gestunum al Íslendinga millum, og Feroy- ingar litu móti Íslendingum Í teim málum, sum máltu vera tjóð leirra til signingar. Sam- bandið millum londini hevði verið alt ov lítið á undanfarnu árum, men nú sá út sum ílróttirnir vóru við at skapa nýggja samvinnu og sambug millum — tjoédirnar, og vónaði hann, at hesin samhugur og henda samvinna málti koma í