leygardagur 21. oktober 1939síða 1

tt 20 oyvr. á 3. og 4. Lýsingaprísur fyri petitreglu: 30 oyr. ú forsiduni, : síðu avsláttur í prisinum Við størri lýsingum fæst iskimenn. aflurkomnir fiskimenn Væl okkara. Tit, sum våga lívið fyri at halda landi okkara uppi, og sum fáa tann minsta partin av tað ikki ollum. Hvussu ofta er talað fiskimenn skulu stovna keypslu skrivað um (ad, at y og og sølufeløg, soleidis al tit kunna fáa fult virði fyri tann fisk, tit selja, og ikki nýlast at rinda nógv ov hegar prísir fyri alt tað, tit og tykkara skulu nýta bæði til matna og klædna ? Hví er ikki álvara gjørt av hesum lýdningarmikla máli? Hvat meining er f tí, al lit einki orð hava at síga viðvíkjandi soluni av tykkara fiski? Føroya Fiskaexport er einaráð indi viðvíkjandi allari solu av salt- gklippfiski. Hetta kann vera gott nokk forða hvor Og Iyri, af einstakur reiðari bjóðar fisk út og á tann hátt kann undirbjóða hvønn annan og trýsla prfsin niður eftir í staðin fyri upp eftir. Men tað er -skeivt. al okkara fiskimenn einki orð siga viðvíkjandi søluni Nú eru allir fiski- hava at fiskinum. av menn heima, og nú eiga teir allir sum ein at krevja eina broyting, soleiðis sum vit javn- aðarmenn á Føroya loglingi hava kravt, nevniliga at fiski menn skulu eiga ein mann og løgtingid ein og reiðararnir ein mann i stjørnini fyri Føroya Fiskaexport. Hetta gerst best á tann hátt, at allir foroyskir fiskimenn skriva undir eina adressu, sum so verður at senda ífall tingid fer heim, áðrenn adressan til Foroya løgting ella er liðug, so beinleiðis til ríkis- stýrið. Hetta er ein síðan av sakini. Men hin viðvíkjandi keypi m vørunum er minst líka tydning armikil. Hvussu mong procent, ið fiski 8 Vonandi ber tað nú móti frígering av. Í menn rinda ov nógv fyri sínar vil ikki á hesum eg VØrtUur, sinni koma inn uppá; lí nú í hesum døgum er lað so út av øllum lagi. Vorurnar dýrka næstan hvønn dag, ikki bert tær, ið koma nú til landið, men eisini hinar, sum liggja í stórpakkhúsum í Føroyum. Hetta er óúthaldiligt fyri oll, ið men mesi fyri skulu keypa, okkara fiskimenn; lí teir verða á henda hált krovstir frá ollum síðum: fyrst fáa teir ovlítið fyri fiskin, og afturat hesum alt 8 SO rinda all tað, ið vørurnar dýrka, meðan tær liggja á loftinum. Tuð halda leingi út, Nú viðlikið al handil sum okkara fiskimenn ikki hevur løgtingid endiliga slovnn ein lands ikki beinleiðis soleiðis, ynskja vit javnaðarmenn hann kapitalistarnir hava jú fleirtal á Foroya loglingi; ti gekk tað fyri lað fyrsta tvørligt at fáa stovnað landshandilin, og tí hava grosserarnir enn fríar hendur at skalla og valta, sum teir sjálvir vilja, sjálvt um teir fáa róman, meðan landshandilin fær mysuna, meðan fiskimenn og leirra líkar fáa sviðan Men, sum sagt, landshandilin er stovnadur og selir sjálvandi eisini til brúksfelog, ífall vit kring um Føroyar fáa tflik feløg stovnað. Enn er lítið av brúksfelogum í Føroyum; men vónandi vilja bæði fiskimanna feløgini ganga á odda fyri at stovna brúksfelog í Føroyum. Ein stórur meinbogi fyri brúks- feløg var tað, at fiskimenn yo og arbeiðsfólk íkki fingu teirra pening kontant. Men hesin bágin er nú summastadni yvirvunnin. Arbeiðsmenn fáa nú í flestum stórbygdum kontanta løn, og nú skulu fiskimenn eisini fáa ein mánaðarpening kontant. slitfólkinum í Føroyum. J. H. Danbjørg. j Kostar kr. 1,50 fjórðingsárið verður bilagt | pg SKriVStovuni Fjallið kom i burðastundir - og bar i heim eina mús. Jardagølan og úrslitið av henni. Mangur var ófarin, lá ið bloð- | inum komu fram við sáttmál | anum millum stjórnina í jarða | mannafelaginum og landbrúks- | ráðið. Var tað satt, at bóndagvolan | soleiðis kundi »fordufta« í »den | skønneste Harmoni sum ein | maður tók lil, tá ið hann hevði | lisið sáttmálun | Vit hittu lógfroðing og spurdu hann, um hann hevði lisið | såltmålan | »Um eg havi?< helt hann. | >Jú, jú og lad við slórari | inleressu.a | >Iðan, hvat halda tygum,« | spyrja vil. »Kr lað so, sum | >Dagblaðiða il at byrja við vildi halda, at jardamannafelags menninir høvdu vunnið slør sigur? | ks havi borið såltmålan | saman við orðaljóðið í sjálvari | : | lógini, og eg dugi ongan sigur at síggja fyri bondurnar. Tvortur- | ímóti !< heldur hann fyri. »Tann útleggjan, fortálkning, sum jarða ráðið og jarðamannafelagið eru samd um at festa á pappirid, er fullt við orða út samsvarandi ljóðið | lóvini « »pVil tað, siga vit, »siga (ad sama sum, at jarðamanna felags menninir ikki áður hava haft sakligar grundir til aðra skiljan og falan av lógini ?e »Sjålvandil« svarar lóg froðingurin, lógin er greið skrivað í so mála, og hon kann bert falast, sum sáttmálin sigur lá, lógin hevur Verið greið larðamannafelags menninir kundu ti lættliga verið komnir til ta fatan, sum teir hava gingið við lil í sáltmálanum Og tað man heldur ikki hava strandað | falunnarevnunum, at teir ikki hava g6dkent og fagnað jarða reforminum áður Heldur man lað vera eitthvert ovurstórt politiskt fostur, teir hava drovmt um at gitid og borið í heim við hjálp av jarðareforminum Oðilig hava eisini burdatekini > verið Men ) leimum Var: burturúr sum tí kvidna fjallinum heim var borið, var lítil mús Hjá Fostrið, í ein láturliga femmum minni i eln nius ein grotilig kanossagongd ! A Føroya legtingi 1939 Spælipláss á Skála. > 2. viðgerð S. P. Zachariasen greiddi frå støduni hjá nevndar meirlutanum Skála hevði viðtlikið at ekspro Sóknarslýrið á priera eitt jarðarstykki, ið liggur lætt við Skála skúla til leikpláss. Men eigarin av stykkinum hevði molmælt og borid klagu fram | " Í fyri lingid. Hann igur, al | væ. kunna spæla niðri ið bornini i liggur nakað frå SH Hetta brúkt á Qyrini, skúlanum. pláss hava bornini tíðir, ja ígjøgnum langar síðan skúlin kom. Eisini heldur hann kommun unnar umstødur vera so ringar, at hon ikki kann rinda stykkið. „Hann dregur tað sterkt fram, at hetta stykki er einasta stykki. ið hann eigur har um leið, og at tad er honum so kæri, ti hann hevur arvað tað Búnaðarráðgevari Liilzen hevur verið á staðnum og kannað vidurskiftini Hann uppgevur, at lað eru 30 favnar frå skúl anum til Oyrastykkið, id er ein partur av heimarustum. Hann heldur Oyrini vera nytilig til spælipláss. Meirlutin, talarin og fólkalingsmaður J, Poulsen, halda tað vera rættast at stedga eksproprialíónini. Utskifling verður ællandi skjótt og lá kann kommunan, um hon fram vegis heldur uppá al fáa stykkið, ynskja (nd avstíkað til skúla- brúks. Meirlutin heldur tað onga grund vera at taka stykkið. Lærarin og bernini kunna eins áður fara oman á Oyrina. Í og á posthusinum, brævsavnarstødum | Felt Í | 1 I Í | Í || Í | 31adid Porto 143 J.H, Danbjørg skuldi vidganga, at hann ikki var stadkendur å Skåla. Haun hevði tí skotið til, at nevndin 4 vegnum (til aðra bygd í ødrum ørindum kundi lagt at Skála lyri al hyggja at, hvussu vorið var. Men tað hevði meirlutin ikki viljað. Hann meinti, at tað ikki var beint at sýta sóknar slýrinum, og hevði lí sett upp- skot fram um at lata tað fáa tøkurælt. Hann hevdi talað la rarin Skála H Inn segði, at tað ikki vóru 30 favnar, men 100 farnar oman á Ovrina Lærarin kundi so statt ikki frá skúlanum hava eyga við bern- unum, tá ið tey spæla niðri á Oyruni. Hella var tverligt. Maðurin, ið noktaði stykki. varð verki verri ella betur staddur. um hann lat skúlan fáa stykkið: tí sjålvt um tad fekk frið, vildi tað ikki geva um nógvar byrðar Men I skuldi ikki undra hann, um lað liggjandi millum Oyruna og skúlan et hogv undir traðk P. M. Dam undraðist á stoðuna hjá meir lutanum Hon var ikki saklig li allastaðni í verðini vilja menn hava skúlaleikvellin við skúlan lað Ofatiligt, at tveir lær arar sum Zachuriasen og Johan Poulsen skulu vera ímóti hesum. Sóknarstýrið hevur tí rætt. tá ið tad í barnanna interessu ynskir al fáa jerð, ið liggar tætt við skúlan. til le DIåss, særliga lá ið tað er tilfelli, at tað er so sort við leikplåss við skúlan, at børnini friløtunum megu fara burtur år skålans eygsyni eilt illa nytandi pláss at spæla á. Hesin spurningur lóktist tal aranum at vera so væl lýstan, at tingið ikki kundi forsvara at vera sóknarslýrinum nalsjånskt. Vil voru syna, aft måttu tingmenn syltu og larnaðu sóknarstýrinum »% . so mentaðir, at teir á Skála í tess góða arbeiði fyri skúlan og ta uppvaksandi ættina, Meirlutin kundi ikki hava hugsa hella mål gjølla igjøgnum, men vónandi vildi hesin orðadráttur vekja teirra falunnarevni og gera teir sakligt síggjandi, so eisini teir kundu greiða atkveðu Ual- teirra fyri minnilutans uppskoti. arin vildi vóna tað fyri egnu skyld. Tí meirlutans upp-