fríggjadagur 22. desember 1939síða 2
‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
SKÓTOY, SOKKAR oG UNDIRKLÆÐIR
GOTT OG BÍLIGT
JOENSEN Telefon 15.
NIC.
Suðurstreymoyar Javnaðarfelag
hevur aðalfund í kveld, 22. desember, kl. 8 í Avhaldshúsinum.
Dagsskrá:
1. Stjórnarval.
2. Legtingsvalið.
4 8. Ymisl. : :
1. Stjórnin.
Prima danske
KARTOFLER
paa Lager.
BILLIGSTE DAGSPRIS
A.S BALSLEV á Ce
Annan jóladag kl. 4 heldur Totta Sangk
koncert í Fimleikarhøllini. Algonga kr. 1
Yvirskotid verður latið til grunnin fyri óarbeiðsforar fiskin
STORT LAGER AF ALLE VARE
SÆRLIG FREMHÆVES:
R
DAME-OG HERREFRAKKER
STRØMPER OG SKOTØ
Z. HEINESEN
, . 7 >» , 466
Nýggj „Ungdómssangbók
320 sálmar og sangir.
Kr.
1,73.
Væl hóskandi jólagáva.
Á
$
TORSHAVN
ALT I
TRÆLAST OG BYGNINGSARTIKLER
BUNKERS
KÚL KOKS
TELEF. NR. 20 & 237. TRÆLASTAFD.: 194.
ERARA
<
<
<
<
<
4
<
<
<
<
J
AAA
huga av tí, ið verður at henda
| einum. Tú við línum vili og
|
| malematikki skilir hetta ikki —
| og so er tað ort í línum eyg
| um. Men er lað íkki lí, at so |
| nógv ókent er uppi í, sum lú |
| íkki tekur og heldur ikki kann
inka við. Vit kvinnur hava orð
fyri ikki al vera reglufaslar í
| hugsun. Men kann vera, at vit aft-
i ti tykkara »logikki« hava
(in eini fínari slotingareyni.
Okkara blóð og nervur fola
oflnni tað, ið tit ikki kunnu
sføvla — — - So ofta eg sili
kenslutikin lað er sum eg
teg, har tú eri Í línum
rheiði, sum eg hoyri lín anda
di og bankandi hjarta, tå ið
tå sveimar oman fyri skýggini.
Ti erl mær lá so nær og
Í tú, g ivist ikki í, at undir-
| slreymurin í sål mini hevur
ella vil
tað. Ég
við tað
— tað
tað
kunnu einki gera við
einki við at gera,
hava
vil heldur einki
| at gera. Ég ræðist tað
kenst mær sum um tad kemur
ímóti mær. Á, um eg kundi
koyrt hesa rædsluna frå mær.
Hon mergsýgur meg nátt og
dag. So brátt tú ert farin frá
mær, er róurin horvin og
allir andar larma um meg vid
sjónum og ófræltum. Tað er
lættari sagt enn gjørt soleiðis
sum tå vilt hava meg at burt-
urkveistra dreymir og varhug-
3
í blóðin-
anir sum fepurvillur
um, Vit sum sita eftir heima,
sila við líðini at hugsa, gruna,
| skava og bera varlekini saman
við sjálvt lívið. Vit elskaði
| Martin læ ikki — vit vita,
|
at sálin kann fáa og fær var-
mband við leg, at synisevni
mini stillast inn á aðrar sýnis-
bylgjur. Ja, eg kenni hetta so
livandi og eg eri so vis Í, al
ið ec ein verunleiki, men eg
bara ikki sela tað upp í
matematiskar formlar, sum
ku leiða matematiska vil
lít skilja tað út frá tínari
| fysisku vitan. Vit lalaðu so nógv
In (ta, kanst tú minnast, tå
ið gingu í menlaskúlan
bæði — eg viðgangi, at mítt |
kannska romantiska kenslulfs
legði ímóti tykkara sjålvvitsku |
og at eg tå ikki hevði sterkari
yvirbevisning, men kanska mest |
andevdi fyri al íðka tankasport-
in. Men nú tå ið tå, min dyr-
asti skallur á jørd, hvønn dag
er í livsvanda nú eru kensl
uslokur opnaðar í nállúru mini,
slíkar eg aldri áður hevði var-
hugan av. Og Marlin, trúg
mær nú eri eg før at síggja
| og vita longur fram enn til lol
at
una ídag. elskaði tú, eg veit
lað so víst, vit ikki ímorgin
framman fyri
luð lú
koma at standa
Hvat er
heill
Bíða góðin,
altaranum
frå tær
lal
sigur. Ver nú ikki
sjálvari! meg
Hala nl í friðil Meg droymdi
| Få
teir grava grøv Í urlagarðinum
FØROYINGAR
Byggid skip og båtar tykkara hjå
P.f Tórshavnar Skipasmiðju.
Vit úlvega tekningar og tilboð, tilrættisleggja gongdina til
lánini, sum eigarin kann søkja um.
Upphåling av skipum upp til 1000 tons d. w.
góðum
Allar umvelingar
avrikast, væl úr hondum greiddar av smiðum við
modernaðum amboðum.
P.f Tórshavnar Skipasmiðja,
Telf. 222 á 375.
“-— ———
Góð og vælsitandi
KLÆÐIR
fáu lygum framvegis fyrst og fremst hjá
ELIESER JACOBSEN
Telf. 21 TORSHAVN Telf. 2
Stórt úrval i harra-klæðum, allar støddir, til hóskandi prisir.
Frakkar til damur og harrar. Kjólar, undirtoy, sokkar.
Stórt úrval í modernaðum toyum, vælhóskandi til jólastás,
0. S. fr. - & jr,
NB.! HYGGID Í JÓLAVINDEYGUNI
— á
FØROYA VANLUKKUTRYGGING
(SÍNAMILLUMFELAG).
=
ið heyur 3/5
Hvor maður, av årsinnløguni av fiskiskapi
(ella oðtum yrki á sjónum) og ti eftir núgaldandi vanlukkulrygg
ingurfyriskipun hevur skyldu at tryggja seg sjálvan, men ikki
stendur á listanum yvir lílíkar, ið hevur ligið frammi í hverjari
kommunu í Føroyum, verður minntur á at krevja seg settan á
listan, áðrenn árið er úti, lí at hann annars missur limarætt sín
í 1940, ið hvussu er til hann fer til skips ella á annan hált
tryggjar seg.
Onnur, ið íkki hava tflika persónliga tryggingarskyldu
kvinnur sum menn — verða mint á, at tey eftir skrivligari um-
bøn kunnu gerast limir (ársgjald: 6 kr) við sama limarætti sum
aðrir, bert fyrsta gjaldið er goldið.
Øll hava undir sektarábyrgd skyldu at tryggja meðhjálp sína.
Um skaðatilburður berst ótryggjuðari meðhjálp á, fær hin skaddi
væl eins og tryggjaður, men hann ið ålli at tryggja, kann væl
koma at fáa dýran smekkin fyri mishaldið av tryggingarskylduni,
(í tryggingin noyðist sjálvandi at verja limirnar, ið gjalda, móti
at verða misbrúktir av loyndarlimum (»tryggingarparasittar«).
Umboðsmenn eru hesir:
B. Morlensen, sóknarfúti, suðuri í Vági,
K. Djurhuus. sýslumaður, á Tvoroyri,
H. Edw. Hjalt, brævasavnari, á Sandi,
Chr. Larsen, sýslumaður, í Sørvågi,
H. Nolsøe, kassameistari, í Vestmanna,
A. Ellingsgaurd, brævsavnari, á Eiði,
S. P. úr Konoy, lærari, við Golugjógv,
H. Hansen, sýslumaður, í Klakksvík.
Hugsið um tryggingarábyrgdina og lryggið, áðrenn ov
| seint er!
hjá bróðuri tínum, tå minnist, Gråt ikki, kæra! Gråt ikki!
eg segði tær lað, og bróður tin | Tú mást íkki gráta.
kom ikki aftur. Og minnist tú Hann mynli burtur tårini, ið
ikki við hina ferð, lá ið eg | runnu niður á kinn.
græt míni fyrstu grát við barm Tú ert bara yvirnervøs, tal
tín. Marta sála hevði um nált- | aði hann víðari uggandi. Allur
ina í dreymi mínum boðað frá, | kvinnur eru sinnisørkimladar í
at ljósið í stakanum frá móður | hesum tíðum. Tú ert tað við.
mini fór at sløkna, og móður | Tað er kríggið, ið herjar tykk-
gekk ikki av árinum. Og kær- | ara nervur. Víst komi eg
asti mín. Í nátt vaknaði eg við | aftur. — -
sjóheitan gråt. Eg sá teg vaða í Hann talaði so spakuliga og
hjómi. Ég hoyrdi dun sum | kærliga, orð hansara kendust
av ólogum, á borðinum lá | henni sum eitt mjúkt lot við
brúðarkransur mín við folnað- | sól og hitu. Kríggj og ótti dulm-
um blødum. aðust burtur. Sælan og fridurin