Sosialurinarkiv
Sosialurin 1939-12-22, síða 2
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

fríggjadagur 22. desember 1939síða 2

‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

SKÓTOY, SOKKAR oG UNDIRKLÆÐIR GOTT OG BÍLIGT JOENSEN Telefon 15. NIC. Suðurstreymoyar Javnaðarfelag hevur aðalfund í kveld, 22. desember, kl. 8 í Avhaldshúsinum. Dagsskrá: 1. Stjórnarval. 2. Legtingsvalið. 4 8. Ymisl. : : 1. Stjórnin. Prima danske KARTOFLER paa Lager. BILLIGSTE DAGSPRIS A.S BALSLEV á Ce Annan jóladag kl. 4 heldur Totta Sangk koncert í Fimleikarhøllini. Algonga kr. 1 Yvirskotid verður latið til grunnin fyri óarbeiðsforar fiskin STORT LAGER AF ALLE VARE SÆRLIG FREMHÆVES: R DAME-OG HERREFRAKKER STRØMPER OG SKOTØ Z. HEINESEN , . 7 >» , 466 Nýggj „Ungdómssangbók 320 sálmar og sangir. Kr. 1,73. Væl hóskandi jólagáva. Á $ TORSHAVN ALT I TRÆLAST OG BYGNINGSARTIKLER BUNKERS KÚL KOKS TELEF. NR. 20 & 237. TRÆLASTAFD.: 194. ERARA < < < < < 4 < < < < J AAA huga av tí, ið verður at henda | einum. Tú við línum vili og | | malematikki skilir hetta ikki — | og so er tað ort í línum eyg | um. Men er lað íkki lí, at so | | nógv ókent er uppi í, sum lú | | íkki tekur og heldur ikki kann inka við. Vit kvinnur hava orð fyri ikki al vera reglufaslar í | hugsun. Men kann vera, at vit aft- i ti tykkara »logikki« hava (in eini fínari slotingareyni. Okkara blóð og nervur fola oflnni tað, ið tit ikki kunnu sføvla — — - So ofta eg sili kenslutikin lað er sum eg teg, har tú eri Í línum rheiði, sum eg hoyri lín anda di og bankandi hjarta, tå ið tå sveimar oman fyri skýggini. Ti erl mær lá so nær og Í tú, g ivist ikki í, at undir- | slreymurin í sål mini hevur ella vil tað. Ég við tað — tað tað kunnu einki gera við einki við at gera, hava vil heldur einki | at gera. Ég ræðist tað kenst mær sum um tad kemur ímóti mær. Á, um eg kundi koyrt hesa rædsluna frå mær. Hon mergsýgur meg nátt og dag. So brátt tú ert farin frá mær, er róurin horvin og allir andar larma um meg vid sjónum og ófræltum. Tað er lættari sagt enn gjørt soleiðis sum tå vilt hava meg at burt- urkveistra dreymir og varhug- 3 í blóðin- anir sum fepurvillur um, Vit sum sita eftir heima, sila við líðini at hugsa, gruna, | skava og bera varlekini saman við sjálvt lívið. Vit elskaði | Martin læ ikki — vit vita, | at sálin kann fáa og fær var- mband við leg, at synisevni mini stillast inn á aðrar sýnis- bylgjur. Ja, eg kenni hetta so livandi og eg eri so vis Í, al ið ec ein verunleiki, men eg bara ikki sela tað upp í matematiskar formlar, sum ku leiða matematiska vil lít skilja tað út frá tínari | fysisku vitan. Vit lalaðu so nógv In (ta, kanst tú minnast, tå ið gingu í menlaskúlan bæði — eg viðgangi, at mítt | kannska romantiska kenslulfs legði ímóti tykkara sjålvvitsku | og at eg tå ikki hevði sterkari yvirbevisning, men kanska mest | andevdi fyri al íðka tankasport- in. Men nú tå ið tå, min dyr- asti skallur á jørd, hvønn dag er í livsvanda nú eru kensl uslokur opnaðar í nállúru mini, slíkar eg aldri áður hevði var- hugan av. Og Marlin, trúg mær nú eri eg før at síggja | og vita longur fram enn til lol at una ídag. elskaði tú, eg veit lað so víst, vit ikki ímorgin framman fyri luð lú koma at standa Hvat er heill Bíða góðin, altaranum frå tær lal sigur. Ver nú ikki sjálvari! meg Hala nl í friðil Meg droymdi | Få teir grava grøv Í urlagarðinum FØROYINGAR Byggid skip og båtar tykkara hjå P.f Tórshavnar Skipasmiðju. Vit úlvega tekningar og tilboð, tilrættisleggja gongdina til lánini, sum eigarin kann søkja um. Upphåling av skipum upp til 1000 tons d. w. góðum Allar umvelingar avrikast, væl úr hondum greiddar av smiðum við modernaðum amboðum. P.f Tórshavnar Skipasmiðja, Telf. 222 á 375. “-— ——— Góð og vælsitandi KLÆÐIR fáu lygum framvegis fyrst og fremst hjá ELIESER JACOBSEN Telf. 21 TORSHAVN Telf. 2 Stórt úrval i harra-klæðum, allar støddir, til hóskandi prisir. Frakkar til damur og harrar. Kjólar, undirtoy, sokkar. Stórt úrval í modernaðum toyum, vælhóskandi til jólastás, 0. S. fr. - & jr, NB.! HYGGID Í JÓLAVINDEYGUNI — á FØROYA VANLUKKUTRYGGING (SÍNAMILLUMFELAG). = ið heyur 3/5 Hvor maður, av årsinnløguni av fiskiskapi (ella oðtum yrki á sjónum) og ti eftir núgaldandi vanlukkulrygg ingurfyriskipun hevur skyldu at tryggja seg sjálvan, men ikki stendur á listanum yvir lílíkar, ið hevur ligið frammi í hverjari kommunu í Føroyum, verður minntur á at krevja seg settan á listan, áðrenn árið er úti, lí at hann annars missur limarætt sín í 1940, ið hvussu er til hann fer til skips ella á annan hált tryggjar seg. Onnur, ið íkki hava tflika persónliga tryggingarskyldu kvinnur sum menn — verða mint á, at tey eftir skrivligari um- bøn kunnu gerast limir (ársgjald: 6 kr) við sama limarætti sum aðrir, bert fyrsta gjaldið er goldið. Øll hava undir sektarábyrgd skyldu at tryggja meðhjálp sína. Um skaðatilburður berst ótryggjuðari meðhjálp á, fær hin skaddi væl eins og tryggjaður, men hann ið ålli at tryggja, kann væl koma at fáa dýran smekkin fyri mishaldið av tryggingarskylduni, (í tryggingin noyðist sjálvandi at verja limirnar, ið gjalda, móti at verða misbrúktir av loyndarlimum (»tryggingarparasittar«). Umboðsmenn eru hesir: B. Morlensen, sóknarfúti, suðuri í Vági, K. Djurhuus. sýslumaður, á Tvoroyri, H. Edw. Hjalt, brævasavnari, á Sandi, Chr. Larsen, sýslumaður, í Sørvågi, H. Nolsøe, kassameistari, í Vestmanna, A. Ellingsgaurd, brævsavnari, á Eiði, S. P. úr Konoy, lærari, við Golugjógv, H. Hansen, sýslumaður, í Klakksvík. Hugsið um tryggingarábyrgdina og lryggið, áðrenn ov | seint er! hjá bróðuri tínum, tå minnist, Gråt ikki, kæra! Gråt ikki! eg segði tær lað, og bróður tin | Tú mást íkki gráta. kom ikki aftur. Og minnist tú Hann mynli burtur tårini, ið ikki við hina ferð, lá ið eg | runnu niður á kinn. græt míni fyrstu grát við barm Tú ert bara yvirnervøs, tal tín. Marta sála hevði um nált- | aði hann víðari uggandi. Allur ina í dreymi mínum boðað frá, | kvinnur eru sinnisørkimladar í at ljósið í stakanum frá móður | hesum tíðum. Tú ert tað við. mini fór at sløkna, og móður | Tað er kríggið, ið herjar tykk- gekk ikki av árinum. Og kær- | ara nervur. Víst komi eg asti mín. Í nátt vaknaði eg við | aftur. — - sjóheitan gråt. Eg sá teg vaða í Hann talaði so spakuliga og hjómi. Ég hoyrdi dun sum | kærliga, orð hansara kendust av ólogum, á borðinum lá | henni sum eitt mjúkt lot við brúðarkransur mín við folnað- | sól og hitu. Kríggj og ótti dulm- um blødum. aðust burtur. Sælan og fridurin