fríggjadagur 22. desember 1939síða 3

Á fann hana eina stokkula letu. Hin djúpa sorgin hevur hini merkiligu evni úr dýpdini at lyfta og bera mannasinninum lognbráslundir, frið og sjål loynandi gleði, eina gleði, ið gevur einum eill lílið án um, at hilt størsta er ikki at taka ímóti, men at geva seg í eina einheit við hilt guddómsliga. Fyri henni var kenslan av at ganga upp í eina einheit við hann avgjørt hitt slorsla. Og nú á skilnaðarstundini kendi = krígsmaðurin krígsins hørdu lógir delta sundir og missa maklina yvir fyri teirri eini lívsins storstu uppgávu, sum forsýnið hevur goyml hvorjum manni. Hann kendu Grelu renna saman vid sær til eina verð fyri seg. Hann stóð yvir fyri lívsins menning, feldi hann. Fey leiddust, hon hvíldi seg í arminum á honum. Hann hevði verið hjá henni alla nátt ina. Leiðin gekk móti flúgvi plåssinum tað var bolaniða Ikki eitt ljós glumdi yvir hitt stóra Tyskaland lt landið lá í myrkri, fjaldi andlitið tyri tí ræðuliga figgindanum, ið lá og lúrdi eftir at nýta hvorja óvarda løtu at herja á, Togn var uttan um tes og tøgnin iddi teirra millum, hin tøgnin ið tular meir enn nakað harðljóðandi orð. lann tók hana at sær. Hansara flúgvufelagar komu. Hann segði henni farvæl og teig upp í maskinunua. Maskinan hurraði, tók ferð á ; hell yvir fløtuna Og hvarv í myrkrinum. Hon stardi aflanå á hana, stóð sum livlevs. Hi hevði lummaturriklæði í tondini og veitraði sum Á indahógv, ænsandi ikki, at nnera veilran sásl av ongum. Hon kendi seg sum ein annan persón, ið ikki viðkom henni, henni, ið hevði mist alt. Hon ók seg til hjarta hin ræðu ga Hogdrekin hevði tíkið hjarta lívið frá henni, rænt sjålvt on vann heim aftur? Hvussu? Fad ánaði hon ikki: Hon kendi seg sum svøvngangarin, ið ei funnvísur uttan ein einasta tanka Hansara kossar brunnu henni á vorrun hennara likams- hiti rann henni í árum. Á. hon var sæl. Um bann aldri kom aftur hann var tó ultíð hjá henni. Hann helt kósina vvur móli Englandi. Hann hevði loyvi at villast. Ein túrur norður efti har vóru eisini orindi al reka. Hin stóri enski trolara- flotin lá har uppi við tær smáu oyggjarnur. Kortini. Hann vildi ongum mein í hesum myrkri spreingiko!f"rar vildi hann ftveila ni Men havið var so stórt — skip vóru ikki allastaðni. So fróur hann var í huga bara nakri tímar, so var hann afluri. Tað skuldi vera stuttligt at lenda. Mundi hon fara at standa á fløtuni fyri at taka ímóti hon um? Maskinan leikaði so í í dag. Mundi nakað vera í vegin. Har liggja tær smáu Foroy ar. Maskinan lætti sær upp ímóli skýggjunum og er í lot uni oman fyri ley Hann skal venda heim aftur lá ger maskinan eilt kast á, rillar á Hann skilir, at annar vongurin er lostuður og luð eru eingi ráð ullan at seta hana Í havið. Har flýtur hann! hvat skal hann gera. Heim! Hann má heim! Tå sær hann rovk í havsbrúnni. Er lað ein eingilskmuður so ér hann fokin Veðrið var nú øllad. Sjós Sjógvurin var krappur og vindurin hevði ment seg, so hann var líka við at taka levst. Her var einki at gera uttan at halda (il lands líkin av Fingilskmonnunum målti hann ikki verða. Rovkurin nærkaðist. Maskin an gekk við fullari ferð iun móti landi. Knappliga brutu boðar kring hann Maskinan varð kastað uppá eitt sker so lættliga sum var hon ein fjød ur. Eill ólegið fyri og annað eftir brutu yvir teir. Á, Greta, Greta, hvat segði visti li. Greta, Greta, tå! Hval mín brúður, lå eigur min síðsta tanka. Dagurin var farin. Eingin Martin. Har lá brúðarkjíólin. Har lå kransurin. Syndraðar vóru allar vónir. Er ein flúg vari ikki aftur til hina ásettu tíðina, lá er ikki alt sum lað skal vera. Tad vistu øll. Og nú vóru ikki bara nakrir fáir tim ar, eill hálvt samdegur var gingið út yvir tíðina. Jolaaftan var endaður og fyrsta jólanátt var komin. Hennara brúðleyps dagur var farin, og nú sat hon her hell jól við tómleikun og um. Hon græt ikki, tí tárakeld Hon varmin var longu hin urnar vóru sleplar var fryst, (i myrka morgunin farin úr henni við honum. Tidliga jólamorgum kemur ein vinkona turnandi inn til hana: Kærasta Greta, hann er ikki deyður. Flogboð eru komin frå teim smáu oyggjum, Førovum, at hann og hansara flúgvufelag ar mátti landa har uppi. Tann eini vongurin brotnaði og sum eill mirakul vórðu (lei: bjargaðir. Ovurdjarvir sjógarp arnir á ovnni, teir komu undir, settu lívið í vága fyri at bjarga Í | | Í | | | | | | | „T00020C70C50C06-Z000000000 Partafelagið Havnar Timburhandil Teiefon 250. Torshavn. Telgr.: Timbur. 909000000 Tømmer p lanker Brædder i ru og hvipl. Stand. Lister i alle Profiler. Kryds- finer. Jonitex. Galv. Bølge- plader. Beslag. Sem. Glas. Tagpap. Kalk. Cement. Støbegods. Fineste Kvaliteter. 00000000000000000000000000 Billigste Priser. Kunngerð. Valstýrið í Havn ger V í Havnar valdømi týsdagin tann 30. januar 1940 í ting- stovuni í Havn. Stemmað verður í aftur frá kl. 3 til kl. og skjótt sum steðgur er komir Í valdominum verða enn 2 Argir, Hoydalar, Hoyvík, H Havn tann 4. dece kunnugt, at tíðini 8, men Her [1 1 | Y legtingsval verður á kl. 10 Í. p. til kl. Í s p. verour Ta givið låss roknað at vera meira km. frá valstaðnum (tinestovuni): Norðadalur og H. O. Hansen. brimið ot: leim igjognum Ólog ini. Greta falaði ikki líðindini al byrja við. Tað gekk ein góð lota áðrenn hon skilti tann fulla sannleikun. Á, Gud havi lov, kom so frá henni. Kanska einaferð Hon tekur brúðarkjólan og kransin og kroystir tey at hjartanum og sigur Ígjøgnum smil og rennandi gleðitár Í Kannsku eg kortini eina fer komi at bera tykkum við hans ara lið. Áheitan Finnlands fólk er statt í stórstu lað er Finnlendingar neyð. vandi fyri, al kunnu koma al missa la dýrastu ogn, som fedrut leirru hava barst fyri og sum norðurlanda tjóðir mela hægst Frælsið Men sum eill logandi fyri dømi fyri allar frælsiselskundi tjóðir hava teir reist seg alli sum ein og verju seg við einum eldhuga, sum vekir ans um alla sum bert hann verðinu, og Cl Ur, Sun stríðir fyri rætlferð og sannleika I i sam Oo al 3 | siálva 1111 | Og I skal sam ett hj il kvin VVII mol r ollum heiminum ljóða nú 1 til Finnlands, kensluheilsanii fleiri lond eru farin í verk eilu hjálp og sludning innlands tunga lagna má i ndi brenna seg einu djúpast í hjørlur brødrafolkanna, 10ast land okkara er fátæk Finnland ikki bert eiga kenslu okkura vil vil førnmun: EISINI royna al pa í verki. tåsundatali flyggja oldingar, nur, born og kryplingur um mark (il Noregis og Svoríkis, og lad er ivak ysl, al Finnlendingar vid gleði taku i hvørjum lillum sindri av hjálp, teimum verður bjóðuað | veil I) 3) ro Føroyum kunn hjálp ist á ymiskun hált Daka moti finnskum børnum og hava tey sum síni egnu, so leingi tervur er til less. Peningahjålp anlin ein mva einaferð ella eilt minni gjald tl. d. hvønn mánuð drukt, góð klæðir. | Í) Malur kann verða sendur men ikki av einstaklingi. Hugsað verður um at senda klipp- ella saltfisk til Finn lands. Henda h ipin má k- i skjólt onøalfø on jott, VEI Í ul) 4ØPUI lislui Send! út um alt landið í hvert hús TV 11 følk i hendun hált kunna siga frá, hvussu tey Vilja hi ilpa 1 VEÐI Í el Við bankarnar um at taka móli peningi, sum eisini kann sendast til ski sfovuna Iyri hesum 11 Ip ! vi 0 Sun) nevnd verðui Finnlandsski toval Tors hav Fl ! viguvnum ta finnsku í ill ) if søkja imband I ra ivvarandi fyri at vissa t it arbeið okkara verður rika å laga lival halt í Í ilp okkara Verður beind Í tær rættu Veitið hjálp til Finnlands ! Veitið hana skjótt! M ist I Þú Í Í Hi minsta ; ) 6 ( mi jul 1 DVØO ST DIVASta dú ]I. Dahl Poul Niclase Edw. Miter fi } Po ! Carl Í B Í Gudstænasta. Í. sunnudus dven v jOlnuftan kl. 6 heldur Joensen prestu udstænastu i Ha r kirkju Jól lag og Í kvold KI D heldur J. Dahl, próstur, gud tænastu í Havnar kirkju. Jóladug heldur Joensen, prestur, guds t astu Í Nolsovar kirkju. 2. jóladag heldur Joensen, prestur, gudstænastu í Havnar kirkju. Sama dag heldur Dall, prost 11 sudslænastu I Kirkju bo II K rk Kioskin á Vaglinum. Gott TON Skulu tit geva | gávur av góðgæli og lesnað, so fæst! jól ig in best Kioskini á inum loskini á Vaglinum. Stort Úrval v lesnað og av sóðvæli m elingarchokul uppelsinum, súreplum o. m. ø Føvnskiøllum kundum mínum Få bvød Og by gcleðilig I og eill [I evdnurikt nvil H við tekk fyri luð farna árið X I Ø Jacob banielsen. Máltráð 224 MATVØRUHANDIL kolonialvørum ngarmesi, Hópin uv konfekt, sjókulátu og oðrum ti til smá stor. Abraham Michelsen, Telefon 123, Tungugeta. voor og | Verurnar verða sendar um byin,