mánadagur 12. februar 1940síða 2

# } Vinnuflokkurin og J. Patursson. Upprit úr Páll Nolsøes vitnisburði frá teirri tidini, hann arbeiddi við „Dagblaðið“, framsagdur á hverjum fundi, hann var við til Í Suðuroy undan valinum. Ta. sav ikk; "íssini í, hvussu leikv i ir harður millum sjålvsiy. nenn og vin: flokks- menn í Suðuroy. Har var brigdan og insinueran hver móti eðrum, so roykurin stóð til skýggja. Áhoyrararnir vóru meir ella minni foyir við at sila og lýða á hetta húsavaskið. Algeva orðalagið aftur í sínari fullu grimd fær eingin seg til at gera uppá Tá ið kortini loyva okkum at referera prent. vit nú eitt brot úr sjálvstýrimannsins, Páll Nolsøes, frågreiding um viðurskiftini, hvussu tey vóru ímillum vinnuflokkin og Jóannes bónda Patursson, er tað einans fyri at geva okkara lesarum eina hyllisåning um hina sonnu hesum báðum stoðuna hjá pertunum : Páll Nolsøe dikli sum sagt á vinnuflokkin við upplýsing um, sum maðurin segði, ta eini 0. 1.) <) og aðru eftir og segð ..uum annað: >Vinnuflokkurin er bara bluff og humbukk. Hann meinar einki við sítt sjålvstyris- og nationala tos. Ég veit tað. Tí eg havi verið á »DagblaOnum« »g arbeitt. Eg kann soleiðis upp- lýsa, at hver grein, ið Jóannes Patursson skrivaði til >Dag- hledid«, mátti oman í Sjóvinnu- bankan til bankastjóra Thorstein Og greinum Petersen at censorerast. mangar av hansara sluppu ikki longur enn í pappírs- kurvuna. Tær vóru ov sjálv- styriskar. Vinnuflokksins tala um uppgerð er bluff og hum- bukk. Tað kann Einaferð, tá ið »Dagblndånum«, Elias Johansen í Rætturá í Havn, var og burturstaddur í Húsavík, og eg prógva. blaðstjórin á sjúkur eg hevði við blaðið at gera og hevði skrixad eina grein um hesa vælsignadu uppgerð — eg segði, hvussu eg hevði hugsað mær hana — tå fekk eg telefon- bod úr Sjóávinnubankanum og varð rdur, hvat eg hevði skriva“ || blaðið. Eg segði frá hesi ; in míni. Jú, eg måiti sum vanligt senda greinina oman Í Sjóvinnubankan at censorerast. Tá ið egkom oman eftir greinini. sat Ch, Holm- Jacobsen hei. ”horsiein Peter- sen sp; meg, v'1 eg visti, hvat eg bun jór. »Chr. llolm- Jacobse.. er vorðin giubærdui og fleiri år eldri av hasi grein tygara. Eru steinørur. Vil nærri inn uppá uppgerðarspurn- tygum skulu sjálvandi ikki koma Vit meina einki við tað, Tað skal ingin. tå ið vil tala um uppgerð. eitt pressast inn í heilan á fólki,- helt góði Pete sen við meg — og greinin er bera slagorð, ið hesin Thorstein fór í pappírskurvuna.c Vit degi verið fullkomuliga greiðir hava altid líka frá fyrsta yvir vinnuflokksins såpublødru- politikk, og vit ivadust ongalíð i, at vinnuflokksins uppgerðar- tala einans var »bluffandi« reyp Tað við al og skról. kom tí okkum dátt »Øjenvidne bag Kulisserne« sign ikki hoyra eill sannleikan um henda flokk, ið av sonnum er hverki nationalur ella stovnaður radikalur, men einans er fyri at verja stór peningamanna og manna og trustanna inleressur. Men tað er gott, at fólkið fær sannleikan at verður rivið burtur av andlitinum x av teirra egnu, ið have rivid seg við at rætt fingrarnar inn í >Hvepseredenc. Í = = Í | | I —— | | »lingakrossur« er av hinum | almenna stevndur fyri at hava nevnt fólkið á Føroya gjaldstovu »harkalid«. Harkalið er eitt orð, ið verður reiðiliga nógv nýti — tað er | ikki sjáldan at síggja í bloðunum, | og mann og mann ímillum | verður tað dagliga sagt, uttan at nakar enn hevur tíkið sær tykkni av tí. Men hin foroyska orðabókin sigur, ut orðið merkir Pak, tað óivað út frá hesari týðing, hitt og er Rakkerpak, og almenna hevur slevnt »Tinga- krossic. Tað er orðið kann nýtast í nidursetandi einki at ivast í, al týdningi — sum so mong onnur orð — men í foroyskum mál- brúki hevur tað avgjørt ongatíð einsamalt verið nýtt í so sterkt nakar niðursetandi meining, at | hevur hildið stg kunnað stevnt | manni fyri tað. Tað hevur ikki verið roknað fyri »injuriir«. Og tann meining, orðabókin leggur Um í tað, kann ikki vera bein. so er, al menn kunnu dømast fyri al hava nytt betta orð uppá prent, so ger tað alla skriving í almennum føroyskum bløðum so vandamikla, at menn illa fara al troysta sær val seta fjøður á blad« hereftir, tí hver kann ætla, hvørji føroysk orð ein danskur dómari kann finna ov grov? Ið hvussu er megu foroyskir blað- ein menn kunngjørdan krevja lista yvir hvørji ord, teim ikki er loyvt at nýta. Kftir orðið eina fylking, eina fólka okkara hugsan merkir rúgvu, eitt savnað lið; men nú fáa vit brátt at vita, hvat dóm arin heldur orðið merkja. Rættartrætan er nú liðug, og dómur fellur miðvikudagin. rættartrætuni Undir sigst vita, og at slorið | åbyrgdarmadur »Tingakrossar«, AKTIESELSKABET FØROYA BANKI Hovedkontor: THORSHAVN Stiftet 1906. Afdeling: TRANGISVAAG AKTIEKAPITAL OG RESERVER KR. 900,000. Bankforretninger af enhver Art udføres. Kontortid 11—3. Lørdag 11—2, Javnaðarmenn Sd: spo seg inn eiga al stydja felugsskapin vid at melda í javnadarmannafeløgini. Teir, ið ynskja at gerast línur Í Suðurstreymoyar Javnaðarfelag biðjast venda sær til kassameistaran Johs. Clementsen, Tórshavn. Arnold Øster, at hava harkað | Har stendur ein herdeild mest- lið av málkonum monnum, ið siga sína falan av orðinum. Ein kann tí ælla, at tað, hesir menn orðið, verður lað uv leggja í gerandi, lå dømt verður. 23.. februar skal Finnland vera bast og kríggið endað, segði »Pruvda«, blad Stalins, 8. februar. Nú lussurin hevur verið so áhaldin skilja menn betur, hví , í sínum álopum á Finnland í teirri síðslu ftíðini. Teir vilja halda 22 årsdagin fyri stovnanini vid Men Russinum av hinum reyða herinum einum sigri fyri Rusland. lítir fyri, af skal gangast eftir vild. røkist Í skjótt 14 dagar hevur herurin reyði herjað á hin finnska herin í Káraleni. Ætlanin er al fáa brotið Mannerheim- føjøgnum linjuna. komnir inn al so mikið sum henni. Bardagin hevur higartil staðið eystanfyri hesi verndar- stoðir. Og sjálvt um tað so skuldi eydnast Russinum at brotið (føjøgnum hin finnska herin á víðum velli, so er tyngsta takið eflir — verða ikki tikin eftir Mannerheim virk- ini. Og tey einari letu. stað frammanfyri virkjunum, við illa út síðst í Á einum Mannerheim tað Finnlendingum Suhma, så heldur fyri farnu vikuni. Russararnir søgdu seg her at hava ikki einans vunnið inn at Mannerheim virkjunum men eisini brotið igjøgnum tey; men hetta vísti seg at vera ósonn tíðindi. Sann- leikin er, at Finnlendingar her hava verið fyri so dyggum álopum, at teir hava novðst at stríðsl maður máli manni, og bringu móti bringu móti Russunum — men ikki hava Mannafallid hevur her verið reidiliga stórt. Nøkui teir hopað undan. verndarvirkir, Russar- arnir hovdu gjørt sær í Kåra- leni, eru skotin í sor av Finn- lendingum. Norðanfyri Ladogavatnið gongst hinum reyða herinum heilt illa. Men enn eru teir ikki | | | | Í | | sum fyri at verða heilt oydiløgd; men kortini roynir hon ålop eftir álop á hini finnsku her- liðini, sum hava ringt hana inni. Í hesum landsluti eins og við Suomisalmi hava Finnlend- tikið amboðum frá fíggindanum. ingar hópin av kríggs Finnsk flogfør hava gjørt dygg og mein fleiri bumbuålop á russiskar herstødir. Finnlendingar siga frá, at í síðstu viku hava russisk flog- for tveilt bumbur niður á ikki færri enn 150 finnskar býir og bygdir. Flogførini høvdu gjørt ónáðir fleiri ferðir sama dag í summum stoðum. Nukað nógv friðarfólk var undir dripið hesum alsóknum, men einki i mun til tær ødiligu nøgdir av spreingistoffi, ið nylt varð. vid Jardagin tysk—franska markið er støðugt lika linligur sørur fyri stórhendingar. Tysk flogfor vóru fríggjadagin yviri við ensku strendurnar og kastaðu niður bumbur, mest eftir skipum. Tað eydnaðist teimum at raka try smá ensk skip; men einki av teimum sakk. Tey náddu í havn uttan hjálp. Onglendingar siga, at síðan kríggið byrjaði, hava Týskararnir søkt 274 skip, harav eru 143 ensk, 14 fronsk og 117 ultan- veltað. Presidentur U. S. A.s, Roose- velt helt leygardagin eina rødu, har hann m. a. segði, at U.S. A. vildi lata Finnland fåa pening, men lad vildi ikki leggja uppí sjálvt kríggið. Men tað var eisini óneyðugt, helt havn, ti í virkuligheitini fekk Finnland frå Norðureuropu. hjálp meginpartinum úuv A ÉT AÉ||[ AA | Én Tøkk. Ég vil á henda hátt bera fram tekk (il Dr. Joensen, frgv. mina hjartans Nygaard, frgv. Næsaa, og alt personalid á sjúkra- húsinum á Tvøroyri fyri alla ta góðsku og hjálp, ið mær varð sýnd, meðan eg lá sjúk har. Eina særliga tøkk til massøsu frú Hofgaard. Kristina Djurhuus, ú Nesi i Vági. Pr Torshavnar Skipasmidja heldur aðalfund hósdagin tann 29. februar kl. 8 í | {í minna salinum). klubbanum Dagsskrå: I. Frågreiding um lad farna | avo, | 2. Frumlagdur graunskodudur | roknskapur. | 3. Val av nevndarmonnum og | tiltaksmonnum. | { Val av 2 roknskupargrann- | skoðarum og Í tilluksmanni. | Ð. Ytinisl. Roknskapurin verður fram- lagduráskrivstovu partafelagsins. | Nevdin. Eitt brúkuligt arbeiðsross keyps. — Kontant Prenlsmidjan vísir á. ynskist til betaling. Pannukekur, bakaðar í Smer- líka - UM! Mølin - Skálavík. r r Nú líður ... Nú líður at teirri ljósu tíð, tå ferðafuglur okkara kemur heim aftur. Hin fyrsti fuglurin, súlan, er longu komin. Komudagur henn- ara er á pálsmessu (25. januar), súludagur, sum teir í Mikinesi hava kallað hendan dagin. Tað såluni, ut henni ikki nervar ill- er so mikið treysti í veður. Hverki kuldi ella ódnar- veður forðar hennara ferð, tá tráan heim á Mikineshólm kemur á hana. Ikki minni nærlagdur er lom- vigan, sum kappflýgur við súluna til eisini at vera í Foroyum um pålsmessuleidina, So er nú Í væntan aftur tvey fylgjandi, tjaldur bæði og fuglasløg skrápur, ið koma á grægarismessu. Tvey ólík fuglaslog eru hesi, men góðan felagsskap halda tey: koma fsenn og fara avstað aftur ísenn. Annað er heiðufuglur, og annað er sjófuglur, so at tað kann tykjast logið, at tvey slík fugla- slog kunnu halda so væl saman. Men verður kannað eftir, so er ikki so langt ímillum hill snøgga skapilsi á teimum, og eisini í floginum líkjast teir. Kann væl vera at tað skyldast hesum, alt tey halda hóslag og fylgjast um havið bæði fram og aftur. — Síðani koma hini fuglaslegini, hvert aftaná annað, til hin síðsti fuglurin, ternaån, mitt í mai endar Føroya ferðafuglanna heimferð. — Latið teimum væl, okkara ferðafuglum, okkum so fagna tå leir aftur koma at halda summar í fødilandi sínum. Latið okkum geva teimum náðir og góðan frið,so teir altíð skulu unnast væl at vera her. Latið tað vera fragd okkara og gleði at síggja hitt foroyska og steðu/ugl, nørast og trívast væl fuglaríkið, bæði ferðufugl í bo og haga og við allar strendur her á landi. Sverre Patursson.