leygardagur 17. august 1940síða 1
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
FØROYA
S0CIAL-DEMOKRATUR
FRÆLSI
Nr. 23.
Í djevlaklóm.
hardagan, ið nú fer
eitt tílíkt
landunna
Aðrenn
fram, var
kríggj
menniskjuni
økonomiskt
millum, at
kvala
voru vid at
seg inni. Hill politiska málið í
ollum londum var innigyrðing:
einki ella minst møguligt al
keypa frá hvørjum oðrum. At
hitt
politikki var, at allur samhandil
vissasta úrslit av hesum
landanna millum málti stedga,
og hvort landið ísær kom at
brenna inni við sínum yvirskots-
haft
landanna
vorum, ið vanliga uttan
høvdu verið seldar
millum, sýnlist fáur og eingin
at leggja sær í geyma. Vit viltu,
hvussu torfort tað er at sleppa
av við okkara fisk,
ólukkuliga illa Dani:
staddir viðvíkjandi teirra flesku-
hvussu
vóru
sølu, hvussu lond sum Brasilia,
Kanada og mong onnur mállu
annaðhvort týna tær fullu
loðurnar ella lata tær framleiddu
verurnar verða liggjandi og
spillast. Deils vildu produsent-
arnir ikki selja undir ein vissan
pris, og deils kundu teir íkki
finna fríar keyparar í oðrum
londum. Og so hendi tað, at
framleiðslan mátti stedga — og
allir teir arbeiðarar, ið høvdu
haft framleiðsluarbeiði, gjerdust
arbeiðsleysir,
sína
høvdu arbeilt
tað, ið
kammirálar, ið
arbeiðsleysir,
keypt, gjørdust so eisini arbeiðs-
leysir, mistu teirra keypikraft,
teirra Soleiðis
hilt vanlukkuliga arbeiðsloysis-
hjólið við sterkari og sterkuri
ferð, og vit vóru komin at liva
Í einari verð við trolti
óenduligar
mistu sína for-
keypikraft. Og
við ut
leirra
tjenustu,
teir, ið
framleiða hesir
vóru vorðnir
høvdu orkað at
lívsevni. rann
uppá
flotur
breyð, hóast
JAVNAÐUR
Leygardagin 17. august 1940.
traktorum og ødrum veltingar-
tólum og milliónur av menniskj-
um stóðu fyri einki og bíðaðu
eflir og bóðu um at sleppa til
arbeiðis. Vit
við
vóru f eini verð
neyð og vesældømi fyri
milliónur av menniskjum.
Svongd og heimloysi lá sum
ein marra og trýsti deyðamerki
á heimin, allun sum hann var.
Hilt forbannaða privatkapitalist-
iska stýrislagið fordi manna-
ættina longri og longri åt í
vesældómin hvønn einasta dag,
ið fór aflur um, og ferðin, undir-
gonguferdin gekk skjótari og
skjótari. Hver einasti róligt og
hugsandi maður var full-
komuliga greiður yvir, at ífall
fólkið ikki orkaði sjálvviljað at
greitt
banna hilt leymaleysa kapitalist-
valdið til heljar og innføra eina
verðaldur-
nýggju socialistiska
skipun, ið selti menniskjur og
maskinur tileitt planøkonomiskt
arbeiði, ið framleiddi ivaleyst
til oll,
av leim ræðuligastu vanlukkum
heiminum: Heimskoll-
við bál og
vildi onnur av tveim
henda
velling brandi ella
eitt alttynandi heimskríggj.
Kapitalisman vildi ikki sleppa
sínum djevlataki, ella rættari:
hin stóra fjøldin orkuði ikki at
slíta seg úr hennara djevlaklóm
— og verðin kom lí út í hetta
ragnarok, ið nú fer
loftinum, á og
ræðulig:
fram á landi, í
undir havinum.
——
A. T.
á Tveroyri
selur en gros til bíligastu prísir.
Keypmenn spyrji um prísir!
Ænsa eftir heilsuni. - Et Smørlika!
Meiin Skálavík.
BRÓÐURSKAPUR
14. árg.
| lógu ódyrkaðar, og túsundir av | Hvat verður gjert fyri tey
fátæku í Feroyum?
Eg hitti nú um dagirnar eina
einkju, sum segði mær frá,
hvussu hennura lív fer fram í
neyð og armóð. Hon hevur
tvey smá børn at føda og klæða,
hon at liva av
einkjubarna-
og einki hevur
uttan lítla
pening, ið bert er 20
tann
krónur
um um
dagin til hvert fólk í húsinum.
Hetta er til at liva ella
doyggja av, og har aftrat kemur,
mánaðin — 22 oyru
hverki
at henda einkjan ikki eigur hús-
sagt må rinda
låni fyri
ini ella rættari
rentur og auvdrått av
húsini.
Kann hitt foroyska samfelagið
forsvara at lala
born líða slíka neyð
einkjur og
faðirleys
sum henda umtalaða einkja og
børn ?
hennara
Søgan um hesa einkju er tann,
at maðurin doyði út av seingini.
Hann meinti sjálvur, at sjúkan,
hann hevði, var komin av einum
fekk eina ferð
arbeiði
breki, sum hann
hann var dottin undir
sínum, og tað sama meintu og
vitnaðu hansara arbeiðsfelagar
aftaná, at maðurin var deyður;
men læknin vilnaði, at maðurin
var deyður av lungnabruna; og
ti kundi einkjan ongan pening
fáa frá vanlukkulryggingini. Men
munur er ímillum at missa
hval
mannin av lungnabruna ella av
vunlukku á annan hátt? Situr
ikki einkjan líka illa eftir fyri
tí? Ella hví fáa ikki slíkar
einkjur studning á sama hátt
eim uðrar einkjur? Høvdu tær
ennlá fingið studving
ífylgju lóg um studning til børn
av einkjum, so var tað neyða-
leyst. Men heilt at tveita slikar
einkjur og teirru børn fyri våg
hægri