leygardagur 12. juni 1943síða 3

FØROYAR Í DAG Ritstjérar: W. HEINESEN o EÐIN BRU gs te —— Sjáldan vinnur andi maður Fer ir sum | | ; t ; h 9 ; , 1 < t to ' r N y i i ) dentt le Vit lesa í ti nýggja blaðnum samlar dagar var ein vissur toiu- | sjálvstýri ultan við storum pet“ | ré ð emum presta ella p ] | | 11 | > Tímine ; ligur livimåti atl omiligur fyrt tað | nligum offri att er tað, á | Ja! VAN | g egt | Í Ff , lags? , | fyri okkara zdce//u ætlan ikki eiga | við diplomatiskum tsendingun Viljin til at vit sum fólk | føroyska samfelagið um SO VAr, | | , : h: | t nyunt 1 1 frána Oy at skýggja hesi stóru offur Men | víða hvar. Hesar nationalu pyntt kulu seta fót undir egið borð at ikki heilt frágera hendingar 8! i % + r Á . | Ár Sa lei 7 latið okkum nu faa siggja ivussu | dukkurnar í et betri p r reiðuliga sterkur hjá einum | KOMM uppí. Soleidis er tað, sum | . : 11 7 ; rana tað liðið. ið itu við gnunum, | borið enn at {ta á kjørubrevt stórum meiriluta av førovingum, | vit øll vita, ikki nu longu! Tad | | 1 7 Í 4 fa ar | | fer at bera seg tå ið tc tf. | im n Óru | It train! men hitt vanliga, sum hevur ljóðað, | ! útíðar førovska samfelagið kann 4 | . | 1 i 1 * r: 1, | í Íonr L 0 ;A | vilji skal rovnast í verki. Eitt er | Meiri hugsandi faroyingar duga hevur verið: Vit orka íkki at bera íkki longur br vøfaða g við | 1 Í «ef 1 mi ttiitrnubnushaldi a s1ta Skriva øsandt Diagvréttilt ilt t Fr kilja im! I nå eitt sjálvstýri figgjarliga. Nú, ta ið | sinum heimilga MA truhushaldl | , ; / + ibbi (il afs 1 ft j || he frammiur gulltid eitt annað | I r verunleika millum tað, gullstreymur flýtur inn yvir landið, | [10 ber ikki til at venda aftur til | | ) | | ; ! | 1 11 er at halda fast við hetta de | ið bert er tómt reyp y tað, ið : skill y l gom t nú ber saktans til at gjalda eina | tey viður fi, ið vóru í gomlum | | | T | tå åtæl tid oma aftu Í sømir seg ein lítlan grønan kvist ; ; | gru hk víkjandi fólki tá ið fátækra tíðir koma a Í dýra administration, Men í van- | døgum, hverki viðvíkja! i Kar | | , Í pat; ella Í ; { Áli Nú spurningurin um tað ment | rður 1 ligum tíðum, tá ið arbeiðsloysi og | tali ella livimåta. Tad nýmótar | ovs] P lap ørbøvi unarliga, Han er nakað tað | vita, at tålvbjargnt er Ikkt em kreppa leggja teirra n vandi dimmi faroyska samfelagið er gr gvið | | Í A #4 4 ama At byggja eitt menti af | perðlasne fa t A VI met vvir fólkið - hver orkar tå al | upp uttanum handil og fisi (| | i | Í í ; a $úYNI ; i „| lv upp á førovskum botni krevur | tað r ei d riput sum bera hina tungu skattabvrØina«? Í Vit vita av tungum rovndum, al | | | ; 3 . i | tt 4 Á t | AT: frið fvri f 1 } í | in hættisligu eisini okkara ytarstu aAatøl Tad á mug ri i Hesin blaðskrivarin veit ikki hvat andil við fiski er ein hættislígur | | . t F í int | er ikki nóg mikið a kriva Hvat. meina + rut i ið hann skal síga til hetta. Og so | happadråttur og at einhvør mis | i | 1 1 1 1 | nationalat blaðgreinir á vånaligum tj“ Askaparligt | Djarg 110 | i PI | 4 4 r gongur hann uttanum og rópar | evdna verunliga elvul eppu, | r } 4 H ] | | feroyskum mál! Hann, i) hevur Er tað bert fótkafundur lagg en og øonød Sí til y í non | >> tað »tåm propaganda«. Hann ugg neyð og niðurgongd vid sær ti | 1 míelarið | tókka til førovskt mál og faroyska | og feaðilandssjangu! a er tað ar seg við, at »vit, sum inntil lyrt | ir SaMmiclagi Í | ; | að er o lætt at kasta uppa mentan, eigur fyrst r fremst at IKKI Á ur OF rt djúpar 5 al einum 860 arum síðani einan lotu |} 1 1 1 | nakkan at tí hjálp, ið stendst Á kenna sína skyldu at gera seg | vetri — ert nu rðing fyri okkara til Danmarkar kúlu vit hest I , 1 } L Í at vit eru líð av einum stærri kunnugat ið tað, sum førovskt veru sum sjá tødug norðurlendsk álvthundrað ár verið farmi | | anífelag, ið kann vera at týða til | er, Froyna við kili at granska | fólka-en langt av leið ut í studningar íðuna, , | | li ið á stendur og koma okkara | okkara támutu søgu, fata fedranna Hesa virðing hava fedrar okkar at vit ikki kunnu koma aftur á él | " 1 1 I t ' p i } t 4 HITA eg fram ag m Irra 1 , fíggjarliga húshaldi ti góðar. Mel Inn g ErKENNI Mel 1 i på SI leið? Verri enn so!« BRAUÐ 1 - hl 1 1 ] r i í y iki 1 tru t Hug y eit rekjalt , ; um vit verunliga meina nakað eina er ikki nóg mikið. Hann, | lø Ig g akja Høvundurin veit ivaleyst ikki, at . | 1 | teirra Mm rnar-tradit við fíggjarligt sjálvstýri, eru vit ið verunliga vil leggja seg eftir | * $ MERNALIDE fyri 80 árum síðani búðu minni er i | í num eig ílla hjálpin við bert rðabrask. | feroyskari mentan, má €lsini kanna | Við hesum sama sinnalaf m clef i | enn 9000 menniskju her i oygg) | ; | 3 11 Í vi t rovt it kana ra ; le, vit eru leidd og kedd av hesum | NOFOUMendsSKa søgu og menian. | "' : pi : unum. Hesi fáu menniskju livdu | ; 1 | í lættvunnu máliskunum ið nú | Bert sum eitt lið í norðurlendskum nutid undir eini samfelagsskipan, ið val R 1 ÉT kjota Ipp um hundaland í hå samanhangi hevur okkare lítla slik, at tev kundu liva av tí, ið 1 , konjukturunum. Vit trúgva íkki Í fødiland tydning útyvir tað reint | Orð til umhugsunnar bøurin, serðahaldið, bakkin, heimi 7 ; hal | , 1 hesum lættsintu rópunum: >Meiri bygdaliga. Men heldur ikki hetta Kemur óát fólkið, er tað fiskiskapur og onnur veiða ga | * | ið Þú Í enn 'e ella »Minni enn ! er nog mikið iðrenn vit kunnu | verri en! år í landinum. Landið , Í Vit MU als ikki halda al ' , B 4 Tað vit nskja vg krevja, er eitt tala um nýmótans føroyskt ment- stendur til at bjarga m tað veit henda samfelagsskipan var so heilt „Á | bersøvid svar til henda átreingjandi | WNarnv av ýdningi, mugu Vit sela | va við í grannaiondunum g løttvint at halda uppi. Nei, tad | | purning Kann eitt sjálvbjargið | alla orku í at uppeggja og fram Í hepnir menn skipa væl fyri føring spurningin San! t sjálvbjarg ÞESS > | } gekk als íkki sum fótur í hosu. | | } } I | førovskt samfelag haldast uppi ala førovskar bókmentir, føroyskan | harfra Men verður óár í fólkinum Samfelagsskipanin hjá teimum ; ej ( 1 1 | 3 t t figgjarliga, mentunariga politiskt ? kunst, føroyskan anda og ment | anasin s10um a er Størst gomlu førovingunum var herð, ja ; f | ” 5 ' Nú fyrst figrjarliga Tad eru unar- jerðildi Her liggur eitt | skaði fyri hond Ti eingin kani í mongum feri næstan ómenniskja j ' | , 1 1 | ivalevst ikki nógvir hugsandi fer stórarbeiði fyri honum, ið a kevpa frá ødrum land síðir ella » > liga strong. Hon gjerdi tað neyð eg | | 5 , ovingar, ið trúgva, at figgjarligt sonnum vil: fæna sínum fólki og mannavit, um 10 ter fyri skeyti ugt at halda barnatalið niðri; Å ; land M 7 eini 11 list iNAður. landir jálvbjargni kann vinnast uttan landi. angir føroyingar, eisini | ella spillist, 10 áður vat indinum ; i . jarðarlers = menniskju fingu ikki ; 1 | ha: via vorðið | ígjagnum figgjarskipan (planako nulivandi, hava gjørt SOvYordu Konungs-skuggsjá, 13. eld giftingarloyvi, og tann ognarleysi | | jå F á 8 nomi) gjøsnumførd út Í æsir tórarbeiði í hesum máli gr eiga | —————riie — . ) & B | fekk ikki loyvi til at hava bát R | ðursl A rr um lag sum tær russisku hmmars | okkara takk. Men sum viðurskiftint | , ta Bert á tann hátt varð tað gjørligt ; RF : i ég skipaninar, sum so nóg ený hevur eru í letuni, mugu vit leita við Ungdómur Kirkjuligu Heima- at fáa tað patriarkalska ferovska isi6 | staðið av jóneyku í tí politiska arvanum misions bóndasamfelagið at halda sær uppi j ' Fo i i É : Pi Og vit eggjast til at spyrja, um fyri at Anna førovskanutidarmentan hevur stevnu í Kollafirði um og bera sína høgu bóndasiðmenn krøl : n g bi g am tað liðið her heima, ið umbodar | Bert róp og skrol um mentunal Hvítusunnuna ing 1 ni ishúsint B tað privata initiatívið< tå ið á | liga al standa á egnum beinum Meti verða í misíónshúsinum Í okkara døgum búgva um lag | stendur verunliga vil samtykkja, trýtur ikki g byrja hvitusunnualtan k 8 | triggjar ferðir so nógv menniskju | at: úrslítið av teirra úr litið av Síðani et spurningurin um Vónandi koma fólk aðrastaðni ø P Á o - ' Í } r 11 her heima sum í árunum um 1860, | teirra »initiativide rætt og slætt | okkara politiska sjålvbjargni. Hei frá til Kollafjarðar hvítusunnu g hesi menniskju byggja eitt sam verður nýtt í samfelagsins tænastu, ræður fyrst og fremst um at gera dagarnat f } Få i 1 I fi lag av heilt ødrum slag enn tað tað sum Í nútíðar málbrúki seg kunnugan við hvat fyri sjál lítla bónd i A ítla bóndasamfelag, ið okkara for verður råpt nationalisera ð bjargni tað er, vit ynskja Vit it aa fedrar P í fedrar heydu Og tað ívaleyst í nógv størri stig | hava I alevst av margháttingum, i Få ; bestu målingina hjå okkum. Á 2 1 Livikorini hjá Førovingum hava | enn sum nú hevur verið undir | ið hava hendan spurning sum eim ; altíð verið herð. Men tað er tann | kríggsárunum og hevur elvt so | frynsa á slírabandinum Teit M, P, Jacobsens málarabúð. stóri munurin á fyrr og nú, at | mikla illsteðu. stuttleika sær yvir at hugsa um Máltr. 323. |}