leygardagur 18. mars 1944síða 1
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
FRÆLSI
1, síðu,
Hver er orsekin?
Hvussu ber tað til, at so fáir
fiskimenn og arbeiðsmenn duga
at skilja, hvat ið av sonnum er
teirra politíkkur?
Hvussu ber tað til, at javnaðar-
menn eiga fækstu menn á tingi,
tá ið
upplýsta heimin hava ásannað, at
slitmenn kring allan hin
tann einasti
er poli-
socialisman
tikkur, ið
huga leggur allar árar umborð fyri
av heilum og fullum
at veita slitmannafjøldini full menn-
iskjarættindi?
Ja, hví eru viðurskiftini so øvugt
f hesum landi?
Soleidis hugsar hin hugsandi og
vakti Feroyingurin í dag. Og tað
er av sonnum tervur á at javnað-
armenn hver í sær royna at verða
fullgreiðir yvir orsekina til, at ar-
beiðsnenn og fiskimenn í Føroy-
um ikki eins og í eðrum londum
fylkjast
socialismuna.
um arbeiðarastevnuna,
Hin fyrsta orsekin tit hesa øv-
ugtu stødu hjá slitmannafjøldini í
Feroyum er, at tað er gjert nógv
ov
soc!a-
fólk hví
lísman er tann einasti politikkur,
okkara um,
fara
ið andans- so væl sum kroppsar-
beiðarin kann fylkjast um.
Hver einasti javnaðarmaður má
ið og
hann se arbeiðir, leggja
hvar hann er staddur
ið
alla sína orku, andiliga sum pen-
ti,
hvar
ingaliga, å at fåa kammiråtar sinar
at fata og fylkjast å teirri social
istisku stevnuni. Um allir javnad-
armenn kenna seg sum boðberarar, Í
Vit fiskimenn eru gloymdir nú.
Tá ið eg var 14 ára gamal, fór
eg at fiska og var á hverjum ári
til skips, inntil kríggið byrjaði, og
skip fóru at sigla við feskum fiski,
tá varð eg tveittur á land og havi
letuna síðan,
havt manga
aðrir sigla á hverjum ári,
svanga
meðan
og sigla slíkir menn, sum
ikki fiska ella lítið
komu umborð í skip, meðan ligið
við Suðurlandið ella Gren-
Ta ikki tíð
sigla, ti verða
enntá
vóru vanir at
varð
høvdu bøndur
tå skuldi
burturi; men
land.
at ein
eru tur-
Band
leingi nú
irnir styttri, og nú fara teir.
ur eru altíð vísir at fáa pláss at
sigla, teir kunnu altíð senda reið-
aranum ein seyð. ella báðar tveir
afturfyri. meðan fátækir fiskimenn
Lýsingaprísur fyri petitreglu
30 oyru á 3.
oo
lítið fyri at upplýsa og sann-,
ROY
SOCIALDEMOKRAT
JAVNAÐUR
40 oyru á
4. síðu
sum agitatorar fyri eini nýggjari
samfelaginum,
einastu ið miðar
ímóti, at samfelagið og ikki bert
einstakramanna náðir skal tryggja
og betri skipan í
teirri skipan,
fullan lívsrætt og lívsrúmd,
seg
havandi
ellum
ábyrgdarmenn,
ikki
ellum
kenna sum
sum andsvarið fyri
bert
kammiråtum og starvsfeløgum sín-
um, brått koma at
liva tað, at eisini í Førovum verður
sær sjálvum. men
vilja vit upp-
socialisman at sigra sum hon sigr-
aði í hinum Norðurlondunum.
Mótstaðumenninir liggja íkki á
bóli.
Tað skulu
vita, altíð hava í huga.
Tað eigur at halda teir árvakn-
allir javnaðarmenn
ar og eldheitar og stríðsfúsar.
Javnaðarmaður nýtist íkki at
fána burtur millum mótstaðumenn.
Tað kann ongatíð henda. at hann
verður við undirlutan í orðadrétti
við mann, ið annaðhvert í treiskni
ella vegna óvit heldur ímóti
Við ti
fyri tí rætta, fyri tí aðalborna, fyri
kenslu, at hann berjist
tí rættvísa, tí djúpasta menniskja-
liga eigur hann tað sigurfelilsi, ið
altíð gevur manni risakreftir og
ídni.
Javnaðarmenn, haldið ikki undan,
Leygardagin 18. mars 1944.
berjist hverja letu sum fyri lívin-
um
Tá sigra vit. |
Tá fer at lýsa fyri betri degi |
hjá fjaldini
Favnaðarmaður
sum eg og mínir líkar einki tílíkt
eiga at egna nakran við
Nú verður íkki minst til, at tað
fátæku fiskimenn, sum
eru vit,
hava trælað og gjert reiðaran rík
Nú brúk
mær og Reiðarar
an hevur eingin fyri
líkum.
eg
vera
minum
briksla at eri socialistur
tað
mín kona og míni bern skulu síta
svong, meðan fólkaflokksmenn og
teirra konur og bern illa nokk fáa
hava ikki
mær,
orsekin til, at
og man
gingið fyri ístri. Teir
altíð
saktans til.
verið so mætir, men nú ber
Teir høvdu eingi skip
átt í dag, høvdu vit íkki havt
vágað lívið at fiska við teimum
tann tíð, tað var; men nú verða
tveittir burtur f
lítið virdir
armóð og neyð.
vit
Talan hevur verið um eitt hýr
BROÐURSKAPUR
Blaðið verður bílagt á posthúsinum, og 2
kostar kr. 1,50 porto um fjórðingsárið 18. árg.
fyri, at vit megu reka allar stór-
menn og teirra erindasveinar út
ingarkontór, og tað er tað einasta,
ið kundi vart okkum fiskimenn, so
vit kundu
vit Guði og æruni eiga;
fingið tann rætt, sum
men hví
Tað kem
ur av ti, at nógvir fiskimenn sviku
erteinki hýringakontór ?
tá legtingsvalið var, soleiðis at vit
bert
valdar inn á legting at verja okk
fingu fmm javnaðarmenn
ara interessur; meðan reiðarar og
stórbendur eiga 20 umboðsmenn
á tingi, og teir drupu javnaðar
mannauppskotið, id sett varð fram
í tingsetuni í vetur, sum gekk út
uppá at stovna hýrirgar- og eisini
arbeiðsávísingarkontór. Í øllum
ødrum londum hava arbeiðarar og
sjómenn slík kontór, men vit standa
ikki saman sum menn, og tí ingu
kapitalistar føjøgnum
vid løgtingsvalid, og vit fiskimenn
verða
amboð, sum kapitalistarnir
nýta, tá ið teir finna tað fyri gott,
og ið tað fellu:
teimum inn at seta aðrar í okkara
stað.
teirra vilja
framvegis samanmettir við
kunna
tá
tveita burtur,
Her í bygdini lívur ein gamal
maður, sum fiskaði í 49 ár. Hann
eitt summar
fylla tað
Hann var
vildi fegin sleppa
avstað fyri at
talið.
men
aitrat
hålvthundranda
raskur maður; nú høvdu
reiðarar sett sær í hevdið. at hann
var vorðin ovgamal, og nú skuldi
hann tveitast á land. Hann gekk
frá einum reiðara til annan og
bað um pláss; men allastáðni
var svarið tað sama, at ell skip
vóru fullmannað, og einki pláss
var til hansara nú var einki
brúk fyri hesum gamla manni
longur Pensién fekk hann onga
uttan hana, sum vit allir fiskimenn
fáa, og hon eitur gíktin, sum
plágar okkum so vit íkki fáa nátt-
arfrid fyri pínu nakra nátt.
Hevdu ikki javnaðarmenn havt
troðka so dúliga á, so fingu vit
onga ellísrentu held = Látil er
hon, og tað hava kapitalistaum-
boðsmenninir skuld fyri; tí teir
minkaðu uppskot javnaðarmanna
niður í næstan einki.
At verða. soleiðis hagreiddur
sum eg og hesin fiskimadurin
sum eg her havi greitt frá, og
fleiri aðrir vid okkum, er harmu
ligt, og tungt og syrgjuligt er at
síggja konu og bern hálvsvong ; tí
at eg ikki sleppi at sigla, og løn
einki at fáa; men
tað,
en
upp
andi arbeið er
tað syrgiligasta av
ikki
kunna vakna og fáa eyguni
ellum er
at fiskimenn allir sum
av Førova løgtingi og seta okkara
egnu menn inn í staðin
Javnaðarmenn royna at verja
okkara interessur, men teir eru
ovfåir, og tað hava fiskimenn
sjálvir skuldina fyri; tí nógvir lata
seg lokka til at klandrast um
mangt og hvat, sum púra einki
hevur við okkum at gera, og sum
stórmenn bara royna at fáa okkum
at klandrast um, fyri at vit skulu
gloyma at verja okkara interessur
Vit síggja t. d., hvussu ríkmanns
bleðini royna at øsa okkum upp
um eitt flagg Tað er íkki langt
síðan, at eitt blað kom í hvert
hús og skeldaði um, at eitt danskt
flagg hekk eina ella aðrastaðni í
Havnini, hyggja vit í eina
og
g
»Dimmalætting«, so er um
tað, at danska flaggið ikki hongur
asing
á tinghúsinum.
Eg vil siga við allar fiskimenn,
til okkara
fremst og
minnast
og
aðrar klandrast um fløgg og
at vit megu
interessur fyrst
egnu
tílíkt. Teir, sum ganga við flippu
vann einasta dag, og eru mettir
og væl settir, liggja bleytt og síta
eitt og ovmikið hava av sellum
góðgæti, teir kunna hava til stutt
ggja eftir
Verðin
nakað
eika at standa
fløggum og tílíkum stási.
ievur ikki givið okkum
annað at pynta okkum við, s:
1
Kunna
t i FR
vit eisini umvera flegg, og
vit novðast eisini at umvera tey;
ti eg og mínir líkar hava ikki ráð
at pynta okkara hús við Aeggum
ella flaggstengrum Eg kundi
kanska funnið eitt rekatræ, sum
kundi gjørst til eina flaggstong;
men tå id eg íkki havi ráð at
keypa nakað flagg, so nyttar tað
mær einki at seta nakra flaggstong
upp, og tí fellur tað mær íkki inn
at ganga og hugsa um, hvussu lítt
tev fløggin! eru, sum veittra á
stórbónda- og stórkeypmannaborg-
unum. Ta tíð, tá ið eg var og
fiskadi, veittraði Dannebrog á
skipunum, men nú er tað farovska
flaggið komið í staðin,
gangi hálvsvangur og eigi einki til
men eg
konu og børn uttan tað, eg vinni
við lítla báti mínum, og har er
einki flagg innanborða. Hverji
fløgg, id stórbendur og kapítalistar
Eg
ganga fram undir tí flagginum,
nýta, kanngera mær líka feitt
vil
sum kann verja ta kúgaðu fjøldina
Latum okkum allar arbeiðarar á
sjógvi og landi fylkjast um javnaðar
Vit
manna merkið kunna íkki