leygardagur 15. juli 1944síða 1

-FOROY SOCIAL-DEMOKR AT JAVNADUR FRÆLSI Lysingaprisur fyri petitreglu 30 oyru á 3 Nr. 27. 1. síðu, 40 oyru á síðu Partamaður og einstaklingur. I hesum blaði hevur verið hildið fram trætanin, ið er viðvíkjandi ti, um hitt almenna. samfelagið, ella einstaklingurin, privatmaðurin, sku- lu standa fyri teimum fyritøkum, ið ganga í landinum; og peikad varð á, at Vesturlandafólkini við sínum einstaklingalyndi enn eina tíð ikki mundi fara at líka al! ganga heilt í tað borð at gera allar fyritekur til almenna ogn Tað er tí beint at »kombinera« hesar hugsanir, ganga báðar leiðir eftirsum tilber, og sum líkindi eru Og vinnulívið tað almenna legði hátt, til at so uppí á tann at tað eftiransaði og fekk meira plán í, so at íkki einstaklingurin bara fór fram eftir egnum tykki, og sum tað hóskaði best í letuni, men lagaði seg so, at hann kom upp í heildarverkið og. virkaði øll- um samfelagnum til frama Ein annar spurningur við vinnu- lívinum, sum kanska mest og íkki minst hevur áhuga í fiskivinnandi londum, er hann um hin vinn- andi maðurin skal hava part í vinnuni — greidligari sagt, um t.d. fiskimenninir sjálvir skulu eiga fer og reiðskap, kanska handilin, tað sum er knýtt til vinnuna, ella alt tað skal vera hin einstaki útgerð armaðurin, ið stovnar eina fyriteku og stendur fyri henni Tað verið vert at viðfangi við ta søguligu síðuna av hesum spurn- kundi í hesum nerta eitt sindur ingi, soleiðis sum vinnur ern farnar fram í Feroyum: Førovingurin hevur niður igjøgn- um tíðirnar verið ein partamaður Tann stersti parturin av ellum vinnuarbeiði er havdur í felag, átt part í hesum ella báti, og haga, hetta skal hava verið røkt, menn hava hasum, nót, bergi og må um felagskapsleiðin hava verið gingin. Satt er, at tann ella teit áttu stóran ella huskøllun- einstaku bøndurnir lutin í við vóru mangan stersta vinnuni, rektaðu Men í sterri minni óðalsmenn, rektaðu og sjålvir vid synum sínum hann teir um næstan altid sum bygdini og sitt verk sina ogn Tad var ikki fyrrenn havfiskiskapurin kom i lag, at útgerðamaðurin kom fram) Og tad sum átti før og reiðskap. var ikki fyrr enn keypstaðirnir fóru at fylkjast, og fólk fóru at Ayta av bygdunum og seta seg niður rundan um fyritøkurnar hjá út- gerðamanninum, arbeiðsgevaran um, at menn ikki longur áttu sessin sótu á ella part í tí arbeiði, tóku lut í út- viklingnr, ein menning, sum skuldi til. og við sær. Tað nokta teir teir Hatta er ein sum hevur borið framburð er tápuligt og trongskvet at tað, at tann einstaki framburðsmaðurin hevur týdning fyri eitt samfelag. Evnaríkir menn, sum sleppa framat, kunnu seta spor í londum og tjóðum, og menn, sum hava handalagið og virkis- hugin, kunnu fáa pláss at blóma og alt at ganga. Men tað er ein knútur vid virki hjá tí einstaka manninum, og at finningar kunnu verða settar fram móti tí, at alt kemur á einstakra manna hendur, og vinnumaðurin gerst bert til eitt tól, sum ongan lut eigur í tí reiðskapi, hann ar beiðir við ella tí fari, hann sekir sjógvin við. Sum nevnt kunnu tað vera menn, ið hava slík evni, at alt veksur og blómar undir teirra hondum, og tá er gaman í at lata slíkar menn eiga virki á einum plássi. Men aftaná slíkar úrtekumenn kunnu koma ódugnamenn, sum eingi evni hava, og sum einki fáa at ganga, og tå ið tå alt vinnulív hevur hvílt á hesum monnum, og teirra virki hava borið alt tí sama fólkið e uppi, og av alt r komið í ein vana at g ikki eiga tól hvørki tað eitt skrall og eitt lop, sum drepur alt, líta á aðrar fyri hond ella fót, verður tå 19 hesir menn fara av fótum Eisini er tað ein royndur lutur at alt vignast betur, tá ið teir ar- beiðandi menninir eiga part í ti; teirra áhugi verður sterri og teirra umsorgan verður heitari, tí tað er sjálvandi, teir vita og kenna, at teir eiga part í virkinum, farinum, tólinum sjálvir. Ein fær tí burtur úr hesum tað, og tað eru íkki ring ráð, at mæla til sum við spurninginum um alment og privat fyritaksemi at »kombinera«, ganga báðar leiðir. Styrkja menn, sum vilja eiga bátar og skip sjálvir, og Leygardagin 15. juli 1944. | | BROÐURSKAPUR Blaðið verður bilagt á posthúsinum, og . kostar kr. i.k0 porto um fjórðing irid 18 arg. O imtiØi eisini livøa um fyri Hví eri eg sum fiski- taksemisandan hjá einstaklingin um. Ganga burtur frå illtankanum og øvundarseminum og hava heldur í hvggju tað, ið kann gagna okk. ara lítlu tjóð Tað hevur sum nevnt seguligt grundarlag, at menn eiga sjålvit £1 livdi ein sjál tað Ferovinginum, tað part í vinnum ; bjargnisandi í var hildið at vera skomm ikki at eiga sessin, hann sat á; hann var ikki ferur at taka hús uppá seg, um hann ikki átti part í båti, og um hann íkki átti fótin fastan Flok $ LI LI endimannamålid, | Tá ið fólkaflokkurin ikki ÞÁ sendimannamálið snúgvað soleiðis, tað kom fremja støBuna, ið flokkurin varð til uppá al al prwalist feldi hann tað, hóast hann harvið sveik sjálvbjargnishugsjónina Í seinasta blaði varð ávíst, hvussu fólkaflokkurin hevur verið eskukaldur fyri útsendingamálinum, ja hvussu hann í síðstu syftu bein leiðis var ímóti, at málið vvirbevu varð framt, tá id tað ikki kundi koma til einans at fremja flokksins privatiststeðu At samvitsku nakað seinastu fólkaflokkurin hevur ringa sýnir tað greiðari enn >Dagblaðið< í Elias í hevur Aber um sendimanna annað. at viku letur hárra jø verið flokksins sendimaður i fohannesseri Rættarå (FE deen)! emi grein málið í samband við ferskfiskasølu- na vega harðliga at stýrinum fyri at eingin útsendingur er settur enn Íbreiðsluna soleiðis, at um menn ikki vita betri, skrivar harra E. |} megu teir koma at halda, at fólka Aokkurin hevur lagt allar árar um- borð fyri át fáa sendimannamálið framt. men at teir eru kevdir forðaðir av javnadarmonnum sama! við sambandsmonnum Men okkum herrunum, at hverjar lótir og hvenn >takktikke, teir við móti Ka MOKK lat siga tc so røvna af snugva sær fyri at fjala brotsgerð sína sendimannamálinum, sleppa teir íkki undan f al a kaldir menn tinginum Vóri tet javnadar til tað at at fyri málinum trýsta teir vvir nakað við landsnevndini við máttu hevur at gera az teir í als einki vildu hava málið at gera, tá maður javnaðar- maður ? at javnaðarflokkurin ri GAUR var einasti flokkur á tingi, sum vildi skipa so fyri, at øll landsins peningaliga orka bankum, spari køssum tryggingarstovnum og ødrum peningastovnum eins og eðrum ognum og lunnindum skuldi verða løgd aftanfyri byggingina av skipum og eðrum arbeiðstólum,, okkum fiskimonnum so harðliga trýtur Tessverri er tað ikki harmi ligt kortini!! vóru bæði sam bandsmenn og fólkaflokksmenn móti javnaðar monnum fram einum av settum stórbarum lógaruppskoti fyri einari tílíkari skipan. Hvat siga teir menn, teir fiskimenn, ið hava valt hesar flokkar? la, hvat siga teir! Hvat kunnu teir annað enn drípa hevur jarmi og skam- markenslu Í í síggi, at javnadarme! vóru teir einastu á tingi, ið hugs aðu um okkum, ið nú eru tveittir á land, hóast tað í sneristíðini vóru vit, ið teir benaðu og bóðu um at fara umborð á skipini Javnaðarmenn settu uppskot um eitt forhýringarkantór, ið skuldi hava tað til starv at ansa eftir, at fiskimenn fingu kjans eftir terni. Men mínir lagsbreður, tit allir, ið ikki hava fingið ein siglings- túrin enn, minnist til tað, at fólka Aokksment g sambandsmenn feldu hetta uppskotið. Teir hegdu tykkum við armóðini, ið nú liggur vvir tykkum. Teir, ið nógvir, alt ov nógvir av tykkum óivað hava valt teir lentu tykkum við at seta ella lata stongii verða verðan- it á fyri tykkum. Svøltingarstong lir javnaðarm nn vøru te A É[—>D—— ————— — ið tað var vorðið greitt, at teir ikki fingu teirra flokksmann Ola Jákup Jensen, løgtingsman: til Íslands teir við hesum atburði hava prógvað at teir einans hava haft trongar privatar Aokksmannainte resstif g tkkt landsins interessur at fremja i sendimannamålinum teir ikki smæast vid at svikia sjálvstýrishugsjónina, tá ið hor ikki rekur >klíkuinteressurnare, ið vinnuflokkurin á sinnið varð stovn aður uppá síðu Framhald á