mánadagur 5. mars 1945síða 1
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
FRÆLSI
Fiskimenn.
Í tí sum eg fyrr
umtalað her í blaðnum, førir fiski-
maðurin fram:
Nú i
sjómenn
skrivi, havi
fleiri år hava føroyskir
verið á sildaveiðu saman
við Íslendingum, fyri hálva len
máti Íslendingum, tó at Føroving-
irnir hava gjert sama arbeið sum
hinir og íkki á nakran hátt staðið
aftanfyri teir
Íslendingar hava mangan gramt
hvussu tað sker teir í
síggja
menn úr Feroyum, sum verða so-
leiðis
okkum, hvussu
seg um
hjarta at hesar neyðars
hagreiddir. Teir spyrja
hetta ber til, og
um vit einki fiskimannafelag hava
í Feroyum ella um tað eru reið-
ararnir sum avgera alt einsamallir,
Vit vita sjálvandi einki at svarae.
Ja, soleiðis skrivar hesin maður,
og eg lati tað fara víðari fram til
teirra, sum hava við kontraktir at
gera.
Sum vidurskiftini eru í dag hava
vit lóg um prísstedg og lenstedg,
t. v. s,, at øll lenhækkan skal góð-
kennast á Feroya legtingi; men
fyri tí er tað organisatiónirnar, ið
eru næstar til at leggja málið fram
fyri legtingið, og nú fyri lands-
nevndina, meðan tingið ikki er
saman.
Fiskimaðurin skrivar eisini um
pris fyri tann fisk, sum føroyskir
útróðrarmenn fáa. Hann er ógvu-
líga ójavnur á teim ymisku pláss-
unum, og spurningurin er, um nak-
að er harvið at
royna at svara eitt sindur á henda
haldi, at Aski-
best við
ni sorgarsøgu, sum hann skrivar
um. Hon ljóðar soleiðis:
>Nakrir fiskimenn keyptu sær
gera. Ég skal
purning; men eg
maðurin sjálvur svarar
ein bát sum teir fiskadu við undir
Førovum og seldu veiðuna til stór
reiðara, sum seldi teimum agn, ís,
proviant og so framvegis.
Alt gekk í góðum lagi eina tíð,
einaferð, tá ið sumraði
fóru fiskimenninir langt til havs,
meli SÓ
fyltu båtin og sigldu til Bretlands
við veiðuni.
Tá kom eldur í kol-
una. Reiðarin varð í ødini og
noktaði monnum agn og tílíkt í
íramtíðini. Teir royndu fleiri
staðni, men fingu allastaðni sama
svarið. Vilja tit hava agn, is og
proviant, so skulu vit keypa reiðu
Útróðrarmenninir hildu
tað vera tungt at noyðast inn til
Feroyar við veiðuni at selja hana
fyri lítlan prís, tá ið summarveðr-
tykkara.
Lýsingaprísur fyri petitreglu
1. síðu, 30 oyru á 3.'og 4
SOCI AL:DEMOKRA
JAVNAÐUR
40 oyru á
síðu
tað
Bretlands og
id gjørdi møguligt at fara til
har fáa nógv meira
fyri veiðuna. Men harvið var einki
at gera. Endin varð, at teir fóru
till Íslands við båtinum og veiddu
har yviri og seldu eisini hare.
Hetta er tann sama sorgarsøgan,
vit kenna so ómetaliga væl
landi.
Fiskimenn royna at fáa sær fer,
sum
her á
royna so sjálvandi at selja veiðuna
til hægsta pris; men teir eru tjóðr-
aðir til stórkapitalistar allastaðni,
hvar teir so venda sær.
Ur hesum ftjóri sleppa okkara
fiskimenn aldri fyrr enn teir sjálvir
eiga teirra bátar, skip, krambúðir,
turkihús, turkipláss, pakkhús, ís-
virkir, agngoymslur og alt, ið
tervast, soleiðis at teir kunna selja
sjálvir; men so langt
koma ikki
at teir sjálvir ráða allastaðni, bæði
og keypa
fiskimenn utten so er,
á sjógvi og á landi og javnaðar-
menn fáa fleirtalid á Førova leg-
tingi; tí javnaðarflokkurin er tann
einasti, sum umboðar fiskimenn
og arbeiðarar
At fáa arbeidsmonnum og fiski
monnum ' fullt
stríð og strev á sjógvi og á landi
er eitt av hevuðsboðunum í javn-
virði. fyri teirra
aðarmanna stevnuskrå,
Bartalsmessudagur 1943 var ein
skaðadagur fyri arbeiðs- og fiski-
menn; men tann neyð, sum tey
fátæku líða í hesum degum man
fara at læra Ferovafólk tað sama
sum ell onnur hava lært og tað er
ein ólukka fyri tann fátæka stættin
at lata ríkmenn sleppa at ráða í
landinum.
J. H. Danbjerg.
SOGJALA FRAMGONGDIN
Í NEW ZEALAND,
HAR JAVNADARMENN HAVA SITIB ViD
RÆÐINUM SÍÐANI 1935.
(Framhald).
Búnaðar undirvísing.
Menn við lítlum kunnleika í land-
búnaði fáa antín á
ríkisstjórnar undirvísingar gerðum
undirvísing,
og landbúnaðar skúlum ella hjá
Stjórnin gevur
lenstudning til menn, ið arbeiða
hjá bóndum, so at teir fáa frá £ 5
til £
menn á búnaðarskúlum og undir-
privatum bóndum.
5 og 10 sh. um vikuna, og
vísingargerðum fáa len eftir sama
stigi.
Heilt menn við
eftirlen sleppa til gott dyrkilendi
fólkaríkum steðum, hvar teir
óarbeiðsferir
nær
Mánadagin 5. mars 1945.
kunnu arbeiða eftir forimuni. Hetta,
saman við teirra eftirløn, vil geva
teim góð livikor.
Invalidar.
Mlir kriggsinvalidar fáa best
meguligu Jæknahjålp, harundir
hóskandi arbeiði, so teir skjótast
meguligt kunna vinna fulla arbeið-
ismegi.
Undirvísingarmiðsteð eru bygd
,
å fyra høvudsumrådum, hvar in
arbeidi i
mongum førum, sum mebilarbeiði,
træsmíð, leðurarbeiði, kurvagerð
validar fáa lærdóm og
o..0.
Í vissum førum verður hildið
áfram við læknahjálp, meðan menn
eru í serligum heilsustyrkjandi
arbæiði.
1786 krípgsmenn afturkomnir úr
tænastu uttanlanda og 1682 úr
innanlanda legum, eru mettir sum
invalidar — tað vil siga, teir vunnu
ikki fulla arbeiðismegi eftir vanliga
hvíldartíð.
1190 av teim heimkomnu og
1269 av teim heimanífrá eru longu
ella
í arbeiði hava á annan hátt
funnið seg til rættis í tí civila
lívinum. Allir
fria læknahjálp,
hesir hava fingið
harundir skur-
læknar og serfrødingar, og syrgt
er fyri kunstigum limum og eðrum
tílíkum
limir,
menn, ið mangla
eru sjálvir lærdir at gera kunstigar
Fleiri
limir.
Serligur dentur er lagdur á at
tryggja invalidum varandi og len-
andi arbeiði.
Arbeiðis umsjón.
Eitt eftirlit er gjørt fyri at kanna
møguleikar hóskandi fyri invalidar
og tá ið tað er liðugt, verða
arbeiðisgevarar bidnir um endiliga
Hósk-
statstænastuni eru
at lata teir fáa tey arbeiði.
irbeidi í
eisini guymd ínvalidum.
andi
Invalidar fáa eisini stóra eftirlen
og lagaligt er hjá teim at fáa
studning
Endurreisingarløn.
Fyrrverandi kriggsmenn, ið ikki
fáa kriggseftirløn, men kortini eru
óarbeiðsfarir ella ikki kunna fáa
hóskandi arbeiði hava rætt til
endurreisingarløn,
Hon er £ 3 og 10 sh. fyri
mannin, £ í fyri konuna
og 6 sh. fyri hvert barn, tó ikki
yvir £ 6. Henda fyribils løn var
ar upp til 13 víkur.
Fyrrverandi kriggsmenn, ið fáa
eftirlen undir £ 3 og 10 sh. pluss
eykalen, kunnu eisini fáa teirra
eftirlen ekta, so hon er samsvar-
andi endurreisingarlenini
sjálvan
Blaðið verður bílagt á posthúsinum, og
kostar kr. 2,00 + porto um fjórðingsárið
um varð
BRODURSKAPUR
Hvussu varð burtur úr
umsóknini hjá Hvalbingum
og Sandvíkingum um eyka-
studning til bryggjuna í
Sandvík?
.Harra blaðstjóri og
maður P. M. Dam.
Ég fari at loyva mær at spyrja
tygum hvat id varð burtur úr um-
sóknini hiðani úr sóknini til tingið
um at fáa eykastudning til brúnna
í Sandvík. Hon kom at verða so
nógv nógv dýrari enn ætlað.
Maður frá Sandvík var jú norð-
uri í Havn fyri at geva eina stað
kena frágreiðing frá arbeiðinum.
1945.
Skattabor gart.
løgtings-
Hvalbiar sókn í januar
Manmagongdin í tinginum var:
Ums6éknin var til viðgerðar í
fíggjarnevndini. Hon kom við
uppskoti frá fólkaflokkinum og
sambandinum um einans at játta
/ av kostnaðarætlanini; meðan
javnaðarmenn settu fram uppskot
um eisini at játta */, (30.000) av
meirkostnaðinum
Eftir áheitan frá javnaðarmonn-
aftaná 2. viðgerð sent
boð eftir Sandvíkingi at greiða frá
arbeiðinum.
Hann kom, greiddi eisini so væl
og fyndiga frá viðurskiftunum, sum
tey lógu, at figgjarnevndin lovaði
at koma fram við einum nýggjum
uppskoti, ið gav meiri studning.
Hetta uppskot kom
Allir javnaðarmenn stemmaðu
fyri tí. Men tað varð felt av
fólkaflokkinum og sambandinum,
ið góvu tí ov fáar stemmur.
Samstundis sum hetta hendi,
hendi tað merkiliga, at eitt a
javnaðarmonnum framsett nppskot
um at játta studning til framhald
av arbeiðinum uppá eina bryggju
í Trongisvági varð felt — og
ímillum teir, ið feldu hetta upp-
skot vóru Suðuroyartingmenninir
fyri sambandið og fólkaflokkin.
Teir royndust kortini betri, tå
ið uppskotið frá javnaðarmonnum
(veganevndin við fólkaflokkinum á
odda hevði verið gloymsk) um
eykastudning til Hovs—Trongis-
vágsvegin kom fyri
Arbeidarar!
Haldið »Føroya Social-
demokrat«. Hann er arbeið=
aranna ýtarsti slóðbrótari og
kostar bert kr. 200 um
fjórðingsári + porto.