leygardagur 9. juni 1945síða 1
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
- FØROYA-
OSTAL DEMOKRATUR
BROÐURSKAPUR
JAVNAÐUR
FRÆLSI
Blaðið verður bilagt á posthúsinum, og
kostar kr. 2,00 + porto um fjórðingsárið
19. årg.
Lýsingaprísur fyri mm: 12 oyru á
I, síðu, 10 oyru á 3. og 4. síðu
Arbeiði til all á sjógvi og landi
(Tvey uppskot frá Feroya javnaðarflokki, ið miða ímóti hesum)
Leygardagin 9. juni 1945.
Men við hesum er íkki alt sagt.
Tað tverrar meiri enn matur, hús
fyritøkum eigur at standa opin fyri | og klæði til hvenn mann, Tað
tervar eisini ein bøtan av fólka-
Sjálvar javnaðarmenninar hevur |
livið lært at vegurin fyri privatum
hvenn mann, men at tað eru fyri-
„Á
mm
Her liggur frammanfyri mær ein , f fræhandlinum hjá bunaðarfelag-
lítil bóklingur hesum viðvíkjandi, | inum.
ein lítil bóklingur við nógvum inni-
haldi.
Javnaðarflokkurin er enn ein
heldur ungur politiskur flokkur í
Feroyum og tað vil altíð vera so,
at ein ung politisk rersla hevur
lyndi til at gerast bæði ótolin og
framfúsin, áðrenn hon fær fastar
føtur undir seg.
Men hann id lesur hendan bók-
lingin vil koma til at sanna: hvussu
nógv ið her i Føroyum kann gerast,
og hvussu Ýtið her er gjørt.
Tað er hverjum hugsandi manni
eyðsjónligt at skal tað lagið sum
nú er her á landi ikki fáast broytt,
so koma vit at liggja sum eitt
miðaldurs land millum ell onnur
lond.
At skaffa arbeiði til øll, er hitt
fyrsta, ið umræður, tá kann hver
maður lyfta hevdið frítt uttan
undirlutakenslu, tí tá veit hann, at
hann er ein nyttugur borgari í
landinum.
ójavni eru landfarsótt fyri samfelags-
líkami.
Her er einans ætlan at nevna
Arbeiðsloysi og socialur
eitt og annað av tí, id stendur í
hesum bóklinginum. At handfara
alt vil fera ov langt.
>Javnaðarmannauppskotið um
hýringarskrivstovu varð felt á leg
tingid«, stendur tað.
Eg dugi ikki at gita hvat grund
legtingið hevði til at fella tað.
Hendán skrivstovan skuldi býta
siglingslíkindi javnt millum fiski-
menninar, so at
umborð komu at skifta og eingin
skuldi liggja
farlevsur og vinnuleysur heima alla
tíðina.
Nú ræður hitt stersta órættvísi,
manningarnar
av fiskimonnunum
sum hvør rættsinnadur madur må
harmast um, antin hann er siglings-
maður ella hvat annað. Tað er
ringt at fata at so lítið hevur
hjartalagið verið inni í legtings-
húsinum, at monnunum har hevur
tað verið eitt feitt antin ein stórur
partur av okkara siglingsmonnum
fór at falla niður í arbeiðsloysi og
fátækdóm.
Skiparar og reiðarar fingu fríar
hendur til at taka, vraka og be-
Tað kann
ganga í vanligum tíðum, men er
ábyrgdarleyst í slíkum viðurskiftum
halda sínar skipsmenn !
sum nú eru.
Ég var um dagirnar staddur inni
Ein raskur fiskimaður á bestu
árum kom inn at keypa urtagarðs-
fræ, og hann keypti nógv.
>Tygum ætla at sáað dúliga-.
»Ja, okkurt er at gera fyri at
royna at beta um trogan livimåta
Eg havi íkki fingið ein einasta túr
alla hesa tíðina. Men granni mín,
sum situr við nógvari jarð, hevur
siglt í heilum. Soleiðis syrgja leg-
tingsmenn fyri okkum. Teir sjálvir
svelta ikki. Men kundu teir íkki
hugsa eitt sindur um okkum«,
Soleiðis svaraði maðurin.
Eitt hitt fremsta málið ið frammi
er í hesum bóklinginum er upp-
skotið um endurnýggjan av fiski-
flotanum. Og tað er beint. Fiski-
skapurin er og fer altíð at vera
livædrin í føroyskum vinnulívi.
Lata vit hann følna, verður illa
vorðið. Skip mugu útvegast uttan
drál, tí vit kunna ikki hava hálv-
triðja túsund sjómenn liggjandi
vinnuleysar longur uppi á landi.
Tað tolur samfelag okkara ikki
uttan at fáa varandi og stór brek.
Og skulu vit til allar tíðir kunna
vera kappingarførir við onnur
Askilond, mugu vit altíð hava eitt
gløgt eyga fyri hvat ið kann koma
at krevjast av okkum í framtíðini
vidvikjandi nyggjum fiskihættum,
reiðskapi, fiskasølu og fiskavidgerØ
so at vit kunna fylgja vid i
øllum sum hoyrir til fiskiskap og
avreiðing av fiskivørum bæði av
einum og eðrum slag.
Men tað er
grund til at hava aðrar síður a
vinnulívið okkara gjella fyri eyga,
sum t. d. landbúnaðin og ídnaðin,
so sum nevnt er í hesum bóklingi.
Her má bæði eitt umskapandi og
eitt grundleggjandi arbeiði til, so
at íkki allir okkara menn skulu
noyðast at liva á skipsdekki.
Tað er javnan ein vandi í einum
landi táið einstakir menn fáa lík-
indi til at savna sær ovmíkið ríki-
I fyrst-
ani vil tað vísa seg so at slíkir
eisini longu nú
demi og verðsliga makt.
menn tervast, tí tað eru teir sum
kunna geva fólkið arbeiði.
fæst at síggjast at tess meiri tað
Seinni
gongur hendan vegin tess undir-
bráttligari verður fólkið, tess skjót-
ari og sterri verður stættarmunurin,
og alt samfelagslikami vil fáa síni
heilsubrek
tekur sum íkki eiga at vera á ein.
stakimmanna hondum, men í sam-
felagsins.
At ein landafyristeða eigur nóg
miklan pening til at studda landsins
vinnulív — og hetta verður gjert
við svcialum skili — er ein treytin
fyri »arbeidi til øll á sjógv og
landi«.
lyndinum, sum nú er við at leika
í leysum teymum, uttan at vit
ansa at einans tá vil signing kunna
fylgja okkara framtíð tá okkara
fólk í atburði og verki vísir at
sannleiki og rættvísi altíð má vera
okkara fremsta mið og mál.
Sverre Patursson.
Føroya politiska lagna.
Í hesum degum er ferð aftur
tjakið um, hvussu Fer-
oya politiska støda skal verða
skipað í framtíðini.
Teir politisku flokkarnir á Leg-
týdningarmikla
komin á
tingi hava hetta
mál í sínum stevnuskráum, men
aftur at hesum koma aðrir flokkar
og aðrir menn við nýpgjum stevnu-
skráum og nýggjum uppskotum.
Fólkið verður so tað avgerandi,
hin føroyska veljarafjeldin skal
nýta sítt skil og kunnleika at taka
dagar millum tær ymisku áskoð-
anir, tí stjónarskipan okkara eins
og í eðrum demokratiskum lond-
um skal sýna fólksins hugsan og
vilja.
Fara vit nú at kanna um, hvat
hesi ymisku bera í skjeldri sínum,
so halda vit okkum síggja, at Sam-
bandið
Hin statsrættsliga stødan í konga-
ríkinum Danmark skal íkki broyt
ast, uttan kanska, sum so mangan
nú í seinastuni er hent, at ákomin
viðurskifti og umsteður broyta
Vit verða eitt amt í ríkinum
sersteðu, sum amtíð
>Denne Lov gælder
Tað er kanska
verður eitt skiljingar-
tekin: Flaggið. Flaggið hevur
fingið rét í fólkinum,. og eitt
meguligt krav um at strika tað og
taka danskt aftur, fer at elva stóra
mótsteðu serliga hjá sjåmonnum.
Fólkaflokkurin hevur haft og
hevur sítt fullveldi. Hann er nú
ivingasami flokkurin.
uppi í sær gamlar
og sam-
hevur sína gomlu stødu:
hana.
við teirri
hevur haft.
ikke for Værøerne«.
eitt, sum
tann mest
Hann hevur
ramar Sjálvstýrismenn
bandskar peningamenn og jarða-
menn. Hann er ti gåtan í før-
oyskum politikki.
Jóannes bóndi, flokksins for
maður, er greiður: Eingin felags-
skapur við Danir. Feroya tjóð
ræður sær og sínum
Serliga áhugaverd hesum við-
víkjandi er grein, hann hevur í
>Dagblaðnume 1. juní í ár. >Tjóð-
fundur Il.« Har ávísir hann til
eina samreðu, hann hevur haft
við núverandi danska uttanríkis-
ráðharran Christmas Møller >....
. stjórnarkák skuldu vit íkki fáast
við; at Feroyingar fingu nekur
sermál at ráða yvir, meðan onnur
mál skuldu verða felagsmál vildi
bara føra til viðvarandi trætu og
nýggjar krevjingar. Okkara millum
mátti vera annaðhvert, antin at
lata viðurskiftini vera nakað sum
tey eru undir Feroya >nuværende
statsretslige Stillinge, ella hver fór
at ráða sínume.
Tað skal verða uppafturtikið, at
hetta er okkum Føroyingum ógvu-
liga áhugavert. Ikki bert tí, vit her
síggja hugsan J. P.'s koma greið-
liga fram, men eisini tí her kemur
íram, hvat ein danskur maður, sum
uttanríkisráðharri í donsku
heldur um spurningin
>Antin >nu-
nu er
stjørnini,
Danmark—Førovar,.
værende statsretslige Stilling« ella
hver at ráða sínume.
Men hvat ið so Jóannes bóndi
Patursson sigur okkum um sína
greiðu og kláru fullveldismeining,
so skilja og hava vit íkki álit til
Aokksins sonnu og greiðu fullveldis-
ætlan. Tí fyri tað fyrsta, trúgva
vit ikki uppá, at menn, sum stutt
síðan hava mett steðu okkara í
kongaríkinum Danmark sum eina
fyri okkum sera gagnliga steðu og
ikki hava tókst at vilja offra nakað
fyri at gerast »sjålvbjargin í ellum
lutum<, nú so bráddliga eru vorðnir
so tjóðskaparkærir, at teir vilja
taka stórar fíggjarligar byrður
uppá seg fyri at gerast ein á ein-
hvenn hátt frí og sjálvstýrandi
tjóð. Og fyri tað annað so hevur
Fólkaflokksins fíggjarpolitikkur á
Tingi íkki borið boð um, at um-
boðsmenn fyri henda flokk hava
tað í kvittanum at leggja grund-