leygardagur 26. januar 1946síða 2

26. januar 1946 FØROYA SOSIAL-DKEMOKKATUK Káragjógv halda menn fara o g verða heilt ógjerligt ell í hvussu so er eitt so trupult og dýrt verk, at tað kemst ikki frá ti, Tað er tí farið at hugsast um at skjótasti og lættasti måtin er at gera tunnel: gjøgnum fjallið. Hon og tað meinast at tað verður nógv bilig- styttir nógv um vegin, ari at høgga tunnellina enn fara undir henda lauga og óhegliga vegin upp um fjallið. Tí ei tað ikki rætt sum Dimma- lætting skrivar, at hetta er ein av hesum villu ervitishugsanum sum vissir menn ganga og mála um, og sum Onglendingar nú teir hava verið í Feroyum undir krignum við síni vegabygging og aðrari bygging hava birt upp undir. Hvussu ið vorðið verður við hesi góðu tunnell, skal her einki meira sigast um, og um verkið er gjer- ligt at fullføra ella ikki. Bara skal leggjast at leggja einstakar menn og kriggið afturat, at tað er ikki vert undir alt, og fyri tí at okkum ikki dámar vissar menn og nógvar av gerðum teirra, so kunnu vit við kennå at Okkuri av ti, teir Sela kann tó skil og fram góð meining vera í. Seyðurin. Alistødir (kynbótastoðir) Tad ei leita á góð seyðapláss gamalt at menn hava IVri at faa sleppise) ð hagani, dels (vi sær at umganga blóðslektsl ap ot iyri al faa DEÉiri og liviligar: asevo, í eins egna haga. Hetta er tørv- i: andi og Neist få mårt SkKá nvi vedr ístaðin fyri veðurlamb Menn eru ofta illa til friðs við allst voin telr Kevpa, og STUNIN er tann, hann ið letur, veit ofta ilka lítið, sum tann ið kil VPUr, nv. ma kann arta st ella hvussu hava ongaåar ættari VK ØøKUT, NVØl ti vit ærbók ella vedrabok , Okkum = . væntar styOaalistød har til sevðaroyndarstað í samband við búnaðarskúl Tað í nevvan nakað at ivast it Vit okkara seyðaslagi kunna iáa góða og kraftiga seyðarót, um vit av álvara fara undir at bø um kyni. (Men á henda hátt, sum ti Verri enn ér ivr: lað mesta, paringin ler fram, eins og tað vóru villini djór, uttan skontfrolle av nøkrum slag. Veðurlambi gongur og rælar úr einum oO g gojarenda Í og aftur í annan, líka frá mikkjal 5 messu til Tað trettanda) síðan No sinar Iyrstu all- og roynd Eru um oo ál reg fekk stæðir. Ur teirra gamla sé vðaslag (sama sum okkara) hava teir við seið krossa SO, at teir utlendskan , fyri langt síðan hava gjørt (ry seyðasleg, sum eru norsk, og sum hóska á tev ymsu hagalendi í No reg eru Ut ímóti 1900 fingu íslendingar nar hava havt frá 8 til alisteðir, teir 12 í tali, runt um í landinum. Fyri tað mesta hava teir sítt egna ju góðar seyðaslag, Tó hava teir nekrum sýslum sum et við Skeviut ella (Vegna fára fyri seyðasjúku, uttan stóvnir í krossa Íeisteri ifrå, flúgva teir til Islands enska veðra set). Frá alistødunum, rovndarstød unum og framsyningum koma frå greiðingar árliga, úr árbókun 2 veðrabókum sum so menn KuUNnnu keypa sær ættførdan aliseyð T.d. Tá Baldur (veðrurin) var 7 vetrar gamal atti hann 40 synn 1 > 1] 1 sd ” undan sær, sum allir høvdu hangið I. premiu og 2í av feim hartil etsint heiðurspremtu, fyri uttan teir ið fingu 2. og 3 Drápslombini eftir Brand vugu 23.4 kg pr. a: í fimm Íslejandi ár (Búnaðarrit Ísland ) Í 1944 bleiv alisteðmálið | inn á Førova legtir Har va heitt á tingid um at kanna máli og taa tramt Longu I 1945 við tekur tingið at alisteð skal setas á stovn, Og vónandi verður tað ikki ovleingi inntil tað verður ei at taka elt vrannaloønduúm, hvat seyðarakt okkara viðvikir el tað kki altið beint, á hafda so ti her um har, hvat hevur ikki nomi av ú l øk 10 er IKKI | 1 0 ni i044 al islend FA ndu Haldor Pálssot 5t vðarað t I i Viuteriku fyri KANT SCVOArøKLEII Í stora ir ! um fyri net um mannaminnum síðani bert hevði | SEV jevur við krossing ført vvir 20 kvn, SUM teir Kun K ( Í LÍGUVÍ( El IKKI mecil al Vil ullu lara at Diana Okkara Ssev« Kar Ú Ar: al í stød i Før- tað VIÐ UCI MO eru rtint Heiri SVU hvai FOVUdIL progva al er gott Í ótærflestu blandingsroyndirnar í Førovum eru líka plánleysar ! 1 ( Wi . ! dag, sum tå R.C.Kflersøe skrivaði um sama Í 1501 CA > »/UPVOU/ UlUFSSON »Cyadaraagevarl Seteplir. Vit kunna utvesa (Ul byødaå felegini donsk UP TO DATE etepli kontrolleraði av danskt Landboloreninger Fælleskontrol Prisurin er kr, 20,50 pi sekk á fraktíritt leveraður (emkuit frakt). Peningurin má vera sendur okkum samtids við ordranum ikkt átaka OKkUM nakra Vit kunnu ábyrgd ev hvussu eplini eru tá te koma framm og má hver einstakur keypari sjálvur hava ábýrgd av tí hann keypir. N. B: Vit avgreiða ikki ordrar fl stakum = monnum, men ein samlaða Vdvæar frå by feløgunum aman Í pen Ordrarnir mugu vera okkum í hondum februar. Inginum seinast 14. Føroya Búnaðarfelag Ætlar fólkaflokkurin nú at styðja tey mál, sum hann fyrr hevur felt? lavnaðarmanna uppskot hava mong havt ta vanlagnu á tingi, at Hví? komi eg kanska til seinri; tú við- Hokkarnir hinir hava felt tey. ja. tað men hvi, so fært »pyrt {lu á hvert tað svar, at javnaðarmanna uppskotini hava verið so stórtekin og stnaðarmikil, at tað var 6 gjørliøt hjá hinum flokkunum at greiða atkveðu fyri teim Men ER] lesa vit t. hvat hendir? ljóðar nakað ótrúligt, men d. >Dagblaðið< í hesum døgum, so málar tað havnir, vegir, ravmagn og Guð víti alt, fleiri ferðir dýrari enn tey uppskot javnaðarmanna, sum sambfi. og fólkafi. feldu á tingi Hvat ætlar fólkafi. nu? Allar Førovar skulu hava ravmagn, sigur Dagblaðið blaðið sjálvandi at men oloymir greiða Javnaðarmenn høvdi hvør to Ira, skal betala uppskot á Ungi um at avseta pen ing årliga 300 lús kl 1yrt Al kunna ULbDveeja okkara loSSar tí endamåli at skapa ídnað her á landi Uppskotið varð felt av imbandsf. og tÓlK: Men nú skriva: Dagblaðið tur um ravinagi pengarnir oma seinri?!! | vnað merin N Á MAN upp ;t um al gera havnir og ve gir og vé it pening til vi nú, meðan vvirflóð av peningi í 1 landinum. Upp tíð varð felt av sambandsfi. og fólkafi Nu skriv: Dagblaðið< um ein o stóran landsplån viðv. havnum ø vegum, at hann á ein óhugna tgan hatt mínnir nóg m tað, 10 Dagblaðið krivað á SINNI UM havnina ið skuldi gravas niða Sandsvatn Storir imertkabátar skuldu Sigla jan í Sandsvatn níðan í Fraðardal á Sandi. Tá stóð vaig (fvri durum, og verður Málgt lagið skrivað men i feilar >Dagblaðnum nú? Man ting | Verða 1 Val Ta hva Á it ivotin ssmmenn ru larnit ljanmarkar at tingast við danska í tyrið. Um hval Ja få] fåur: ti fólkafi. lór av landinum við ongum uppskot! Framm undan valinum 1 nov 1945 crivadi Dagbl.«, at nu KUIdU elrra menn koma fram við Imntøkuuppskoti mel kom tað ! ikranitO ? Ne verður tað f inntøkuuppskot, vit fáa fra Príkkalógin er og fullveldis- og følkafi einasta » . l 10 jo er Sstatt, Eru rinøar vonir fyri nøkrum positivum ursliti ul Keypmannahavnarlerð teirra Jes Hvat verdur so? Kinki annað enn tað, at Danir siga teirra steðu, pg so má lingið upploysast, fyri at fólk við Teit Føroya kann taka í ndiliga avgerð einum nýggjum leg tingsvali. einastu av teim Nr. 4 nakað seta fram niðri, eru javnaðarmenn sjey, ið høvdu uppskot at inir P. M. Dam og Øregaard; men uppskotið 1Imoti, at tað og skal ráða so langt, tað tað miðar tingið skal betala so ræður betalir. Men hvat kann tingið rinda? langt, Harum skulu tingmenn tingast og Å koma å 6 javnaðarmenn viðtaka nakað, og sambandsmenn vilja ikki verða við. Tá ið so fólkafi. heldur samt, ti kunna íkki einsamallir ikki vil verða við, so fellur tað heila, t.v.s., at grundarlagið undir ella Hvat øllum, sum eitur sjálvstýri sjálvbjargni fellur burtur. hendir so? Sum frammanlyri sagt, so eru fólkaflokksblaðini farin at lova fólki gull og grønar skógir, og tå vita vit, at løgtingsval stendur fyri durum +. H. Danbjørg. | Varðin. einasta tíðarrit, ið Hetta vit bóru tokka til og gleddu okkum OKKArMa hendi, ti tað var ein boð at faa 1 beri um, at andligt liv livdi og treivst í hesum fjarskotnu oyggjum, heilt, og íkki er frætt, hvarv nú g reiðiliga er deyður ella Kitt um hann hann enn liggur og stríðist. hefti kom seinasta summar sum Eitt sróðurboð, men tað var vist frá arinum fyri Ein veit ikki rættiliga orsøkina Um tað er tað, at eingin skrivar, og tí einki tilfar er at fåa í hann Tað skuldi tó nú kunna bøttst um a fingið samband aftur vi okkara lær tað skuldi havn, hat heldur til, og okkurt ahugavert og Torvitrils ligt at sagt okkum. Viðhvert hovrist, at tað eru ngarviðurskiftini í hevuð IONUmM, sum eru so ut av agi rupul og ólagalig, at menninir, ið - iDyrødina hava fyri tiðarritinum fåa tað ikki frå sær. TaO kann væl vera, at hetta er so. Nevnast kann tó, at Havnin hevur nú fleiri prentsmiðjur, haðani Oivad hópurin iv prentingararbeiði verður latir Og biødini koma tá regluliga út, eins og ymisk onnur sterri verkun verða greidd úr hondum. Tá ið SOIEIVIS Er mugu ÍÞÓIK DaVa OrsSaktt it undrast og fregnast Halda t V prentsmidjurnar, at Varðin tid verdur, at tað lovsi eg ikkt honum, alt Ella e! i skunde sær við inað kann fáa fyrimunin? ál $ fátækt, at tað ikki orkat líkliga Tað t eltt slag av jalda IVvri prentingat arbeiðið ? almenna skuldi tó hugi at styðja Tað er ivri sjálvandi, at vit mentunnarlig framtek nevøln!, spenna okkum út at byggja upp landið materielt, stimbra og menna vinnu liv og samferdslugreinir, men hin samfelag« tann síðan av vinum. andaliga, skuldi tá ikki verið van rekt. Eitt andaliga væl mergjað fólk er landsins størsta og besta ogn, og eftir ti vit mentunarliga leggja frå okkum metir útheimurirn okkum. 4