leygardagur 11. mai 1946síða 1
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
SOSIAL:
FRÆLSI
Útlandslánið
Í Løgtinginum er lagt fram tað
mál, at Ferovar skulu taka eitt lán
í Onglandi uppá einar 10 millíónur
krónur.
Javnaðarmenn bera ikki undan
einum slíkum uppskoti. Hevuðs-
greinin í stevnuskrá teirra er, at
landið má uppbyggjast á einhvenn
hátt. Teir gomlu vinnuvegirnir um-
bøtast, og nýggir setast á stovn.
Og til at fremja hesi endamál má
peningur til, Alt okkara vinnuliv
bæði á sjógv og landi er so lítið
fyri seg komið, at tað ska! eitt
ódnartak at fáa tað á fetur. Hitt
privata initiativid hevur ikki enn
sýnt seg ført fyri hesum stórtaki,
og tí siga og ávísa Javnaðarmenn,
at landið, hitt almenna, má koma
til og taka sær um reiggj: skipa
fyri og gera ein plan soleiðis, at
ikki bert petti, okkurt einstakt til-
tak, verða gjørd, men uppbyggjanin
fevnir um alt og tekur til í stórum.
Tey fyrstu tiltøkini í føroyskum
figgjarpolitikki, tá ið kríggið breyt
seg inn á okkum, vóru eftir javn-
aðarmanna ætlan og plani. Leg-
tingið stovnaði peningagrunnar og
sýntist at hava tey klóku mál at
stimbra okkum figgjarliga og nýta
tann avlopspening, vit komu at
eiga, til at endurnýggja vinnuveg-
irnar og leggja grund undir nýggj-
tiltøk og
ætlanir kundu ivaleyst roynst nógv
ikki
íbirt ein mikil mótsteða móti tí, at
hitt skuldi
nakað, sum viðvíkti vinnulívinum.
Tað skuldi halda seg til síni neyð-
arsligu amtskommunalu mál og lata
ar vinnurovndir. Hesi
betur, um úti í fólkinum var
almenna leggja uppí
vinnumenninar savna sær pening
saman, og teir gera tað, ið vinnu
lívinum Hesin
móti Legtingsins fíggjarpolitíkki ið
var teimum ov sosialistiskur, gjørd-
tervaði. stormurin
ist strangur; men hann eydnadist
tó so væl, at Tingsins grunnar vóru
væl ábornir við pening, tá id kríggið
helt = uppat.
hevur lænt hóp av peningi út til
Vinnulánsgrunnurin
skipakeyp.
Henda
vit
mikid olik
undir
myndin er
teirri, høvdu seinasta
kriggj, tå ið eingir grunnar vóru,
og tá ið tí kundu skriva
eman fyri dyrnar á Legtingshús-
inum: Her kann eingin venda sær
at biðja um styrk til vinnulívsbetir,
menn
tí her eru eingir pengar.
Men tað vóru ikki Javnaðarmenn,
málið um útlandslánið
ið legdu
Lýsingaprísur fyri mm: 12 oyru á
I. síðu, 10 oyru á 3. og 4. síðu
ØROYA
EMOKRATUR
JAVNADUR
inn á Ting, og eftir teirra áskoðan
gjørdist tingsins fíggjarpolitikkur
langt ifrå fullfiggjaður.
Teir, Javnaðarmenn, løgdu fram
eitt uppskot, ið miðaði móti at
fullgera uppbyggjan Føroya lands
í øllum lutum. Uppskotið var kallað:
øll
arbeiði til á sjógv og landi.
Tað fekk ta lagnu at verða tveitt
til viks sum ónýtandi; hinir heydu
einki annað at taka ístaðin uttan
tey vanligu ráðini: at slík mál áttu
vinnumenninir at greiða — tað vóru
teir jú til. Og so høvdu vit jú hóp
av peningi í legtingsgrunnunum,
sum kundi verða læntir út vinnu-
lívinum tíl bata. So langt var tó
toygt seg, at vidtikid var, at Leg-
tingið skuldi bjóða út her í land-
inum at tekna seg fyri eitt frivilligt
lán, Einki var burtur úr hesum, tí
agitatiónin hevði verið so strong
móti tí fólk
fingið ringt eyga at øllum tí, ið
nart við hetta, fólksins egna umboð.
almenna, at hevði
fáa
tað
Javnaðarmenn siga tó: at
teir ikki tað besta, taka
næstbesta. Mál teirra er, sum ávíst,
at byggja upp landið, og til upp-
skal peningur til, Vit
hevdu stóran frá
krignum, og tað skuldi verið beint,
at landið nýtti hann til
okuum í stand við.
fekkst eingin meiriluti fyri hverki
á Legtingi ella úti millum fólkið.
leið at
er peningur,
teir
byggjan
avlopspening
at seta
Hesi hugsan
Menn ganga so ta taka
útlendskt Tað
og vónandi verður hesin peningur
væl nýttur, so vit fyri hann fáa
amboð, fólkið
Arbeiðið tervar. Eitt land stendur
seg ikki uttan arbeiði og arbeiðs
amboð. Vit halda, at tað er bein-
ast, at mest møgulig eiga arbeiðs-
mboðini. Tað ekir um ábyrgdina
og arbeiðsgleðina, at maður sjálvur
kann eiga sín bát, sítt tó, enn øll
landsins framleiðslutól skulu verða
lán.
kann arbeiða við
í hondunum á einstakum monnum.
Lastvognskoyring
Anton Arge (y) Húsabrúgv
Tlf. 443
Blanka er besta
blankingarevni.
Leygardagin 11. mai 1946
Bladid verdur bilagt å posthåsinum, og
kostar kr. 2,00 + porto um fjórðingsárið
Føroya Løgting
stovnar ein mentunargrunn
4
Mangur hugsandi maður her á
landi hevur mangan hildið, at tað
var vónleyst at stríðast fyri einum
sjálvbjargnum mentunarlívi í Fer-
oynm, her sum vidurskiftini vóru
aftrat stór
fámenta fólki var
so smá, og ti, ein so
fjøld av hesum
so likasæl og gav hesum spurningi,
sum ikki nart so beinleidis vid mat
og drekka, so ógvuligan litlan ans.
Øll tiltøk í hesum heimi skulu hava
pening, og í einum slíkum hungurs-
standi kundi førovskt andsliv ikki
og — tað mátti
kódna og følna burtur.
mennast
grógva
Tingið í
hátt minnis-
Nú er at frætta, at
hesari á so mangan
verdu evkatingsetu hevur mannað
tey upp og stovnað ein mentunar-
grunn, haðani føroyskt andaligt
lív skal stimbrast og verða givið
lívslíkindi.
Vit loyva
halda, at ferð
okkara tekk uppiborna.
Tað eru nógv mál stýrið í ein-
handfara og
okkum at
Ting
fara at
hesa eigur
um landi hevur at
hevur ábyrgdina fyri. Tey nógvu
eru av materiellum slagi, alt tí sum
viðvíkir — um vit kunnu siga —
landsins holdsligu framburðir. Men
eisini mentunarlig, andalig mál
hevur tað skyldu at rekja. Ti ikki
minst í okkara tíð, nú hetta verk-
liga snildið hevur gjert slík fram
stig, er so mikið fyri neyðini, at
hin andaliga síðan av mannalívin-
um eisini fær sín part. Tey gomlu,
ríku orðini: Menniskjan livir ikki
av breyði eina, eiga so sanniliga
at verða flutt fram stór og glógv-
andi fyri hetta steðuleysa maskin-
menniskja, sum í okkara tíð legg-
ur jerðina undir seg.
Hetta mál tykist einum at vera
eitt ópolitiskt mál, hóast tað so
var knýtt at manni, sum alt sítt
lív hevur verið politikkari; men tó
síggja vit, at teð hevur fingið harða
viðferð frá formanni Sambands-
flokksins A. Samuelsen. Hann held-
ur, at so nógv fólk í Feroyum síta
illa, betur var at nýtt
henda pening at veitt teimum til
hjálpar. Vit skulu ikki siga ímóti,
at nógv fólk í Føroyum hesa dýru
tíð sita í trongum korum. Men
hví skulu hesi fólk verða drigin
fram beint nú, ið Legtingið skuldi
føroyskan
svølta, so
lata ein
mentunargrunn ? Hevur ikki Tingið
pening. til
BROÐURSKAPUR
20. árg.
veitt pening bæði til eitt og annað
— eisini til grunnar — og A. Sam-
hevur íkki ímóti? Tá
kundi eisini verið hevi til at havt
á lofti tey neyðsteddu fólk í Fer-
oya landi og ell tey mál, vit hava
uelsen røtt
at lata pening til.
Vit ikki
bandsflokkurin á
hevur frammi, at hann »vil sørge
for det færøske Sprogs Røget og
Pleje«, og tá ið tú tosar við Sam-
vita betur enn Sam-
stevnuskrá síni
bandsmenn, so siga teir, at teir eru
líka góðir við alt
hini, og teir forða ikki føroyskum
andslívi; men slík
illa, tå ið sum í hesum føri maður
tosar bart ímóti einum føroyskum
tiltaki, sum all, ið unna føroyskum
máli og føroyskari andaligari menn-
ing framburð, mugu
ásanna er fyri neyðini —
at eggja illvilja fram í fólkinum
móti, at Tingið veitir henda pen-
føroyskt sum
orð hóska so
vekstur og
og aftur
ing.
Vit kunna eisini til hetta, her er
sagt, leggja til, at nógvástaðni í
Fersyum kennst stórur figgjarligur
framburður, og Løgtingid hevur
loyvt monnum at innflyta fyri
milliønir av krónum av ónyttu- og
skaðiligum verum, so landið eftir
hesum ikki skuldi farið á ørminda-
húsi, um tað so veitti pening til
at styrkja og rekja føroyskt mál
og byggja upp eina
føroyskari grund — og
verið væl til avlops til tey neyð-
steddu fólkini, A. Samuelsen treður
fram sum talsmaður fyri.
mentan á
tó kundi
Skulu kommununar
fáa loyvi at leggja uppí
vinnulívið?
Porkeris kommuna hevur sekt
Tingið um loyvi at taka lán til
trolarakeyp. Hetta er eitt stórt og
at kalla nýtt mál, sum lítið hevur
verið frammi í Feroyum, at kom-
farnar at leggja upp!
tað er ein táttur
munur eru
vinnulívið. Men
í tí stríði, sum fram fer í okkara
tíð, millum ta áskoðan, at tað er
hitt privata fyritakssemið, ið å-
byrgd skal hava fyri alt landsins
vinnulfv, og so hin, id heldur, at
tað er mangan neyðugt, at hitt
almenna, kommunur og ríki, leggja
uppí og eftiransa og stuðla vinnu-
lívinum.
Hesin verið
havdur frammi fyrr her í blaðnum.
Vit halda tó ikki uppá, at tað bara
skal
spurningur hevur
vera sum eitt »principp«,