leygardagur 20. juli 1946síða 1
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
SOSIALDEMOKRATUR
FRÆLSI
I. síðu,
Hugskot
Lýsingaprísur fyri mm:
10 Oyru á 3. Og 4.
FØROYA
J AVNADUR
12 oyru á
síðu
.
vidvikjandi fiskimanna- og arbeidsmanna-vidurskifti.
Formaðurin fyri Føroya Fiski-
mannafelag hevur grein f Tinga-
krossi 10. juli, har hann greidir
frá saltfiskakontraktini, sått-
máladómur hevur avgjørt, og eisini
sum
nertur við ymiskar spurningar fiski-
monnum og útgerðarmonnnm við-
víkjandi.
Hann sigur, at flestir fiskimenn
eru ímóti at fara undir nettokon-
trakt, tí teir eru ílla ferir fyri at
kanna eftir, um alt er rætt fyri-
komið á roknskapin. Teir hava
rætt at krevja fullfiggjadan rokn-
skap, tá ið
men har fyri er óvildin ikki minni,
tí fyri tað
lurnar so ójavnar hjá ymissum út-
teir fáa uppkláring;
fyrsta: »falla útreiðs-
gerðarmonnum og fyri ymissar
túrar hjá sama útgerðarmanni, at
tað kann geva grund til at ivast,
at alt er fyrikomið, sum tað eigur,
og fyri tað annað er tað ein royndur
at tann maður,
lutur, sum ger inn-
sigilsir, kann vænta sær at verða
sitandi heima næsta túr og enntá
hava ilt við at fáa tjans hjá nøkrum
Já, tað
er gingið so galið, at maður, sum
útgerðarmanni fyri fyrst.
við hjálp fiskimannafelagsins dreiv
sak móti útgerðarmanni og vann
sín sólaklára rætt, varð gangendi
uttan tjans aftur í árið, hóast hann
royndi bæði her og har.e
Hetta er royndur lutur allastað-
nis, har stríð gerst millum arbeiðs-
gevarin, ognarmannin og arbeiðar-
in, at hevndin og straffurin koma
á tann hátt, at hin ella hinir hug-
djarvu, ið hava brotið nasar og
mótmælt, verða útistongdir frá
vinnuni — »boykottadire, sum
menn rópa tað.
Men í útheiminum, har hin ar-
beiðandi fjøldiner komin so áleiðis
at vinna sínum rættarkrevum frama,
er ikki longur so háttað — ella
íkvussu er, hesi viðurskifti eru
nógv umbøtt. Tí har stendur hin
einstaki arbeiðarin ikkieinsamallur
har hevur
og hjálparleysur, og
arbeiðiseigarin ikki fríar hendur at
sum hann vil. Har er
umboðsmenn-
fara fram,
tað
inir,
gevara og
hann skal nýta. Arbeiðiskantórini
og hýrukantórini arbeiðis-
gevara og útgerðarmanni hverjar
menn, hann skal taka. So maður
har, ið hava skal arbeiði ella skips-
organisatiónin,
ímillum arbeiðs-
arbeiðarar,
sum standa
teir sum
ávísa
tjans, vendir sær til sína organi-
satión. sínar álitismenn og ikki til
arbeiðisgevaran sjálvan.
Sjálvsagt kunnu tað vera menn,
eitt arbeiðispláss ella
teir
sum spilla
eitt skip, tí eru føddir kland
ursmenn og uppreistrarmenn. Men
slik viðurskifti verða granskað av
arbeiðisgevara og álitismonnum ar-
kunnu teir
skal
beiðismanna í felag, og
so í felag avgera, hvat gjørt
verða í slíkum tilfelli.
110 er serliga undir krignum,
at hetta er komið fram í Feroy-
um, at útgerðarmaður kann straffa
mann, ið er hansara politiski mót
stødumadur ella er honum ovmikið
mótmælingasamur. Tí hesa tíðina
hava skipstjansirnir verið fáir, og
verið um. teir.
bardagi hevur
Mangur fiskimaður, sum hevur
slitið síni bestu ár við vaðbeinið,
hevur klagáð sep um, at hann hesa
gulltid sjáldan ella ungantíð er
sloppin á skipsdekk, meðan teir,
vóru hina ringu
við ferð
ferð og hava vunnið gylt av pen-
ingi. Øll
er órættvíst.
víst, at lata hin roynda fiskimann-
ið heimamenn
tíðina, eru slopnir eftir
mugu ásanna, at hetta
Tað hevur verið órætt-
øn, sum hina vinnuleysu tíðina ikki
rýmdi frá sínum starvi, ið
tá bar landinum uppi, liggja heima
tá ið nógv var at vinna, og
aðrar
tunga
nú,
lata sess hansara til menn,
ið ongantíð
rýmdu frá tí, tí tað gav ovlitla
innteku. A sama hátt er tað órætt-
víst, at burturstongja menn, hevna
tí teir átala órætt
royndu snerið ella
seg inn á menn,
og krevja síni lógligu rættindi ella
hava aðra politiska áskoðan enn
Men í hesum førum
batar slíkt
átala slíkt. Her eiga gerðir at koma
ístaðin fyri tos. Leingi hevur verið
tosad um hýrukantórið, id fiski-
maðurin kundi vent sær til, tå ið
hann vildi havt tjans, og sum hesa
arbeiðisgevarin.
einki at nevna ella
tíðina rættvíst kundi havt býtt
siglingartjansirnar út.
Men her kemur fyri eitt so
merkiligt og ófatiligt í lyndinum
hjá tí føroyska fiskimanninum og
tykist at
út-
arbeiðaranum. Honum
hava dámað best at sett sínar
gerðarmenn og sínar arbeiðisgev-
arar inn á Ting at umboða seg
og síni áhugamál. Og ávísir tú tað
siga teir,
rangverga í hesum. so
Leygardagin 20. juli 1946
—wWWIIKIII=" SU VON
at hesir ognarmenninir hava tað
kvittanum at taka land okkara frå
fremmindavaldinum og tað
til okkum Og
so Óvitasligir tykjast fornyskir fiski
geva
aftur Førovingar.
menn og arbeidismenn at vera í
sini hugsan um menniskjur og at-
taka
ferðir ella orð teirra, at teir
hetta fyri skæran sannleika og
halda, at einki annað kann fugt
undir. Teir tykjast ikki at duga 2
síggja tað, at undir eter
gerdum og ordum liggur sjåldan
ein hugsjón goymd, men heldur
ein eginkærleiki og eitt mál at
fremja egið persónligt gagn. So-
eru
tað í
leiðis sum likindini skipað í
heiminum í dag, er vinnu-
og arbeiðislívi eitt standandi stríð
um interessur, áhugamál, sum vit
eisini rópa tað, ella lívsmál. Hver
stættur hevur síni lívsmál atrekja,
og tað ikki vorðið,
um ein stættur t. d. peningastætt-
verður væl
urin skal hava alt vald í samfelag-
grimmur og
hann
fólkavaldutingum,
hann lógir eftir egnum tykki og
TA verður tað
eitt ognar- og peningamannaræði,
og tá skulu vit fáa at síggja, hvussu
arbeiðis-
hóast
num. Peningurin er
grískur harri. Fær vald í
hinum smíðar
honum til vildar.
nógv id fiskimenn og
menn fara at hava at síga,
teir hava síni feløg og halda seg
hava rætt og megi til at vinna
sær semdir. —
Klandur og stríð
førir Føroyar á hilsagang.
Tak og sammet okkara føroysku
blød við tilik í eðrum londum og
tú vilt síggja ein mun, sum tú mást
ógvast yvir.
Væl taka uttanríkistíðindi nógv
pláss í útlendskum bleðum, men
síðan verður skrivað um vinnulívið
og landsins stýrið ásamt um betan
av korum teirra fátaku, um havnir,
vegir, skip, ídnað, handil marknaðir,
landbrúk, fiskiskap, sigling o. s. fr.
Føroysk blød fyllt vid
klandri — einans klandri um Dan-
verða
mark—Føroyar, um amtmannin,
Danastjórn o.s. fr. Sjáldan orð um
vinnulívið og tílíkt. Eingin skrivar
um marknað í ødrum londum. Tað
gav at bíta tá ið tað nú í summar
sá illa út torski á
ferskfiskamarknaðinum í Bretlandi.
Beinan vegin stóðu útróðrarmenn
fyri selu av
og spurdu hvat teir skuldu gera
við fiskin. Keypmenn legdu íkki í
at keypa fisk at salta. Teir vístu
Blaðið verður bílagt á posthúsinum, og
kostar kr. 2,00 + porto um fjórðingsárið
BROÐURSKAPUR
20. árg.
Lastvognskoyring
Anton Arge (y) Húsabrúgv
TIf. 443
ikki, hvat teir skuldu
við hann.
heldur gera
Plánloysi drepur okkum, og hetta
plánloysið kemur av ti, at politikk-
arar og blað okkara hugsa meira
viðurskiftini millum Føroyar
um
og Danmark enn um vinnulívið.
>Tjaldure fór á land. Hví? Ja,
hví hendi henda stóra vanlukka?
Høvdu vit nokk av vitum og toku-
lúðrum, so hendi tílíkt kanska ikki.
;
Tad var i 1938 um várið at bát-
urin »Bugvin« fórst við 8 monnum.
Teir koma av útróðri, kolasvart
var í toku og fleiri bátar villtust.
Ein Suðurovarbátur kom til Skop-
unar og aðrir komu her og har,
sum best bar til. Eingin visti út
ella inn.
Beint aftaná skrivaðu vit til ting-
ið um at fáa ein tokulúður á
Akrabergi. Enn er einki gjørt
tí tingmenn vita ikki um Danir
Feroyingar skulu betala. Með
an teir klandrast um hetta, siglir
>Tjaldur< á land, og miljónir fóru
til botns umframt at ein av okkara
bestu sjómonnum lat lívið. Bleðini
hava annað at skriva um. Tey
megu halda klandrið
gangandi.
Nógvir fiskimenn heima
ella noyðast at fara við gomlum
sluppum fyri eina hungurslen, tí
eru ovfá til
ganga
tev nýmótans førini
allar okkara sjómenn.
um hesi viðurskiftt settu vit javn-
aðarmenn uppskot fram um tvung-
ið lán. Hetta var sjálvandi tað ein-
tað fall. Hvat
teir klandrast
Fyri at beta
asta rætta, men
gera nú hinir? Jú,
um hvervítt Danastjórn vil
ikki vil okkum fáa
taka 10 miljónir kr. í lán ú
Slíkt er frálíkt at klandrast
men hvat fáa fiskimenn okk
ella
lata oyvi at
r Bret-
landi.
um;
ara? Kunna teir liva av at lesa um
tær 10 milj. kr. og æntin Dana-
stjórn vil ella ikki vil?
Nei, fiskimenn liva ikki av hes
um, men vissir politikkarar liva
av hesum klandri, og tí royna teir
at halda klandrið viðlíka.
„Hin 14. sept. skal fólkaatkveða
fara fram og tá skal avgerast, um
vit skulu hoyra saman við Dan
mark ella skiljast frá og stovna