leygardagur 7. desember 1946síða 1

SOSIAL: FRÆLSI Nr. 4 1. síðu, Okkara skipafloti. Aftaná (8 sótu við ið av sønnum kundi verða merktur sum Norðlanda fyri ikki at siga heim- Vit snurruváðsbátar, trolarar Okkara snørissluppirnar, flestar við ongum motori. Okkara varð mest drivin av motorleysum róðra- bátum og ferum á teimum størru plássunum 10 oyru á 3 kriggid 1914 vit einum skipaflota, saknaðu og langfaraskip sins ómodernaðasti. línu fer. vóru heimaróður nekrum smærri motor- og einstøkum smáplássum. Kravið um heldur ikki so sterkt frammi hjá fiskimonnum líka so lítið sum hjá útgerðarmonnum okkara. Og okk- moderna fer var ara legting hevði í teirri innlegu- ríku kríggstíðini ikki ansað eftir at samla sær megi at koma økkara fiskimonnum og útgerðarmønnum til hjálpar at fáa til vega nýggj og kappingarfør veiðifer. Úrslitið var hitt kenda og syrg- iliga, at vit aftaná kríggið 14—18 kemu at verða hangandi í teirri allastaðni burturlegdu snerisdrift, meðan ekkara grannar fingu sær snurruváðsbátar, línubátar og trol- arar í hópatali. Vit komu at liggja sum eftirbátur. Vit minnast við daprum huga raktíðina, tá ið snerið úttók og lamdi armarnar á okkara Vit sert sjórnannsstatti. minnast hesa tíð við íkki beiskleika, tí tað syrgiligasta var, leggja inn á trolaradrift, fyri harm og at røyndir til at nýggjar — driftsleidir, snurruvådsdrift og linudrift f sam- band vid feskfiskasølu ella sølu av frystum fiski vóru møttar við ill- vilja harðari minnist ikki ta nógvu skriving, ið fór fram í blødunum um >lsvirki og »lsvirkisbåtarnar«. Henda skriv- ing betri hvussu hart Feroyingar sjálvir vóru íméti at fara yvir til kvalitetsveiðu og nýggjar driftsháttir. Tað er tí íkki fullur sannleiki, tá ið menn nú vilja heingja Danir fyri, at vit ikki høvdu sterri fesk- fiskaveiðu undan krígnum. Okkara hugur fyri sølu av ferskum fiski fram, tå id sølurestrik. frå Bret- landi, og eingin vegur var at fáa ferskfiskakvotu uttan at taka burtur av tí, ið Bretar høvdu býtt út til danskar fiskimenn. Tætt at krignum 1939—45 var ekkara vinnuliv eins og vinnulívið hjá Íslendingum og ellum smærri tjóðum heilt at húsagangi. og mótsteðu. Hver vísti enn nakað annað, kom fyrst tíónirnar kemnar vóru Lýsingaprísur fyri mm FØROYA JAVNADUR | 12 OVru á og vomlu sjálystýrismenn komu at sita við leiðsluni á tingi í hesi tíð Hetta var av sonnum nýggj leiðsla, ið ferdi ein heilt annan politikk enn førdur varð undir krignum 1914—18. Inntekurnar vóru ovurstórar hjá høvdu vinnu á sjónum, ellum, ið Bretar lønandi arbeiði, og allir handlandi serliga góvu mangastadni nógv tjentu = kríggsfortjenastu, heilsølurnar. Tað evdnadist at føra ein tilikan tad, tá ið friður varð, stóð skuldaleyst inntøkupolitikk til tingið, at og hevði haraftrat lagt fleiri milli- ónur í Við hesum avlopspeningi hava menn og feleg fingið uppiskoytis- lán, tå id tær peninga- steðurnar íkki kunnað lænt meiri, so tað við hjálp av hesum upp'skoyti verið nú við eitt kvett — innanfyri eitt grunnar vanligu hava hevur møgiligt ár — at keypa tætt at 30 trolar- um ég keypa uttanifrå, nýbyggja es umbyggja um 70 snurruváðsfer og smærri motortrolarar. lalt hava vit nú so statt um 210 havgangandi fer umframt útróðra- motorbåtar og róðrabátarnar. Nú er takið at skipa so fyri, at okkum íkki marknaðar. Hitt koma í verður at tréta næsta stóra takið verður at kapping við aðrar tjóðir í farmasigling. D Verður Nólsoyin at fara um helviti? kunnugt brýtur lágan á Sum brimið í Nólsoynni, sjálvt eiðið. Tá ið her um leið finst eitt ógvuliga bleytt undirlendi brimið burtur hverja ferð, tað leggur yvir oynna. Um íkki eitthvert verður gjørt fyri at verja móti brimskaðanum, ei tann dagur ikki fjarur, tá ið Nóls- oyin er farin í tvey — eg vit hava monnum upptekum yvir mokar eina oyggj ella hólm aftrat í Fer oyum. Uras6kn er løgd á ting um studning til tiltak móti briminum. Føroysk grønsåpa | er tann besta | Leygardagin 7. december 1946 og 4. síðu | Men so kom kriggið, hitt hervi- ligasta, ið verið hevur her á fold- | um Men ein nýggj og ófer inn- | løgutiå kom fyri Førovar Tað bar so á, at javvaðarmenn Í | | | | | | | | | | | Í Úr Amerika Sum so mangan áður dregist hugurin hjá hinum gamla heimin um vestureftir, til hin nýggja keimin, har eitt hitt mætasta ríkið varð stovnað, ið nú bæði materi- elt og andaliga hevur so mikið at týða, at tíðindi haðani skaka allan hin heimin. Fyrst frættist, at valgið í U.S.A. gav flokkin, sum menn nevna Republik- stóran sigur til hin politiska var so statt eitt tap til hin flokkin Demokratar, ið Trumann presidentur stendur í. Men tað, so eru lógreglur- har anarår. Tað stóra hóast har vesturi so vorånar, at presidenturin situr sína tíð út, um mótsteðumenn hansara politisku hava meiriluta »å Tingie. Menn vilja altíð meta og kanna um orsakir til sigur og tap við eitt valg, og her, vilja menn halda, at orsøkin er hon, at hitt amerikanska bondum fólkið er mett og troytt av eftiransan (kontrol) og bæði viðvíkjandi hesum og hasum. hava givið Republikanarum og fi ræði, teir, ið råpa, at vit hava fingið nógmikið, og nú skal alt gevast leyst, so einstaklingurin »sleppur at røra sege — tå fyrstani kemur rættiligt, skil aftur á øll vidurskifti bæði í Amerika og iðrastaðni. Øllum er og kvinnur um allan heim eru kriggs- móð, tey trúð og vónað at finna ein nýggjan heim, nú ið bardagurin var lokin, og tá ikki verður, tá kenna kasta greitt, at menn hava eisini ið tey síggja stórt útlit fyri at SO tey seg vónsvíkin fara at sínar vónir til aðrar menn, ið ikki hava verið við ræðið, at finnast at teimum gomlu y og men sum væl duga og hava nógv gylt lyfti at lova. Amerikanarin, sum er komin úr Blaðið verður bilagt á posthúsinum, og kostar kr. 2,00 4 porto um fjórðingsárið BR ODURSKAPUR 20 årg. Lastvognskoyring Anton Arge (y) Húsabrúgv TIf. 443 | Europa, hevur eisini eitt einstak- lingalyndi og dámar einki band og eftiransan á sær. Har er tað, at hin framferi og ráðaríki komin á hin hega pallin at síta, og hann vil ikki verða skúgvaður Á maðurin er úr honum aftur. Tað er eisini hvessing, sum nå land og U.S.Á, kann hava sína ávirkan á valgúrslitið. Rusland er staturin við at gíta, at tann er millum Rus- hin kommunistiski øllum ognum lagdar undir ríkisins vald og eftiransan, og nú fer tess stóri javnburðarmaður beint leið ímóti. Men nú fæst at síggja, um hin stóra fjeldin av tí amerikanska fólkinum fer at prísa hesum nýggja stýrinum. Aftan á hin verðaldar- var eisini rópt eftir at hin einstaka bardagan lata men kreppurnar svárar — eisini í amerikanski stór- arbeiðarum men geva leyst og sleppa gjørdust fram at: brått Hin kann lut i ansa eftir at vissa sær Amerika. maðurin lova rættindi driftini; hann man hevuðsræðið. Og royndirnar hava higartil sýnt, at stórkapitalurin fer ikki fram við mýkindum. Híni tíðindini er kolastreikan. Tað sæst tann ómetaliga týdning, ið stórríkið U.S.A. hevur á øll verðaldarviðurskifti og serliga nú, ið hitt gamla Europa hevur slitið blóðigum bardaga ø UR seg sundur av og liggur jarðlagt, ikki enn ført at koma fyri seg. Henda streikan lemjir alt vinnu- Vit ievera ” s KJØT-PYLSUR-FLESK gr TRAF: illar bestu kvalitetum um a SD! K . ? sa | | + le A } Otto Jacobsen Fedevarcr g Lever”os ie/ og Konssrvestabriker i Vestmann Siat:kontro! 2 KODFYUN KØBENHAVN AN 6 ro - A