Sosialurinarkiv
Sosialurin 1946-12-14, síða 1
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 14. desember 1946síða 1

allar 4 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

FRÆLSI Lýsingaprísur fyri mm 1. síðu, 10 oyru á 3. og 4. FØROYA SOSIAL- DEMOKRATUR JAVNAÐUR 12 oyru á síðu Kongsbóndur og javnadarhugsjonin. modernað amboð, so teir fáa røktad Við tykjast kongsbøndur yvirhøvur at undantak av nøkrum fåum hava fingið ta fatan, at javnaðar- menn eru figgindar av kongsbónda- stattinum. Einki kann vera sterri mis- skiljan enn henda fatan kongs- béndanna. Hvussu henda missfatan komin, er kanska ikki so lætt at siga til fullnar. Men tað er eyð- sæð fyri hverjum manni, at tann er agitasjón, sum av konservativum politiskum grundum er ferd ímóti javnaðarflokkinum av Jóanes bónda Patursson aðrum stórbóndum, eigur sína hevuðsskuld í bóndanna stríðshuga móti javnaðarflokkinum, og Tað er rætt, at javnaðarflokkurin hevur haft og hevur tað sum ein aðaltátt í alla uppdyrkiliga jerð í Feroyum sínum politikki at fáa uppdyrkaða, og at tað skal verða skipað okkara jerð við- víkjandi, at verður gjørt lætt atkomuligt til uppdyrk- ingarjerð. Men tá ið vit taka trað- arlógina av 1894 fram, síggja vit, at tað monnum soleiðis ognarleysum stjórnandi eitt samfelagsins krav at gera tað lætt hjá jarðarleysum at fáa jørd, eitt kúfóður tit familjuna. longu tá av varð ásannað sum So statt er tað hugsjónarliga í iesum føri eingin munur millum og teir, ið Javnaðarmanna po- javnaðarmenn skaptu traðarlógina. itikkur at fáa jørd til ognarleys fyri at hjálpa teimum til betri og iviligari viðurskifti er einans eitt kraftugt framhald av tankanum, ið liggur í traðarlógini. Okkara mjólkaviðurskifti og trot uppá grønmeti er eisini ein — eg tå ið saman um kemur, hin stærsta — grundin fyri traðarlógarpolitikki- num. Men javnaðarmenn eru bara gingnir longri enn nakar annar flokkur í málvísum politikki fyri at fremja jarðarbrúkið. Samanberi flokksins uppsket um sterri pen- ingastuðlan og modernað »maski. nele ambeð til landbúnaðin. Her er eisini — og serliga — hugsað um tey sterri jarðarbrúkini. Tað er jú soleigis nú, at ringt er at fáa og rinda mannakraft til primitivt landsbrúk. Tað er hetta tretið uppá mannakraft, ið javnaðarmenn vilja beta bóndum og eðrum um við at hjálpa teimum til heilt haga sín vinna í úr- jerð og tøku tað aftur og meira til, ið teir oO og míssa við at lata burtur av sínum til jarðaleysar at kultivera. Tað er sanniliga ikki og hevur ongatíð verið javnaðarmanna mál og ynski, at taka bøndurnar av fótum, Tverturímóti. Javnaðar- flokkurin åsannar, at nógvir, teir alraflestu, vinna ikki meiri, enn tervur er á hjá teimum fyri at liva eitt hampaligt og verdugt lív. Teir hava sostatt í ársinnteku ikki nógv at missa. Men andi ikki krevja at hava rætt til at tarna uppdyrkan við at nokta teir kunnu sjálv- hagajørd, sum teir ikki yvirkoma Tað er rætt og rímiligt og góður samfelagspolitikk sjálvir at dyrka. ur, at menn, ið hava umstødur og hug at fáast við jarðararbeiði, men sum onga jerð eiga, fáa jerð úr Men er tað eisini eitt rættvíst krav hjá bónd- haga at dyrka. so anum til samfelagið, at hann fær endurbót á ein hátt, sum tryggjar honum somu årsinntøku fyri kom- andi tíðir, serliga um hon íkki er sterri HO ein borgari hevur rætt at krevja sum verandi enn hvat neyðugt fíggjarliga og á annan hátt. Vit javnaðarmern siga, at hetta endurgjalds ella viðbótarkrav eigur samfelagið at »honorera«. Soleiðis kann bóndin, um hann gjølla hugsar javnadarmannastød- una fgjøgnum, finna javnaðarpoli- tikkin í meiri mun sum sín peli- tikk enn t. d. politikk teirra, sum bara krevja av bóndanum, at hann skal lata av jerð síni uttan at syrgja fyri, at bóndin við modern aðum amboðum, tryggjaðum selu- viðurskiftum o. s. fr., verður at sita í líka se tryggum og góðum korum sum nakrantíð. Samfelagið eigur kengsjerðina, og béndin er so statt at kalla tann stattur, sum er skipaður einasti samsvarandi ta socialistisku grund- hugsjón, id er, at maður skal tæna samfelagnum samssundis sum hann tænir sínum egnu interessum, og hann skal vera undir samfelagsins umsjón, líva av sínum arbeiði, men á hin bógvin eiga rætt tíl sam- felagsins vernd eg tryggjan fyri at kunna liva væl og rúmliga av sínum arbeiði. 1), Leygardagin 14. december 1946 + JOEN JACOB DAHL Aftur ein góður Våbingur er farin við J.J. Dahl. Tey, sum nú tá ið niðri á Tjødn. Hetta virki, sum so mong eru í bestu árum, minnast hesin maður starvaðist onnur, varð rent um koll í tí harða stormi, sum týndi okkara vinnulív í tredivunum. — J. J. Dahl kom aldri aftur hagar. Ei heldur bróður Dahl, sum fyri hansara Tummas stuttum andaðist í Keypmannahavn. Hann, ið kendi J. J. Dahl, vil við takksemi minnast henda hjartagóða og hjálpsama mann. Altíð uppá talufót við sínar bygdamenn, inte- hann var í um- resseraður sum steðum hins einstaka. Ikki minni var hansara interessa sæð. Hann ein av okkara slóðbrótarom sæð, undangongumaður í sjúkra- alment var secialt sum kassarørsluni i Føroyum. »Vaag Sogns Sygekasse« hevur vid J. J. Dahl mist ein av sinum størstu og Hann eigur fyrstu, evnarikastu æruna av, tíð monnum at »Befordringskassin« í síni varð organiseraður. Mong eru tey, sum J. J. Dahl evur hjálpt í tí stilla. Lyndi hansara var at fara hé- iga og stillisliga fram Hetta sermerkti alt hansara ívsyrki. Hann, ið skrivar hesar reglur, vevur serliga grund til at minnast J. J. Dahl fyri tað stórsinni hann vísti í eini tíð, hvar trong kor merktu eitt heim. — Nú er hann farin. Hansara stilla ferð í Vágs bygd er at enda heiður yvir W, S. komin. Vábingar lýsa minnið. nm Umboð: Otto Jacobsen Í Vestmanna ann KØDBYEN ÉT Esme WT BOOT TOKE Bladid verdur bilagt å posthåsinum, og kostar kr. 2,00 + porto um fjórðingsárið —————— F pesto —…—— BR OBURSKAFUJK 20 årg. Lastvognskovring | Anton Arge (y) Tli. Okkara sjúkrahúsviðurskifti. Tað er sjúkrahúsviðurskifti okkara eru av- bera vánalig. Plásstrotið er kanska tað, sum er tað mest umredda; men tað eru og éivad líka so av- gerðandi faktorar, sum spæla inn, taið talan skal verða um sjúkra- hús soleiðis sum tey eiga at vera, fyri á einhvenn hátt at vera tíðar- hóskandi. Vit hava t.d. eitt sjákrahús á Tveroyri — eitt gamalt ómedernað almanna kunnugt, at ennur hús við avoldaðum amboðum. Ikki so frægt, at ein sjómaður t.d. kann verða lýstur igjøgnum har. Sama er tilfelli í Klakksvík, hað- ani fólk eisini neyðist til Havnar fyri at verða rannsóknað fyri tuberklasjúku. — Væl eru sjálv húsaviðurskiftini = frægari enn á Tvør»yri, men alt annað enn góð. Amtsjúkrahúsið er tíðsvarandi útgjert; men plásstretið er kron- iskt. Tað er eitt stødugt preblem, hvussu tey, id har avvarða skulu venda og dreja sær fyri at greiða tilgongdina av sjúklingum. Á bréstsjúkrahúsinum í Hoy- delum eru umsteðurnar sera vána- ligar. Har stør hús fyri at kunma savma allar terva eini dupult so sjúklingar undir eina lon, ístaðin 5 < Vit levera KJOØT-PYLSUR - FLESK OG KONSERVES allar bestu kvalitetum. S HOULBERG % Fedevarer - Pølser - Levervostøj og Konservesfabriker £tatskontro! 352 KØBENHAVN