týsdagur 31. desember 1946síða 1

SOS FRÆLSI | Lýsingaprísur fyri mm Nr. 51 1. síðu, 10 oyru á 3 Mannatrot. Tað kann vera so legið og skift- andi í mannasamfelagnum. Eina tíð tykist hegt. Framleiðslan er ikki við mongd av mennum í ellum starv manntalið at vera ev- se står, at slepst av vørurnar, og um ganga arbeidislevsir. So kunna tíðir kema, tå íð alt skiftir. Vørutrotid í heiminum gerst stórt, eg framleiðslan orkar ikki at metta tilboðið. Allar greinir í vinnu bí, og trýtur at fáast til arbeiðið. Slíkar tíðir hava vit havt og hava nú. standa á tam fólk lívinum Framman undan arbeidstrotid gingu krignum var ført, milliónir av monnum starvsleysir, teir stýrandi gjørdu sær høvudbrot at fåa beidisleysa pening til til hetta ar- lidi, og vega hitt almenna måtti av ålvara fara at kanna um, hvat ið gerast kundi fyri at bata um hesi syndariigu viðurskifti og steðga hesari landaplágu. Í slíkum tíðum var tað eisini, at menniskjan sjálv royndi at eftiransa náttúrini og minka um barnatalið, tí for- eldur hildu seg ikki hava ráð til at seta bern inn í verðina Kríggið broytti alt. Nú var tað fólk, ið trevt, verk fyri allar hendur, teir ungu menninir riðu í bardagan, konufólkið og teir upp ið áður ligið hevði á hinum ungu og so mátti gomlu taka ta starv heima, mønnunum. Henda myndin er sjálvsagt nógv broytt. Kriggið endar, og so koma kríegsmenn heim og skulu taka upp á seg aftur friðarstarvið. Men tað, at tað er trot uppá arbeiðis- megi er tó ikki broytt. Nógvir av yriðu heim sum ikk! bfir liggja í sorli og skulu upp- byggjast, matur skal fáast til vega til tey hungrandi í teimum kriggs- herjaðu londunum. Og nú tykist eisini at vera komið teimum, í bardagan« komu aftur, land og til tað stig, at fólkatalið í yinsum londum — sum spátt varð — eis ini fer at minka av eðrum orsekum enn dráp í krignum — nåttørin er gramm at hevna seg, tå id menn- iskan vil taka henni rædi av hendi uppí hennara virki. minkandi barnatal- og leggja Sporini av ti inum fara nú at sýna seg. Henda fer í vissum stigum eisini at sýna seg her hjá okkum í Førevum, At siga at tað var rættiliga arbeidistrot framman undan krign- her hjá okkum er vist íkki myndin frá útheiminum um ( ) FØROYA EMOKRATUR JAVNADUR 12 oyru á g 4. síðu Sum Autti mongd av fólki av landinum hetta heilt rætt. kunnugt tíðarskeiðið, men tað var ivalevst mest av tí, at høvudsvinna okkara, sjógvurin, var eins og ein viðfán ikki . brevd í munn. Aðrar vinnur lógu ingur og fiskimanninum gav so eisini lamnar, og fólk hildu, tey máttu leita sær aðrastaðni til betri kor hesi viðurskifti, Dan at ferðs Krigøid breytti Streymurin suðureftir til markar helt uppat, av ti lín millum londini var steðgaður Og so komu uppgongutidirnar. Men uppgongutíðirnar nomu íkki við øll. Fjøld av fiskimonnum gekk å landi og slapp ikki til sjós, ti skipini vóru ovfá. Á landinum var í ymiskum plássum nógv arbeiði — men nógvastaðni lítið. Og útróð- kundi íkki verða røktur til litar, tí vit saknaCu stórar bátar. urin Aftur at hesum fóru tíðirnar brátt at gerast dýrar, so hóast menn høvdu arbeiði og vunnu rættiliga væl í mun til sum fyrr heyrði verið, fór tað at gerast endarnar at rekka reiðslurnar fóru at vera sterri enn trupult at fáa saman — út- inntøkurnar. Nú fór at at okkara grannaland áborið í vit. Teir norðanífrá, Ísland lutum enn frættast var betri øllum vóru hersettir av tí ríka Amerika, og henda hersetanin gav landinum meguleika til at fara undir eina ófara uppbygging longu áðrenn bardagurin var liðugur. Arbeiðsmenn fóru at tréta, og tað var sjálvandi, at tá ið tað frættist til Føroyar, at Íslendingar fegnir fáa arbeiða — bæði á sjón- vóru at Feroyingar upp til teirra at um og á landinum — fóru menn hiðani av landi í stórum tali at leita vestur til Islands, har viður- skiftini vóru lagalig og inntøkur og lønir ófer. Vit at hetta var ein stórur lætti bæði kunna íkki siga annað enn fyri hin einstaka og landið í síni heild. Her gjerdust líkindi til at bygdamenn, sum heima høvdu ligið, sluppu burtur at forvinna. Á sama hátt hin serkøni arbeið- arin, sum ikki hevði kunnað nýtt sín »fakkunnleika«, tí tilfar treyt her hjá okkum at fáa gjørt nakað burtur úr. Men hetta gagnliga tiltak man nú fara og vera vent til hitt mót- setta. TA ið kríggið endaði fóru Fer- aðrar tjóðir at ovingar eins og hugsa um at fáa sær tey amboð, | Týsdagin 31. december 1946 ———WWWIKIKIKIIWOF SEO CITY NR ið vóru fyri neyðini. Vit fáa enn ikki alt, og uppbygging okkara er enn ikki vorðin so vidfør, sum hon átti. Men væntandi verður hon tað. Okkara skipafloti er væl ektur bæði viðvíkjandi og umvældum. nýggjum føram Í fyrsta umfari fer tí, sum tykist, fyrst at standa á fólkinum. Tað er tað. vit ætla at halda fram, at fólkastrevmurin neorðureftir, sum var okkum til gagns kríggstíðina, | tå ið vit lógu illa fyri og høvdu arbeiðslovsi, og følkastreymurin at koma okkum aftur Vit fara — við - at kenna månna- suðureftir fer um brekkur. sagt greiðum ørdum trot, serliga viðvíkjandi serkunn- eika. Og tað hevur merkst eisini hest årini. Smiðir æði til jarn og træ. Smíðimeist- seinastu hava trotið arar hava gramt seg um, at maður hjá sær og so rýmir hann av landinum tá ið hann er ærdur. Tá ið so stórarbeiði skulu verða gjard stendur maðurin lamin, ærir ut- ti hann hevur ovlitid av kønum fólki. Tað er eisini aloftast so, at maður, sum fer burtur at læra andaverk, kemur íkki aftur, hann setir niður í útlandinum og andið missir ta arbeiðsmegina. Somuleiðis er vid sjómanninum. Hann sekti burtur til aðra sigling, og vit sóu hann ikki aftur. Ivaleyst seg kennst hetta aftur, nú hesin stóri skipafloti skal mannast við kenum bæði bestimonnum. monnum, maskinfólki, skip- arum og Mannatilfarid í samfelaginum er hin mest tydningarmikli tåtturin Hetta eiga stýrismenn at geva ans og skipa soleiðis fyri, at fólkið ikki Alýggjar men verður heimlandinum at gagni. Býtisseðlar. Útflýggjan av býtisseðlum til persónar, ið hava fastan bústað í Tórshavnar kommunu, verður í býráðssalinum týsdagin tann 31. decemaer í ár, hósdagin tann 2. januar og fríggjadagin tann 3. jan- uar 1947, frå kl. ro til 18 Tey, ið koma eftir seðlunum, mugu íkki 18 ár, og mugu vera vitandi um nøvn Á ell- vera undir um húski sínum. Eftir ta ásettu tíð fyri útflýggj- anina verður tíkið 2 kr. fyri hverja útflýggjan. Tørshavnar byråd, tann 28. decbr. 1940. Blaðið verður bilagt á posthúsinum, og kostar kr. 2,00 + porto um fjørdingsårid BR ODURSKAPUR —— Lastvognskoyring Anton Arge (y) Húsabrúgv Tlf. 443 Tíðindi. Gudstænastur. Í kveld, nýggjársaftan, kl 2 í Havnar kirkju, J. Joensen 111, verður gudstænasta próstur prædikar. Nýggjársdag kl. 11 prædikar Joensen próstur i Havnar kirkju. Kl. 6 s. p. verð ur minningarguðstænasta, Joensen prostur prædikar. Jélavedrid var ut av lagi ringt. Stormur og regn allar dagarnar, so lítið var farandi út um eina gátt. Men jólini eru hátíðin í heim inuni. heima vid hús; veðrið gjørdi rúm- ini innanveggja tvífalt hugnalig, og nú í okkara døgum er nógv komið upp at hava um jólini, sum gomlu íkki heydu. Jólatreini, sum meiri at siga vøru fyri nøkrum árum tey ókunnig í landinum síðan, koma nú higar í heilum rúgvum, og er hesin nýggi siður til stóra gleði — serliga hjá børnunum Feroysk jólaguðstænasta úr Keypmannahavn. Hin føroyska guðstænastan úr Keyp- mannahavn 2. jóladag fer nú at gerast táttur í jólahaldinum — tað. Gudmund ein fastur eins og iólaheilsurnar eru Bruun próstur, sum nú er øllum Føroy- insum so kunnigur, prædikadi hesa ferð sum flest allar hinar ferðirnar. Tad hoyrdist væl og var hátíðarligt at lýða á. Sjáldam er, at vit hava ta gleði at hoyra føroyskt í útvarpi, so fyri hesa føroysku jolagudstænastu hitt danska ut- varpid stora tøkk uppibørna. eigur Sangur í Tórshavn. Sangkór av Toftum, sum H.J. Høj- gaard lærari skipar fyri, hevur nú á hverjum ári sangfundir í hevuðsstaðnum. Hesi jél tað til frama fyri Barna- hjálpargrunnin. »Dimmal.« heldur, sum eisini rætt er, at tað hevði verið hósk- fyri- var andi, at onkur av teimum, sum standa hesum grunni, bóru sangfélkunum eina almenna tekk fram, tá id liðugt var. Somuleiðis at teimum var sýndur onkur blíðskapur, meðan tey véru í býnum. Spell er, at eingin føroysk jólabók fyri børn kom út hesi Tey ár, tær eru komnar, hava tær innihaldinum viðvíkjandi verið eins góðar og himar, id koma uttanífrá. jól. Slíkt sum at geva sungu Føroyume før- oyskar bøkur í hendi man vera stórri tjóðargagn enn mangt annað, id rópt verður uppí há um. Myrkrið reyða yrkingasavn, sum útkomið er til jéla, eftir Karsten Hoydal. Vit skulu geva hesum yrkingum eitt ummæli eina eitur aðru ferð. »Føroya Sosialdemokratur“ ynskir ellum gott og eydnuríkt nýttár.