mánadagur 6. januar 1947síða 1

4 2, ARID ID FOR á pe % Vinnuliga mundi hetta árið, ið nú fór, vera åjavnt. YVeðurlagið v vánaligt í vár, og tí ástendur so nógv. Serliga tær gomlu snørinum munnu hava óhappinum mangan túrin. Og so va tað ferskliskaprísurin. Hann manga veiðina, so nógvir menn komu sluppirnar við verið Ívri aftur úr Onglandi við tómum hond um. Men hesum viðvíkjandi hevur hetta árið givið okkum góða læeru. Vit hava sætt, at ferskfiskasølan kann geva hakbrestir. Har fyri skal íkki verða sagt, at hon tessvegn: er at halda frå. Tað er ikki at gera. Hon er miðið, sum fiskivinnan eigur at halda seg á; men við ansni og umtanka. Har, hava vit sæð, fløðir og fjarðar. Og tað er sum við fiski leiðunum: Tú mást geva árstíð unum ans. Summar árstíðir eru góð ar og aðrar ringar. Øll hava fingið at kenna, at summarið er hin ringa tíðin. Tá, sísgja vit, er so at tad eru beinan vegin eydnismenn, ið kunnu selja væl. vorðið, Men landið hevur ikki ráð, al okkara høvuðsvinna ein so stóran part av árinum bara rovnir eydn una viðvíkjandi s Hesa ársiimrs líð má verða lagt á annan bógv. Salt- fiskaprisurin 1946 hevur verið g alla tíðina, og menn munnu nú, á er at enda, sanna, at heyði vinnan, øll sum hon var, verið um løgd til saltfiskaveiði, hevði úrið eningaliga verið óført. Vit hava so stóran, at eingin talinum man hava dýr hava skipini sjálvandi, at tað at fáa endar at røkka saman og hesi dýru før at Eisini fingu mangir síni skip so seint, at teimum ikki evdnaðust at koma til veiði. fyrrenn útliðið, al tað hesta var farið av tí. Men um hetta fyrsta árið, ið so statt má verða kall- fiski- fingið stóran skipaflota tjóð eftir fólka hann størri. Mei verið, og tað er gerast trupulleikar svara seg, árið var so að eitt royndarár, ikki gevur monn um so góðan vinning, sum væntað varð eisini var tað sum áður nevnt veðurringt so má ikki ótol verða brúkt. Menninir, sum fingið hava førini, og sum ivalevst hav: voynt mong óhappini og mong von svikini, mugu ikki falla í fått sjogvurin er hin leikvøllurin har stundum verður tapt og stund um vunnið heldur ikki mugu lán lovnarnir, 19 stuðlað teimum hava at fáa sær til handar hesi før, teim um longdist eftir, bráðir, kvetta í stundini og fara avstað við førunum so brátt, menninir ikki eru førir at gera skyldir sínar. stóri gerast Viðvíkjandi hvørji skip, ið frægast ru til árið hava ynt okkum, at trolarin er álitisfarið. Jann torgar meiri etin nakað annað ar, vit eiga. Hansara 'r eisini so góð, at hann skjótt kann ara ímillum, og tá ið á kendum leiðum, hevur hann hinar størstu møguleikarnar at fara lang ferðir og leita fiskin upp. Vit kunnu ti halda, at ikki er at harmast, at vit hava fingið nógv av hesum førunum. Bara tey eru góð og ikki so gomul og slitin, at umvælingar gera tey ovdyr. fiskiveidi, so man siglingsferð fiskilovsi er Í einum vinnuligum yvirliti er tað skiljandi, at fiskiskapurin fær størstu rumd, so sum hann hevur tikid um seg og troðkað aðrar vinnugreinir burtur, Landbúnaðurin, sum fyrr var høvuðsvinnuvegurin, er nú mestsum Lýsingarprísur fyri mn I. sfåu, 10 ovru å 3. JAVNADUR I2 Oyru á til helta mál, tå mundi tað fyllt fleiri Blaðið verður bilagt á posthúsinum, og BROÐURSKAPUR óført av pengum í nýggj dyr før, og og 4. síðu Mánadagin 6 januar 1947 kostar kr. 2,00 porto um fjørdingsårid 21 Árg OT DD - | vorðin teimum flestu ein viðfáning- | fyri friðarandanum, ið sendur varð hongdar, hevur ansað eftir, at hesar ur, til jarðar, er aftur um farin. Hvørja heilt hava skill seg burtur úr øllum Á landinum mundi vera eitt miðal | áskoðan, menn so enn hava, eru teir hinum við sínum serstaku evnum, ar, Har er tó, sum við sjónum |á ymiskan hátt ávirkaðir av hesi teirra upprunaligu kraft og hug ógvuliga ójavnt. Tað ræður alt um | hátíð og munnu eisini taka lut í takandi litlum. Tað er at vóna, at hvussu stóran rókisskap landið fær á | henni. ikki bara privatmenn men eisini hinum vmisku plåssum, og veður | Skal ynski verða flutt fram fyri okkara løgting fer at geva hesum lagið kann, hóast okkara landøki er | hesum ári, vit nú eru gingnir inn i, listarmanni tann an hann eigur lítið, vera so Ojavnt á hinum ymisku | o man hill ríkasta vera, at: verðsins | uppibornan. ovggjuntuim, | oddamenn og undangongumenn | Tað politiska lívið hetta árið hevur | kundu verið fyltir av hesum anda; FISKAPRÍSURIN tíkið seg alt saman um viðurskifti | al teir og mannaætlin ikki einovsd Tað vóru góð tíðindi at frætta, at okkara við Danmørk: stjórnarspurn hugdu al sær sjålvum, men lilu úl ferskfiskaprisurin i Onglandi el ingin. Hetta gamla og mikla poli um mannsins mark og har fingu gingin upp, og at vóna er, at tað tiska tjak hevur líkið so fast í sam- | evøn á fa mál, ið slevnt skuldi stendur vid og varar til vårs, lá ið f felagið, at har eru mestsum eingir | verða moti. skipini fara at leggja ut. Førovingar | aðrir spurningar slopnir framat. So | hava nógv fyri neyðini at víta sær | skuldi ein farið og drigiO alt tað | Fåroya Sosial-Demokralur unskir góðar prísir, hæði ferskfiskaprísir fram, sum í helta ár hevur fest ses | Slum gott og eydnurikt nýtt ár. og saltfiskaprísir. Teir hava sett | | | | | | | | blaðgreinir. Nógmikið er al nevnd í Danmørk, aftaná hana løgtingsval. Ta ið lítið verða bak at kanna eftir gerðum og hend i ógvuliga fagna slíkum eftir liti. Tað kann bæði vera vid frói og við harmi. Ein politisk aftur-um kannan í árinum 1946 kann á ongan minna á sendi fólkantkvøðu og skal aftur um ingum, so kann vera so ymiskt, sum vil 1 hátt valda okkum frøi og stoltlei Bardagin um politiskar áskoðanir hevur aldrin verið so harður sum hetta år, og tær ójavnu meiningarnar hava á ongum sinni nú. Fólkið hevur hvassari sum ógvusliga hava verið enn verið sundur í bólkar, høgt hvør á annan Nú sita menn í at koma til vandaspurning. Vit, sun standa, kunnu betur nvárs ynski flyta fram. enn at hesar roynd tinghøllini og sættis um henda uttan um royna einki ir mugu eydnast nú í komandi ári so at fólk okkara sleppur úr trætuni og kann fáa stundir at landið. Og vit mugu ynskja, at úr slitið ikki slit, ið komið er til av úrslit, ið allir kunna savnast um, og sum kann verða fólki til frama. uppbyggj: bara W skal 1 neyð, men eitt landi og verið úðingum, tær um, Í útheiminum hevur árið teimum Tjóðirnar merkt Á Sami Sameindu hvussu spurningar skulu verða lovstir hava havt heimsins mongu fløktu Ø lum mannasamfelagnum til gagn og heilsubótar. Mangur man hava verið vónsvikin av teimum tíðindum, had ani eru komin. Tí ikki hevur gingist væl at koma til ið skilir. og sum vekur illtanka og illstøðu. Tær hugsjónir, verðin er bytt sundur i, harðar moti hvørjari aðrari og halda seg allar at hava rættin. Tað er eins og einki felags er at standa saman um uttan øttin, óttin fyri einum nýggjum bar daga, ið, kemur hann. forkemur øllum tí, menniskjan hevur bygt, og kanska eisini kølir hana sjálva út. Tað hevur eisini sýnt seg at vera vandaligt at koma fil um, hvussu tev lond og fólk, sum menn halda vóru atvoldin til ófriðin, skulu viðfarin. Tiverri er í hesum viðfanginum at viðmerkja, at hevni søkan hevur tókst at verið størri enn fyrigevingin. Nógv mæla til revsing til teirra, sum volt hava neyðirnar, og mangur vil halda, at atburdurin hjá teimum, ið skuldu forkoma hevndarhugan og dråpslystin, er ikki semju. og nogv el standa semju verða mætari enn hann hjá mótstøðumonn unum, Hátíðin, heldur sum menniskjan HEIMATÍÐINDI OVEDRID helt við alla 4 høgtíðina. Boði jårsaftan og ovurvedur. „Smiril“ skuldi Suðuroy norður til Havnar ársaftun, men målti verða liggjandi á Vági nýggjársdag. nvgøi- fyrrenn sjålvan Mjolkabåtarnir til og for ikki Sundalagið og Skálafjørðin máttu eisini verða liggjandi bæði henda í Q dag og 3. januar. PRISTALID fyri januar ársfjórðing er utrokn 10, og er ta 244 (lånin verður so statt: grundløn 145 ovr. um tim in). Nú er at vóna. at tað er arbeid rum í lagi og miðar seg nøkulundi eftir vøruprísinum SKATTAÁLÍKNINGIN Nu er inntøkur brátt fa upp at skattast av. sum árið urin hjá mongum nyti ár byrjað, og nú skulu givnar Ojavnt man vera ri og verða hevur skorist. Fiskiskap hevur ikki roynst væl, og sølulíkindini vóru vånalig í Onglandi helst alla summartíðina LISTAR-FRAMSYNING landsmaður « hevur í myndarfransyn- Hin navnframi Sámal Joensen-Mikines hesum døgum havt Hann hevur nógv ár ing í Tórshuvn. verið niðri í Keypmannahavn, og er har so væl umtóktur, al myndir hansara altíð hava verið havdar á máli og hava fingið góð pláss á myndaframsyningum har niðri. Hann, ið høvi hevur havt at koma fram al og síggja framsyning, har myndir hansara hava verið upp Umboð: Otto Jacobsen BU TIL I Ves a stmanna KØDBYEN KNN MOTORS I. PS "ODER BA RD Loose sms pe rr nia hústái nyggjårsdag var fara úr Fedevarer- Polser tað verður altid torført at fáa end arnar at rokka saman, tå ið útreiðsl urnar eru stórar og standa við, með an inntøkurnar eru minkandi. Nú frættist eisini, at Rusland fer at gerast hin keyparin hjá Ís landi, og tað skuldi rúmka um hjá okkum, tá ið Íslandsvørurnar fara minka á marknaðum, vit koma til. Hetta er okkum lagaligt at hava henda bretska ferskfiskamarknaðin: men so trygg skuldu vit ikki gjorst at vit bara høvdu hann at líta á og ikki royndu at leita aðrastaðnis við. „Gott er at hava tógvar sveinar stóri teimum sum VINNULÍKINDI Á VETRI Serliga úti á bygd eru vinnulíkind- ini lítil hægstu vetrartíð. Annars ræður veðurlagið um alt. Eru vetr rnir góðir, kann almikið fåast av sjónum: leggst hetta lopaveðri við óveðri í heilum. so er stongdur. og so hevur bygdamadurin arheiði at fara (il uttan hann er so åborin, at hann hevur sær eitt jarðarstykki at røkja tó lað munnu vera teir flestu, ið men sjogvurin einki vinnandi | hava tað. | Hesi seinastu árini hevur tó altíð | verið so, at tað almenna, kommuna Í og Løgting, hava havt eitthvørt ar- heiði í gerði: ein veg ella eina brúgv. Hetta hava verið hent og nvttilig verk. Ungdómurin hevur havt okkurt at takast við, bygdin hevur fingið neyðturviligar umbøtingar og nøkur oyru eru komin burturúr, sum, um tey ikki hava verið so nógv. skattin av tann peningurin hevur verið góður ikki at iOra seg hava verið góð at draga við, og So Var spardur. Hetta landspolitikkur og | eftir. KJØT-PYLSUR- FLESK OG KONSERVES "Bom | allar bestu kvalitetum S. HOULBERG % Leverpostej og Konservesfabriker Statskontrol 352 KØBENHAVN