mánadagur 19. januar 1948síða 1

FØROYA SOSIALDEMOKRATUR FRÆLSI JAVNAÐUR BROÐURSKAPU | Lysingarprisur fyri mm: 12 oyru å 2 : : Blaðið verður bilagt á posthåsinum, og | Nr.3 | I. síðu, 10 oyru á 3. og 4. síðu Mánadagin 19. januar 1948 kostar kr. 2,00 4 porto um fjórðingsárið! | 22 Arg. politikki, sum tryggjar framihjá- Um landið er fokið, at nú Harra blaðstjóri Dagblaðsins. Orsakað av tygara spurning- um til min viðvíkjandi skatti og tygara ósonnu og ósakligu skuldsetingum móti mær um at vera verja fyri tær stóru inn- tøkurnar nøkur orð: Lat meg byrja svarið við at spyrja: Hví bardust fólkaflokksmenn tá ið Føroyar vóru slitnar frá Danmark, og fyribilsstýris- skipanin gav løglingi lóggávu- vald, imóti uppskoli javnadar- manna og gamla manna um skatt á inntøkurnar eftir einum sterkt stigandi = skattaskala eins menn hava í grannalondum? Ti teir vildu verja teir stóru! Hví vóru fólkaflokksmenn í- móli uppskoti frá javnaðar- monnum, gamla sjálvstýris- monnum og sambandsmonnum um, at ein ikki skal hava loyvi at taka ein størri skatt frá enn ein til skaltainntøkuna sama ár svarandi skatt, so maður ella virki ikki kom at vera skattafrí, hóast skattainntøkan kundi vera fleiri hundrað túsund, men ikki meiri enn skatturin árið framan undan, men sum eftir teim gomlu frádráttarreglunum fyri skatt kundu dragast frå? Ti teir vildu verja teir stóru, gera tað møguligt hjá teimum at sleppa skattafriir hóast skatta- inntøkan kundi vera t.d. 600.000 krónur. sjálvstýris- tær stóru y og Hvi vóru fólkaflokksmenn vid at fella javnadarmanna upp- skotið um at dyrtidarvidgera tær fyrstu inntøkurnar upp til 6000 kr. (húshaldsbudgettið) hvareftir inntøkur undir 2600 kr. komu at verða skattafriar og inntøkur uppá t. d. 6000 kr. vórðu lækkaðar niður í kr. 2300 at skatta av? Ti teir vildu ikki lætta skattin hjá teim minnimentu! Hvi vóru fólkaflokksmenn ímóti javnadarmannauppskot- inum at seta ein ekspert t. d. statsautoriseraðan roknskapar- granskara og handilskønan mann til at kanna allar handilsrokn- skapir og hjálpa kommunum og øðrum skattamyndugleikum at finna virkisins veruligu skatt- inntøku? Ti teir vildu verja teir stóru! Hví settu fólkaflokksmenn uppskot um at loyva monnum og virkjum at lata munandi part av inntøkuni vera skatta- fria? Var tað ikki meiri fyri at sleppa teim stóru undan skatti enn fyri, sum sagt var, at dubba menn og virki til endurnýggjan av skipaflotanum? Tá id lygum, harra blaðstjóri siga, at eg skal hava sett fram uppskot um at broyta frádrátt- rarreglurnar fyri at hjálpa A.T. undan skalli (og harvið eisini øðrum virkjum) er tað blóð- skeivt. Tað einasta, id vit javnaðar- menn hava verið við til at gjørt saman við sambandsmonnum og gamla sjålvslyrismonnum er á tingi at hava samtykt eina fæl . våttan av, at undir krignum, tå ið heilt varð á allar skipa- eigarar um at seta í stand (klassa) síni skip og um møgu- ligt gera tey før fyri at driva drift (línudrifi, trol- snurruváðsdrift) var hjá teim, sum tå sótu við ábyrgdini á tingi, at træskip, linubåtar og snurru- váðsbátar skuldi stillast javnt við jarnskip. Tygara og tygara flokksmanna skatlasleyg er soleiðis so vorðið, at einki er satt í ti, ið tygum og til royna at billa fólki inn. Eg havi so sanniliga ikki á tingi gjørt meg til skattaverja stórmannsins. Tvorturimoti! Henda tygara og tykkara skuldsetan rímar annars illa við tað vanliga brikslið, at javnað- armenn vilja níva stórmannin í núlímans drift ella støðan tann skatti. (Vit vilja ongan níva, men einans leggja byrðurnar á teirra herðar, id mentir eru at bera). Men eitt í dag, annað í morgin, alt kann brúkast hjá tykkum, bara tit halda tað tæn- ir tí eina endamåli, id er at boksla arbeiðararørsluna, soci- alismuna, í Føroyum. Tygara og flokkanna beiska og hatarfulla støda móti A.T. Allir skilamenn, id hava givið sær far um atburðin hjá blaði tygara og flokki, ivast ikki um at fólkaflokkurin er ein, sum menn í vanligum máli kalla, konservativur flokkur, ið stríð- ist fyri at halda uppi einum . rættindi hjá peningamonnum og gongur ímóti smámanna sam- tøkum og almennum fyritøkum. Tygara blaðs og flokksmanna støða til A.T. (arbeiðaranna trolaradrift andeilsfelag) hevur háttað sær so beisk og hatur- full, at sidafolki, ið unna øllum, eisini arbeidsmanna og fiski- manna fyritøkum væl, hevur ógvast við. Hvør minnist ikki, hvussu blað tygara og fólkaflokksmenn sum innantings lupu á meg og Å.T, fyri at vera farin aystað við øllum peningi Vinnulánsgrunnsins, so aðrir menn og fyritókur ongan stuð- ul kundu fáa frá grunninum. Tit fingu A.T. á hvørja tungu og nógvastaðni øvund og ill- sinni vakt móti hesum arbeiðs- manna- og fiskimannafyritøku. Men so hendi tað sum ofta hendir, at »Fals slaar sin egen Herre paa Hals«. Tit komu í Dagblaðnum at vera so ósketnir, at tit góvu eitt yvirlit yvir øll Vinnulánsgrunnsins lán og prógvaðu við tí, at av teim út ímóti 10 milliónum, sum Vinnu- lánsgrunnurin hevði lænt, var einans lænt stív 200.000 til A.T. 99 uttan sjålvt. Mangur madur, eisini mangir av teim meinigu fólkaflokks- monnum, undraðust á, tá ið teir í sjálvum tí blaði, sum hevði fortalt teimum um ley øgiligu lán, Vinnulánsgrunnurin hevði lænt A. T., sóu, at tað einans var ein óndsinnað ósannind, ið tveitt var út fyri at gera arbeiðaranna fyritøkuni fortreð. Vit lata: Feskt kjøt og flesk pylsur skal A.T. fara á húsagang. Tað hevur ikki goldið skatt o.s.fr. er lveitt út av monnum, ið skuldu vita skil á, hvussu ið vorðið var. Alla staðni, hvar ið ein kom, møttu hesu tíðindi einum. Ja, enntá ein av mæt- astu ålitismonnum fólkaflokks- manna hevði ikki aftrað seg við at fara niðan til seljarin hjá A. T. í Bretlandi fyri at var- skógva hann og kæra seg yvir, hvussu galið hann hevði gjørt ikki at taka seg til álitismann, ti so heyði hann ikki tapt lann stóra pening, hann nú kom at tapa, tá id A.T. fór á húsagang. Tíbetur kundi fiskaseljarin siga við henda >góða Foroying«, at tessverri var Á.T. eitt av teimum tveimum feløgum, ið einki skyldaði sær. Hann vildi gjarna átt pening hjá A.T., tí hetta felag hevði altíð goldið. Og nú eru tygum, harra blað- stjóri við smettusøguni um A. T. Tað er nú ikki givið, um tygum biðja allar A. T.s kreditorar skunda sær at leypa á tað fyri at sata sær, at tygum fáa ta gleði, at arbeiðaranna virki verður riðið um koll. Í Havn, tann 15/1 1948. P. M. Dam. Lastvognskoyring Anton Arge (y) Húsabrúgv Tlf. 443 feitivørur livurpostei På salatir konserves S. HOULBERG A/S Kødbyen, København.