leygardagur 10. juli 1948síða 1

FØROY, SOSIALDEMOKRATUR FRÆLSI JAVNAÐUR BROÐURSKAPUR Nr. 26 ur ge! fyri mm: F síðu, 10 Oy å 3. og 4 síðu 12 oyru á Leygardagin 10. juli 1948 | Blaðið verður bílagt á posthúsinum, og kostar kr. 2,00 + Porta um fjordingsårid 22 årg. DYR NAFJALL KOM Å TVØROYRI TYSKVØLDID Stór maånnfjøld var komin at taka ímóti. Trongisvágsfjørður var sum ein spegil, tá ið OYRNAFJALL, farmaskúta Føroyinganna, flagg- skrýdd á fyrsta sinni stevndi inn á føroyskan fjørð og legði at Drelnes-bryggjuni. Tað legði at landi beint undir Oyrnafjalli, sum tað eitur eftir. Hetta fjallið er sum Føroyingar flestu såltligt og litillåtad, og ivaleyst hevur tí einki dámað, at tað kom at verða so umrøtt millum manna. Tó hesa løtuna sýndi tað seg blidskortad við einum høgum flaggi uppi á ti gráa skøltinum og rakettunum farandi upp móti ti skyfria loft- inum. Tað hugdi eisini vinar- liga niður at navnanum, sum er fittur sleppingur millum sin- ar líkar, um hann ikki er so roysimikil sum hesin gamli steinrisin. Alt fólk um allan fjørðin var á ferð. Bilar og cyklur hast- aðu ímillum, og flokkar fóru eisini til gongu. Dagin fyri var frætt, at skipið skuldi koma kl. 4 á degi, tí høvdu øll gingið búgvin allan dagin, men so frættist aftur, at lad kom ikki fyrr enn um kvøldið. Skótarnir gingu skrúðgongu oman ímóti, aftaná komu lær- arar við skúlabørnum, og niðast við sjóvarmálan stóð sóknar- stýrið fyri býarins vegna var komið at biðja skipið vera vælkomið. Tað er ikki so vanligt, at so stór skip leggja at í Føroyum, men atleggingin gekk sera skjótt og lagaliga. Tá ið fast var vorðið, leikaði tónleikur Tú altfagra land mítt... og songurin ljóðaði. Aftaná bar sóknarstýrisformað., P. M. Dam, fram hesa røðu: Í Norðbúgvum lá ein sterkur útferðarlongsul. Í víkingaskútum stevndu teir í ællar ættir kring knøttin. Teir festu búgv har id teir komu — og teir smæddust ikki burtur. Tað var mergur í knotum. Árivismiklir merktu teir land og fólk, teir komu til, tó teir ofta vóru harðir. Teir komu eisini framvið her, nomu land og tóku Føroyar. Froðbiar sókn, sum í Vit eru so statt av sterkum bergi brotnir. Í okkum liggur hin sami út- ferðarhugurin. Tær fjarskotnu leiðirnar draga. Við Íslands, Grønlands, Svalbard og Hvíta- havsins strendur liggja okkara sjógarpar og balast. Tað var stórtak, ið tikið varð, tá ið Nólsoyar Páll á sinni smíð- aði hilt fyrsta farmaskipið. Eitt satt ódnartak í mun til tåtidar- innar umstøður og møguleikar. Tað var eisini eitt stórlak, ið tikið varð, tá ið Føroyingar tóku seg saman um hitt fyrsta Tjaldrið. Fyrsta takið viðvíkjandi hesum tiltaki varð rakt av kreppu og misseydnaðist. Men við stuðuli frá danska stáli og miklari hjálp frá Ø.K. eydnaðist á øðrum sinni. Men útferðar- og kappingar- hugurin hjá okkum Førovingum hevur staðið og stendur longur enn til bara neyðsynjarflutning til og frá Føroyum. Tað hevur nú í mong ár verið skrivað og talað um at leggja uppí hina internationálu farma- siglingina. At vísa okkara merki ikki bara á fiskimiðum kring heimin, men eisini á farmaskip- um er í hvørjum vorðið meiri og meiri hitt glasiligasta fram- taksmál hjá teirri ungu føroysku tjóðini. Og so bar tað so væl til, at vit aftur, eins og sum nevnt tå ið »Tjaldrid« kom, við ógvuliga vælviljaðum stuðuli frá danska | stálinum komu at verða førir skipaliga sæð at gera tiltakið, ið ber av óllum øðrum. Og hesa ferð leggja vit út í alheimssiglingina. 2g kenni meg vísan í, at allir rættir Føroyingar eru glaðir yvir hetta stásiliga far og ynskja ti góða framtið, og at tað má eydnast at festa tess støðu, so tað tillakið, sum tað er byrj- unarstigið á, má verða grund- fest, órongiligt og haldgott sum tess navni, fjallið, ið dagar móti himli omanfyri okkum, óvikiligt í ódn og stormi sum í logn, lýðku og blíðum byri brandandi í morgun- eins væl og í kvøld- roðans vakurleika, høgt og há- borið skoðandi út í allar ættir við tí óavmarkaða sjónarring- inum. Eg kenni meg í samljóð við tey bestu ynski hjá øllum rætt- um Føroyingum, tá ið eg seti fram vónina, at hetta okkara vakra og okkara lands størsta og glasiligasta skip, Oyrnafjall, má vaksa seg til eitt landsins fjallafylgi, ið ber okkara fostur- lands navn og merki kring knøttin millum allar heimsins tjóðir. Á býarins vegna bjóði eg hes- um prúða fari at vera væl- ken til Føroyar. Vakurt veitrar á tess virkis- merki víkingaskútan, tekinin uppá útferðarhug og landa- vinning. Vit eru fáir og smáir og stevna ikki at at vinna lond í bókstav- ligum týdningi. Men lat okkum fylkjast um stevnuna at vinna arbeiðs- og virkisrúmd. Vit eru eitt oyggjarfólk. Okkara vinnu- breytir vilja til allar tíðir koma at liggja á havinum -— og tað eru hesar breytir, vit megu ganga, og við at stíga inn á ti- líkar tiljur sum á hesum fari, vid utferdarstevnuni í húnum hátt, stíga vit stórliga fram. Vit fagna tí Oyrnafjalli og ynskja tí ríkar dagar og góðar. — Síðan takkadi skiparin J. Didriksen fyri ta móttøku, ið Tvøroyri hevði sýnt »Oyrna- fjalli. Spælt var aftur og sung- ið, og tá ið endað var, fóru fólk umbord, sum alspent høvdu staðið á bryggjuni og bíða eftir at sleppa at seta fótin inn- anborða á hesum gitna fari. Umborð sást stjórin fyri skip- inum, harra Z. Joensen, sum við frú var komin suður av Havnini at taka ímóti. Øll vóru einmæld um at rósa og halda, at hetta var stásiligt og gott far, sum Føroyingar høvdu fingið hendur á. Nøkur ferðafólk kunna vera við, og eru rúmini til teirra sera góð og nosslig. Skipið er bygt í 1929, so tað er at rópa nýtt skip, og Týskarar, sum bygt tað hava, vóru, hvat annað ið er at siga um teir, menn, sum gitnir hava verið at gera dygdargott arbeiði. Blíðskapurin var stórur, sum sýndur var teimum, ið umborð komu at síggja skipið og heilsa tí, og gingu skiparin og frúa á odda at taka væl ímóti teim vitjandi og sýna tað gestablidni, sum Føroyingurin altíð og víða er róstur fyri. Aðrenn farið var av Drelnesi, slógu menn ring á bryggjuni hetta ljósa, hugnaliga summar- kvøld. Meðan stóð hitt gamla Oyrnafjall håbærsligt haruppi í tí bleika dimminum, hevdi sama blíða bráið og sýntist at bera fram ynskið, at hetta siglandi »Oyrnåfjall« skuldi vera eydnis- gott, og sum stundir liðu, hava ein systkinaflokk í hølunum á sær,