leygardagur 13. apríl 2002síða 8

Nr. 70 - 13. apríl 2002 15 Sveinur Ísheim Tummasson Mangur góður maður hevur til fánýtis roynt at skilja hugsjón- arligu tvørsagnirnar í einum tí týdningarmesta politiska flokkinum í Føroyum, nevni- liga javnaðarflokkinum. Sum borgari er nevniliga ilt at skilja, hvat hesin flokkur veru- liga vil. Lutverkið hjá Føroya Javnaðarflokki í føroyskum politikki minnir um lutverkið hjá Lokka í norrønari guða- læru, og óivað er tað so, at flokkurin er eins og ein grá leið í politisku tilvitan føroy- inga. Men summi menniskju eru soleiðis, at tey lata seg draga at tí gráa og gátuføra og síggja tvørsagnir sum tekin um stórleika. Her skulu umrøðast tær tríggjar tvørsagnirnar í javnaðarflokkinum, men søgu- ligi karmurin um viðgerðina átti eisini at fingið hinar flokk- arnar at hugsað seg um. Tann elsti stovnurin í polit- isku skipan okkara er innburð- arrætturin - tín og mín. Hann er kjarnin í borgaraskapi okk- ara, sum tí er elligamal og gongur aftur í landnámstíð; men viðurskiftini millum borgara og myndugleika eru sera nógv broytt – serstakliga seinastu 152 árini. Nútíðargerðin ber í sær ymsar politiskar hugsjónir og stevnur. Summar teirra hava víst seg at eiga ta kraft, ið skal til at skapa hóprørslur. Tríggjar hóprørslur, ið hava verið við til at mynda nútíðargerðina víða hvar, eru: Fólkaræðishugsjón- in, tjóðskaparhugsjónin og ar- beiðararørslan. Tað er nú so, at politiskar hugsjónir hava allar eitthvørt dreymakent við sær, sum ikki ber til at fremja í verki; men hesar tríggjar nevndu hóp- rørslur hava fingið ítøkiligar avleiðingar fyri stjórnarlag og politiska lívið í øllum fram- komnum samfeløgum. Fólkaræði. Fólkaræðishugsjónin er farin sína sigursgongd um allan heim seinastu 200 árini. Hvussu lívsseig henda hug- sjón er, sóu vit, tá ið fólkini í Eystur Evropu settu seg upp ímóti stjórnarvaldinum. Men fólkaræði er ikki bara spurn- ingur um at broyta myndug- leikastovnarnar, so at teir virka sínámillum í samsvari við fólkaræðishugsjónina. Tað tekur drúgva tíð at menna politisku mentanina í einum samfelag, so at flestallir samfelagsborgarar eru førir fyri at taka á seg ta stóru ábyrgd, sum tað er at taka lut í eini fólkaræðisskipan. Tað krevur ein serstakan fólkaræð- isligan hugburð, sum alsamt verður hildin uppi og styrktur. Um hugt verður at mentanar- arvi okkara, eru føroyingar ikki verri fyri enn so mong onnur – heldur betur - men politiska mentanin og søguliga og demokratiska tilvitanin eru á alt ov lágum stigi. Hetta er tíverri ikki av tilvild, heldur er tað avleiðingin av miðvísari villleiðing av fleiri ættarliðum av føroyingum. Kjarnin í fólkaræðinum er almenni valrætturin, sum byggir júst á ta sannføring, at borgarin sjálvur dugir á at skyna. At hann dugir at velja við skili, og skilja tað, hann hevur valt! Valrættur borgar- ans eigur í prinsippinum at fevna um øll samfelagsmál á einum avmarkaðum landa- frøðiligum øki. Men júst um henda spurning stendur mang- an hart stríð, tí hvør hevur borgararætt, og hvussu skal rætta landafrøðiliga økið av- markast? Í Føroyum er eingin ivi um, hvussu ein demokratisk skipan skal avmarkast: tann gamli føroyski borgararætturin eigur at geva almennan valrætt til Føroya Løgting, sum skal verða tann stovnur, ið smíðar lógir út at 200 fjórðinga marki. Og sjálvsagt eiga at vera reglur um, hvussu onnur kunnu fáa føroyskan borgararætt. Á hesum grundarlagi eiga sátt- málar at verða gjørdir við onn- ur lond, sum avmarka sjálv- ræðið á ávísum økjum, har tað er neyðugt til tess at taka lut í vaksandi samstarvinum í heiminum. Sjáldan er so stór fløkja komin í so einfalt mál sum demokratiseringina av Føroy- um. Tí enn í hesum Harrans ári 2002 er vald Føroya Løgtings avmarkað av elligomlum kongsvaldi, sum liggur í Keyp- mannahavn, har tað í veruleik- anum er endað í hondunum á tjóðskaparsinnaðum, donskum stjórnmálamonnum og embæt- ismonnum. Einstaklingar her á landi hava verið tilvitaðir um demo- kratiseringina í ávísum tíðar- bilum og hava framt tiltøk, sum hava fingið stóra undir- tøku; men vit hava ongantíð havt eina demokratirørslu í Føroyum, sum var nóg sterk til at fáa alt vald aftur til fólksins. Tey demokratisku framstig, sum hend eru, eru sett í verk av einaveldisstjórnini í Keyp- mannahavn sum ein avleiðing av donsku demokratiserings- tilgongdini og við tí endamáli at forða fyri veruligari demo- kratisering í Føroyum. Føroya Javnaðarflokkur sig- ur seg vera ein demokratiskan flokk; men ábyrgdin av, at hetta einfalda mál er so illa fløkt, liggur tung á júst hesum flokki. At javnaðarflokkurin er sloppin so lættliga og hevur staðið seg so væl, er óivað fremsta dømið um, hvussu stutt á leið politiska mentanin í Føroyum er komin. Hetta er tann fyrsta tvør- søgnin hjá Føroya Javnaðar- flokki: Hvussu kann ein demo- kratiskur flokkur verja demo- kratiska undirskotið í Føroy- um? Tjóðskaparrørslan. Rembingarnar í eittnú Balta- londum sýna okkum, hvussu sterkur máttur býr í tjóðskap- arrørsluni, og henda hóprørsla verður nevnd sum høvuðs- orsøkin til, at risaveldið USSR fell. Tjóðskaparrørslan hevur tvær síður - eina ljósa og eina døkka. Føroyingar kenna báð- ar hesar síður, og stríðið mill- um teirra stendur enn. Danska demokratiseringin slepti sterkum tjóðskapar- kenslum leysum har á landi. Felags myndugleikarnir hjá ríkjafelagsskapinum gjørdust brátt amboð í hondunum á donsku tjóðskaparrørsluni: Ríkjafelagsskapurin skuldi nú gerast til ríkið hjá donsku tjóðini. Danska tjóðskapar- rørslan gjørdist so ágangandi, at hon kúgaði rættindini hjá m.ø. føroyingum og breyt demokratiskar grundreglur. Danskir heiðursmenn sum N.F.S. Grundtvig og A.S. Ørsted mótmæltu við nýtum orðum hesi gongd, og tað var helst bara teimum fyri at takka, at danska tjóðskapar- stjórnin ikki innlimaði Føroyar í danska ríkið formliga, men heldur setti sonevndu »grund- lógina« í verk sambært gomlu lóggávuni, t.e. við kongaligari fyriskipan. Men demokrati fingu føroyingar ikki! Nú er tað so, at ein fólka- ræðisskipan hevur ikki sum treyt, at eindin skal vera ein tjóð. Men tað er so sanniliga eingin forðing fyri at seta á stovn fólkaræði, at eindin er ein tjóð. Tvørturímóti. Og hóast føroyingar flestir hava verið glaðir um øll demo- kratisk framstig, sum hend eru, so var tjóðskaparrørslan føroyska ein greið ábending um, at føroyingar vóru ónøgdir við ágangin frá donsku tjóð- skaparrørsluni, sum var farin so langt, at mál og mentan okkara vóru hótt. Danski tjóð- skaparpolitikkurin var um at troka føroysku samfelags- menningina heilt av leið. Tjóðskaparrørslan kom í tøkum tíma, og síðani hava bestu kvinnur og menn í Før- oyum sagt seg taka undir við tí vøkru hugsan at standa saman til tess at fáa føroyingar at ganga fram í øllum lutum. Føroyingar eru ein tjóð – hvussu tað enn verður vent og snarað: Í týskari og franskari merking av orðinum tjóð og sambært altjóðarrætti. Vit hava okkara egna statsrætt og ríkisborgararætt, sum er sínámillum javnsettur við danska ríkisborgararættin. Land okkara er greitt av- markað í mun til granna- londini. Her er bara eitt fólk, ein tjóð. Sum eitt hitt ríkasta landið í heimi fara vit ikki at liggja altjóða samfelagnum til byrði, og vit eru eingin hóttan móti nøkrum, vit fáast ikki við politiskan yvirgang og harð- skap. Dagsins veruleiki er nú so, at berandi eindin í altjóðasam- felagnum er ríkið. Føroyar eru eitt ríki og ein tjóð – men hava ikki demokrati. Javnaðar- flokkurin kann væl vera demo- kratiskur flokkur, tó at hann er ímóti føroyskum fólkaræði. Men sum heimurin sær út í dag, verður hann at taka støðu fyri onkrum øðrum tjóðskapi. T.d. ber til at siga, sum er, at hann stríðist fyri einari demo- kratiskari innliman í donsku demokratisku skipanina – møguliga við onkrari minni- lutaskipan – men tað er ikki hetta, sum Javnaðarflokkurin sigur seg berjast fyri. Orsøkin til, at javnaðarflokkurin ikki bara tónar reint Dannebrogs- flagg á hesum øki, er óivað tí, at leiðslan veit, at so missa teir allar atkvøðurnar – uttan tær í Mjørkadali. Tó má sigast, at javnaðar- flokkurin ongantíð hevur verið so opin um sín danskleika sum undir núverandi formanni. Vert er at minnast, at Petur Mohr Dam tók fyrivarni mót- vegis gildi donsku grundlógar- innar, tá ið samráðingar vóru millum løgtingsnevnd og stjórnina í Keypmannahavn 1946-47. Men núverandi for- maður førir fram, at danska grundlógin er eisini donsk grundlóg í Føroyum, tó at hon í veruleikanum bara er vestur- norsk einaveldislóg, sum demokratiserar úrvald samfel- agsøki á kommunalum stigi. Tíverri standa hesi ósannindi, sum ganga út frá danska for- sætisráðnum, so sterk, at eisini víðgongdir sjálvstýrismenn føra tey fram. Men her liggur nú onnur tvørsøgnin, sum javnaðar- flokkurin hevur at dragast við: Flokkurin talar mest um al- heimssamstarv, og at tjóðin sum hugtak hevur lítlan týdn- ing – uttan sum sjálvsagt men- tanarfyribrigdi. Hví nýtir hesin flokkur tá alla orku sína til at varðveita valdið hjá einari fremmandari tjóð í Føroyum? Arbeiðararørslan. Tá ið arbeiðarrørslan verður viðgjørd í føroyskum høpi, hugsa fólk vanliga um Tvør- oyri, at tað var har, hon kom upp og tí enn hevur sína høv- uðsborg. Men so einfaldur er veruleikin ikki. Havnin hevði sína sosialistisku rørslu ein mansaldur, áðrenn hon kom fyri seg á Tvøroyri. Tey fækka, sum vita at siga frá innanhýsis stríðnum í ar- beiðararørsluni í Føroyum og javnaðarflokkinum, sum stóð millum føroyskar sosialistar og teir donsku sosialdemo- kratarnar. Stríðið var sera hart, og tað var stundum um reppið, at føroysku sosialistarnir í Havn og Klaksvík yvirtóku javnaðarflokkin – og tað hevði verið týdningarmesta yvirtøk- an undir heimastýrinum. Ein hin størsti sigur, ið før- oyska arbeiðararørslan vann, var tá ið tað eydnaðist at steðga sosialdemokratisku ætlanunum at innlima Føroya Arbeiðarafelag í donsku arbeiðararørsluna í 50-árun- um. Hevði tað eydnast teim- um, hevði føroyski arbeiðs- marknaðurin og samfelagið alt uttan iva verðið integrerað og assimilerað við danska samfel- agið á ein hátt, sum vit valla duga at ímynda okkum. Men yvirhøvur megnaðu føroysku sosialistarnir ikki at standa ímóti vælsmurda áganginum frá danskt stýrdu sosialdemo- kratunum. Ein tann fínasti umboðs- maðurin fyri hesa føroysku sosialismu var Hans Andrias í Áarstovu. Trongskygdir tjóð- skaparmenn og dansktsinnaðir sosialdemokratar tykjast full- samdir um at gera hann til nationalromantikara – og einki annað. Men tað er tí, at báðir ræðast ta sterku føroysku sosialismu, sum Hans Andrias stóð fyri, og sum er tann politiska hugsjón í Føroyum, sum hevur størsta intellektu- ella og politiska potentialið – men sum ikki er umboðað í illa slitnu flokkaskipan okk- ara. Hans Andrias og mangir havnarmenn við honum sóu ikki føroysku tjóðskaparrørsl- una og arbeiðararørsluna sum mótsetningar. Tvørturímóti bygdu teir á tjóðskaparrørsl- una og vildu verja og menna føroysku tjóðina í øllum lut- um. Hans Andrias yrkti tískil eisini flaggsangin, ið sigur: »Har ið merkini veittra, veittri eisini mítt…« Tá ið Hans Andrias var deyður, kom Petra til abba mín við einum eintaki av fyrsta sáttmálanum, sum Havnar Arbeiðsmannafelag gjørdi í 1916. Hann skuldi abbi eiga, tí hann umboðaði sosialismuna í Havn. Hans Andrias hevur sjálvur skrivað hann við síni føgru skrift. Men tað vóru jú ikki bara føroysku sosialistarnir í Havn, sum bygdu á tjóðskapar- hugsanina. Danskir sosial- demokratar eru sanniliga tjóð- skaparsinnaðir og tað í so stór- an mun, at teir gera seg inn á onnur fólkasløg. Eisini vóru íslendskir javnaðarmenn heitir talsmenn fyri, at íslendska tjóðin skuldi taka við valdin- um í landinum og seinni taka av kongsvaldið. Íslendska tjóðskaparkenslan hevur tó ongantíð gjørt seg inn á aðrar tjóðir – sum tann danska. Við at seta donsku tjóð- skaparhugsjónina fremst forð- ar javnaðarflokkurin fyri, at vinstrivongur í føroyskum politikki sleppur fram at vald- inum. Einasta realistiska vinstrasamgonga er ein sam- gonga millum javnaðarflokkin og tjóðveldisflokkin, men so leingi javnaðarflokkurin blokkerar, verður tjóðveldis- flokkurin noyddur at arbeiða saman við høgraflokkum. Tað er eingin ivi um, at ein vinstravend samgonga er tað einasta rætta í Føroyum í hes- um tíðum, men orsøkin til at hon ikki kemur upp á tal, og at hon er so fjart frá veruleikan- um sum ongantíð áður, er júst tann flokkur, sum talar mest um arbeiðararørslu og tey veiku í samfelagnum. Triðja tvørsøgnin hjá Javn- aðarflokkinum er, at teir hava ikki álit á teirri fjøld, sum teir siga seg umboða, og sum teir biðja velja seg. Tann hugsan, at nakrir fáir høvuðkambar í einum politiskum flokki einsa- mallir skulu tala fyri fjøldina og krevja fullkomið lýdni og undirgeving frá arbeiðandi fjøldini er fyri tað fyrsta ódámlig – men hon hevur heldur einki við ta sosialismu at gera, sum abbi mín segði mær frá, og sum hevði so fræg umboð sum Andreu Árting, Maurentius Viðstein, Rasmus á Háskúlanum, Hans Andrias Djurhuus, Kristin í Geil og Djóna í Geil. --- Tað er stuttligt at fáast við tvørsagnir og royna at greina tær, tí tær avdúka altíð onkran sannleika. Soleiðis eisini í hesum føri. Tí: Føroya Javnaðarflokkur er prinsippielt fyri fólkaræði, men bara ikki tá ið skaðar kongaliga danska sosialdemo- kratíið. Føroya Javnaðarflokkur hevur prinsippielt einki ímóti tjóðini – uttan tá ið hon setir seg upp ímóti kongaliga danska sosialdemokratínum. Føroya Javnaðarflokkur vil fegin hava eina sosialistiska samgongu í Føroyum – men ikki um hon hevjar seg upp um kongaliga danska sosialdemo- kratíið. Skal føroyska samfelagið gerast eitt lívført nútíðar- samfelag – og tað verður so undir øllum umstøðum - hevur javnaðarflokkurin tvinnar kostir í at velja. Antin verður hann ímóti - ella við til at fremja tað. Stóri spurningurin er tí, um hann fer at standa við sítt bæriliga navn: Føroya Javnaðarflokkur VIÐMERKINGAR Um at hava oyra fyri tvørsøgnum 15 14 Nr. 70 - 13. apríl 2002 Annika Olsen, valevni fólkafloksins í Suðurstreymi Føroyar eiga eitt sermerkt menta- og listafólk, líka frá føroyskum bóklistafólkið, myndlistafólkið til ta før- oysku kvæðamentanina. Mong føroysk listafólk hava fingið heiðurliga altjóða viðurkenning eitt nú William Heinesen og nú Jóanis Nielsen. Tað ser- merkta við tí skapandi list- ini er, at hon ofta gongur á odda fyri tí samfelagsliga rákinum. Mong siga seg ikki skilja listina, yrkingar eru torførir at skilja, og myndlistin er tað hvørki høvd ella hali á. Tað er netupp hetta óskiljiliga og tørføra, ið er tað nýskap- andi og framskygda við listini. Vit skilja hana kanska ikki í løtuni, men um nøkur ár kunnu vit siga á ja, tað var júst sum hasin listamaðurin ella handan listakvinnan segði fyri tíð síðani. Eitt dømi um, hvussu framskygd listin er, er bókin hjá Jules Verne ”En verdensomsejling und- er havet”. Hendan sigling var við kavbati, og sum vit vita, so var kavbáturin ikki uppfunnin, tá ið Jules Verne skrivaði bókina. Fólk tá í tíðini hildu, at han var svakur at skriva um kav- bátar og um menniskju, ið kundu ferðast undir vatni. Men sum tíðin leið, bleiv kavbáturin ein veruleiki. Tað er neyðugt, at vit ikki bremsa listini, men ístaðin stuðla ta framskygdu listina. Tvey onnur hugtøk, ið sermerkja listina og ment- anina er filosofi og visión. Tað er eyðkent, at listafólk hava eina filosofiska hugsan, sum tey lata til kennar i teirra verkum. Tíverri verður ofta tað filosofiska grundarlagið í okkara mentan og list burturgloymt í øllum tí nýmótans meldrinum við millum annað digitalmiðl- unum. Eg haldi, at vit øll eiga at stuðla mentanini og tí skapandi listini, tí tað gevur okkum livsmót, gleði og ikki minst visiónir um framtíðina. Mentanin og tann skapandi listin kann vekja okkara filosofiska og visionera hugsunarhátt. Visiónur kunnu koma okkum øllum til góðar ikki minst okkum politikarum, sum skulu hava visiónir um framtíðina. Umframt hetta so er mentan og list ofta tann besti ambassadørurin fyri Føroyar úteftir og ger tað, at nógv ferðafólk hava hug at koma henda vegin. Tann skapandi listin kann eisini vera ein avbera góð útflutn- ingsvøra, sum bæði kann geva eitt fíggjarligt avkast og eina góða reklamu fyri Føroyar. Franski menta- málaráðharrin Jacques Lang segði millum annað, at fyri hvønn frank, tú leggur sum íløgu til mentan og list, vilt tú fáa 4-5 faldaðan aftur. Sum valevni fyri Fólka- flokkin i Suðurstreymi vil eg arbeiða fyri, at lista- fólkini, sum eru Føroya stoltleiki, fáa bestu karmar og viðurskifti at arbeiða undir, tí tey hava alstóran týdning fyri okkara vinnu- lív, okkara búskap og ikki minst okkara visiónir um framtíðina. http://www.annikaolsen.net Mentan og list - ein stoltleiki hjá føroyingum Heðin Zachariasen valevni Fólkafloksins í Norðurstreymi Vinnan skal hava tryggar karmar at virka undir, so- leiðis at vit skapa áhuga fyri, at kvinnur og menn fáa hug og áræði at stovn- seta egið virki. Hví skulu vit hava ein tílíkan politikk, kunnu vit spyrja. Jú, fyri at skapa arbeiðspláss so at øll kunnu hava arbeiði og trívast. Tá vita tey, at samfelagið hevur brúk fyri teimum og okkum øllum. Tað verður eisini lættari at reka samfelagið, tí tá fleiri eru at gjalda – bíligari verður tað fyri hvønn okkara. Eisini fyri at gera tað lættari at hjálpa teim- um, sum av sjúku ella øðrum orsøkum ikki klára at vinna til dagin og vegin. Hesi fólk skulu hava eina virðiliga tilveru, tað er okkara ábyrgd, at so er. Ofta verður ført fram, at tað bert eru arbeiðsgevarar- nir, sum fáa ágóðan av at stovnseta egið virki. Sjálv- sagt vil ein og hvør, sum byrjar egið virkið vinna pening. Men í flestu førum hevur virkið eisini brúk fyri arbeiðsfólki. Og tað er heilt greitt, at ein arbeiðsgevari við ongum arbeiðsfólki vinnur ongan pening og arbeiðsfólk við ongum ar- beiðsgevara vinnur ongan pening. Tí eiga vit at standa saman sum ein maður, eisini tá um vinnlívið ræður. Tí sum orðatakið sigur, hvør av øðrum liva má. Latið okkum tí standa saman sum ein maður um arbeiðsfólki og arbeiðsgev- aran. Tað gevur eitt sterkt vinnulív. Sterkt vinnulív gevur eitt sterkt samfelag og eitt sterkt samfelag gevur okkum eitt gott land at arbeiða og búgva í. Hetta er nakað tú fært við at velja Fólkaflokkin lista A. Trygt vinnulív gevur trygga framtíð Skattalækking Annfinn Brekkstein valevni sambandsflokks- ins í Suðurstreymoy Í einum ásannan av hes- um veruleika vil undirrit- aði sum valevni sam- bandsflokksins stríðast fyri at minka um almenna partin av samfelagsbú- skapinum. Í hesi stremban er og verður eitt av aðal- málum floksins at minka um tað alt og høga skatta- og avgjaldstrýstið, sum er galdandi í føroyska sam- felagnum. Tað er okkum til títlan sóma at varðveita ein marginalskatt uppá 58% av seinast forvunnu upp- hæddini fyri vanligar meðalinntøkur, umframt at meirvirðisgjaldið er tað hægsta í Europa ájavnt tað danska og svenska. Tað skal altíð loysa seg at arbeiða. Borgarin skal sostatt ongantíð revsast fíggjarliga fyri sín góða arbeishug. Fyri at stimbra og motivera tann einstaka eigur øll orka eitt komandi valskeið at vera løgd í at fáa skattin niður um 50% seinast tjentu krónuni. Sjálvstýrið ikki útsett! Høgni Mikkelsen, valevni fyri Sambands- flokkin í Suðurstreym Á forsíðini í Sosialinum nr. 57 er við stórum stav- um skrivað: “Sjálvstýrið útsett næstu fýra árini”. Sosialurin skrivar, at hetta eru boðini frá valskrá Fólkafloksins. Hesi boð Fólkafloksins samsvara eisini væl við greinina hjá Leilu Hjørleivsdóttir á Lofti. Hon skrivar nevn- liga í sama Sosiali við hesi yvirskrift: “Troytt av sjálvstýristosinum” og undiryvirskriftin sigur : “Men tú kanst velja at fáa doyvara settan á, meðan vit bíða” Fólkaflokkurin kann hava rætt so langt, at tosið hjá loysingaflokkunum um meira sjálvstýri, sum nú hevur vart i 54 ár, er møðandi, og serliga tá hugsað verður um avrik- ini av hesum drúgva tosi. Men vit í Sambands- flokkinum hava ongar ætlanir um at útseta strem- banina um meira sjálvstýri. Vit hava heldur ongar ætlanir um at møða nakran við tómum tosi, men heldur gera nakað í verki. “Nýggjar tíðir” sum er uppskot Sambandsfloks- ins til nýskipan av viður- skiftinum millum Føroyar og Danmark, hevur ongar forðingar fyri at menna okkara sjálvstýri, sjálv- bjargni og frælsi. Vit kenna okkum sann- førdar um, at okkara upp- skot er júst tað, sum 75 % av føroyingum hava víst á. Ein skipan innanfyri ríkis- felagsskapin, sum gevur okkum munin meira sjálv- stýri, sjálvbjargni og frælsi enn loysingin nakrantíð ferð at geva. Fólkaflokkurin hevur sostatt ikki fyri neyðuni, at bíða í fýra ár. Saman við okkum røkka tit málið innan fýra ár.. Teir tríggir føroysku musikkskúlanæming- arnir,sum vóru við klaverkapping hjá Steinway í Keypmanna- havn kláraðu seg sera væl.Ein teirra,Andrea á Dul Mortensen fekk premiu fyri framførslu av nýggjum tónleiki STEINWAY-KAPPING Eirikur Lindenskov Sjeynda árið á rað hava før- oyski musikkskúlanæming- ar tikið lut í Steinway klav- erkapping í Danmark. Tað er Tórshavnar Musikkskúli, sum skipar fyri innleiðandi kappingunum í Føroyum. Í ár var innleiðandi kapp- ingin í Føroyum skipað sum ein »pianofestivalur« vikuskiftið 1. til 3. februar. Tórshavnar Musikkskúli bjóðaði øllum musikkskúl- unum í landinum at vera við. Sum gestalærari á skeið- num var Amalie Malling, sum undirvísi í klaverspæli á Kongiliga Musikkon- servatoriinum í Keyp- mannahavn. Pianofestival- urin – ella skeiðið – endaði so við eini kapping sunnu- dagin 3. februar, at tey trý, sum skuldu umboða Før- oyar í kappingini í Dan- mark, skuldu kjósast. Kappingin er skipað í trimum bólkum, ein fyri næmingar undir 11 ár, ein fyri næmingar 12-15 ár og ein fyri næmingar 16-19 ár. Tey, ið vunnu kappingina í Føroyum og sluppu til Dan- markar vóru: Jórun Hansen, Skipanes 11 ár, Hilmar Kass Jacob- sen, Havn, 13 ár, Andrea á Dul Mortensen, Havn 19 ár – Øll trý kláraðu seg sera væl í kappingini í Dan- mark, sigur Napoleon Nólsoy, leiðari á Tórs- havnar Musikkskúla, sum saman við foreldrum, lær- arum og Jákupi Simonsen frá mentanardeildini hjá Tórshavnar Býráð var við til kappingina, sum var hildin í konsertsalinum í Lousianasavninum. Andrea á Dul Mortensen fekk premiu fyri tann best spælda nýggjari tónleikin, og hósdagin fekk Tórshavnar Musikkskúli eisini boð um, at Andrea, sum premiuvinn- ari í tí »XVI Danske Stein- way Piano Festival«, sleppur við til ein Master Class við kenda svenska klaverleikar- anum, Hans Pålsson, profess- ara. Hesin »Master Class« verður leygardagin 5. oktober í ár í Steinway Kam- mersal í Keypmannahavn. Napoleon Nólsoy er sera fegin um umstøðurnar hjá Tórshavnar Musikkskúla á hesum øki. Hann sigur, at skúlin eigur tvey Steinway flygil, og hann fegnast eis- ini um positiva hugburðin hjá Tórshavnar Býráð. 11 ára gamla Jórun Hansen av Skipanesi, 19 ára gamla Andrea á Dul Mortensen og 13 ára gamli Hilmar Kass Jacobsen umboðaðu Føroyar í donsku Steinway kappingini Andrea fekk premiu í Steinway-kapping C M Y K 14