leygardagur 25. august 1951síða 2

Nr. 54 Vituligt er at mong reiðaríir í hesum døgum eru hart strongd peningaliga sæð. Tøkur peningur er ofta lítil og eingin, men tær ymisku dagligu út- reiðslurnar nógvar. Tær stóru skrivstovulønirnar, eitt ella fleiri húsarhald, sum í fínleika og hent- leika skulu haldast so stórsligin sum møguligt, ein peningaoyðsl- andi persónbilur ... møguliga, lønarútreiðslur til tílík, ið arbeiða skulu fyri tey, ið arbeiða ov lítið o.s. fr., ger at hin tøki peningurin ikki røkkur til á øllum økjum. onkur má bíða. Hvør verður tað? Skrivstovumaðurin við teimum 15—20.000 kr. í árligari løn? Bensin til persónbilin? Fínleikar og hentleikar í hús- arhaldinum? Nei og aftur nei! Hvør tá? Jú, ein er eftir. Fiskimaðurin. Hann ið vann tær 4000 kr. við nógvum stríði og strevi. Hann sum á Suðurlandinum mátti berjast við tær måttmiklu nattúruorkurnar, ýlandi stormar og brótandi sjógv- ar. Hann, ið váðaði lívið. fór frá konu og børnum og annars øllum teimum góðum, ið heiminum, hesum frið- og sælu- gevandi støðum, hevur at bjóða hinum einstaka sjómanninum, hvørs lívsmøguleikar eru treytað- samveran Í ir av støðugum og áhaldandi ar- beiði á tí villa havinum. Fiskimaðurin má bíða, og teir, ið sita oman á gullinum og teir, | FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR IKKI FINGIÐ PENINGIN ENN ið ráða fyri borgum, leggja vertin í, hvussu leingi hann skal bíða. Ikki allir hava enn fingið pen- ingin fyri seinasta ár, reiðarin sig- ur einastu ráð vera at keypa frå sær. Um ikki vørurnar eru bílig- astar og bestar frá honum hevur einki at siga. Soleiðis = verður trælbundin, målabundin og leinkj- aður í fátækradómi. Eingin talar um persónbilin, tær ovurhøgu skrivstovulønirnar og teir og tær allar vid stav og hatt, ið farnar eru úr ti skapandi og virkandi lívinum, og nú eru samfelagnum. og eina mest fiski- fiskimaðurin manninum til knuggandi byrðu. Nei, hesin stattur hevur vunnið slík frammihjárættindi í samfel- agnum, al eingin longur torur tala um, at fáa hesi aftur til skapandi samfelagsborgarar, at taka lógva- tak við teimum, ið ár undan ári hava barst ein ótroyttuligan bar- daga, men fingið nógv ov lítið til seg og síni, fyri at fjålga um tær við tí fína pelsinum og teir við stav og hatt í dollargrininum. Fiskimenn! komandi ár siga tit allir korta nei. Ikki á blotan aftur fyrr enn tykkara lívsrættindi og peningaliga úrtøka eru tryggjaði og skrásett av landsins lóggávu- valdi. Lastvognskoyring Anton Arge (y) Husabrugv TIf. 443. Útvarpið við Oyrasund Í Oyggjaskeggjanum Asfaltføroyingur eitt aftursvar til Dimmu (viðvíkjandi grein ið vit áður hava svarað til). Í Dagblað- num skriva eisini um tað sama. Ég vil nú ikki skriva so teir nógv um hetta, men skal tó nevna okkurt. Fyrst tá útvarpið kom, sendu teir kl. 115 gerandisdag og gjørdu ov nógv av at senda tær fáu før- oysku pláturnar ið vóru. og tínæst bóðu teir fólk um at skriva og sig: frá hvussu royndist. Tá nøkur tíð var liðin hevdi eg kannað eftir hvat frægast mundi vera at skriva um, ið kundi hjálpa teimum. Fyrst skrivaði eg um tíð- ina, spurdi hvør teir hildu hoyrdu burtursæð gerandissendingarnar frá sjúklingum og onkrum konu- fólki: tínæst varð merkt við tað teir sendu, bað um at fáa meira av d. kundi onkur fr., helt sunnu- føroyskum, Lt. kvøða okkurt o. s. dagsvarpið vera gott. Óivað hava fleiri skriva nakað tað sama, tí áðrenn long tíð var farin afturum varð tíðin broytt til skrivar , 1214 gerandisdag og vórðu kvæð- ir útvarpaði. Men eitt vist, tad at fólk hava verið glad fyri út- varpið. Tey ið hava onkran av sín- um har niðri vilja hoyra haðani. kenni konu ið situr við lurtid hvørja ferð tað føroyska er, ann- ars ikki. Sjálvandi kundi fleiri dømir verið nevnd. men lat hetta er er, og vera nóg mikið. Tá eg skrivaði til teir, var tað við tí í huga at hjálpa teimum, við at finnast at tí eg heli vera at finn- ast at, og revsa ti ið kravdi revs- an eftir mini hugsan. Hetta kundi tann ið Dimmugreinina eisini gjøri, hevði tað ikki verið eitt sindur betur. 1 & SKEIVAOI Annnars vil eg heita á øll ið áhuga hava fyri hesum útvarpi at skriva til teirra. og er adressan hendan: Danmarks kortbølge, Ra- diohuset, København. Tí lat okk- um minnast tað ið Dimma gloym- ir: »Betur er bøtandi hond enn spillandi tunga.« H. | | Ein flov ein Forvitnisligt var at hoyra før- Keypmanna- oyska útvarpið úr havn seinasta sunnudag, har sagt varð frå samráðingunum millum føroysku sendinevndina og um- bod fyri donsku stjórnina - Samgongubløðini >Dagbl.< og sínum >Dimma< hvørt í lagi at káva útyvir, hvat verun- roynd liga er á vási. Einasta føroyska blað, id bar hin nakna sannleikan fram hetta blað sum segði frá at tað, var var at figgja sjóvinn- ubankan vid + milj. krónum Køroyska útvarpið hevur nú vátt- að hesi tíðindi. sum tíðindastov- ið um galt, an »Ritzau« hevur borið fram. — »Ofta leypa trøll í orð<k — Nú mátti Thorstein Petersen rodna og orna upp um bæði oyru, um hann minnist síni stóru orð á valfund- um, á tingi. og í bløðunum — har hann málreystur í stuttskyggdum erpni háðaði flokkar og menn, sum vildu ikki tá var ikki eiti á sum Thorstein háðaði menn fyri aðrar politiskar loypa fram av at vilja fara biddaragongd til Dan- markar at mjólka státskúnni donsku. — Hvør ikki Thorstein, tá hann bresti sær av sakarmál minnist at hann hevdi vunnið Sjóvinnubankans vegna móti Døn- um. sítt. — Thorstein vannn sakina. — Eingin tordi krumma eitt hár á høvur hansara Thorsteins til tross Danir mundu væl hugsa fyri at hann. Thorstein, segði Døn- um tað honum lysti, undir agn- haldið. — Men Danir vistu betri. ikki í at skjóta fluguna við stórum — Teir spardu krútið og løgdu kanónum —. — — Nú er viðvent í holuni. — Hvør góngur nú biddaragongd til danir. — — Kingin minni enn sjálvur Thorstein Petersen, banka- stjóri og landsstýrismaður — biddaragongd til tess at bjarga banka sínum úr hóttandi vanda.- — Tað er eingin Føroyingur — allra minnst javnaðarmenn sum ynskja eftir at ein banki líka so lítið sum nakað virkistiltak skal fara um kkoll. — Tað hevur tvørt- urímóti verið okkara mál og mið ikki minnst politisk at savna allar góðar kreftir til tess í samlelags- anda og á demokratiskan hátt at halda samfelag okkara flótandi. Ti hava vit roynt at høgga hol á hin mosagrógyna atturhaldsgarð- in, ið innan sin ring hevur savnað hitt kapitalistisk lyndaða liðið, ið hevur vilja og støðugt vil knæsa øll javnaðarmanna tiltøk. Ja, soleiðis kann ganga Hvør skuldi trúð at:sjálvur Sjó- vinnubankin skuldi vera í vanda. Nú kanska fær almenningnvrin 25. aug. 1951 ls [[[[[ É[[ [Å[[ÅÉ[ÉÅÉÅ[[É[[ÅÉÅÅ[ÉÉ[[Å[ [AÅ[[[É[É[|[|—|——— greiðu á hvussu tað bar til at fólk- aflokkstrolararnir kundu halda áfram teir veruliga ikki figgjarliga kundu standa seg betri fóru undir ham- z hóast aðrir sum arin. — — Nú kanska fólk ikki undrast so nógv yvir at eisini arbeiðara- fyritøkan A. T. kundi koma í figgj arligar trupulleikar. — Nú gloppaðu teir sjálvir — lólkaflokksspíðsarnir — propa- gandatjaldið. — Har man vera nógv forvitnisligt aftanfyri hetta tjald. - — — Nú fata vist lesarar av hesum blaði tað mótmæli, sum flokkur okkara setti fram á tingi móti teirri ódemokratisku manna- gongd, sum samgongumenn á tingi z løgdu fyri dagin í teirra disposi- sjónum av donskum státspeningi til Føroyar — —. Tad er tå sólarklárt at vit mót- følkaflokksmenn undir sjóvinnubankans vælsignilsi skula hava loyvi at gera sær til- góðar av almennum donskum pen- ingi — sum við røttum eigur at koma hinum føroyska samfelag- mæla at einans num tilg6dar — —. Vit javnaðarmenn — hvør ein- asti ein mótmæla. — Vit rópa eitt varskó til Danir — og ikki minnst til Harra Vagn-Hansen ríkisum- bodsmann — ti samvinna og po- litiska støða Føroya og Danmark- ar millum í dag skyldast ikki fólk- aflokksmonnum — kanska mest okkara politiska virki og ávirkan — —. men Vit vilja ikki lata okkum skúgva til síðis í føroysk-donsku samskipanini — men krevja okk- ara fulla rætt respekteraðan ikki minnst inum. — — Tey rættindi vit, hóast fámentir sum politisk heild, hava slitið okkum til og tey virki og tiltøk vit hava roynt at skapað — av danska stjórnarvald- skuln ikki leggjast oyði — meðan aðrir gjøgnum peninga- og politisk vald — aðrir sum veruliga hava bitið høvdið av allari skomm — skulu njóta allan fyrimun av tí ágóða, ið tilætlað er eini samfel- agsheild. Sadolin & Holmblad Målingavirkid Sadolin & Holm- blad hevur uppi i teknistovu kom- mununar nýggja skúlaøkið sýnt fram litroyndir at leggja fólki lag á, hvussu tey vilja prýða heim- ið. Tad var kapping millum ymsar at: fáa fram vakrasta og hóskilig- asta. Urslitid er forvitnisligt. Fari Við r og hyggi. Haldið $Socialin