týsdagur 4. september 1951síða 2

Nr. 55 Nú á døgum hoyra vit ofta og títt eitt grðatak, ið ljóðar soleiðis: »Alt í lagi«. Hetta orðtakið er komið úr íslendskum og hóskar sera væl at nýta í føroyskum máli; men tað syrgiliga er, at tað alls ikki hóskar til okkara føroysku viðurskifti, tí her er einki í lagi. Í blaðnum >14. september« fyri 23. august í ár lesa vit ein greinastubba = við yvirskriftini: >Vánalig læknavidurskifti í Suð- uroy<. Har verður greitt frá hvussu sjúklingar í Suðuroy verða viðfarnir. Teir noyðast at liggja hjálparloysi inntil onkur roynir at føra teir til Havnar. Harra Nygárd er nú í løtuni einsamallur lækni her í des og hann kann ikki koma til øll. Í »14.« verður sagt, at hann beinleiðis noktar at koma. z Spurningurin er, um tad er av ringum vilja, at læknin noktar at koma til sjåklingar, ella tad « orsakad av ti, at hann ikki er ur fyri at røkja læknastarvid ú Sandvik og lika til Sunnbiar påra einsamallur aftrat ti, at hann er einsamallur sjúkrahúslækni her i br oynni eisini. Fyri tað fyrsta má krevjast at tríggir læknar verða í Suðuroy staðin fyri tveir og síðan má verða kravt at vikarur kemur fyri lækn- ar, sum fara burtur at ferðast. Fyri tað triðja megu vit fáa ak- veg um alla Suðuroy soleiðis at sjúklingar kunnu koma á sjúkra- húsið á Tvøroyri, tá ið tað er neyð- ugt. Sum fjórða mál vil eg nevna enn eitt, sum tørvar. Sakin er tann, at fólk kunnu koma til skaða og kunna ikki steðga við at fáa lækn- ahjálp, men megu stundisliga verða viðgjørd á einum operati- ónsborði ella fáa aðra tílíka við- gerð beinanvegin. Til tess má læk- nin í Vági fáa tørvandi amboð og høli soleiðis at ein sjúklingur skal kunna fáa eina fyrstu viðgerð, táið tað er nakað sum hastar. Her er sanniliga nógv, sum er í ólagi. Men størsta óskilið er tað at eingin akvegur er til Tvøroyri. Vit eru fullkomiliga avskorin frá Suð- uroyar sjúkrahúsi, tå id illveður er, og sjúklingar ikki kunna flyt- ast eftir sjónum. Tað er ikki sjald- an, at soleiðis er vordid; ti tað er ikki lætt at fara út gjøgnum Pork- eris fjørð á landsynningi. Her eru 50 boðar. sum bróta í illveðri. z Fyri at koma aftur til greinina i >14. September«, so er at siga, al um vit høvdu akveg, so noyddust sjúklingarnir ikki at ligid hjálpa- leysir, so kundu teir verid sendir Tvøroyri til læknan og fingið hjálp har. Latum okkum tessvegna verða samd um at siga, at tilikt ólag og óskil. sum her er umtalað kemur av tí, at stýrið í landi okkara er samansett av afturhaldsmonnum. FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR ÓLAG — ÓSKIL Nú eg var í Tórshavn um ólav- ed talaði eg tvær ferðir við landsins verkfrøðing og einaferð við ein fultrúa hansara um tað, at menn fáa ikki arbeitt vegin mill- um Hov og Øravik og onnur tílík arbeið her í oynni, tí verkfrøðing- arnir síggjast ikki her suðuri. Ég fekk tað svar at um Suðuroyingar ynskja at síggja verkfrøðingin, so megu vit fáa fjarsýn. J. H. Danbjørg. TIPPITOPPURIN Í Dagblaðnum 28. aug. stendur grein: við omannevndu yvirskrift. Greinin er annars fyri tað mesta ein uppafturtøka av einari grein, sum stóð í Sosialinum nú ein dag- in. Vit kunnu sjálvsagt ikki vera annað enn glaðir yvir, at Dagblað- ið endurprentar okkara greinir og ber tær í tílíkar krókar, ið Sosial- urin ikki røkkur. Henda, mong onnur grein í blaði okkara, røddi um ta syrgiligu støðu, ið okkara" fiski- menn eru í, hvat løngjaldan teirra viðvíkjur og eigur tí sjálvsagt at verða lisin av so mongum sum yv- irhøvur gjørligt. Greinskrivarin í Dagblaðnum endar við at siga: »Betri er bøt- andi hond enn ein spillandi tunga. Tað hevði verið gott, um lærarar og læraraskúlanæmingar løgdu sær tað í geyma.“ Vissuliga gera >Tvørámaður<. Annað enn ein bøtandi hond vil tað aldri vera at vísa á alt ørætt- vísið móti fiskimanninum, hvat hansara = lønarviðurskiftum við- víkja. Annað aldri sum so teir tað kæri órættvíst vil tað at fiskimaðurin, ið stridist mest fyri sítt livibreyd, skal fáa hina minstu úrtøkuna, samstundis sum somu reiðaríir, ið nokta tiskimonnum løn sína, geva teimum skrivstovumonnunum, ið sita við 15.000 kr. í fastari løn, eina frammíhjá lónarviðbót uppá 1000—1500 og fleiri kr., tá ið árið er endað. Hesum órættvísinum vilja allir rætthugsandi menn og kvinnur, — eisini tílík, ið ganga í læraraskúl- an ella eru í Dany og studera, — til livs, enn verða, Og so er tað hasin >Tvørámað- Hvør er hann? a. »Vit her á urin«. Hann skrivar m. Tvøroyri...< Við øðrum orðum skuldi ein kunna rokna vid, >Tvørámað- urin var av Tvøroyri og hevur skrivað greinina har. Er greinskrivarin nú >Tvørá- madur«? Sosialurin kemur út leygardag Alt fyri ríkmannin! Eitt fyri og annað eftir av teim- um fiskiførum, ið fiskimenn settu allan sín pening og nógv aftur at í og sum teir við nógvum stríði og strevi hava reynt at fingið at borið seg, fer í hesum tíðum undir ham- arin. Fiskimenn missa allan sín pen- ing og nógv aftur at. Ein hin størsti útreiðslupost- urin hjá fiskiførunum í dag er tryggingin. Ein 40 tons snurru- váðsbátur má gjalda umleið 7000 kr. og ein miðalstórur trolari 40 tús. kr. árliga í tryggingargjald- um. Tryggingarsambandið hevur vunnið umleið 8 milj. kr. av fiski- vinnuni. Tryggingarbyrðan er ótolulig fyri fiskivinnuna, hon drepur og førkar far eftir far nærri at ham- arinum fyri hvønn dag, ið gongur. Hvar ið hin deyðsdømdi fiskiflotin má fer so hesin peningurin, gjalda? Til dømis: At keypa nakrar illi røktar, fleiri hundrað ára gamlar bygningar fyri úti í Tinganesi fyri fleiri 100.000 kr. At byggja nýtt Hotel Føroyar fyri, ið kemur at kosta 2 milj. kr. — og tað einans til danskar heilsølu. menn at búgva í Soleiðis = verður peningurin nýttur. Hví ikki heldur hjálpa fiski- vinnuni, haðani peningurin er komin, við hesum nógva pening- inum? Hví ikki seta tryggingargjaldið niður í lítið og einki fyri á tann hátt at bjarga mongum fiskifari frá at fara undir hamarin? Fiskimenn! Er tað ikki rættari, at tit hava amboð at arbeiða við fyri at bjarga og halda landinum uppi, heldur enn at peningurin verður nýttur at hýsa donskum heilsølu- monnum, ið koma higar at eta upp vinnu tykkara og draga pen- ingin út av landinum? Hvør eigur fyrsta rætt her á landi, heilsølumaðurin ella fiski- maðurin? í Havn, men hesin Sosialurin, ið greinin stóð í, kom ikki til Tvør- oyri fyrr enn kl. 4 s. p. mánadag- in, men longu týsdagin hevur Dag- blaðið hana endurprentaða við »Tvoråmadur« undirskrivaður. Postsamband, ið rokkið kann hava Dagblaðnum týsdagin, hevur í øllum førum ikki verið við Suð- uroynna. Sostatt er greinskrivarin eingin >Tvørámaður< »her á Tvøroyri.c Annars er tað gamal siður hjá »Dagbladnum« at nýta >Tvørá- menn tá teir loypa á ymisk við- urskiftir og ymiskar persónar á Tvøroyri. 4. september 1951 Og fiskimenn, í tykkara hond- um liggur avgerin. Ein er glottin, um enn í tí fjara. | Um trý ár fara vit aftur til val- | há i borðið. | > Kj. Mohr skrivar í Dagblaðnum um landsstýrið: Tað verður eisini tíðum høgt í núsitandi landsstýri, men hugsi tykkum um, tí menn, ið nú sita, komu at taka um tampin eftir fyrra landastýri, ið var valt av fyrrverandi løgtings- hesir samgongu, og mugu hesir menn nú sita og rætta alt tað skeiva, sum tá varð gjørt — uttan skil. Verið varnir, — loypið ikki á skeivar menn<. Hetta er eins og við manninum, ið fór eftir kúnni. Komin aftur at húsum helt konan við hann, at hann hevði tikið skeiva kúgv. Hann svaraði: >Ég havi onga skeiva kúgv sæð. Soleiðis við Kjartan Mohr. Ver varin, tak ikki skeiva kúgv. * Drongurin kemur grátandi aftur úr skúlanum. Mamman: >Hví grætur tú?< Drongurin: »Ti lærarin slerdi meg.« Mamman: teg?« Drongurin: »Ti eg svaraði hon- sum eing- honum >Hví slerdi hann um uppá ein spurning, in annar kundi svara uppá.“ Mamman: »Hvat spurdi hann?« Drongurin: >Hann spurdi, hvør hevði koyrt vatn í blekkglasid.« Mamman: »Og hvat svaraði tú. Drongurin: >Eg.< ?„Jdni Smiðju- oglmaskinverkstaður Autogen-elektrosveising. 83, Máltr. Klakksvík Bílig og haldgóð DØD hjå Poul Arne Poulsen Tvøroyri Tí. 18. til rennur og septiktankar