leygardagur 10. november 1951síða 2

Nr. 65 Úr Skúlablað- num FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR Fimleikarhellin Hin nýggi skúlin í Vági (Framh.) Aftaná at øll mannfjøldin hevði sungið: >Tín miskunn, o Gud er sum himinin hå«, beyð soknarstyrisformad- urin, A. Djurhuus, fólkinum vera væl- komið. og síðan vigdi Føroya próstur Jacob Joensen skúlan við góðum og vælvaldum orðum. Tá ið prósturin hevdi endað talu sína, sang sangkórið í Vági við Ellu Dahl sum stjóra sálmin >Gud. tú sum øllum bydir« og so talaði sóknarstýr- islormaðurin aftur. Hann takkaði prostinum fyri tey góðu orð og ynski. sum hann hevði borið fram. Hann mintist á tann gamla skúlan og tey ættarlid, sum hava gingið í skúla har. hann mintist á tann gamla læraran. Poul Næs, sum livir ellisår síni i Tórs- havn, takkaði honum fyri alt tað góða. sum hann hevði lært tey. id høvdu gingið í skúla hjá honum og segði frá. at sóknarstýrið í Vági á hesum hátíð- ardegi hevdi sent Poul Næs hesa heils- an: >Í dag tá nýggi skúlin verður vígdur. og vit samstundis fara frå ti gamla skúlanum, minnast vit tygum og senda tygum bygdarinnar vegna okkara bestu heilsan við tøkk fyri alt tað góða arbeiði, sum tygum gjørdu tey mongu ár. tygum vóru lærari her.« Sóknarstýrisformaðurin takkaði N. P. Strøm. byggjumeisstara og øllum teimum, sum høvdu arbeitt uppá henda skúla. sum bygdin nú átti skuld- afrían; hann takkadi likaleidis ríkis- umboðsmanni og landsstýri fyri studn- ing, sum jåttadur var frå danska státi og Føroya logtingi. »Hesin skåli« endaði sóknarstýris- formaðurin. »verdur nå latin til bygd- ina. til børn og lærarar. vónandi verð- ur tað arbeiði. sum her innandura verð ur gjørt. til heiðurs fyri bygd og land.< Síðan varð sálmur, sum Johs. And: Næs, lærari við Vágs skúla. hevði yrkt til vígsluna, sungin. Richard Long. landsstýrismaður, bar heilsan frá Føroya landsstýri og ynskti Vágbingum til lukku við skúlanum, sum stóð mát við hvønn skúla tað skuldi vera. Hansara ynski var, at góð- vild og góðsemd máttu ráða og einki ilt uttanífrá mátti fáa vald her. Sangkórið sang so >Her er dámligt í Føroyum<, og so ynskti rikisumbods- maðurin bygdini til lukku við skúl- anum. Eftir Sámal Johansen J. O. Djurhuus, skúlastjóri, takkaði sóknarstýrinum og íbúgvarunum í Vági fyri, at skúlin var bygdur og ynskti, at lærararnir máttu duga at gera arbeiðið innanfyri skúlagáttina soleiðis. at tað var til gleði og gagn fylri øll. Hátíðin endaði við, at sálmurin >So tak tá mínar hendur og leið tú meg«, varð sungin, og so fingu øll. sum vildu, loyvi til at skoða skúlan innan. Oll. serliga lærarar, mugu fegnast, hvørja ferð ein skúli verður vigdur, annaðhvørt hann er lítil ella stórur. Eitt fólk. sum unnir børnum sínum góðar skúlar og lærarunum góð ar- beiðslíkindi. gongur ikki við deyða- num í hondini, tí fólki er lív lagað. Samuel Johansen. Vegna plásstrot er røða próstsins og ikki tíkin við. ein sálmur Úr tinginum g Figgjar(6)megi Føroya var til 1. vidger i gjár á tingi. og varð málið beint i figgjarnevndina. Nógvir høvdu orðið t. d. T. Petersen id sær út sum hann ætlar at byrja av nýggjum at slongja um seg við brigli og øðrum, hann vil hava bann fyri stórum parti av ti ið flutt verður úr Danmørk. Tr. Samuelsen helt ikki at væl bar til at nokta fyri at »bestilla«, tí nógv húsar- hald spardu væl við tað. P. M. Dam helt. at ansast mátti væl eftir ti ið flutt varð inn. so ikki keypmenn settu nógvan pening í ónyttuvørur í staðin fyri at arbeiða við teimum, alt mátti gerast ið gerast kundi fyri at fáa allar hendur í arbeiði, tí einki var so niðurbrótandi sum arbeiðsloysi í ein- um samfelagi. Heldur ikki kundi nokt- ast fólki at »bestilla« tá tað var bílig- ari. tí alt mátti gerast fyri at fáa end- arnar at høkka saman. Javnaðarflokk- urin vildi vera við at samráðast og við størst áhuga. og gera uppskot ið kunnu verða Føroya fólki í síni heild ikki bert teimum ein- til frama, og staku. J. Kallsoy ynskti eftir at teir ting- menn ið ikki vóru í figgjarnevndini skuldu koma við góðum uppskotum, helt at betur heyði verið um menn úr 10. november 1951 Kunngerð Tað verður hervið gjørt kunnugt, at 'alutamiðstøðin fyri fyrst ikki gevur undantaksloyvi frá útfluttningbanni á gomlum jarni og metali eftir galdandi reglum um inn- og útflyting av vorum. Fyrr givin undantaksloyvi verða samstundis afturtikin. Valutamidstødin, ?. november 1951. E. h. J. Nicolaisen. B —ekkoloddið... Royndir hava vist, at BEHM Nærri frágreiðingar fáa umboðnum. P-F ÍDNI Fyri fiskimannin og naviga-terin er valid av ekkoloddi "ein álitissak ekkoloddið undir ollum umstødum hevur roynst væl. BEHN fabrikkirnar gjørdu heimsins fyrsta ekkolodd og hava sidan ligid á odda. BEHM nýtir lítlan streym. Registreringspappírið er turt og kann nýtast fleiri ferðir. Botn- installasjónin løtt ogskalarikkiskrokkin tygum frå Telefon 83. Postbox 83. Klakksvik Radiobering R Å D | 0 TE L } F 0 N | Consol Skeið í radiotelefoni (generalt certifikat) verður hildi eftir tilmæli frå Føroya Landsstyri. Skeiði, id eisini umfatar radiobering og consol, ætlast byrja 27/11 og enda 11/12. Klakksvík Sjómannsskúli. vinnilivinum høvdu verið við í ti nevnd ið arbeitt hevði við hesum máli, so kundu teir samstundis veri komnir við sínum uppskotum. J. Chr. Olsen helt at nýggjar leiðir máttu roynast, helt at tey gomlu skip- ini ið ligið høvdu í ár kundu fara í sildina rundan um Føroyar næsta ár. Helt sum J. K., tað mátti vera hug- stoytt fyri mangan mann at noyðast at krúpa til Danmarkar fyri at fáa hjálp. fyri sambandsmenn var tað tó ikki. J. H. Danbjørg: Hevdi trolarakeypi verðið ansað smb. javnaðarmannaupp- skot hevði mangt verið betur. Fisk- arir og arbeiðsmenn kunnu ikki spenna reimina meira enn teir hava. Vegagerðin er hildin uppat. studn. til velting skal steðgast, so ikki verður veturin ljósur at síggja frammímóti. Men vit skulu læra av skaðanum, og hyggja út eftir hvat aðrar tjóðir gera vit hava klárað okkum úr óførinum fyrr, so vónandi gera vit tað aftur enn. P. P. helt at vit eta ovnógv og nýta ovnógv klæðir (hann man óivað ikki hava hugt í skápini hjá teimum minnu mentu). Bað tingmenn lesa tað ið stóð millum reglurnar í gulubók. ingar liva ovdýrt, røkja sína vinnu ov- dýrt. Bað fólk leggja av at halda hesi stóru veitsluhaldini, væntar at fáa hag- tøl frá nú av. Føroy- Ríkisumboðssmaðurin helt tað vera margháttligur atburður av T. P. at tosa um at steðga innfluttningi úr Danmørk tá hann var ímóti at steðga tá tað sama var á vási yvirfyri Onglandi á sinni. Alreyður av øði reyk T. P. uppaftur og bað ríkisumboðsmannin halda seg burtur frá hesum spurningi. Davidsen helt, at tað gamla kines- iska orðatakið um at fekk ein ein mann at vera sær takkskyldugur, fekk ein ein óvin afturat, gott kundi nýtast i ting- inum í dag. J. F, Øregaard: Tann støðan, vit eru í í dag, er ógviliga lík støðuni aftaná kríggi, tá okkara ágóði í Onglandi minkaði munandi. Tað, tá var gjørt, var at minka innfluttningin munandi av nógvum vørum, og heilt støðga inn- flutningin av øllum ónyttuvørum. Nú er okkara ágóði yvirfyri Dan- mark uppbrúktur, men munurin er tó tann, at vit hava bygt skip fyri 44 mill. hús fyri 30 mill., havnir og lendingar fyri 15 mill., turkihús og frystihús fyri 7 mill. 0. a. m., so vit i dag hava eitt arbeiðsamboð. Tá nú landsstýrið og summir tingmenn við, mala til at steðga havnabyggingini, taka minstu- lønina frá fiskimonnum, leggja toll á bensin til útróðrabátar og tílíkt, haldi ev ikki hetta vera rætta leið at ganga. Er innflutningurin ov stórur, so megu vit minka um hann fyri eina tíð um neyðugt, heilt steðga øllum tí ónyttu- fjasi, sum at landi rekur. Havnirnar megu vit gera útav, ti tær eru fyri við- komandi bygdir ein lívstreyt.