Sosialurinarkiv
Sosialurin 1951-12-31, síða 3
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mánadagur 31. desember 1951síða 3

‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

31. desember 1951 FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR Nr. 72 Í : 2 Tað eru roykpylsurnar ið duga tær frá HOULBERG Matligt er, og væl rýkur, tá ið Føroya | SOSIAL-DEMOKRATUR | Blaðstjóri ILHELM SØRENSEN hurðin verður gloppað inn i royk- Prent: A. ØSTER rúmið hjá Houlberg, har hundrad- tals nossligar roykpylsur hanga lið um lid til at ,bunast" ... HOUL- BERGS roykpylsur eru gjørdar av fyrsta flokks tilfari, vælkryddraðar, Kunngerð Tað verður her gjørt kunnigt, at býráðið í 1952 hevur fund 2. og 4. tysdag i hvørjum mánaði, kl. 20, við undantak av desember, har fundirnir vælsaltaðar og vælbunar ... S. HOULBERG 's KØDBYEN KØBENHAVN e Umboð: B. Mortensen X , = : : : ØK Á ARNA ÆOKKARA verda hildnir 1. og 3. tysdag. Tórshavn . tlf. 8 "ø +, A a , , N : HNG — 7 Tórshavnar byråd, tann 22. desem- ;j — „A k SCR REKLAMA ber 1951. Í . í — me Feroya Bjór ØL- og MINERALVATNSVIRKI TRYGGINGARSAMBANDID FØROYAR Føroya Sjóvátrygging... telf. 372 Føroya Vanlukkutrygging telf. 221 | | Citrón sodavatn Appelsin limonada Hindber limonada Jørdber limonada Vanillie limonada Åppolinaris | Máltráð 4 | | Foroya Kríggstrygging.. telf. 372 ; Førova Brunatrygging .. telf. 372 FOROYA PILSNAR EKTA MALTOL Vit tryggja: Bátar - skip - veru - hús - innbúgv - ferðagóðs bilar o. a. Føroyingar eiga at tryggja í landsins egnu trygging — Í Øl og mineralvatn verður bert sent til teir kundar, ið senda kassar og fløskur aftur. SENDIÐ SOMT GODS AFTUR ! EINAR WAAG, Klarrsvír. ÆT ETT AL NATCGIAN! på T c in í 2 SM JAKOB JONSSON Ásmundur: Tað verður víst havnin ið dugir sum FF HE frå Hrauni: tad nær, hetta folk! y . / . 7 7 . . z På | Hilda (læandi): Ver nú ikki so illur í tær. Onkur Á L D U R er ringari mannadur enn tå. Helga litla bredg- í ar ikki so lítið aftur til móðir sína. Hon kundi Sjónleikur í trimum táttum leggja úr hondunum, tann konan, um hon so var systir mín. Grím lítla fer tå væl ikki at lasta. Hann breðgur so til tín, í hvussu er. Og Valur Arason, hann er fimur á fingrunum, tóast hann hevur verið og lært. — Og tað eru ikki allir formenn, ið kunna rósa sær av at hava útlærdar løgfrøðingar á báti við sær. Ásmundur: Tú man hava rætt, enn sum áður. Tað er satt at Valur stakkalur er ikki so burtur av leið, tá vit minnast til, at hann gongur við hvítum um hálsin níggju mánaðir av hvørjum tólv. — Tað er ikki annað enn rímuligt, at menn verða linligir av tilikari innisitan, og so er nokk okkurt stuttligari enn henda løgfrøðin at fáast við. Men nú skal eg siga tær eitt í álv- Týtt úr íslendskum hevur Hans Dalsgaard Hilda: Teir vóru ikki nógvir sum róu móti tær ta náttina ið Gerðabáturin setti upp í Grunna- vági. Somikið minnist eg, at eingin vann hús upp einsamallur uttan tú. Ásmundur: So hevur tå væl heldur ikki gloymt mótitøkuna eg fekk heima við hús. — Fyrr var -— ; illa, at hann royndi at ganga leysur, id trú- Kunngering. lovaður var við sjálvari dótrini í húsinum. | Eingir av hinum høvdu gentu at kyssa yl aftur Tad verður her gjøri kunn- i kroppin á sær, neyðars menn. tgt, al hýráðið É 1832 heyur Hilda: Ja, er ikki undarligt at hugsa sær, Ás- fund 2. og 4. lýsdag í hvørjum |; ; lur so lanet skal vera síðani? j í j mundur, at so langt skal vera síðani“ mánaði, kl. 20, við undantak VALDEMAR LUTZEN Thorshavn, Telf. 16. av desember, har fundirnir Ásmundur: Ja, nógv cr nú umskift síðan tá, Hilda ara, kona góða. — Hetta unga fólkið nú, tað verða hildnir 1. og 3. lýsdag. | og ikki hevur altid horid líka væl til i sjógs virkar kanska viðhvørt eitt sindur við kropp- » TORSHAVNÅR BYBÅD, heldur. — Tad verða láir, ið kunna gi“ inum — tað skal eg ikki nokta — men tað tann 22. desember 1951. við bæði vindi og streymi til vildar líka til virkar ikki við sálini, heldur enn saltaðir hýsu- fjørður er rógvin. Stríð skal til, um knotur knokkar. Og tað versnar í hvørjum — tað ” pn - skulu verða í kongunum. a. versnar í hvørjum, sigi eg. — Veikin takið 2 Tis- Hilda: Ja, og tó hann ofta hevur brotið stórsjógv- tað, gongur tað ikki og letur dansiløg allan dag- VY að. so hevur tó altid slættnad aftur ímillum. in. aftrat øllum dansinum og trallinum um náttina. Og eru teir glaðir, so bera teir seg at Ásmundur: Men tað er sum eg sigi, at tað er bes! sum ovfærakåtir hundar. Tað er nú mest Valur seðlar verða útflýggjaðir til persónar. id hava fastan bústað í Torshavnar komm- unu. í býráðssalinum mánadagin hin 31. desember 1951, miðkudagin hin 2. og hósdagin hin 3. januar 1952 frá kl. 9 til 17. Tey. ið koma eftir seblunum, mugu ikki verða undir 18 ár og mugu vera vitandi um øll nøvn á húski sínum. Eftir ásettu tíð fyri útflýggjanina verða 2 kr. tiknar fyri hvørja útflýggj- an. Tórshavnar byråd, tann 28. desem- ber 1951. at hava fingið vágin úr eygunum, tá tað krevur at leggja móti brotinum. Og tí sigi eg, al hesin ungdómur, sum nú veksur upp á hesum landi ger ikki stórar skreytir tá á kemur at standa. Eingin áhugi, einki fyrilit — og eingin støðu- festa. Eg havi viðhvørt sagt við meg sjálvan: Guð hjálpi tykkum vesalingar, tá tit koma í óslættan á lívsleiðini. Hvat verður av hesum fólki tå id aldurnar reisast av álvara? Fjall- høgar, so at ikki sæst uttan beint upp í himm- alin. Hvat verður av lí sigi eg? Hilda: Tað bjargar sær onkursvegin. Tað lærir av royndunum. Allir nåa síni havn umsíður. vanlukkudýrið, sum roynir at hava onkran stuttleika fyri. Ikki so við Grími, hann er meira ójavnt hýrdur, og Helga, góða skinnið, — — tað sær ikki betur út enn at okkurt bagir barn- inum. Tað er syndarligt at síggja eygnabragd- ið á henni viðhvørt. Hilda: Ikki hugsi eg at menn geva tílíkum mikl- ar gætur. Ásmundur: Tú kanska ansar betur eftir tí, tú er kvinna. Hilda: Tað er hetta sama, sum endurtekur seg við hvørjum ættarliði.