mánadagur 31. desember 1951síða 3
‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
31. desember 1951 FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR Nr. 72
Í
: 2
Tað eru roykpylsurnar ið
duga tær frá HOULBERG
Matligt er, og væl rýkur, tá ið
Føroya |
SOSIAL-DEMOKRATUR |
Blaðstjóri
ILHELM SØRENSEN hurðin verður gloppað inn i royk-
Prent:
A. ØSTER
rúmið hjá Houlberg, har hundrad-
tals nossligar roykpylsur hanga lið
um lid til at ,bunast" ... HOUL-
BERGS roykpylsur eru gjørdar av
fyrsta flokks tilfari, vælkryddraðar,
Kunngerð
Tað verður her gjørt kunnigt, at
býráðið í 1952 hevur fund 2. og 4.
tysdag i hvørjum mánaði, kl. 20, við
undantak av desember, har fundirnir
vælsaltaðar og vælbunar ...
S. HOULBERG 's
KØDBYEN KØBENHAVN
e Umboð:
B. Mortensen
X , = : : :
ØK
Á ARNA ÆOKKARA verda hildnir 1. og 3. tysdag. Tórshavn . tlf. 8
"ø +, A a , , N :
HNG — 7 Tórshavnar byråd, tann 22. desem- ;j —
„A
k SCR REKLAMA
ber 1951. Í . í — me
Feroya Bjór
ØL- og MINERALVATNSVIRKI
TRYGGINGARSAMBANDID
FØROYAR
Føroya Sjóvátrygging... telf. 372
Føroya Vanlukkutrygging telf. 221
|
| Citrón sodavatn
Appelsin limonada
Hindber limonada
Jørdber limonada
Vanillie limonada
Åppolinaris
|
Máltráð 4 |
|
Foroya Kríggstrygging.. telf. 372 ;
Førova Brunatrygging .. telf. 372
FOROYA PILSNAR
EKTA MALTOL
Vit tryggja:
Bátar - skip - veru - hús - innbúgv - ferðagóðs
bilar o. a.
Føroyingar eiga at tryggja
í landsins egnu trygging —
Í
Øl og mineralvatn verður bert sent til teir kundar, ið senda
kassar og fløskur aftur. SENDIÐ SOMT GODS AFTUR !
EINAR WAAG, Klarrsvír.
ÆT ETT AL NATCGIAN! på T c in í 2
SM JAKOB JONSSON Ásmundur: Tað verður víst havnin ið dugir sum
FF
HE
frå Hrauni: tad nær, hetta folk!
y . / . 7 7 . . z
På | Hilda (læandi): Ver nú ikki so illur í tær. Onkur
Á L D U R er ringari mannadur enn tå. Helga litla bredg-
í ar ikki so lítið aftur til móðir sína. Hon kundi
Sjónleikur í trimum táttum
leggja úr hondunum, tann konan, um hon so
var systir mín. Grím lítla fer tå væl ikki at
lasta. Hann breðgur so til tín, í hvussu er.
Og Valur Arason, hann er fimur á fingrunum,
tóast hann hevur verið og lært. — Og tað eru
ikki allir formenn, ið kunna rósa sær av at
hava útlærdar løgfrøðingar á báti við sær.
Ásmundur: Tú man hava rætt, enn sum áður. Tað
er satt at Valur stakkalur er ikki so burtur
av leið, tá vit minnast til, at hann gongur við
hvítum um hálsin níggju mánaðir av hvørjum
tólv. — Tað er ikki annað enn rímuligt, at
menn verða linligir av tilikari innisitan, og so
er nokk okkurt stuttligari enn henda løgfrøðin
at fáast við. Men nú skal eg siga tær eitt í álv-
Týtt úr íslendskum hevur Hans Dalsgaard
Hilda: Teir vóru ikki nógvir sum róu móti tær
ta náttina ið Gerðabáturin setti upp í Grunna-
vági. Somikið minnist eg, at eingin vann hús
upp einsamallur uttan tú.
Ásmundur: So hevur tå væl heldur ikki gloymt
mótitøkuna eg fekk heima við hús. — Fyrr var
-— ; illa, at hann royndi at ganga leysur, id trú-
Kunngering. lovaður var við sjálvari dótrini í húsinum.
| Eingir av hinum høvdu gentu at kyssa yl aftur
Tad verður her gjøri kunn- i kroppin á sær, neyðars menn.
tgt, al hýráðið É 1832 heyur Hilda: Ja, er ikki undarligt at hugsa sær, Ás-
fund 2. og 4. lýsdag í hvørjum |; ; lur so lanet skal vera síðani?
j í j mundur, at so langt skal vera síðani“
mánaði, kl. 20, við undantak
VALDEMAR LUTZEN
Thorshavn, Telf. 16.
av desember, har fundirnir Ásmundur: Ja, nógv cr nú umskift síðan tá, Hilda ara, kona góða. — Hetta unga fólkið nú, tað
verða hildnir 1. og 3. lýsdag. | og ikki hevur altid horid líka væl til i sjógs virkar kanska viðhvørt eitt sindur við kropp-
» TORSHAVNÅR BYBÅD, heldur. — Tad verða láir, ið kunna gi“ inum — tað skal eg ikki nokta — men tað
tann 22. desember 1951. við bæði vindi og streymi til vildar líka til virkar ikki við sálini, heldur enn saltaðir hýsu-
fjørður er rógvin. Stríð skal til, um knotur knokkar. Og tað versnar í hvørjum — tað
” pn - skulu verða í kongunum. a. versnar í hvørjum, sigi eg. — Veikin takið
2 Tis- Hilda: Ja, og tó hann ofta hevur brotið stórsjógv- tað, gongur tað ikki og letur dansiløg allan dag-
VY að. so hevur tó altid slættnad aftur ímillum. in. aftrat øllum dansinum og trallinum um
náttina. Og eru teir glaðir, so bera teir seg at
Ásmundur: Men tað er sum eg sigi, at tað er bes!
sum ovfærakåtir hundar. Tað er nú mest Valur
seðlar
verða útflýggjaðir til persónar. id hava
fastan bústað í Torshavnar komm-
unu. í býráðssalinum mánadagin hin
31. desember 1951, miðkudagin hin 2.
og hósdagin hin 3. januar 1952 frá
kl. 9 til 17.
Tey. ið koma eftir seblunum, mugu
ikki verða undir 18 ár og mugu vera
vitandi um øll nøvn á húski sínum.
Eftir ásettu tíð fyri útflýggjanina
verða 2 kr. tiknar fyri hvørja útflýggj-
an.
Tórshavnar byråd, tann 28. desem-
ber 1951.
at hava fingið vágin úr eygunum, tá tað krevur
at leggja móti brotinum. Og tí sigi eg, al hesin
ungdómur, sum nú veksur upp á hesum landi
ger ikki stórar skreytir tá á kemur at standa.
Eingin áhugi, einki fyrilit — og eingin støðu-
festa. Eg havi viðhvørt sagt við meg sjálvan:
Guð hjálpi tykkum vesalingar, tá tit koma í
óslættan á lívsleiðini. Hvat verður av hesum
fólki tå id aldurnar reisast av álvara? Fjall-
høgar, so at ikki sæst uttan beint upp í himm-
alin. Hvat verður av lí sigi eg?
Hilda: Tað bjargar sær onkursvegin. Tað lærir
av royndunum. Allir nåa síni havn umsíður.
vanlukkudýrið, sum roynir at hava onkran
stuttleika fyri. Ikki so við Grími, hann er meira
ójavnt hýrdur, og Helga, góða skinnið, — —
tað sær ikki betur út enn at okkurt bagir barn-
inum. Tað er syndarligt at síggja eygnabragd-
ið á henni viðhvørt.
Hilda: Ikki hugsi eg at menn geva tílíkum mikl-
ar gætur.
Ásmundur: Tú kanska ansar betur eftir tí, tú er
kvinna.
Hilda: Tað er hetta sama, sum endurtekur seg
við hvørjum ættarliði.