leygardagur 5. januar 1952síða 2

Nr. '1 FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR 8. januar 1952 Nevnd viðvíkjandi endur- Í hesá nevnd eru valdir: so sokka vit allir nidur« Debes Christiansen, Havn fyri sluppur. Vor kære Moder, Svigemoder, Tað er nú so oftani sagt, men | Kongstankin... Óli hjá Dáva. Klakksvík fyri skonn- | Bestemoder og Oldemoder sion I: síinaferð p 1 artir. 2 lat okkum siga tað einaferð FN, »Bordoynna til eina kommunu« Óla akun' Jensen! fvri hini fórini Hansine Hansen, at Norðuroyar eru tann parturin sbedu tveum vera skonestanka“ | Í DN ási og Evald K jól. ALL. ; v lahdinum, ið ringast er fvri Ð 2580. 8 ; Johan Dahl, Vagt og Evalc jol- pus. Distriktsjordemoder af av FAME, 16 FINSISL 7% Í tygara. Nú sita tygum á hægri | bro, Kl., hesir báðir fyri reiðarar. Thorshavn hvat postflutningsfarið viðvíkur. séssilenn tað. Tá id so er vorðið, Dánjal Klein, Gjógv. fyri fiskimenn- all 4 "hr urin er sið 50 ár. líti 11: nar døde i afles Båturin er umleid 50 ár, lítil | var tað tå ikki ein »gentleman«- | tar: : ; og vånaligur, men kortini livsnerv- | hugsan at. gjort. henda. »kongs- Henda nevnd hevur til endamål at Thorshavn, d. 7 januar 1952, : RP 5 EU 5" PE ælDT e finna fram á hvørji skip ið loysir seg an hjá 1000 fólkum, ið búgva | iankan« so háfloygdan, at hann hest at hava! óe'ta Í a réiðskan ) op þjødd á ymsum oyggjum og illa ljóðað N. AN OVi est at hava, ág tannn besta rerðskap- Paa de efterladtes vegne. SP ) &) » VRÐ. på * 219) i 10 i je '0ov rar År 4 S i NR 1rtak n OR . tern komulieum nlåssum €1SIn1 na 138: ml Øl yIngal ur in 't. v. s. hvat bestu úrtøkuna gevur: H. O. HANSEN Ro 2 sum på , Í bygd og í bygd, úr oyggj og í Fríggjamorgunin kl. II. høvdu Frúðliga hevur hann siglt um oyggj turrføttir.« teir tann fyrsta fundin saman vid lands | Begravelsen foregaar fra Kirken ; 1 / DO ... kg . . rr. mr r ringastu landoddar og verstu stýrismanni Long. Ihorsdag Kl. 1. streymafirðir í sannheit hevur hann mangan ringan farið, og rós Tíðindi og heiður eiga teir menn, sum G St k Allir sáttmálar millum fiskarar og ro og S ervur. ígjøgnum hesa bátsøldina hava út- reiðarar vórðu uppsagdir til 1. jan. ØN, ið vilja keypa skerv ella grót eiga at venda sær til kom- í ár. samráðingar hava verið. men úr- kantórið a an Í. vur slitið 187 munukantórið. Hvussu oftani hann hevur slitið slitaleysar. Báðir partar eru vorðnir int dygdarverk. Grót og skervur megu verða voldin fyrst. áðrenn tey verða heimtað Bilstjórar verða åmintir, at teir íkki kunnu heimta grót ella skerv uttan við einum lími av vegnevndini ella einum umboðsmann og hugsa vit um tað, ið menn nú fyri kommununa á døgum nevna >nýmótans hent- 28. des. -var fundur í Havnar tr- Froðbiar sóknar kommuna beiðsmannafelag. hvar nevndarval fór fram. Teir id valdir eru í ta nýggju sín aldur er ilt at siga; men tað er | samdir um at leingja teir gomlu sátt- í øllum førum meiri enn einaferð | málarnar til 20. jam. og skulu teir so samráðast í hesum tidarbilinum. leikar«, so verður hitt >yvirliv- aða< áratalið so stórt at alt melur neyndina eru: í klingur. Maður, ið skuldi ferðast honum, segði fyri stuttum, at hann við Martin Kúrberg. frm., vid 27 atkv., Arni Rein. Niels Olsen. Trygvi Árting og Gunnar Hansen. Vónandi er. at Tað eru roykpylsurnar ið fór ongan veg, um hann var høgur | hesir menn verða at fåa eitt friðarlig- duga tær frá HO ULBERG í ættini. Og var tað so løgið? | ari ár enn hinir í fjør. og skal sigast Hoyr! ; teimum ið sitið hava, at:teir stóðu Matlist er, og væl rýkur, tå id je og bon þr Niels J. Arge um hurðin verður Bloppað inn'iiroyk Hvør maður til pumpurnar morgunin 2. jan., av komfýrinum, ið rúmið hjá Houlberg, har hundrað- lólanft. stórurfflatnines- festi í klæðir id hingu uppiyvir. Hann tals nossligar roykpylsur hanga lið og FAE ER | fór hann En a OL | um lið Hil at „búnast“ ... HOUL- , i liga sigling, men tå hvør mað- I He BERGs roykpylsur eru gjørdar av Vantiga sig Do j Kl. 12 á kvøldi týsdagin fór Niels ; . : 11 HE ur hevdi staðið vid pumpurnar og | Ebbesen av Havnini til Danmarkar og hste Hokks tilfar slkryddraðar, teir vóru komnir hálvvegis til | hevdi post við. onkur ferðamaður fór vælsalraðar og vælbúuar Hvannasundar varð ikki farið | eisini við. Ikki vóru øll løtt í huga, tá | —ii€eeie longur. Báturin lak alt ov illa. | '9Y søgðu farvæl til unglingarnar har e Umboð: $ HOULBERG A/ ; oe - |: 1. umborð kl. 8 á kvøldi tá skuldu På /35 Hetta er farið, id røkir sigling- teir vera umborð nøkur vóru á B. Mortensen ina góðs vøru og fólkaflut- | Molanum tá skipið fór. Tit nýtast ikki Tórshavn . tlf. 8 KO.BYN KOSENHAYN ningin eystan fyri Múlan í Nord- | at gráta. tí nú verða tilik skip ofta her. oyum, —— re MA PUDE See (framhald 3) eftir føst å flúðrinum? Í 1 JÁKOB JÓNSSON Hilda: Okkurt soleiðis. lygum ætlaðu at selja Smiril. o Ásmundur (hugsandi, klórar sær í skallanum Tað miseydnaðist. frå Hrauni: Soleiðis er tað, hetta Tína slagið! Her hava tygum, sum samferd- Hilda: Enn er hann ikki komin millum teir fin sluráðharri, eina uppgávu at loysa Á L D U R Valur, tó at hann kanska ætlar tað við tíðin. og hartil í tygara egna val- Og um so var, so kundi hann verið ærligu- dømi. ; Ásmundur: Og tað er hvat? maður fyri tí. 4 Nú fara veljarar tygara so smátt Hilda: Man tað ikki vera ein feril av ást, veit eg? Ásmundur: Á ja, meira enn so. — Men er het at ynskja okkurt smávegis frá tyg- Ásmundur: Ýsj! Eg haldi tað hevði verið best ikki tað sama sum við sjóarføllunum, sum um — tað er so keðiligt at velja ikki at dreiva seg upp í nakra ást nú mitt í út- stundum reka suðureftir og stundum norðeft menn og so einki annað fáa frá róðrinum. — Men tað haldi eg meg minnast. uttan at vit kunna gera eitt petti við tað? Einki teimum uttan ... toll. at ástin fekk blóðið at orna í ungum fólki, og skuldi smágentan gingið og syrgt seg til deyða Nú vænta og krevja menn nak- ikki at frysta, Men hetta er kanska okk- um sovorðið. að virkuligt ikki toll og eyst- urt nýtt slag av ást. sum vit einki hava kent til Hilda: So er, men nógmikið sárt kann tað vera kør, men eitt gott og tíðarhóskandi í mínum ungum døgum. fyri tí. lkki fyri ti at hon kom ikki at verða far lívssamband bygdanna mill Hilda: Ájú, meira enn so at hon var kend tå eis- sýslumannsfrú, men ti at hon er vid at missa um. ini, tann ástin. Minnist tú ikki Ingibjørg á lívsgleði sína. Trøðni? Hon var ikki dreingi sinnað tað ið Ásmundur: Ja, hatta er sum tú sigur. — Ta eltir var av ævini, neyðars genta. er eins og hann verður sjáldan rådaleysur á Ísmundur: Hvat hevði verið henni fyri? sjónum, sum er førur at kvøða við stýrið. Ti Hilda: Tað veist tú sjálvur hvussu tað gekk. er bara ikki at látast um vón, um hann drivur Próstadóttirin hóvaði betur fyri tilstundandi nakað saltur í skortin, — Og hvat ger tað, um prest. Jú hvørt er ættarlidid øðrum líkt! stormurin fer at ýla harðari tá bara maduri: | Ásmundur: Á, so so. Tú heldur at hetta er sama sjálvur veit av, at hann kvøður. Men tað e søgan umaftur, uttan tað, at nú eru tað sýslu lítið væntandi. at Helga neyðar barn skal skilja mannsdóttirin og løgfrøðingurin, id sigla borð hetta. Hon er kvinna og hevur lítið komið > um bord, og at tad er Helga litla, id stendur sjógv.