leygardagur 5. januar 1952síða 3

8. januar 1951 Teir vilja ikki at landið skal yv- irtaka útgerðarhandilin. Hvønn rakar tað harðast? Teir løgdu 1 milja. afturat í tolli. Hvønn rakar tað harðast? Teir løgdu 15 % í toll á alla útgerð fiskimanna. Hvønn rakar tað harðast? Teir kollveltu A. T. vinnufelag arbeiðs- og fiskimanna. Hvønn rakar tað harðast? Og soleiðis kundu vit hildið áfram teig upp og teig niður. Men so hin vegin. Tá ið »finansjonglørar«, sum »Politiken« kallaði fyrr. banka- stjóra Th. Petersen og aðrir hava >disponeret yvir fólksins og landsins peningi, brot- ið bankalógina, tá skal landið, Føroya fólk, arbeiðarar og fiski- menn, koma til hjálpar við einari miljón fyri og aðrari eftir, men tá ið tað ræður um at bjarga ein- ari av fólksins fyritøkum, tá siga teir korta nei. Sparsemi kann vera gott nokk. men ikki tá ið alt, ið sparast skal verður tikið frá øðrum endanum, tí endanum, ið framman undan ansvarsløst< hevur minst og orkar minst — frá arbeiðarum og fiskimonnum. Fólkaflokkurin og A. T. Sum so mangar aðrar fyritøkur her á landi kom A. T. — handils- og vinnufelag arbeiðs- og fiski- manna á Tvøroyri — i fig ómegd, orsakað av landskreppuni og øðrum óhappum. Alt varð gjørt fyri at bjarga felagnum, tí hesi stóru virkir vóru vorðin ein lívstreyt fyri teimum ggjarliga FOROYA SOSIAL-DEMOKRATUR mongu. arbeidskvinnum, arbeiðs- monnum og fiskimonnum, sum i ringastu tíðum setti tey á stovn aftaná stórkollveltingarnar har á staðnum. Eitt bráfall av hesum virkjum vildi beinleiðis orsaka sakn, trot, hungur og hall fyri hundraðtals kvinnur og hvørs tilvera er grundað á teirra dagliga handa arbeiði. Tað eydnaðist P. M. Dam aft- aná drúgvar samráðingar, við væl- vild dana, at fáa 500.000 kr. til låns úr Danmark til Tvøroyrar menn, kommunu, sum síðani skuldi lána peningin til A. T. Treytin var tó at landskassin gekk vid til at veðhalda fyri låni- num. Kanska ongantíð áður hevur føroyingum staðið í boði at fáa tílíkt lagaligt og langfreistað lán — afturgjaldingartíðin var sett til 25 ár. Tað var tí ikki so løgið, at lands stýrið gekk við til at veðhalda fyri 'lánunum, men eisini teir rýmdu frá sínum lyftum. Málið á tingi. Fríggjadagin fyri jól kom mál- ið fyri tingið. Lagna A. T.'s skuldi avgerast. Føroya størsta arbeiðs- og fiski- mannavirki var lagt i hendur ålit- ismanna fólksins. Kommunala nevndin fekk mål- ið til viðgerðar. Her var hin falna hetjan Th. Petersen møttir í stad- in fyri nevndarlimin Frederik Blá- hamar. Málið kom á tingborð, væl vart og ummælt av tingmonnum javn- aðar- og sjálvstýrismanna, meðan fólkaflokksmenn og sambands- Minnist til Barnahjálpina menn, hvørs ætlan var at fella mål um umberingum. menn atkvøddu ímóti. stýrismenninir atkvøddu fyri. — arar og fiskimenn fleiri vinir og álitismenn á Føroya løgtingi. tingsmenn samdir um at kollvelta og hjartaleysir vóru teir við til at ið, komu fram við øllum møgulig- Málið fall. Fólkaflokksmenn og sambands- Tjóðveldismenn atkvøddu íkki. 6 javnaðarmenn og báðir sjálv- Otta — ikki áttu Føroya arbeið- Øksl móti akslum stóðu 18 løg- Føroya einastu stóru arbeids- og fiskimannafyritåku; påra kaldir fella eitt uppskot, id lættliga kundi bjarga hesum stórvirki og harvið framvegis veitt arbeiði til túsund- tals virkisfúsar hendur og hildið burtur sakni og troti, hungri og halli frá teimum mongu heimun- um, hvørs lagna er nær bundin at hesum stóra virki. TANNKLINIK Dr. Jakobsensgøta 11, Tórshavn. Viðtalutíð kl. 10--13 og 14—16 Leygardag 10—13 Máltráður. 717. Magnus Jensen, tannlækni. SG GEKLAMA Vaskaríið Í KRÓKI heintar og sendur klæðini! g Hilda: Tað er ikki vist at tað altíð er trengri hjá teimum sum eru staddir á sjónum, enn hinum sum heima sita við sjórókinum móti glugga- num. Ásmundur (fettir sær): Humm. — Hatta er eitt annað snakk. — Men hvat, einki hjálpir at gremja seg, antin ein sjálvur ella aðrir eru fyri brestinum. — — Men hvat er orsøkin til at soleiðis loysti úr? Hilda: Tað sama sum vant. Hann var og las fyri sunnan, sum tú veist. Og Erla, floksan, var og lærdi til sjúkrasystir, og tey hava vist ikki bara fingið sær ein kaffi munn aftan á dansin um næturnar. Ásmundur: Íðan, tað er menniskjanligt, í hvussu er, sum fólkið er nú í tíðini. Hilda: Og soleiðis hevur vist staðið við, síðan tey komu heim aftur. Ásmundur: Alt stendst av dansinum og hesi ólukksáligu tvarran. Tað er ikki løgið at tå ber í bøtuflaka! Hilda: Tad stendst ongum øðrum av, enn frek- heitini í hasum konufólkinum. Eg havi altid hildið. at Valur hevði verið rættur maður, hevdi hann bara dugað at ansa sær við brenni- víni. Men hvussu mangir dreingir eru førir at standa í móti, tá tað verður nálgast uppi á teimum heilagt og gerandi. — Tað er ógjør- ligt at forða ungum fólki at skemta sær. Men tað skuldi ikki verið neyðugt at borið ótta fyri tilkomnum fólki, at tað fer at koma sær í 6føri ella ikki kann at stýra sær. Ásmundur: Tað er so við. Men tað man vera tað fæksta av hesum unga fólki, id er ført at stýra eftir ýti. Hilda: Hon tykist at vera komin á lagið, handan sýslumannsdóttirin, men ikki hevur hon valt sær tað besta stavnhaldið. Tað er eyðsæð at hon hevur set sær fyri at hon skal hava dreing- in, uttan mun til annans kenslur. Ásmundur: Tú heldur at Helga lítla leggur nóg í hann? Hilda: Ja, tað ivist eg ikki i! Ásmundur: Eg haldi at hon skuldi latið hann farið um sýn. — Ótrúgvur biðil er sum leka- bátur. Tað er einki til at halda uppá sovorðið. Hilda: Tad spyrja kenslurnar ikki eftir. Men lat okkum vóna at tað javnar seg onkursvegin. Ásmundur: So er, tað fer eingin at leggja seg upp í har. Stýrur drongurin aftur í havn, so er tað gott. Ger hann tað ikki — so fer hann at sigla sín egna sjógv, sjálvt um tað endar við at hann kollsiglir seg. Nr. Í GRIND á Kaldbaksfirði Seinnapartin í gjár rakti Gustav Reinert á Sundi við grind norðuri á Kaldbaksfirði. Veðrið var ringt, men grindin varð ríkin inn á fjørðin. Bát- arnir, ið goymdu grindina síðst vit frættu Ternan, Ritan, Rólant, finningarbáturin og ein annar. % Fiskatidindi ———. > — vóru 2 jan. Grimsby: Jóannes Paturs- son 1845 kitt 6.977 stp., harum- framt hevur hann um 30 tons av isfiski id hann hevur flakt og salta hetta er ikki endaliga selt enn. 3. jan. Grimsby: Høgifossur 1580 kitt, 5.511 stp. 3. jan. Aberdeen: Tórhallur er á veg til Onglands við um 150 tons av saltfiski ið selt er hagar fyri 72.10 cif. Gullfinnur fer í dag við o, u. 120 fyri somu treytir sum Tórhallur. Rádni skal til Danmarkar og skal hava fiskin hjá Beinisvørð við, teir hava um 100 tons hvør. Um 7. jan. kemur Ulfsnes og um hálvan Madonna, teir skulu hava klippfisk til Spaniu, báðir eru seinri enn ætlanin var vegna illveður. Poppy 523 tonsum til Onglands »Thorshavn« Sunnudagin var »Thorshavn« norð- uri á Klakksvík eftir loðsinum Palli Poulsen, ið skal vegleiða teir á útróðr- arøkinum á Norðhavinum í vár. aftaná at nevnda far hevur åtikid sær ein part av sjóverjuni, sjålvt um hetta far gong- ur væl seinni enn flestu trolarar. Flytifuglarnir 14. sept. sigur, at Mikkjal á Ryggi hevur gloymt at fáa nakrar av okkara flytifuglum við, og hava vit tí roynt at fingið uppiskoyti til fuglabokina, teir útigloymdu eru: postmeistarin, báðir fiskasølustjórin, báðir Løgmaður, bankastjórarnir, figgjarnevndarformadurin og fólkatingsmenninir. SPARSEMI OG KOLLVELTING »Dagbladid« skrivar um spar- semi. Teirra sparsemispolitikk kenna vit. Frá hvørjum endanum spara ter. Vit kunnu nevna nøkur dømir og so lata vit fólkið døma: Teir steðga allari veg- og havn- agerð. Hvønn rakar tað harðast? Teir hava avtikid forskotsrind- an fiskimanna. Hvønn rakar tað harðast? Teir hava avtikið ella minstu- løn til teir, sum ikki eru forsyrgj- arar. Hvønn rakar tað harðast?