leygardagur 16. juli 1955síða 3

16. 1955 JULI Le f[f[f[————————[———|———————"——[—[————[[[ —— SOSIALURIN Utgevari: FØROYA JAVNADARFLOKKUR Blaðsti.: Villi Sorensen. Box 76. PRENTSMIÐJAN Á HEYGSBREYT TELF. 1820 , r - Lærusåttmåli Legtingslógin av 12. oktober 1954 åsetur, at allir handverkaralærling- lærusåttmåla. Sama annað treyt- ar skulu hava lógin ásetur millum irnar fyri sveinapróvtoku, og eftir hesi lóg er sett eitt læruráð. Tað man vera vanligt, at meist- arar taka lærudreingir uttan at sáttmáli verður gjørdur. Nú lýsir at seinasta freist fyri ið ikki hava hildið sáttmálaskyldu sína, er 23. juli, um teir ikki skulu koma undir at gjalda sekt fyri hetta lógarbrot. Samstundis sigur ráðið frá, at har ikki sáttmáli millum meistarar og handverkarafelag ásetur læru- tíðina, er hon 5, 41/, ella 4 ár, eftir sum lærudrongurin byrjar, tá hann er 14, 14!/, ella 15 ára gam- alur. — Tað vil við eðrum orðum siga, at hann í minnsta lagi skal vera fyltur 19 ár, tá hann verður útlærdur. Síðan sigur ráðið frá, at lærlinga- lenin ikki må vera minni enn 10%, fyri tað fyrsta árið og 12'/>, 15, 22!/, og 37!/3%/, tey fylgjandi 4 árini, alt í mun til sveinalønina. Vit skulu leggja aftrat hesum, at tað er mikið umráðandi, at meist- arin syrgir fyri, at lærlingurin fær hevi til at ganga á tekniskan skúla. Ikki fær lærlingurin loyvi at gera læruráðið. teir meistarar, sveinaroynd, uttan hann hevur gingið á tekniskan skúla. Vestanstevnan Fagrari summardagur enn síðsti sunnudagur gevst ikki, og tað er sjálvsagt, at Vestanstevnan eydn- aðist sera væl í hesum góðveðr- inum. Øl, id við vóru, tóku til, hvussu frálík henda stevna var, og fólkið, ið komið var til Sanda- vágs henda dag, var nógv. Sum altíð er, var kappróðurin tann ítróttargrein ið hevdi størstan áhuga. 10-mannaførini, bara 2. Havnarbåturin Vestmenninginum. 4 8-mannafør róðu. ið róðu, vóru vann av Saudavágs- báturin varð fyrstur. Hin nýggi Havnarbáturin næstur. 3 gentubátar róðu og 2 dreingja- bátar. Í hesum róðrum vann Havfrúgvin úr Vestmanna. Í fótbolti yvir 36 við 4 málum móti 1. báðum vann Vágaliðið B. Johannesen, Byggingin. Herluf ið lá á boðnum viðvíkjandi bygg- 5 ing havnarpakkhusi á eystara kaiøkinum Í 83: av Havn, undir fer mánadagin | SOSIALURIN Skipafelagið Foroyar Hovuðsskrivstova : | TORSHAVN Tlf. 1350 Suduroyar deild opin leygardag - TELEFON Renta av innskoti við uppsøgn uppá 3 mánaðar 4 pst. p. a. | | Bankin er opin 10—12 og 14—16 ————————I————<— Føroya Bjór DL- og MINIRALVATNSVIRKI 1225 Tórshavn P.F. FØROYA BANKI — (Stovnaður 1906) Suðuroyar deild: TRONGISVÁGI Tlf. 32 | Leygardag 10—12 kl. 10—12 og 13—15 - 10—12 og 13—14 | Feroya | Pilsnar Ekta | Maltøl. EINAR WAAG, Klakksvík — MÁLTRÁÐUR 4 Citrón sodavatn | Appelsin limonada Hindber limonada Jørdber limonada Vanillie limonada Åppolinaris GRÓT OG SKERVUR Øl, ið vilja keypa skerv kommunukantórið. ella grót, eiga at venda sær til Grót og skervur megu verða goldin fyrst, áðrenn tey verða heimtað. Bilstjórar verða ámintir, at teir ikki kunnu heimta grót ella skerv uttan við einum limi av vegnevndini ella einum umboðs- manni fyri kommununa. FROÐBIAR SÓKNAR KOMMUNA a [ccm PRENTSMIÐJAN TÓRSHAYN AVRIKAR ALT PRENTINGARARBEIÐI TELF. 1820 Á HEYGSBREYT a — Til bókavinin á Tveroyri. Eg fekk innivist her í blaðnum fyri einum greinastubba, har eg treiv eitt sindur í grein, sum Asger Møller, ið eg skilji er lærari suð- uri á Tvøroyri, heyði skrivað. Hann segði seg at hava verið á bókasavninum har á plássinum og nevndi nakrar bøkur, hann hevdi valt at taka heim vid sær. Hesar bøkur høvdu so løgin heiti, at eg kundi ikki bara mær fyri at finna nøkur, sum eg helt vera lika løgin, og råddi honum til at fara at leita á størri békasøvnum eftir teimum. Eg síggi nú, at hann hev- ur tikid mær hetta heldur illa upp. tóktist mær ann- sær Grein hansara ars at vera skrivað soleiðis, hon mest var ætlað sum eitt álop á sosialismuna og á harra at | Dam, ! ið fingu skyldina fyri, at slíkar bøkur funnust á bokasavninum á Tveroyri. Tað er einki legið í hesum, ti sosialisman og harra Dam verða jú løgd undir at vera atvold til alt ilt her á landi. Tað er vorðið til vana at tveita eftir teimum, tá ikki alt er í lagi. Og sjálvsagt heldur hesin maður Dam vera ansvarligan fyri hvert orð, ið stendur í teim bókum, sum finnast á bókasavni- num á Tveroyri, har sum hann er sóknarstýrisformaður. Ein kundi eitt sindur meir av einum sum A. Møller, ið ætlandi hevur eitt meira | kunnleika enn hin meinugi maður- in; men sjón gongur her fyri søgn. ella í væntað sær manni, sindur Av eini ella aðrari orsøk - uttan orsek, hvat veit eg um tað — tykist hesin frægi maður at ; hava sett sær sum mið og mál at Í geva sosialismuni undir vangan NR. 29 eftir førimuni. Nú skrivar hesin maður eitt opið bræv til blaðstjóran av Sosialinum, og hann skrivar í Dimmalætting. Tað mátti kortini verið at farið yvir um ánna eftir vatni. Ella plagar harra Møller, um hann skrivar sudur til Vågs, at lata brøv sini fara yvir Tjørnuvik t. d. ella Mikines? Ju, eg veit væl, at sagt verður, at allir vegir føra til Roms. Ikki fari eg at svara fyri blað- stjóran av Sosialinum; hann man ivaleyst vera førur fyri at taka eitt lítið uppvask við sín >kollega< á Tveroyri, lærarin og journalistin Asger Møller. Men eg kann ikki annað enn smílka, tá eg hugsi um at harra Møller nevnir grein sína í Føroyatíðindi fyri vet lille Hjerte- suk<. Hvat kann ein so ikki vænta sær at fáa at síggja, tá hann reiði- liga fer at rulla seg út — tann sprænurin verður ikki tespiligur at standa fyri. Bókavinur. Úr Hvalba Sunnudagin í tí vakrasta summ- arveðri við hitandi sól og blika logn, líka frá morgunstundini av fekk Hvalbiar bygd vitjan av Vág- bingum sum komu higar við Mer- kur, sum spakuliga kom sær smoykj- andi inn eftir tí speglblanka firði og legði at bryggju um kl. 10.30, Hópur av fólki var úti á bryggj- uni fyri at fagna gestum sínum. Tað fyrsta, ið hesi vitjandi gjørdu var at leita sær til kirkjugudstæn- astu sum varð hildin av séknar- prestinum Ejvind Vilhelm. Sidan vard avgjørt at samlast aftur vid kirkjuna og har frå skuldu tey so vid bil inn til kolanåmini fyri at síggja seg um; onkur var hann sum var inni í minuni. — Tað er sjálvandi sjáldsamt fyri fremmanda fólk at síggja hvussu tað sær út inni og hvussu tað verður arbeitt har. Síðan gekk leiðin heim aftur og vestur á Hvalbiar Eiði, har avgjørt varð at halda meti í tí sjáldsama vakra summarveðri. Hvalbiar bygd, sum er tiltikin fyri sín vakurleika frá náttúrunnar hond, var henda dag íklædd sín vakrasta búnað ein kann ynskja sær at síggja hana í. Veðrið var so speglblankt á hvønn tind, blika logn og sólin skein av tí besta ein kann teinkja sær til — og síðan bøurin í sínum vakra grøna líni. Uttan iva vilja tey, sum vóru her henda vakra summardag ásanna, at eitt vakrari pláss er neyvan at koma til, og at tey fingu tað burt- ur úr ferðini, annars høvdu tonkt sær til trammanundan. Ikki fyri at siga résandi um Hvalba, hevur hugtikið mangan fremmandan, hevur sum tey men hon her verið. Um kl. 9 kós aftur til Vágs. fólk varð komið saman á bryggj- uni tá ið tey fóru avstað aftur fyri at heilsa gestum sínum farvæl við Di. settu suður sunnangestirnir Nógv sangi og oðrum fagnaði