leygardagur 2. november 1957síða 3

NOVEMBER 1957 SOSIAL C RIN Utgevari: FØROYA JAVNADARFLOKKUR Blaðstj.: | Villi Sørensen, Bo x 76. Prentsmidjan å Heygsbreyt TELF 1820 Såttmålarnir Føroya allar såttmålar til 1. såttmalakrøv fiskimannafelag hevur sagt januar Beinleidis eru eingi sett fram enn, men sigur fel- egið seg vera tilreidar at endur- minsta- 800 kr., såttmålarnar, um hækkad til hin sama og minsta- 1.350 kr. — i samband broytt. Aftrat hes- frábýtis- nýggja lønin verður prísviðbótin markið - við prísviðbótina um krevur felagið fullan rætt til allar veiðuhættir. Eftir doma ongar verða Sátt- uppsagdir krøvunum at stórvegis broytingar. hava nú verið 1952, men málarnir 3 ferðir síðan broytingar av sáttmála- týdningi eru ongar gjørdar. Landsstýrið vil óivað hava ar- útlit er fyri, at tingið verður at ganga við til 800 beiðsfrið, so løg- soleiðis sum hon fólkaflokkssam- bandid og tjóðveldisflokkurin gjørdu av at heilt ni 650 kr. At hesar 800 kr. litid i mun til prislagid, er kr. — minstulønina var, áðrenn minka hana ður í eru nógv ov hvorj- Íslendingar um manni greitt. 1.350 kr, um mánaðin, og menn eru — um enn á annan jadir enn at hækka — munandi betri tryg føroyskir fiskimenn. I høvdu javnadarmenn uppskot um lønina minstu aðin, men hetta uppskot vann ong- an frama. Frábýtisrætturin átti sjálvandi at verið skrásettur við lóg, men upp- lesa trygging eru oll feld. Núgald- andi frábýtisskipan hevur ikki roynst væl. Í grannalondum okkara er tað allastaðni soleiðis, at hitt almenna er vid til at iryggja tí arbeiðandi fólkinum so gjørligt. Sjålvand góð livilikindi eigur hitt al- menna í Føroyum at gera á sama hátt. Vit hava í iotun ar tryggingar, men hesar tryggingar ikki tær í grannalondunum. Í mun til framleiðsluna og livi- líkindini verða sáttmálarnir hjá teirri arbeiðandi fjøldini bottir nærum á hvørjum ári. Teir ymisku lonar- allir uttan sátt bólkarnir hava eisini fiskimenn fingið ábotur munandi mála síðan seinasta heims- bardaga. Fiskimenn afturstigum og einki talar fyri aft- einki talar fyri, at broyttir til hava heldur verið fyri urstigum og sáttmálarnir verða teirra esum sinni heldur. frama á h SOSIALURIN | Hvi hava føroyingar ikki sama rætt pen danir og grønlendingar? Framman fyri mær liggur ein frágreiðing viðvíkjandi teim lánum, sum danir og grønlendingar hava rætt til at fáa, táið teir byggja hús. Eg má siga, táið eg fái at vita, at »denne lov gælder ikke for Færøerne«, Frágreiðingin sigur hesi orð: » 1 955- 1955 trádte kraft. De loven. Den 16. april den ny byggestøttelov í væsentligste ændringer í forhold til 1946-loven var, at ny lov skulle rende til for som tidligere var der efter den krævedes, at statslánene forrentes med en rente sva- markedsrenten. Í stedet den stotte til boligby ggeriet, ydet gennem lav rente af statslånene, ville der frem- blive givet et driftstilskud ud- efter de lejlighed ers Der tidig enkelte skal afdrag af statslånene målt størrelse. ikke før fra Pr : aldri 1808 1 efter den ny lov betales 1971. højst 45 ár. I Lånene skal herefter anegræn- sen er fremtidig 94 pct. At der skal præsteres et indskud af bebo- ørne på 6 pct, har givet anledning til megen bekymring, idet man me- ner, at det vi! volde beboerne van- skeligheder at skaffe ca. 3.000 kroner, som indskudet vil komme op på. Kommunerne har hidtil i et vist omfang hjulpet beboerne med lån til betaling af indskudet«. Vit síggja herav, at tað, ið menn jalda, táið teir byggja hús, er 6 pst. ella knappliga 000 krónur Tad stendur nevniliga 2,500 til 3.000 krónur. Vit føroyingar eiga imbært mir áskoðan at troðka á at fáa hesa lóg at galda fyri Føroyar Er tað so, at ta nú di styr- isskipan forðar ri at ! Í na I inin verða brovtt t ti OV sl (I Kanska er t ann um > cs …- . 1 A B. á ÍSÍ (1- AGEI ser Landsretssagfører Richshu Raadhu 16 II , oo N NØ ma NV Ilet Á | } ) Fremtidens í . . á oliekamin #4 4 med den geniale : BREESE | BRÆNDER #34 giver Dem í » mere varme ; - bedre varme i = behageligere i varme RI Se den hos: VALDEMAR LUTZEN Telf, 1020 Thor yhavn, má verða broytt, tí sum >14. September« teir fisk og sild at fáa bíligari samstundis hvat fortelir okkara lítið er tað, um føroyska danir at selja fyri og einki fyri verur ístaðin? Eisini sigur 14., at danir sam- bært stýrisskipanina kúga okkara fiskasølu til at sum fara silda- og nyta danskar avstað tað, oyska veiði og einki. Eg skal eg trúgvi ella millumhandlarar, vid vinningi, ið er for- lítið stórum . nins inntøku niður í sum minkar mannsins lata verða ósagt, hvat ikki trúgvi av tí, ið 14. ferir fram, men slíkt má alt koma fram í ljósið — og vidger- ast fyri eygum. Vit norskum línuskipum og sildaskipum fáa fáa við føroyskum skipum fyri somu mongd opnum vita, at fiskimenn td. vid hópin meira, enn menn Vit fingu marksmálinum. ongatíð greiðu á 3 j Eisini hesum viðvíkjandi i krógvað, at vit megu so nogV krevja at fåa sannleikan og verun- leikan kunngjørdan fyri Foroya folki. /. H. Ø/ . r æ P, El-målid i Suduroy El nail er eltt av teim målum um neyðugt er at íáa lovst i fyrstu framtíð og á reiðum grundarlag, at ikki nøkur útbyggj- an skal verða neyðug eftir krum fáum árum. El-málið hevur verið havt nog lofti I 1 lástu tíðina frá vi i síðu 7 eru I } aðrir få I 1 hetta má Við g k nå. Í i 0) indi« I 4 rivar løg ir grein g ldur fyri, at nógv! r ver ei-n ) Og t tað ty st ) t f il el eið r 1 I | ur fyr M rein løgmant S ] stórt meira enn tað, ið folk flest i yUuUouUroy megu vera k 19 ) Tad kann ti 1gast il t n grein 'mMannsins serliga t e yvirlit til Sudurovar il um hvat ið hevur verið og hvat ið verður gjørt fyri at fáa málið til verunleika, sum hann sigur vera av størsta týdningi fyri alla Suð- uroy. Viðvíkjandi el-målinum er tað bert eitt, ið fáa málið fort út í nakra persón ov nógv møsn um at hava vatn ella damp, tí tað megu vit yvirláta til teir serkonu at avgera. fáa ver tað er tó givið, at vit megu kid, ið kann framleiða ódýr- asta streym. Jnkur er so hann, ið heldur, at tað fáa vit við einum vatnverki, tí regndroparnir av luft- ini kosta jú einki, og nakað er sjálvandi i ti. NR, 42 Men so er tað hin síðan av málinum, sum hevur sterri týdning hvor kraftarstoð, ið krevur minni peningaílogur fyri at verða eitt tíðarhóskandi el-verk. Tað mátti ikki kunna at eitt verk, pen- kunna framleiða ó- skal við verið ym- iskar hugsanir um tað, ið krevur fleiri ferðir minni ingailøgur, må g peningurin dýrari streym, tí sanniliga gjaldast aftur og rentum. At hava SEV sum fyridemi er ikki alt annað enn gott, hóast tað er onkur, sum heldur Tad fer eitt tað. ikki at bera til, at byggja el-verk, sum longu í 1965 krevur útbyggjan. I oðrum lagi kann tað heldur ikki nytta at fáa eitt vatnorkuverk, sum bert kann útvega ljósstreym — tíðin krevur meira enn so. Ein av okkara sóknarstýrislimum rivar grein um hetta framtíðar- mál í »Føroyatidindi« nr. 35, har hann at byrja við hevur hug at lata avgerðina um vatn ella damp til teir sakkonu, tí tað kemur at kosta nógv at velja skeivt, og satt Men seinri í greinini vend- er tað, 1 ir hann knappliga stúku og er fullvísur í, at vatnorkuverkið er kemur eisini at veita streym. Ja, OdVrari verður skeivt valt, verður tað meira enn einaferð dýrt, men tað hugsar ikki okkara sóknarstýrislimur, Jacob Olsen so nógv um, hóast hann sígur tað, tí ann heyði hann sum ikki-sakkønur maður orðborið 52010 óheft- rætt, tá seg annari ur. Tað el Jacob Olsen sigur, ac Fámjin er utiglovn i kanningunum, Eftir ti, ið hr. Olsen skrivar, so n hann hava minni kunr 2 til tta mál enn nakar annar. Og t fyri, at tað er n Í nannsins, sum hevur lopið ein slíkan hvoklt hann cg 151 KIN upp úr um Hvat I rf |] uIgu ) I I um SI D. ] I Vtar | ) esa rrein I takt € I il har Johan Dahl, | | erk Suður krivat ga n um l-málið, tí I n t in firtin ir tað Da Í ig | Í Í yat.ði r par (il grein løgman im i i | X lið drá lóhan Dahl vil i 5 | I vgova Dam kuldina fyri tað, at el-mål Sudur- oya ki | I Í er vorðið til verunleika. Eg haldi ikki, at hr. Dahl sum tann madur, hann heldur seg vera ti at skriva hasa greinina, meðan hann veit, at Dam er buríurstaddur. Annars ikki b ann ke ingin fyri, at Dam, eri eg táið | aftur, er førur nur i{{ursvar, Í. S. fyri at geva tygum tað Setið lýsing tygara í SOSTALIN