týsdagur 23. apríl 2002síða 10

18 Nr. 76 - 23. apríl 2002 Nr. 76 - 23. apríl 2002 19 Vit kenna hetta sum eina uppgávu frá Harranum, sigur Robert á Lakjuni, sum hóskvøldið saman við trettan øðrum fór við hjálp til Rumenia. Hesa ferð høvdu teir eini 15 tons við, eitt nú 43 sjúkrahússengur HJÁLPARARBEIÐI Jóannes Hansen Eitt stórt lið av føroyingum eru í hesum døgum í Ru- menia. Oddamaður er Ro- bert á Lakjuni. Hann hevur ikki heilt talið á ferðunum, sum hann tey seinastu fimt- an árini hevur verið í Ru- menina. Men hann veit, at hann í hvussu so er hevur verið har niðri 75 ferðir, og onkur av teimum, sum ofta hava verið saman við hon- um, siga seg rokna við, at ferðatalið hjá Roberti til Rumenia man fara at tátta í tær eitt hundrað. Hesa ferð koyra tey í seks vanligum vørubilum, um- framt at ein stórur trailari er í konvoyini. Hann er m. a. lastaður við 43 sjúkrahús- seingjum og ikki sørt av aðrari útgerð til sjúkrahús. Serliga sovorðið, sum er ætlað til børn. Tað er eftir áheitan frá myndugleiku- num á landssjúkrahúsinum, at tey hava hesa útgerðina við. Madrassurnar til seng- urnar ætla tey at keypa í Rumenia. Umframt hetta hava tey 350 sekkir. Nógv klæðir og fitt av skóm. Nógv av hes- um er spildurnýtt. Tey hava fingið tað frá fyritøkum. Bíbliur og Nýggja Testa- menti eru í hundrað tús- unda talið býtt út á ferðu- num, og hetta verður eisini partur av arbeiðnum hesa ferð. Lesnaðurin hevur ofta verið keyptur í Týskalandi, Eysturríki og Ungarn, men hesi seinnu árini hevur ver- ið møguleiki fyri at keypa Bíbliur og Nýggja Testa- menti í Rumenia. Tað er eitt sindur mis- javnt, hvussu langa tíð ferðirnar plaga at vera. Tíggju dagar hevur ikki verið óvanligt. Tá vit undan fráferðini á midnátt hós- kvøldið tosaðu við Robert á Lakjuni, roknaði hann við, at henda ferðin verður eitt sindur longri enn so. Tey ætlaðu sær longri eystur, enn tey hava verið nógvar av hinum ferðunum. – Vit hava verið nógv í trimum fjórðingum av landinum, meðan vit hava verið lítið í landssynnings- partinum. Fyri tað mesta vitja vit á bygd. Vit hava verið í Bukarest, men vit hava ikki verið nógv eyst- anfyri og sunnanfyri høvuðs- staðin, sigur Robert á Lakj- uni. Hjartamál Robert á Lakjuni er 73 ára gamal. Kona hansara Ruth, sum er 72, er sum so mang- an áður við í ferðalagnum hesa ferð. Tað eru – sum so mangan áður – ávikavíst 72 og 71 ára gomlu Rósing og Liss Rasmussen eisini. Tey, sum kenna hesi fólkini, vita, at nógv av lívinum hjá teimum snýr seg um hetta hjálpararbeiðið. Bæði í huganum og í tí sum tey fá- ast við. – Hetta er eitt hjartamál fyri okkum. Fyrstu ferð eg var eystanfyri var í 1982. Tá var eg í Póllandi saman við Símuni Fuglø, sum býr í Keypmannahavn, og syst- ir hansara, Onnu, sum er trúboðari í Senegal. Vit gjørdu fleiri ferðir hagar og so til Ungarn. Fyrstu ferð eg hoyrdi um neyðina í Ru- menia frá fólki, sum hevði verið har, var frá skotanum Fred Kelling, sum ofta hev- ur vitjað í Føroyum. Eg fekk eina adressu frá hon- um og fór avstað einsamall- ur. Hetta var í 1988 og tískil áðrenn Tjavsesko fall. Eg kom til ásetta staðið í toki. Tá eg hevði fingið pláss í gistingarhúsinum, fór eg um kvøldið til adressuna, sum Fred Kelling hevði givið mær. Eg pikkaði á dyrnar. Konan var einsa- møll heima, og hon var hjartkipt, inntil hon skilti, at eg kendi Fred Kelling. – Tá vit morgunin eftir fóru á møti, bað hon meg halda undir armin á sær og ikki siga eitt orð, meðan vit gingu. Vanliga fólkinum var ikki loyvt at hitta út- lendingar, minnist Robert á Lakjuni aftur á hesa fyrstu ferðina, sum bara var í eitt gott samdøgur. Saman við Zacharias Zachariassen stovnaði hann Hjálp eystureftir, og oftast hevur hann verið fleiri enn tíggju ferðir hvørt árið í Rumenia. – Vit kenna hetta sum eina uppgávu frá Harra- num. Málið er at boða fólkinum Guds kærleika. Tað gera vit við at hjálpa, at geva teimum Guds Orð, við at vitja kirkjur og samkom- ur og við at halda útimøtir. Nú eru viðurskiftini har broytt nógv, tá tað kemur til frælsi. Fátæktin er fram- vegis sera stór. Vit hava nógv vinfólk har eysturi. Tað er ein gleði at hitta tey og at síggja nýggj andlit. Men størsta gleðin er tað, tá vit ferð eftir ferð uppliva, at menniskju yvirgeva seg til Harran. – Royndirnar vísa, at ein sovorðin ferð ávirkar føroy- sku luttakararnar sera nógv. Viðhvørt vitja vit heima hjá fólki. Á bygd bera tey vatn, og tey hava bukku. Veru- leikin viðvíkjandi tímiligu viðurskiftunum og serliga gleðin, sum lýsir av teim- um, tá tey hoyra um Guds kærleika, er so stór, at tað fer ikki frá tær aftur, tá tú eina ferð hevur upplivað hetta. Tí er tað, at tey, sum eina ferð hava verið eina sovorðna ferð, oftast ynskja at sleppa avstað aftur. Fyrireikingin Fjúrtan fólk eru í ferðalag- num, sum nú er á veg til Rumenia. Tey eru umframt Ruth og Robert á Lakjuni og Liss og Rósing Rasmus- sen – Kirsten og Sigfríður Vørðhamar, Miriam og Rógvi Rasmussen, Haldur Vang, Alfred Hansen, Hall- grím Miðberg, Eilev Lind- berg, Salemon Christiansen og Símun Jóannesarson Hansen. Luttakararnir rinda sjálv- ir fyri ferðina. Tað vil siga fyri ferðaseðilin aftur og fram og fyri uppihald á gistingarhúsum og fyri matin. Hjálpin eystureftir rindar felagsútreiðslurnar, eitt nú oljuna. – Vælvildin er stór nógva staðni frá. Eg kann eitt nú nevna, at Smyril Line er so beinasamt, at teir flyta bil- arnar ókeypis til Danmark- ar og aftur, sigur Robert á Lakjuni. Undan einari sovornari ferð sum henni, teir fjúrtan føroyingarnar nú eru á, skal nógv fyrireikast. Klæðini, skógvarnir og alt annað skal pakkast soleiðis, at tað skal vera lætt at koma til. Tað, sum ikki er nóg gott, verður skilt frá. – Hetta arbeiðið gongur fyrst og fremst fyri seg í Fuglafirði. Tað eru serliga Ragnhild Olsen og Ruth, sum taka sær av hesum stórarbeiðnum. Arbeiðið er serliga at skilja, pakka og merkja. Nú verður lítið beint burtur. Mest sum alt, ið verður latið, er óslitið og nógv er nýtt. Nær ætla til at gevast? – Tímiliga og andaliga neyðin eru framvegis stór. Landið er stórt og fólkið er nógv, og okkara íkast er ikki so stórt. Men tað hevur verið ein signing fyri okk- um at sæð og uppliva hetta. So leingi, sum Harrin gevur okkum heilsuna og styrki til hetta, fara vit at halda á. Tað kennist og sæst, at Rumenia, Robert, Ruth, Rósing, Liss og hini í ferðalagnum eru eitt, og at tað er sannføringin omaní- frá, sum skundar undir. Robert og Ruth, Rósing og Liss og Rumenia eru eitt Robert á Lakjuni, sum hevur verið fleiri enn 75 ferðir í Rumenia, er her saman við trimum rumenum Tá føroyska ferðalagið kemur at vitja flokkast bygdafólkið saman Teir gera klárt: Bogi Rasmussen, Rósing Rasmussen, Robert á Lakjuni (inni í bilinum), Sigfríður Vørðhamar, Jógvan Jacobsen og Eyðun C. Joensen - TÍÐINDI TIL SJÓFÓ á C M Y K 19 18