leygardagur 6. august 1960síða 2
‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 31
i
Framhald frå 1. síðu.
Kongo-stríðnum hevur tarnað endaligu
góðkenningina frá belgisku stjórnini av
láninum.
Tann íleggingarskipan, ið løgd er fyri
endurnýggjan av skipaflota okkara,
skuldi kunna hildið og orkað at loyst
uppgávuna, so langt sum vit kunnu fáa
høvudslånini til vega frá Realkreditt-
stovninum, Fiskaríbankanum ella frá
aðrari síðu. Vit seta sum kunnugt ár-
liga miljónir í fíggjarlógina til studn-
ingsveitan til skipabygging. Heraftrat
kunnu vit við veðhaldi frá statinum læ-
na 4 miljónir um árið i $ år, herav eru
ætlaðar 3 miljónir til skipini. Real-
kredittstovnurin lænir $0 pst., so langt
peningurin røkkur. Hann er við hjálp
frá tjóðarbankanum og statinum gjørd-
ur førur fyri at læna 8 miljónir um ár-
ið í 5 ár. Í letun. hevur hann játtað
tann pening, hann hevur og kann fáa til
1961. Nyjåttanir frá hesum kunnu so-
statt ikki væntast fyrr enn aftan á hesa
tíð. Hjá Fiskaríbankanum skuldi ikki
staðið á at latið uppískoytislán upp í 20
pst., tí hann ræður yvir stórum ólænt-
um peningi.
Aftrat hesar:
sum neynt royndir meguleikar, ið eru,
fyri at fáa útlendsk lán til skipabygging,
sbr. nevnda tilboð frá Belgía. Tilboð
um lán eru eisini givin av fransmonn-
íleggingarskipan verða
um, og hálendingar hava boðað frá, at
teir vilja koma við tilboði uppá skipa-
bygging við íleggingarláni frá teimum.
Umframt neyndu skipin. hava menn við
lånitilsagni frá landsstýrinum bundið
seg til at byggja 5 línubátar i Eystur-
týskaland.. Hesi skip skulu ikki koma
til Foroya fyrr enn í 1963. Avgerðin um
at byggja tey eru gjørd fyri at fremja
sildasølu í Eysturtýskalandi.
Handils- og uttanríkisviðurskiftir
okkara
Heimurin hevur býtt seg í tvinn-
ar stórar bólkar og so aftur í undirbólk-
ar.
Teir tveir meginbólkarnir eru eystan-
londini og vestanlondini.
Eitt sokallað jarntjald stendur millum
hesar bålkar, og handils- og onnur sam-
vinna teirra millum hevur verið trupul,
í mongum verið ómogulig.
Í hesum er stórt spell.
Allir menn, eystan sum vestanmenn
kenna mikið spell vera í hesum skilnað,
og verður nú eisin. sterkari í hverjum
talað um at bróta hol á og helst taka
hetta jarntjadið burtur og royna at ko-
ma sær á eitt óheft samvinnustødi.
Vit rokka einki her, so fámentir vit
eru. Men vit hava alstóran athuga fyri.
at londini vinna á hetta stødi.
Okkara lívsvirk. er jú framleiðsla av
fødivørum, sum tað er almikið um hjá
okkum at gera at fáa høvi at selja á øll
um teimum marknadum, ið hava brúk
fyri teimum.
Í eystanlondum liggur á hjá okkum at
vinna ein fastan marknað fyri havsild-
ini og flakafiski, sum vit eru við at fara
at framleiða í vaksandi muni.
Í sudurlondunum í Europa og lond-
unum í Suðuramerika og kanska eisini
á Afrikalondunum finnast marknaðar-
nir fyri salt- og klippfiski okkara.
Í teim ymsu europeisku londunum,
serliga í Bretlandi og í sambandsstat-
unum og Kanada eru marknaðir fyri
flakafiski og ísfiski.
Takið hjá okkum er at koma so fyri,
at vit sleppa so ótarnað.r sum møguligt
við okkara verum á hesar marknaðar- *
nar. Tað hevur tí ligið og verður at
liggja landsstýrinum á sinni at vera vak
ið her og liggja fram við og royna at
gera tað, ið er møguligt at vinna fast
og ódarvað fótafesti á hesum markn-
aðum.
Men tað er, sum borið við, ikki sum
fótur í hosu.
Eg nevnd: jarntjaldið, ið er sett mill-
um eystur- og vesturheimin.
Kear“in
SOSALUEUN
Vesturheimurin, sum vit liggja i, hev-
ur býtt seg handils- og samvinnuliga aft
ur i tvinnar bólkar, teir soneyndu »6«
og >7%.
Hvussu endiliga verður at koma at
liggja við handli og samvinnu millum
hesar bólkar, er enn ikki greitt. Odda-
menn innan fyri bæði teir »6« og teir
»7« tala um at byggja brú og royna at
javna út teir ónáttúrligu skilnaðarnar.
Eingin er sterkari interesseraður í, at
henda brúbygging og slættan av vegn-
um til samhandil og samvinnu má eydn
ast.
Okkara høvudsmarknadir í
fyri salt- og klippfiski liggja í londum
sum (Italia, Grikkaland og Spania, ið
oll eru uttan fyri tey »7«, sum vit gjøgn
um rikisfelagsskapin við Danmark eru
knýttir næst at.
Europa
Sildasølan
Vid sildahandlinum liggur so fyri i
løtuni, at vit hava i ár selt eins nógva
sild í Svøriki og Danmørk sum í fjør,
og sildasølunnar fyristødumenn kenna
seg vísar í at kunna selja uppí einar
60.000 tunnur av sild í Eysturtýskalandi
Hervið skuld; sildasøluspurningurin ver-
ið greiddur fyri í ár.
Tað sigst, at íslendingar hava boðið
sildina niður í Svøriki og Danmørk.
Hetta er harmiligt. Tað má vera bein-
ast og avgjørt vert at arbeiða fyri, at
íslendingar, vit og norðmenn standa
saman heldur enn at reka hver fyr. seg
at niðurbjóða sildina.
Rusland hava føroyingar ikki handl-
að við seinastu árini, hvat sild viðvíkur.
Sildasølustjørin upplýsir, at tað var ilt
at fáa handil í lag við Rusland við nóg
góðum prísi. Russar søgdu seg lítlan
hug hava fyri keypi av sild frá okkum.
Um henda støda russanna er »diploma-
ti«, ið stendur í samband við ynski um
at fáa loyvi at umskipa sildaveiðuna
innan fyri sjómarkið, millum 6 og 3
fjórðingar úr landi ella — og helst tað
— at fáa ávísan fjørð ella havn at nýta
til umskipingar, er sjálvandi ein spurn-
ingur, ið menn kunna meta um, men
reint teknisk-handilsliga skuldi tað sam-
bart upplýsing frá uttanríkisráðnum lig-
ið væl fyri nú at selt sild til Ruslands.
Valutatrupulleikar eru eingir, og í sjálv-
ari handilsavtaluni er sildakontingentið,
ið russar hava sagt seg — uttan bundna
skyldu — at kunna keypa, reiðuliga
stórt, 150.000 tunnur fyri 2 ár.
Við okkara føstu sølu til Svørikis og
Danmarkar, einar 60—80.000 tunnur, og
við rætti til at selja 75.000 tunnur um
árið í Ruslandi, um russar vilja keypa,
og vón um at sleppa av við 40—60.000
tunnur í Eysturtýskalandi skuldi verið
møguleikar fyrf størr: sildaveidu, enn
vit hava havt higartil. Aftrat
kemur okkara egna bruk av agni. Tad
verdur vaksandi, sum linubåtatalid øk-
ist. Vit skuldu helst kunna veitt okk-
ara egna agn.
Sildasølan var í 1958 120.015 tunnur
fyri kr 17.625.000 og í 1959 83.920
tunnur fyri kr. 12.328.000.
hesum
Fiskahandilin
Hin tátturin í okkara fiskahandli,
sum L/f Føroya fiskasøla hevur í hond-
um, hevur litið mest á salt- og klipp-
fiskaframleidsluna, men er nú eisini far
in undir flaksølu.
Sølan av saltfiski og klippfisk: hevur
í seinastuni verið fyri ringum skákum.
Bras.l-marknadurin var einaferð við
at vera hitt stóra álitið. Tað sá út, sum
hann kundi taka so nógvan fisk til
hampuligar prísir, sum vit vóru før fyr.
at veiða, men tað skiftandi virðið, sum
brasilianski peningurin hevur havt, kom
at skaða fiskasøluna, gjørdi handilin
ótryggan og trýsti ofta prísin so langt
niður, at tað loysti seg ikki at selja til
Brasilia.
Men nú eina tíð hevur brasilianski
marknaðurin verið í lagi. Prisurin tyk-
ist at vera hækkandi og gjaicingarvidur-
skiftini góð. Menn eru í løtuni við at
turka til henda marknað. Tað er bara
spell, at so lítið av saltfiski er komið
á land í ár. Tað stavar frá, at menn ha-
va havt hevi at sleppa av við saltfiskin
til ein reiðuliga hegan prís og fingið
peningin í hondina við avreiðingina.
Spanski marknaðurin hevur givið og
gevur besta prís fyri klippfisk, men
hann krevur stóran fisk, sum tað stend-
ur á hjá okkum at fáa, nú vit eru skotr-
aðir burtur av Suðurlandinum, har vit
áður fiskadu hin størsta og feitasta fisk-
in.
Liberaliseringin av fiskahandlinum er
eisini komin okkum tvørtfyri við tað at
onnur lond sum t. d. Ísland og Noreg
hava størri fiskanøgdir og harvid lætt-
ari at fáa hendur á stóran fisk, sum
kann bjóðast spaniamonnum.
Spania sigst annars at vera í umbúnað
at fara upp í tey »6« marknarlondini,
men kortini meina menn, at tað verður
neyvan beint nú. Spania saman við teim
um >6< kann bera við sær meinar trup-
ulleikar fyri okkara Kklippfiskaselu í
Spania.
Vit hava borið ótta fyri, at Italia,
sum hevur verið og er stórkeypari av
salt- og klippfisk: hjá okkum, kom
sum limur av teimum »6« at fremja ætl-
anina við tollbyrgingunum til frama fy-
ri samhandilin millum teir >6<. Talan
hevur verið um eina hækking av salt-
og klippfiskatollinum yvir fyri okkum
frå 3 pst. upp í 13 pst. Hendi hetta, vil-
FÆRØSK MARGARINE
6. au tst 1950
— ——————N%———— A ff[f[yfyffyff——>>aØ0ØOcocD o————o
di tað gjørt fiskasølu okkara í Italia
, stórar neisir.
Landsstýrið hevur sjálvandi arbeitt
fyri at fáa :talskar fiskakeyparar og ta
italsku stjórnina yvir fyri sínum sam-
gongulondum innan fyri teir »6« at
krevja undantak gjørt viðvíkjandi hækk-
an av fiskatolli á føroyskum fiski. Her
er sostatt talan um eina serstødu líkn-
andi teirri ið danskar búnaðarvgrur ha-
va fingið á týska marknaðinum.
Sambart skriv frá ítalska uttanríkis-
ráðnum er eydnast italskum fiskakeyp-
arum og stjórnini at vinna eina tílíka
serstødu fyri okkara salt- og klippfiski
í Italia, Hesi boð lættu fyri andanum.
Hóttanin um so munandi tollhækkan
sum frå 3 til 13 pst. lá sum tungur stein
ur á bringuni.
Grikkaland, sum við hvørt hevur ver-
ið ein góður salt- og klippfiskakeypari
hjá okkum, sigst at reiðrast við at ganga
saman við teimum »6«, men tað verður
vist eisini at taka eina tíð, halda menn,
og ímeðan fáa vit so ein søluskåa.
Tann broyting, sum marknaðarliga
er hend við samgongu teirra »6« og
teirra >7<, vil saman við minkandi hugi
at eta salt- og klippfisk lættliga kunna
bera eykatrupulleikar við sær fyri salt-
og klippfiskasølu okkara, men stríðið
fyri at økja um keypikraftina í teimum
suðurlendsku londunum og tann stóri
fålkavøkstur, sum talan er um har,
verða kanska kortini at gera tørvin á
salt- og klippfiski ikki minni, enn hann
Framhald å 3. sidu.
Vita No |
VITAMINISERET
FÆRØSKT PRODUKT FINT PRODUKT
TRYGGINGARSAMBANDID
FØROYAR
telf. 1090
telf. 1093
Føroya Kríggstrygging .
Føroya Brunatrygging..
Føroya Sjóvátrygging ...telf. 1090
Føroya Vanlukkutrygging telf. 1721
Vit tryggja:
Bátar - skip - veru - hús - innbúgv - ferðagóðs
bilar o. a.
Føroyingar eiga at tryggja
í landsins egnu trygging
Føroya Bjór
ØL- og MINIRALVATNSVIRKI
Foroya
Pilsnar
Ekta
Maltøl.
Citrón sodavatn
Appelsin iimonada
Hindber limonada
Jørdber limonada
Vanillie limonada
Åppolinaris
EINAR WAAG, Klakksvík — MÁLTRÁÐUR 4
PRENTSMIÐJAN Á HEYGSBREYT
TÓRSHAYN
AVRIKAR ALT PRENTINGARARBEIÐI
TELF. 1820