leygardagur 27. mai 1961síða 3

og ;OTV rt. 27. mai 1961 Utgevari: FØROYA JAVNADARFLOKKUR | Blaðstj.: Villi Sørensen. (tlf. 5479 Klakksvík) i Box 76. Prentsmidjan á Heygsbreyt TELF 1820 | Í Tingið má hava inntøkur | Útreiðslur uttan tilsvarandi inniøkur førir til ein ringan enda. | Sum her í blaðnum áður er greitt frå, í og sum undirritaði fyri stuttum skriv- i - . } aði. eru so mong mál framd á tingi, í síðan javnaðarflokkurin gjørdist størst flokkur, og P. M. Dam gjørdist løgmad- | ur. at fåur hevði kunnað hugsað sær til, at slíkt kundi stutt tíðar- skeið. |, Menn úr flokkum teirra vita púra einki at siga ella skriva. Tað einasta sum hini blødini nú skriva teirra menn á saman við henda í so ødrum og blød um, er tað, at tey og tingi hava greitt atkvødu javnaðarmonnum og hava soleiðis rætt til ein part av æruni fyri, at málini eru framd. Jú, satt er tað. Men eingin av teimum vil verða við, at teirra menn á tingi hava nakran part í skuldini fyri útreiðslunum. Tað skulu javnaðarmenn hava alla skuldina fyri, ella ið hvussu er skulu landsstýrisflokkarnir hava alla skuldina. Tjóðveldið og fólkaflokkur rópar og skrivar um toll og skatt, sum á er lagt av landsstýrisflokkunum, og sum menn teirra onga skuld skulu hava fyri. Tá ið >Dagblaðið< og »14.« skriva tí- líkt, so má tað vera tí, at blødini halda, at lesararnir eru so tápuligir, at teir ikki skilja, at tað er ógjørligt at veita stuðul til nakað uttan tilsvarandi inntøkur eru tøkar. Við ødrum orðum kann hetta verða sagt soleiðis, at >Dagblaðsins< og »l4.«-menn eiga als onga takk fyri, at teir stemma fyri útreiðslum, tá ið teir ikki vilja hjálpa til at veita tær neyð- turvuligu inntøkur. Tá ið vit t. d. lesa í »14.«, at tjóðveldismenn vóru við at seta uppskot um barnastudning til fátækar forsyrgjarar, so er hartil at siga, at fyrst er hetta eitt gamalt mál á tingi, sum vit javnaðarmenn hava hildið fram ferð ferð eftir ferð, og fyri tað annað reistu vit tað í ár, fyri at 4 pst. tollurin ikki skuldi níva fátækar forsyrgjarar ovtungt. At krevja studningar saman við inntøk- um ber nokk til, og tí fingu vit javnað- armenn gjøgnumført barnastudning í teirri tingsetu, sum nú er at enda kom- in. Uppskot tjóðveldisins var eitt slag í leysa luft; tí tjóðveldismenn vístu ikki á nakrar inntøkur at gjalda barnastudn- ingin við. Soleiðis er so mangt, ið »Dagblad- sins« og >14.<menn tala og skriva um, og Kjartan Mohr nýtir sama framgangs- máta. Javnaðarmenn saman við sam- bandsmonnum og gamla sjålvstyrismonn um jåttadu 9 pst. til tað fyrsta stál- skipið, ið verður bygt á hvørjari før- | oyskari skipasmiðju, og síðan 3 pst. til } tey, ið seinni verða bygd. Hetta var Kj. ; Mohr íkki noyddur við, men vildi, at | 9 prosentini eisini skulu verða veitt til øll skip, ið bygd verða í Føroyum. Men hvar eru inntøkurnar at gjalda alt hetta við? Tað hugsar Kj. Mohr einki um líka so lítið, sum fólkaflokkur og tjóð- veldismenn. At krevja stuðul er nega- tivur politikkur, meðan inntøkuveitan er positivur politikkur. Negativur politikk- i | | ur skapar ongan framburð. So kunna SOSIALURIN | | SOSIALURIN Hold fast ved det faste brændsel - skift til... HESS-O-MATIC -den tænkende kakkelovn... dobbelt termostatstyret dobbelt brændselsbesparende P/f VALDEMAR LUTZEN Kjallari ella partur av húsi i Eg kann sjálvur Havn ynskist til leigu. átaka mær at innrætta búplássið. Prentsmiðjan vísir á. Stýrimannsprógv Hesir næmingar á Feroya Sjómanns- skúla hava tikid stýrimannsprógv: Ernst L, S. Johansen, Strendin 131 Poul Arcibald Sloan, Tórshavn 160 Arnold Karbech Henriksen, Tørsh. 102 Joen Peter Miiller, Porkeri 120 Hans Julius Zachariasen, Streymnes 109 John Asbjørn Stenberg, Sandvik 105 John Sigfried Eliasen, Porkeri 141 Magni Herbjørn Gåsdal, Seyrvåg 137 Hans P. F.. Heinesen, Sandavåg 109 Eystein A. Dalsgaard, Skálavík Ingolf Rasmussen, Søldarfjørd 108 Kjartan Oluf Gaard, Fuglafjørð 115 Hans Peter Johan Weihe, Lamba 123 Fyri at standa krevast 81 stig; hægst eru 189 stig. i "||| menn rópa upp um framburðsflokk, fólkaflokk ella tjóðveldisflokk so hart, teir eru mentir, og so galið teir vilja, tí allir hesir flokkar eru líka negativir og kunna aldri skapa nakran framburð. Av- reksverk á tingi kann einans javnaðar- flokkurin avrika; tí vit vísa á innteku- leiðir. Tíverri eru vit einans 8 enn, so allar okkara inntøkuleidir fáa vit enn ikki gingið; tí allir hinir 22 tingmenn- inir berjast ímóti okkum. Teir verja stórmannin, um so samfelagið tapir. Her hugsi eg um einkarsølu við luxusvørum og kanska ødrum eisini. Tað sigst, at fiskasøla býtti so nógv út av reiðari fekk hóp av skipi slags Føroya yvirskoti, at ein einstøkum bonus — ein peningi av einum hetta menta. var einans Menn, sum eiga forrætning, siga sjálvir, at teir fáa 30 % í rentu av teirra peningi. — Herum kundi nógv verðið sagt og skrivað; men tað nýtist ikki. Fólk duga sjálv at hugsa. part i J. H. Danbjørg. i | Atkvødutidin verdur frå kl. - FÆRØSK MARGARINE FÆRØSKT PRODUKT BOE UENS OT AE AÐ: DØ TELEFON Nr, 21 Kunngerð Tað verður her gjørt kunnugt, at fólkaatkvoða um broytan av val- aldrinum til fólkatingið til 21 ár, fer fram týsdagin 30. mai 1961 i løg- | tingshúsinum í Tórshavn. Umframt veljarar í | hava veljarar í Tórshavnar uttanbíggja kommunu (tó ikki og Norðradalur) valstad i Torshavn. 10 | givið uppat so skjótt stødgur kemur í. kommunu Syðradalur Tórshavnar 13 og frá kl. 15—20, og verður tá VALSTÝRIÐ í TÓRSHAYN | - Vita No I VITAMINISERET FINT PRODUKT Skipafelagið Føroyar 1225 Térshavn GROT OG SKERVUR Øl, ið vilje kommunukantórið. keypa skerv ella grót, eiga at venda sær til Grót eg skervur megu verða goldin fyrst, áðrenn tey verða heimtað. Bilstjórar verða ámintir, at teir ikki kunnu heimta grót ella skerv uttan við einum limi av vegnevndini ella einum umboðs- manni fyri kommununa. FROÐBIAR SÓKNAR KOMMUNA Til >Djóravinin í Fuglafirði At fara at svara monnum aftur í firði og manningina á finningarbåt- uppá blaðgreinir um grindadráp, hevur sjáldan borið nakra loysn í sær, tí vanliga elur hetta blaðtjak, í ið ilt er at steðga og sjáldan førir til nakað sum helst; men tá ein »Djoravinur í Fuglafirði i grein síni í Dagblaðnum 17. maí ber eitt og annað fram, sum er beinleiðis Ó- satt. so fari eg at loyva mær at taka eitt sindur aftur í hesa grein. Eg skal geva >djóravininume full- an rætt í tí, at seinasta grindadrápið á Fuglafirði væl kann skírast djóra- pínsla; men hetta kann ikki leggjast grindaformonnunum til last, ti teir vórðu tiknir av ræði. Grindaformenn fyri Fuglafjarðar hvalvág eru: ein Lorvíkingur um 80 ára aldur, ein Oyndfirðingur, ið er um 60 ár, og tveir Fuglfirðingar, ið báðir eru farnir um tey 50 árini. Annar Fuglfirðingurin var útrógvin, og hin á veg til Klakksvíkina, tá grindaboðini vórðu gjørd, og rokn- aðu hinir formenninir við, at hann fór at verða skjótur til grindina. Tá »djøravinur« Dagblaðsins tek- ur soleiðis til: »Var eingin kendur Fuglfirðingur (kendur við vágna) eykaformadur; men ein unglingi gjørdi seg upp til formann, er har- til at siga, at so var ikki; har var eingin sum gjørdi seg upp til nakað sum helst; men teir á finningarbát- inum, sum vóru væl kendir við vágna, bóðu ein ungan mann seta formannsflaggið á stong á finningar- bátinum, sum hann fór yvir á, til pápi hansara, sum var erindafor- maður, kom úr Klakksvik. Hetta gjørdi hann, og í samráð við grinda formenninar úr Lorvík og Oyndar- inum var hann við at skipa fyri rakstrinum inn á Pollin á Fuglafirði, har grindin skuldi goymast til bestu líkindi vóru at halda hana til. Nú beyð hin 80 ára gamli grinda, formaðurin, at bátarnir skuldu fara at fáa sær grót til leysakast. Hann fór sjálvur og nakrir bátar við hon um. Tá hann var komin út aftur, beyð hann hinum bátunum at fara inn eftir gróti. Oyndfirðingurin og »Fuglfirdingurin, sum gjørdi seg upp til formann« (sum tíkið varð til), fóru, og nakrir bátar við teim- um; men áðrenn teir náddu at koma út aftur, tóku aðrir grindina undan hondunum á hinum gamla formann- inum. Teir kastaðu og fingu gongd á hana inn við tí vestara landinum, har sum ikki er egnað at reka grind, og gekk tí, so sum tað mátti ganga; — stungið varð, og ødi kom í hana, og tå hin tridi grindaformaðurin kom úr Klakksvík, motti hann grind ini fyri Enninum; men tå var ikki gjørligt at fáa hana til vildar aftur. Einar tvær ferðir varð tó roynt at halda henni til aftur, men úrslita- leyst — hon hevði kent grunn, so hon var ikki at fáast við. Sýslumaðurin og grindaformenn- inir samdust tá um, at einki annað var at gera enn at geva grindina upp til skutils; men sum »ein djóra- vinur« sigur, legði sýslumaðurin eina við, at byrsan mátti ikki brúk- ast: men tíverri aktaðu menn hann ikki. og fór tí fram har á vágni eit djórapínsla, sum fáur har á stað- num vil síggja aftur. Ein grindaformadur.