leygardagur 14. apríl 1962síða 3

(4 14 1942 apríl SOSTALURIN Strandfarasiglindin um påskini »SMIRI1L« Mikudagin 18/4 kl. 19.00: Térshavn-Skålavik-Hvalba-Tvøroyri. Skírhósdag kl. 07.00: Tvoroyri-Hvalba-Sandvík-Tórshavn. Langafríggjadag: Eingin segling Leygardag kl. 07.00: Tørshavn-Tvøroyri-Hvalba-Tørshavn. 2. páskadag kl. 07.00: Tórshavn-Sa ndvík-HvalbarTvoroyri-Skála vík- Tórshavn »RIT AN« Mikudag 18/4 kl. 18.00: Tórshavn-Skopun-Tórshavn. Skírhósdag kl. 07.00: Tórshavn-Skopum-Hest-Tórshavn. kl. 11.00: Tórshavn-Nólsoy-Tørshavn. kl. 12.30: Tórshawn-Skopun-T órshavn. Eingin sigling. erðaætlan. Langafríggjadag: Leygardag: Eftir 2. páskadag kl. 15.00: Tórshavn-Skiopun-Tórshavn. kl. 12.00: Tårshavn-Nélmo-T rshavn kl. 14: Téørshavn-Skopun-Trs havn, »MA SIN« Skírhósdag: Eftir friggjadagsferdaætlan. Langafríggjadag: Eingin sigling. Leygardag: Eftir ferðaætlan. 2. páskadag: Eftir ferðaætlan. Annars verður siglt eftir vanligari ferðaætlan. STRANDFARASKIP LANDSINS FÆRØSK MARGARINE Vita No I VITAMINISERET FINT PRODUKT FÆRØSKT PRODUKT — É||EdOEO 7. 2 5285: askimaskinur enskar) eru at fáa hjá Maria Poulsen 2000 — 2001 EET DSN i Arbeiðið vidvikjandi at leggjal »Havnarå« undir lok frå Sjúrðar- gøtu til Hoydalsvegin (75 m) verður her boðið fram til almenna lict- tation Frágreiðing, tekningar og treytir fåast ul låns ímóti 50 kr. í veðhaldi á býarverkfroðingaskrivttovuni frå mánadegi tann 16. apríf 1962, kl. 11.00. Skrivlig boð í afturlatnum brævbjålva, merktur »BOD UPPÁ HAVNARA UNDIR LOKK verða send býarverk- frødingaskrivstovuni í seinasta lagi mánadagin tann 30. apríl. kl. 12.00 (á middegi); tá verða tev innkomnu boðin; opnað. meðan teir. ið bjóða hava, eru hjástaddir Torshav tann 11 pri! 1962 EINGSSKRIVSTOVAN VERKERIH 2. dráttur, ið er settur at 19. í hesum, verður FØROYA LANDSSTÝRI. (Happadråtturin) Skipafelagid Føroyar 1225 TELEFON Tórshavn Framsýning sveinastykkjum verður á Tekniska skúlanum á 18.00. av næmingaarbeiðum og Tórshavn sunnudagin hin 15. i hs. frá kl. 15.00 til Hon letur hurdina upp å bak inn i forstovuna. Tå kemur hetta dettandi aftanå, ein dýrandi fullur ungur maður, dassvåtur og runutur. Hon tekur húgvuna hjá honum innum við, letur hurð- Tad var nú í gáloysni, hon stongdi, tí ina aftur og steingir. hon var so ovfarin av hesum, sum hendi. Men hon læt ikki upp a tur. Maðurin feiðis sum eit! lågføtt dýr á gólvinum, meðan høvdid hekk hiss- strevaði seg upp á knøini og albogarnar, stóð so- in; og tungan ballaðist: »Du gom eh finn meh higgineh Turrrr, eh.« Hon hann stovuna. læt hann detta niður á eina rekkju, har stóð. Ókunnu- t tók undir armarnar og studdi inn í Få skrå gav seg ur munninum Ut á gólvið, nakrar døkkholdadur Meur við svørtum hári og hvítum tonnum, síðar, rundar kjálk maðurin blásti eina ferðir og sovnadi. Hetta er ein maður, ar og pinkalítla nos. ið mestsum gongur burtur í einki millum eyguni. Elsba stóð dølsk uppi yvir honum eina lotu, stardi og royndi at "áa eyguni at:síggja. Men tað bar ikki til, ti hann lá so illa fyri ljósinum, og eygnalokini hingu og lavdu. Annað heilt niður fyri og hitt á hálvum gekki. Hon smílkar so undarliga hálv- smæin fram fyri seg. tekur hondina upp fyri aftur munnvikan smátt um við skegghárinum og starir leingi. Tá búnaðist so smátt smili á andlitinum og eyguni taka at glitra. Tár standa í eygnakrókunum og vast, vita ikki, vorðnum føri, verða so bert standandi og skyggja leggur hon seg á knæ frammanfyri rekkjuni, heldur hendurnar saman uppi undir høkuni og biður Gud geva sær henda mannin við dygdum og ódygdum, ája. »Veri hann so tiggju ferðir avdottin, eg skal fáa fólk burtur úr honum kortini.« So fór hon aftur á fótur, tók vatn og tvó honum. kembdi hárið og hampaði klæðini so væl, sum til bar. Hann reyt tungan og javnan. Steinsvav, Eina løtu enn sat hon hjá honum og hvat tey skulu gera í so- Stillisliga 4 hugdi, boygdi seg nidur yvir hann, og læt hann anda sær å kjálkan. mussaði hann eitt sindur og helt so kjålkan aftur fyri andan. Varliga tók hon annað eygnalokið uppfrá og sá eitt lítið, brúnt eyga, sum stardi hissini beint út í veðrið Klokkan á bróstinum sló ellivu. Elsba tók og legði meira afturat eldinum, setti ketilin út á og fór aftur at seyma. Men hon var ikki heilt álvulig við hetta. hon hevði gjørt. Kanska hon hevði verið ov framfør at taka sær soleiðis av hesum fremmanda manninum. Skuldi hon kanska heldur ringja eftir løgverjuni, at fáa hann til høldar, har hann hoyrdi heima Hvussu verður vorðið, um genta ella kona hansara kemur higar at deila í morgin? Tad einasta. eg so fái burtur úr hesum verð- Seymimaskinan missir ferðina og stødgar kinn ur ruður og slatur tlsba setur seg hond upp undir Eyguni festast á tann sovandi mannin og vatnið. sum setur burtur úr klæðunum hjá honum og matar seg fram eftir gólvinum. Tað stendur torna- roykur upp av honum. og búnin fær meir meira moldlit, nú hann skránar Nei, nei, alt tað sama. Seymimaskinan fer aftur i gongd. Hevur hann gentu ella konu, sum ansar ikki betur eftir honum enn so, at hann kemur bóltandi inn til mín á náttartíð soleiðis skaftur. so hava tær jkki betur uppiborið enn at missa hann. Og hvorjar áneyðir havi eg at hugsa um hinar? Nær hevur nakað konufólk havt seg til viks fyri mína Aldri! Men Geldkokkur jomfru. Fer í ikki. Hon grýtir seymiklæðið frá sær. tekur saksin skuld? arga, tað kunnu tær ævinliga seymandi grøvina og veit hvat tað er at vera konufólk. og speglið. fer innar í eitt annað rúm; men hevur hurðina standandi á gloppi og kagar inn aftur til tann sovandi mannin, so einki skuldi henda, ikki leingi, nú kemur hon aftur. Pyntað. Putrað og smurd, rýkur so um hann fór at ressast. Tad er "rytarliga av luktilsi. Og tað reyða skegghárið oman fyri munn- vikan er horvið