Sosialurinarkiv
Sosialurin 1962-04-28, síða 3
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 28. apríl 1962síða 3

‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

)) 28. apríl 1962 SOSIALURIN Útgevari: FØROYA JAVNAÐARFLOKKUR Blaðstj.: Villi Sørensen. (tlf. 5479 Klakksvík) Box 76. Prentsmiðjan á Heygsbreyt TELF 1820 A mentunnar- økinum MENTUNNARLIVID er tåttur i samfelagnum. ið tað er av alstórum týdningi at livga fíggjarliga eirs og við øðrum tiltøkum, um tað á ollum økjum mentunnarlivsins skal vera gróður og menning. Her verður stødid lagt til útbúgving fólksins, og her skulu skapast líkindi til uppal- | ing av evnum, handligum og andlig- um, at vísa andlit tjóðarinnar bæði her á landi og millum frændur og javnlikar burtur í grannalondum og stóru verð. MENTUNNAGRÓÐUR hevur ver- ið, sjålvt um líkirdini ikki altíð vóru tey bestu. Á flest ollum økjum eru avreksverk gjørd, og fleiri og fleirt eru tær ungu kreftir, ið koma fram at og leggja teirra neistar til tann mentunnareld, sum kyndur varð av undanfarnum kvinnum og monnum og hildin logandi av øðrum, ið ikki høvdu tey bestu virkirlíkindi til framhaldsverkið, ið núlivandi og 2 komandi ættarlið skulu byggja á. SOSIALISMAN hevur sum høvuds mál eina útloysan av øllum teimum bestu kreftunum í okkara fólki — eisini á mentunnarøkinum. Hetta gerst best við at bóta um líkindi og atstødurnar til fjølbroytan og ríkan — —|——————————EE————%i siði 2 pA SOSTALURIN a —— FØROYA Nr, 20 Setið avlopspeningin í BANKAN | ar stendur hann fryggur, og har gevur hann rentu om af“ við 3 mánaða uppsøgn 4% pro anno TT BANKABOK 314% pro anno Í. BAN KÍ KEKK-KONTO 2% pro anno TORSHAVN tlf. 1350 Ynskja tygum hægri rentu, kunnu tygum í bankanum keypa lánsbræv við løgtings- ella ríkiskassaábyrgd við umleið 7 % rentu. ÚTBANKAR: Í Eysturoy: Runavík, tif. 7227 Í Suðuroy: Tvøroyri, ti. 32 Fuglafirði, tlf. 64 Hvalba tif. 39 Lorvik 1f 7 Vági, tlf. 130 Lomvik, og Í Vágum: Miðvági, tt, 7 Skála, tlf. 208 Sandavági tif. 108 Í Nordoyum Klakksvík, tlf. 5274 7 Sprvági tlf. 88 av okkara mentunnarlívi. Hetta kall er ongafíð farið úr eygsjón, og líta vit aftur um bak, er tað ikki so lítið, ið er avrikad og lagt aftrat ti, sum var, tá hetta landsstýri tók við. Líkindini eru stórvegis bøtt við stórri peningaligum íleggingum og skapan av betri atstødum til ment- unnarligan gróður. MEN hvørjum einstakum man vera greitt, at framvegis eru nógvar á- bøtur at gera — ikki bert fyri at nøra um mentunnargróðurin í løt- uni; men uppaftur meira fyri at bóta um framtíðarlíkindini, tí á- gangurin uttan ífrá gerst alt stórri og stórri — vit koma dagliga nærri og nærri stórheiminum og harvið fremmandari ávirkan. (Gevið foroyske BARNABØKUR! Tað er ikki meir enn hálvaljóst, tå Tórmaður fer stunandi gjøgnum Havnargøtur å heimveg frå Elsbu. Hann er støkkin og mannræddur, kveitir aftur um seg, hvørja ferd hann hoyrir eitt kis. Komin at durunum, har hann býr, tekur hann skógv- arnar í hondina og smýgur ljódliga upp trappuna, inn í kamarið hjá sær. Hann letur seg berklæddan og kastar seg upp á seingina, tí tað ber ikki til at lata hana standa órórda frå í gjár. Okkurt fer vertskonan at siga tá. Tað snurrar innan í høvdinum. Sveitta- og kuldaríðir skiftast í kroppinum. Hann tekur eina segarett og festir, men blakar hana frá sær aftur av hjartailsku. >Tví for fanan, Tað er ikki so mikið vert at ganga og drekka hetta brennivínið niður í seg.« 2 Har liggja lærubøkurnar hvor oman á aðrari á gólvinum undir vindeyganum. Hann hevur ikki hugt í tær til í dag, og nú var skúlatíð um ein tíma. Tekur heimssøguna og blaðar, hyggur í eina lotu. Men tað ber ikki til at lesa. Stavirnir eru skeivir og fara á glið upp vinstrumegin eftir blaðnum. Nei, illanstid verði tað lisið, hugsar hann vid sær. Hvat rakar triati- árakríggið eisini føroyingar. Skal tann ungi føroyirgurin sita heima og lesa um triatiårakriggid í staðin fyri at ganga skrúð- gongu við merkinum á odda? Nei, tað ger bert svíkjarin, tann håli mattrælurin, sum yri egna vinning roynir at sleikja teimum stóru. Føroyar, fosturlandid fram um alt. Soleiðis var tað, teir Føroya Arbeiðarafelag heilsar limum sínum á degi arbeiðaranna 1. mai. Stjórnin A — oOo Kæra seg um livilíkindini Tað ljóðar alsamt frá vánaligum livilikindum í Ungarn. Seinasta summar var ógvuligur turkur, ið var meinur fyri landbúnaðin; men hetta er ikki einasta orsøk til vørurtrot og aðrar trupulleikar í samband við vorubýtið, sigur kommunistamál- gagnið »Nepszabadsag«. Um hetta sigur blaðið m. a.: — Allastaðni hevur virið roynt at bøtt uppá handilsviðurskiftini; men ' tað eru framvegis nógv stórri ídnað- arøki, har tað einans er ein kram- búð upp á hvorjar 1000 íbúgvar... — Nógvir arbeiðarar klaga yvir, at vøruúrvalið í krambúðunum er nógv ov lítið, og vørurnar ov ringar. Víðari sigur blaðið, at nógvir ar- beiðarar hava 25 fjórðingar til ar- beiðsplássið, og at mangir av hesum eru sjúkir, tá eingin hiti er í buss- unum, ið koyra teir til og frá ar- beiði. ————— EE——W"WWIWWIIIIE"OKIETW———WW 10 høvdu målborid seg á Doktaragrund, tá skrúðgongan var. Og tað vóru jú okkara mætastu frælsishetjur, ið har høvdu orðið. Væna, væna fosturland. Ég elski fjøll og hvítan sand. þr 'g elski storm Eg elski brodd Eg Eg 5 5 > Hann hevdi hesa yrkingina i gerð og summarlot. og vaðagot. g elski áartutlið blítt, og allarmest títt flagg so frítt. tók ein blýant og royndi at yrkja, skrivaði upp á permuna á heimssøguni: Bleiktra fríða Føroya flagg — so er at finna rim til flagg — roynir nagg, gvagg, agg. — SS: 5 = Jú, agg Ránsmenn bera til tín agg. Megnarregla! Hann loypur upp, rívur seg í jakkan og setist við borðið, skúgvar óruddið burtur frá sær. Andin er yvir honum. Nú skal yrkjast. Søkja at tær, sverðið reiggja — ggja So er at finna rím til reiggja — deiggja, meiggja. Har var tað: kleiggja, peiggja, Vilja væna dúk tin meiggja. Nei. hetta var kanska ikki gott kortini, mátti heldur koyra tað burtur aftur. Skuldi verið okkurt sterkari, okkurt við at karva ella saksa. Nei, kanska hann var ikki so væl útborin at yrkja beint í løtuni, kortini. Heldur fara í skúla. Hann fyllir bøkurnar upp í taskuna og fer. Uttan fyri hittir hann Jógvan, vinmannin, sum er vamur at + koma og boða honum um morgnarnar. Teir fylgjast so nidan gjøgnum býin báðir. Tað er våtas'ettingur og vindsamt. standa so illgrunaði á at líta, utum skaddahettum. Lítið fólk Reynini trølsk og tráskitin, undir trefs- á ferð.