mikudagur 27. juni 1962síða 3

Vi 27. jumi 1962 SOSIALURIN Blaðstjóri: Utgevari; Villi Sørensen Sjógkið er akur okkara Samráðingar um felagsmarkn | foroyingar eina stóra uppeávu. aðin standa við. Teir nógvu og fløktu ið greiðast skulu, áðrenn støda kann takast, tekur tíð og krev- ar gjølla umhugsan. So ymisk- teir ofta spurnjngarnir, ir sum menn eru, so ymiskar eru áskoðanirnar um at fara sær upp í europeiskan felags- mjarknaða ella lata fara uppí. Fad eru ikki altid so hugalig- ar avgerðir, sum londini megu taka. So greiður ein spurningur vera við at kann tykjast einum af liggja, so floktur kann hann tykjast ødr- þm lat vera. Ti hevur verið tog- ast um henda spurning nú í so langa tíð. Og enn taka menn stóðu fyri ella ímári. Fyri samrenning eru flestu av okkara kenna sína styrki í al marknadaflondum, ti tey standa saman. Tey standa sam- in um at uppbyggja tað og verja eiði frælst Huropa, moyna al: brynja seg ímóti, at einræðishugsanir skulu fáa vald ið, hvort tær so eru í navni fólksins ella einaræðisharranna. Okkara oyggjaland er so lit- 10 og hevur so lítið at týða í leiki hugsa so. Men just vað er aðal- hesum mangur man hugsanin við hesum felagsskapi einki fólk skal hælin. Demo- at eingin, at verða sett undir krati skal ráða. Her hava vit' Haldið Sosíalin Føroya Javnuðurflekkur SOMALURIN Prent: Preutsmidjan á Heygsbreyt AR ] N Geva vit okkum upp i samgong B SN f una, sum oll tekin eru til, so 7 í | A er tað skylda okkara at seta FO, ; Í fram okkara serligu hugsanir i h | og krøv so greitt sum gjørligt. på GR Í - lardbúnaðar- Vit megu fáa londini, industrilondini, al skilja, at sjåøkid kring oyggjar okkara er lika so væl akur okk- ara sum jørð teirra ør tað. Við øðrum orðum er sjoøkid kring oyggjar okkara akur okkara s okkara. > Vit hava hjalllin á sjónum; og hann megu vit hava allan, um okkum skal verða liv lag- að bæði sum land, sum fólk og sum tjóð. Latum okkum nú vísa, at vit okkara krøv fram, og lat okkum vera duga at seta rætt vísis- við til at åvirka Europa á ta teið, ur steynt í javnaðarrorslan hev- sum —nitølrrir — ed nordurlondum. Vit ivast ikki i, at tað fer at eydn- Níverrt, sonur mín er útt! ast at stevna framá eftir teim hugsjónum, sum javnaðarpoli- tikkurin gjónum árini hevur hugnaliga sæð, hvussu leiðis gjørt tað, og sum prógv eru frælsisneistin hevur verið týnd- fyri, at hann hevur dugað. Tá ur — í navni frælsisins. Tí eiga er einki at ivast i, at vit koma | vit at vara okkum fyri mangari væl burturúr hesum stóra spur- rødd, sum í dag rópar upp á ningi, sum ið dag gevur monn- frælsi, men sum íkki eigur vet frælsissinni í Lat okkum hini arbeiðandj stattini eigur at um so nógv at hugsa um. av sær. Tað er avgjør: av týdningi, minnast til, at at tað eru tey frælsu londint, sum nu taka seg saman í eina | verða tryggjað tað frælsið at heild, tí higartil hava vit so ó- kunna liva frælsur! Kunngerð im gjald fyri elmegi frá SEV Lýsingin í apríl mánaða var heldur ógreið, og verður gjaldskråin ti her lýst av nýsgj- um: GJALDSKRÁ fyri elfelaeið SEV roknað frå 1.4.62 A. Í húsarhaldi kunnu nýtarar velja frítt millum Í. Ljós o.a.m. Málaraleiga: 1 fasa 16 kr. árliga Málaraleiga: 24 kr. árliga Málaraleiga: 3 32 kr. árliga Fast gjald: Einki Streymgjald 60 joyr/kWh Húsarhald sejald Sum 1 100 kr. árliga Málaraleiga: Fast gjald Fyrsta KW Næstu kW 60 kr. árliga Streymgjald: Øll nýtslan 10 oyr/kWh Ovnytslan 30 oyr/kWh Nytsla i handverki verdur goldin samb. A 2 B. /dnadur (Tá last og nýtsla eru størri enn åvikavist 10 kW og 10.000 kWh árliga) Målaraleiga: 100 kr. årliga Fast gjald: hvørt avmerkt kW 50 kr. árliga Streymgjald: 8 oyrkWh kW og kWh verða avroknaðir hvønn ársfjórðing C. Kirkjur og frúarsamkomul us: Málaraleiga: Sum A Fast gjald: Einki Streymgjald 10 oyr/kWh E, Gotuljós Málaraleiga: Sum Á 6 kr/lampu árliga 10 oyru kWh Fast gjald: Streymgjald: Hin sedlig! gjaldshåtturin fyri neyst er avtikin, og verður nytslan goldin samb. A 1. Til afllir ovnytslumålararnir eru wuppsettir í Havn, verður hitt fastað gjaldið roknað sum higartil. SEV. LEIKUM FAGURT Heðin Brú: gongur treystliga fram at hurdini og dunkar. Einki svar. Hann rykkir í lásið. Læst. Húsið er stong! og einki ljós í nøkrum vindeyga. Erin eina ltu dundra nógvir sterkir nevar á hurðina. Hetia kom illa við. Em urdangongumenninir ráðvillir á trappuni og hugsa, grava sær Men einki aftursvar a lotu enn standa í skøllum. Men nú rópar ein ung rødd Á harðan úr myrkrinum: »Ja ja, har er eingin inni, ella hirða tey ikkj at svara okkum, fanin liggur á ti! Nú fara vit oll oman í Avhaldið at dansa.« Det er í nat en vågenat i boj.... Og so kvad mannamugvan. Flagg- berarnir rulla fløggini upp á stengurnar og seta tey frá sær 10, at ganga við fløggum Orð falla um, at fad er eitt sindur lø Oo um byin eftir dagsetur. Teir taka Elspu og sín og 87 avstað. Alt fólkið fór, túnið varð tómt eftir. Horngarð veit ikki Alt hetta orð av. fyrr enn hendir so krappliga, a! harra hann stendur einsamallur eftir undir húsu- num hjá Per Aran'sen. Eina lotu hyggur hann uttar um seg X við spyrjandi eygum. So setir hann seg tungliga niður á trapp samanrullaðu floggin; og leggur tvørtur steinin, tekur (ey knøini Brunnid ut i myrkrið og sigur: Oy, 03 Meðan niðurfyri komin, koma tvøst, tað var titt merki spýtir langt [I hann situr soleiðis og lútar framyvir, hugatómur og Yrantsen og konan úr býnum og fara inn. Tey meira at siga síga tvørtur um hann, sum hann silur, og látast ikki um vén, lata bert hurðina aftur og læsa Eina lotu sen; sær blaðstjórin eitt menniskja koma gjøgn- um túnið ímóti sær. Tað er Lias frændi: »Tygum sita so eina harra Punthavn blaðstjóri?e »Ja, frændi, eg eri einsamallur ( rvøinthell Situr tu seggur í einastur eftir av mongum %. (0 Lias tekur undir við honum og teir syngja sangin at enda Utan um teir er tann stilla heystnáktim. Eingin máni, ongar stjørnur, eingir bláir gluggar millum skýggini á himmalinum longur og túnið manntómt. Burtur í fjarleikanum tular Havnarå, meðan býurin svevur. Okkurt stakgeylið hoyrist an og á. ivalevst niðri frá Avhaldinum. Eina letu enn sita báðir þe tiga. Tá tekur Lias kvøda lágmæltur: Ni KU erla (07) a / oði ) 47 « 7 ( al i HK Det Í q 2182121 mað tikið upp an Men R ] ) N Lias di. Heldur má ) k | mn N IDN 9 us] min 1 Í 6 ein tsen } M lil - ) KI I d I Í > 1 % VA ) vårt dv ind móðu rovar.« Hat 0 + ga } aði løvet r pi X 6 »turlandsins mold, ngu tykkara prí að smen un kkara dúktum gu skrud zur og kravgongur N tvkkur 1 odda. Fvri mær ce th i hábor a álvara. Eg kendi fad samljóð. sum hett kap | ba meg uppi, sum vongurin ber fuglin, sum yrkingin ber skaldið Få varð min sål glad og endamålid bjar summarsólin um okkara fjøll. Og nu alt í einum, siti eg her einsamallur á køldum steinum við fløggunum samanrulladum í fanginum Tær urgu hendur. sum hildu teimum. kastaðu tey frå sær og fóru til leik og spæl Lias frændi. ein svíðandi iv; i sinn Blaka få er tað, ið tvin kemur, inum, ein framfør rødd, sum sigur frælsisstridid frå tær,