mikudagur 6. mars 1963síða 2

Sjálvstýrið gloypt av fólkaflokkinum N (Niels Winther landsstyrismadur?)! Harra sen, Poul- | um |fram samarbeiði, so leingi sum hev Tygum spyrja, um tað er at fara | uppí fólkaflokkin at arbeiða við honum. Og spyrja tygum víðari, um tað | so var at vera javnaðarmuður, tá ið sjálvstýrið arbeiddi siman við javm aðarflokkinum. Nei, at flokk: av honum. Men urin arbeiða saman við einum nýtist ikki at vera gloyptur sjålvstyrisflokk- tekur vid stevnuni hjå folkaflokkinum og tå ein sum rymir irá Sin: stevnu og tjodveldinum, sum gamla sjálvstýr- hevur gjørt nú vid hesi sam zongu, sum er koimin í lag millum eir fýra flokkarnar, so kunnu tyg- im ikki, um tygum vilja vera sann ir, avnokta, at síálvstýrið er slúkt, 2, Ja, enn tå við húð og fólkaflokkinum oe Tad var hår, av tjóðveldinum sjálvstýrisins kki gamla stevna: at taka borgurrættin frå dønum i Førovum, at yvirtaka alla uttanrikistænast- una sum beiníeiðis vidvikti Føroy- um, yvirtðka hana leysa frá døn- um, at gera oll B-målini til A-mål fyri so beinanvegin at yvirtaka tey. 0. S. Ir. Men hetta eru punktir í ti sam gonguskjali, sum teir fýra eru vorð nir samdir un Fad sigst, at tygum sjálvur hava sagt t tygum høvdu ikki hitt ein einasta sjålvstyrisveljara efla ann- in veljara, sum ikki tók tað sum eina sjálvfylgju, at sjálvstýrið helt 'ram samarbeiði við javnaðarmenn og sambandsmenn. alíso ta gomlu landsstýrissamgonguna. Tygum kunnu so statt ikki av- sanna, at tit sjálvstýrismenn á ting; og í landsstýri hava svikið forút- setningin hjá veljarum tykkara! Um tygum veruliga hava skil á :0 tygum nerta vid viðvíkjandi avnaðarflokksins fyrstu uppsøgn iv fyrstu landsstýrissamgonguni tað so vita tygum, ikki var vanlig ir politikkur men stórspurningur in, um ein veita fiskíflot- anum hjálp, so vit ikki komu í tað rd- okkara fyri langar figgjarliga ragnarrokið. sum j legði vinnuliv tíðir, sum gjórdi, at sambandsmenn pg gam! sjålvst rismenn eðru meg in og meirlutin av ivnadarmonn- Til bladstjéran å Tingakrossi Í ygum misstaka tygum, tá ið ygum halda fram, at tað var upp skot frå sjálvstýrinum um nýggja sum sigraði Lesið referatið frá stjórnarsam rådingunum, hin førovska sendi nevndin hevði um nýggja stjórnar skjipan Fygum vilja bara harav síggja, at tað er uppskot javnaðar- flokksins, ið vann frama. Stjornarskipanin, sum er í gildt er at kalla ein beinleiðis avskrift av javnaðarflokksins manifesti »Vina- og frælsisbræv føroyinga og dana imillum« i 1943, » Tað er sostatt ikki javnaðar- menn, sum hava fylgt gamla sjálv- styrismonnum, men sjálvstýris- menn, sum saman við sambands- monnum hava tikið undir víð javnaðarmonnum í stjórnarskip anarmålinum i undirtøka var Louis Za- Tað skal hann hava tøkk fyri eins og fyri alt sítt da chariasens = verk gæva stríð ímóti erskapinum undir og aft:ná kríggið Ein, ið tók lut í stríðnum. fyrstu árini saman | ova ikki kundu halda hinumegin in spurningurin ikki var greiddur, | men valdu at hava val til avkláring | tv spurungirum Meirlutin innanfyri javnaðar flokkin ræðdist skrallið, sum måtti | koma, um hjálp warð veitt fiskiskapinmum, sum hóttafall var komið á. Men skrallið kom Frit hitt størsta Í søgu ot kara. Um hjálpin, ið meirluti j vnad- | arflokksins giørdi seg til talsmenn fyri, hevði hjålpt, veit æingin, ti hon varð ikki roynd. Men um nakran ólovalitet var ikk! 'tælan. Javnadarmenn fóru ikkt vvir »fjendens leir | an | | | | | | | kki serliga stór fíggjar-| [| Kortini vóru á bordinum, og stød | var greið Hon gjørði ongan skilnada mill: um Louis Zachariasen og javnaðar- flokkin, tí vit spældu ongantíð und Hvussu við yvirtokunum ? Nýggja fíggjarlógin er hækkað við 6.2 miljónum krónum; men fyri komandi fíggjarár er kortini ikki sett eitt oyra til allar yvirtøkurnar, ið skulu fremjast við við 6.2 at figgj- Hesi: ferð sloppu vi wrlógin einans hækkaði mil jónum krónum; men tá er eingin yvirtøka upp! Fíggjarlógin er nú komin upp í hvat verður at henda, 35 I . mili. kr.; ti allar miljónayvirtðkurnar koma aftrat allar tær miklu yvirtekur ið landsstyrisfiokkarnir hava nar, veljarum ikki bara 1 lovað sinum, loysingarstevnu ysjálvstýrisland- styrisins«, sum varaløgmaður lat eisini rorðaðum varpa út; men í SÍ sjálvstýris-. fullveldis- og loysingår lyftum gjøgnum 57 ár Hin føroysk: skattaborgarin má | av hesum gera sær greitt hvat jállvstýrislandsstýriða verður at kosta honum, tá farið verður und- r yvirtøkurnar. Hvørki toll- ella skattaskridan er lopin enn; men tå hon loypur verð- skaka føroyskt ur hon at hvert heim í grund ggjarliga Hann, sum hevur teir tríggjar sjálvstýrisflokkarnar í síni „HÚLU HØND Kjartan stjóri Mohr sigur ella Alt skal verða, sum tað er. Vit yvirtaka einki! Undirskriftin at yvirtaka tað føroyska skúlalagið B- málini so at yvinrtaka til Amál beinavegin 1 gera LYT tey frá stendst, at vit at taka borgararættin dønum 1 Feroyum, hvarav verða at missa borgarrætt okkara i Danmark og í Grenlándi o. m. henda undirskrift, hon var bara fyri at blenda og fáa allar at gang saman fyri at seta tann sigrandi javnaðarflokkin frá og geva íhalds inum, stOrmannapolitikkinum stýr- svølin í hond ímóti fiskimonnum og arbeiðsmonnum. Kjartans ræður Hetta er útleggingin av rødd. Og hon er tann, ið ikki mikið wjøgnum uttan Hinir fåa KO sum eina fjødur av hansara hond Og hin- álitið hjá Kjartani hvussu er so um flokkunum á og stórreiðara? virkisstjóra og Hanus vid Høgadalså: »Vit Sess Í hava einaferð givið honum figgiarnevndini skuldi ímóti, at okkum Men áðrenn vit vit hann í valbólki við til fylking ímóti okkum, Hann vil eg! ikki líta á ry Å hann styðja vístu av sóu javnaðarmonnum meir.“ Súmal Petersen: | >Tað finst eingin flokkur á Før- løgtingi, sum vil hava nakað | við Kjartan Mohr at | gera.« Mohr | rópar til Danmarkar: Org Johan Jó til »ikki satt hann vendir sær Simonsen og sigur: han?« Og Johan »Tad aftur Mohr Simonsen svårår Við hava nakað at Fiskimenn! Mohr Paturssonur og er rætt Kjartan vil eingin Arbeiðarar! Henda gera Er- tióðveldis Kjartan hevur lendur menn givið upp til Haldið SOSIALIN Danmarks bedste oliekamin. Auto- matisk rundtræk og trækregula- ting. PÍ. VALDEMAR LUTZEN Tórshavn ir lokinum, javnaðarmenn og Louisar "enn, | Vit skilja, at tit vilja helst ikki | hoyra ov nógv um Louis Zacharia- sen, til tess hava (it ov ringa sams vitsku Jú, hann er farin Men hansara verk er ikki týnt. Um tit sviku hann við at vraka | hann, vilia javnaðarmenn so í øll- um tilfelli ikki seta halin á hann, men veita honum allan tann heið- } ir og sóma sum hann veruliga eigur Ein av gomln vinum Louisar. Tað, sum nú Erlendur og hinir tjóðveldismenn kunnu veita tykk um av sømdum røkkur akkaråt sc langt sum Kjartan Mohr vil | og HÁKUN. | Og tað. sum ikki Kjartan sýtir, sýtir Hákun eftir boðum reiðara- flokksins styðjaður av sjálvstýrs flokkkinum EK EK rr 6. mars 763 Leidari av mekaniska verkstaðnum á Nofdafarstoðini sekist. Skrivlig umsókn til LF GRØNLANDSFELAGID, Torshavn. Heldur tå ikki SOSIALIN? So bilegg hann hjå postverkinum! GALVANISERAD RØR: Eisini ógalvaniserað, og oll sløg av rørdeilum. og Finans fyrsta flokks rør og rordeilir. Fáast altíð hjá Pf. MARIA POULSEN 2000 og 2001. Telefon | Skipafelagið Føroyar TELEFON 1225 Tórshavn Keypa væl hagreiddan FESKAN UPSA Tað er neyðugt, at upsin er væl blødgadur Pf. BACALAO LEIKUM FAGURT … 161 Heðin Brú: góðan dag fór at leggja seg út í, at tey livdu saman ógift. Mang- an hevði biðið hon fekk tað ikki frå ødrum, men hann hevði altíð borið seg undan. Tað fór bert at gera ilt verri, segði hann. Nú skuldi hon hon Formann skrivað til hennara um hetta, so sjálv fáa hevi til at tala við gomlu. Fá ið Elspa kom aftur, svav Anna á rekkjuni. Hon heyði ætlað henni ein góðan kaffimunn beinanvegin. Men nú mundi vera at lata frið. Kanska ikki. fyrr enn Tormaður kom, so kundu tey eta dogurða saman. Elspa hana hon vaknaði best sova I ger alt til, fær gestakamarið búgvið. So setir hon seg við seymi- arbeiðinum. Um ein tíma ella so kom Tormaður. Hon leyp ut í forstov- una ímóti honum, bað hann ganga spakuliga, har var komir gestur. Hver tað var? »Kom, vita um tú kennir!< Tey fara inn. Hann hvøkkur við, veit ikki, hvat hann skal hugsa. »Er hon sjúk ?< spyr hann. »Nei, bert ferðamóð.< Skulu vit vekja hana?< »Ja, vek hana nú, hon treingir til mat.“ Hann setir seg á rekkjustokkin, tekur hendurnar á henni: Góðan dag, mamma! Væl komin norður til okkara!< Tá letur hon eyguni upp og lær upp á hann. Hann hjálpir henni upp at sita og kyssir hana. >Tað var gleðiligt at fáa mammu til gest her. Og tygum hava ikki latið meg vitað av framman undan. 50 vit kundu verið og tíkið ímóti mammu við bátin. Var tað ikki ringt at finna vegin fram ?« »Nei, tað bilti ikki, men móð var eg, tá ið eg kom; tað eg ikki fyri.“ Hon hugdi gjølla í andlitið á honum, kki dugdi hon at síggja nakra ringa samvitsku, helt tað ba€ ikki til, at her var nakað ósomiligt ímillum teirra, Guð fái lov. en nei,